Mag-log inวาวไหมถึงห้อง ทิ้งตัวนอนลงบนเตียงนุ่ม ใบหน้าพริ้มเพราราวกับตุ๊กตามีชีวิตของหล่อนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตามีประกายเปี่ยมสุข ถ้อยคำของพ่อเลี้ยงรณชัยยังคงดังก้องกังวานในโสตประสาท
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชีวิตจะมาถึงจุดนี้ เพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงให้หลัง นับตั้งแต่ตัดสินใจเด็ดขาดก้าวออกมาจากบ้านเพื่อหวังเผชิญโชคในต่างแดน
ความดีใจทำให้หล่อนรู้สึกฟุ้งซ่าน หลับตาลงไม่ได้ง่าย ๆ จนกระทั่งเกือบเที่ยงคืน หล่อนจึงได้ผล็อยหลับ...
ประตูห้องล็อกเอาไว้ก็จริง แต่ยังมีคนใช้กุญแจสำรองไขเข้ามาได้ และคนที่จะกล้าทำเรื่องแบบนี้มีเพียงคนเดียว!
วาวไหมได้สติ สะดุ้งเฮือก เมื่อรู้ว่ามีร่างหนึ่งทาบทับลงมา!!
“อุ๊บ!”
กลิ่นเหล้าเหม็นหึ่ง หญิงสาวตาเหลือก เพราะมือหนาถูกตะปบปิดปากเอาไว้ แสงไฟจากหัวเตียงยังพอมองเห็นได้ว่า คือใคร
ทรงฤทธิ์!
“อย่าร้อง ผมเอง”
เขาปล่อยมือจากปาก แต่ยังไม่ยอมออกจากร่างของหล่อน
รูปร่างของเขาสูงโปร่งแบบเดียวกับพ่อเลี้ยงรณชัย ขนาดว่าหล่อนตัวสูงขนาดนี้ยังรู้สึกเหมือนตัวเล็กถนัดตา
น้ำหนักตัวที่ทาบทับลงมา กลิ่นแอลกอฮอล์ และสัญชาตญาณทางเพศ บอกให้หญิงสาวรู้ว่า หล่อนกำลังจะถูกล่วงเกิน
“หวงตัวหรือเปล่า”
“คะ”
“ผมอยากรู้ว่าหวงตัวไหม”
“กับใคร”
“กับผม”
“ฉัน...”
“ผมอยากลอง ผมเห็นคุณแล้วมีอารมณ์เป็นบ้า”
กระเปาะนมของวาวไหมถูกมือของเขาเคล้นทันที!
ไม่แค่เคล้น ทรงฤทธิ์ประกบริมฝีปาก หญิงสาวเบือนหน้าหนี หล่อนยังไม่พร้อม กลิ่นเหล้าทำให้หล่อนรู้สึกแย่
“ไม่ค่ะ ไม่เอา”
วาวไหมดิ้นรน ไม่แปลกหรอกที่หล่อนจะรู้สึกกลัว หล่อนไม่พร้อม ทรงฤทธิ์เริ่มขัดใจ
“ดีดดิ้นไปไหนกันนะ คุณมันก็แค่อีตัวคนหนึ่ง!”
หัวใจของวาวไหมเต้นอย่างตื่นตระหนกกับถ้อยคำของทรงฤทธิ์ ท่าทีของหล่อนที่มีต่อเขาจึงกลายเป็นการต่อต้านหนักกว่าเดิม
“ไม่!”
“ไม่อะไรล่ะ ให้ตายเถอะ ทำเหมือนไม่เคย”
“ไม่เคยค่ะ ฉัน...”
ทรงฤทธิ์ไม่สนใจคำพูดของหล่อน ใบหน้าของเขาซุกเข้าหาซอกคอ จูบไซ้อย่างหื่นกระหาย เสียงลมหายใจของเขาดังรุนแรงขึ้น
วาวไหมใจหายวาบ เมื่อใบหน้าของทรงฤทธิ์เลื่อนจากซอกคอระหงของหล่อนมาซุกเข้าหาร่องนม มือสองข้างของเขาบีบเคล้น และแล้วปากของเขาก็ครอบเข้าหาหัวนม ต่อให้มันเป็นภายนอก หล่อนก็ยังสะดุ้งเฮือก
ตลอดทั้งชีวิต ยังไม่เคยมีผู้ชายได้สัมผัสใกล้ชิดแบบนี้
ตอนนี้ วาวไหมรู้เพียงแค่ว่า ต่อให้ดิ้นอย่างไรก็คงยากที่จะรอดพ้น ในเมื่อ...ทรงฤทธิ์เชื่อเสียแล้วว่าหล่อนไม่ใช่ผู้หญิงดี ซึ่งเขามีสิทธิ์จะเชื่อย่างนั้นได้ ผู้หญิงดีที่ไหนจะยอมเข้าพิธีอย่างทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้รู้จักหน้าค่าตาของเจ้าบ่าวด้วยซ้ำ หล่อนมาเพราะเงิน
“หยุดดิ้น เสียวใช่ไหมล่ะ” ทรงฤทธิ์ถามอย่างหยาบคาย มือเลิกชายเสื้อยืดของหญิงสาวขึ้นไปกองเหนือเต้าทั้งคู่
“โอ้ว์ นมสวยเหลือเกิน ของจริงใช่ไหมเนี่ย”
“....”
ยกทรงถูกเลื่อนขึ้นไปอีกชิ้น คราวนี้ ม่านตาของทรงฤทธิ์ถึงกับขยายกว้าง เพราะเนื้อเต้าได้รูปเต่งตึงเคร่งเครียด หัวนมสีแดงระเรื่ออมชมพูตามธรรมชาติชูชันขึ้นอันเกิดจากสัมผัสด้วยปากของเขา
ลมหายใจของทรงฤทธิ์กระชั้นถี่แบบคนกำลังอยู่ในอารมณ์หื่น
“คุณนี่สมกับเป็นอีตัวราคาแพงจริง ๆ นมสวยมาก”
เขาพึมพำ ลมหายใจดังฟืดฟาด ก่อนที่จะใช้ปากครอบเข้าหาหัวนมชูชันของหญิงสาวแล้วดูดทันที แรงดูดจากปาก แรงเคล้นจากมือ ส่งผลถึงปฏิกิริยาของร่างกาย มันแข็งชูชันเพราะการสัมผัส ไม่ใช่เพราะมีอารมณ์ร่วม
ลิ้นของทรงฤทธิ์ตวัดเลียวนไป อีกข้างที่เหลือก็ใช้นิ้วบีบคลึงจนกระทั่งมันแข็งชูชันตอบสนอง ใบหน้าพริ้มเพราของวาวไหมเวลานี้แดงเข้ม หล่อนไม่มีแรงจะขัดขืน หน่วยตามีหยาดน้ำใส ๆ เอ่อขึ้นมาเอง
ทรงฤทธิ์ไม่ได้สนใจ เพราะ...อารมณ์ของเขาเวลานี้ต้องไปต่อ
เขาใช้มือรูดกางเกงของตัวเองหลุดออกไป จากนั้นจึงรูดของหญิงสาว มันหลุดออกไปพร้อม ๆ กับกางเกงในบางเฉียบที่ห่อหุ้มเนินสวาทอวบอูมเนินนั้นเอาไว้
ทรงฤทธิ์ตาลุกวาว เมื่อได้เห็นเต็มตากับเนินอูมงดงาม ร่องปิดสนิท เส้นไหมสั้น ๆปกคลุมบางเบาดูเป็นระเบียบ
ผิวของหญิงสาวขาวผุดผ่องอยู่แล้ว เนินสวาทยิ่งขาว มีเพียงร่องเท่านั้นที่ออกสีระเรื่อ ทรงฤทธิ์กลืนน้ำลายเหนียวคอ หื่นกระหาย แกนกายของเขาแข็งผงาด เมือกเหนียวเยิ้มถึงกับซึมออกมาจากส่วนปลายแท่งเอ็น
มือหนาตะปบเข้าหาสัมผัสกับเนื้อนุ่ม พยายามจะแทรกนิ้วผ่านร่องสนิทนั้น
“โอย”
วาวไหมหลุดปาก พยายามกระถดร่างหนี
ทรงฤทธิ์ตรึงร่างของหล่อนเอาไว้ พร้อมกับฉีกปลายเท้าของหล่อนออกกว้าง เขามองเห็นรอยแยก ปากช่องทางสวรรค์นั้นมีความมันวาว หญิงสาวขัดขืน ต่อต้าน ด้วยสัญชาตญาณ การกระทำของทรงฤทธิ์ไม่ได้ทำให้หล่อนรู้สึกวาบหวิวใด ๆ อีกแล้ว หล่อนกลัวมากกว่า
“ไม่ค่ะ ไม่!”
“แหม... จะดีดดิ้นทำไมให้เสียแรงเปล่า ทำเหมือนไม่เคยจริง ๆ อย่ามาโกหกซะให้ยากเลย”
“ฉันไม่...”
เพียะ!
ใบหน้าของวาวไหมถึงกับสะบัดตามแรงตบของทรงฤทธิ์
“อย่าทำให้ผมโมโห ไม่งั้นคุณจะโดนมากกว่านี้”
ริมฝีปากของหญิงสาวขึงตรง ความรู้สึกในเวลานี้เหมือนกับช็อคไปชั่วขณะ น้ำตาคลอเบ้าจนมองเห็นเป็นภาพพร่าเลือน
วาวไหมเข้าใจแล้วละว่าทำไมเจ้าสาวตัวจริงของเขาจึงได้ตัดสินใจหนีพิธีกรรม อาจจะเจอมากกว่านี้หลายสิบเท่า หล่อนค่อนข้างเชื่อว่า ถ้าไม่เลวร้ายจริง ๆ ผู้หญิงจะอดทน
กับหล่อน เขายังทำแบบนี้ โดยไม่ได้ทำความรู้จักหรืออะไรกันก่อน ราวกับว่าชีวิตของหล่อนเป็นของเขาแล้ว
หญิงสาวนอนตัวแข็งทื่อ ขณะที่ทรงฤทธิ์ก้มหน้าเข้าหาจุกนม เพียงแต่ยังไม่ทันจะได้ดูด ก็มีอันต้องชะงัก
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 8 “พ่อรักหนูนะ” เสียงปนหอบของเสี่ยเวทิน ขณะพรมจูบแก้มของเธอสำหรับพราวเดือน ระหว่างเธอกับเสี่ยเวทิน ชายผู้เป็นเพียงสถานะพ่อผัวคนนี้ ไม่อาจจะเรียกได้ว่าเป็นความรักเต็มปากเต็มคำ มันคืออะไรก็ไม่รู้นึกภาพในวันที่เธอแต่งงานเข้ามาอยู่บ้านสิทธิรังสรรค์ หลังจากนั้นก็ตกอยู่ในสภาพเคว้งคว้าง เมื่อรู้ว่าบ้านนี้เต็มไปด้วยปัญหา วาทิตไม่แตะเนื้อต้องตัวเธอเลย จนในที่สุดก็กลายเป็นเรื่องทะเลาะ หลังจากนั้นเขาก็หนีหายไปดื้อ ๆ ปล่อยให้เธอเป็นคนดูแลเสี่ยเวทินผู้เป็นพ่อเสี่ยเวทินผู้เป็นเหมือนกับเสาหลักของบ้าน ที่ตอนนั้นกำลังสิ้นสภาพเป็นเพียงแค่คนป่วยติดเตียง แต่กำลังใจของเขากลับมีเหลือเฟือ แม้ว่าเวลานั้นจะมองไม่เห็นทางออกอะไรเลยความสุขที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเสี่ยเวทิน สำหรับเธอ ไม่อาจะเรียกได้ว่าเป็นความรักหรอก แต่น่าจะมาจากความเห็นอกเห็นใจกันมากกว่าแม้จนขณะนี้ ก็ยังไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง เพราะเมื่อใดความสัมพันธ์นี้ถูกเปิดเผยออกไปจริง ๆ เธออาจจะอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกแล้ว“ไม่เชื่อพ่อเหรอ” เสี่ยเวทินกอดร่างของเธอเอาไว้“ไม่รู้สิคะ” พราวเดือนตอบตามตรง“ทำไมพูดงี้ล่ะ” เสี่ยเวทินเสียงเคร
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 7พราวเดือนตัดสินใจที่จะไม่พูดเรื่องของวิษณุให้กับเสี่ยเวทินได้รับรู้ เพราะเกรงว่าจะทำให้เขาไม่สบายใจ อย่างน้อยที่สุด พวกคนงานที่โรงงานต่างก็คอยเป็นหูเป็นตาให้อยู่แล้ว จึงวางใจได้ระดับหนึ่ง เธอไม่คิดว่าวิษณุจะกล้าทำเรื่องไม่เป็นเรื่องหรอก การแอบมาที่โรงงานของเขาอาจเป็นเพียงแค่แวะมาดูความก้าวหน้าธรรมดา ๆ พอได้เห็นว่าโรงงานกลับฟื้นมาอย่างรวดเร็ว ก็อาจจะผิดหวังกลับไปพราวเดือนไม่ได้ปักใจเชื่อหรอกว่าวิษณุจะเกี่ยวข้องอะไรกับไฟไหม้โรงงานที่ผ่านมา เพราะไม่ได้มีหลักฐานอะไรว่าเกิดจากการวางเพลิง เพียงแต่ความไม่ไว้วางใจเกิดจากพวกคนงานมากกว่าสำหรับเธอ ติดใจเขาแค่ในตอนที่เสี่ยเวทินไปขอความช่วยเหลือแล้วถูกเขาปฏิเสธอย่างไม่เหลือเยื่อใย ราวกับว่าเสี่ยเวทินไม่ใช่พ่อผู้มีพระคุณอย่างนั้นแหละ“เหนื่อยหรือเปล่าครับ” เสี่ยเวทินเข้ามาโอบกอดเธอ หลายวันที่ผ่านมา พราวเดือนไปที่โรงงานเพียงลำพัง ส่วนเสี่ยเวทินกำลังเจรจากับกลุ่มทุนรายใหม่ที่จะเข้ามาเสริม เธอไม่ได้รู้เรื่องพวกนี้เท่ากับเขา เพราะฉะนั้นจึงไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยเท่าไรนัก “พ่อรู้ว่าหนูเหนื่อย”“ไม่เลยค่ะ” พราวเดือนตอบ โอบกอดร่
ลองรักพ่อผัวตอนที่ 6ด้วยความที่พราวเดือนยังอยู่เหนือร่างของเสี่ยเวทิน เพราะฉะนั้นเธอจึงขืนตัว ไม่ยอมให้เขาใช้ลิ้นต่อไป ขยับมาถึงกลางลำตัวของเขา กดร่องเข้าหาแกนกายโดยที่แทบไม่ต้องเล็งด้วยซ้ำ เติมน้ำหนักตัว ร่องสามารถกลืนความแข็งแกร่งของเสี่ยเวทินเข้าไปจนหมด 20พราวเดือนฟุบท่อนบนนาบแนบกับลำตัวของเสี่ยเวทิน เขาโอบร่างของเธอเอาไว้แน่น แล้วขยับส่งแท่งลำเข้าหาร่องสวาทฉ่ำ เอวของคนวัยนี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคใด ๆ เลยแม้แต่นิดเดียวจังหวะซอยเร้าใจ เสียงร้องของพราวเดือนส่งสัญญาณว่าเธอสุด ๆ ไปกับการกระทำของเขา“คุณพ่อขา”เพียงไม่นาน หญิงสาวก็กระตุกเกร็ง เพียงแต่อารมณ์ของเธอนั้นยังสามารถร่วมรักได้อีกต่อไปอย่างต่อเนื่องจนกว่าเสี่ยเวทินจะถึงจุดหมายปลายทางไม่มีความสุขแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ดังนั้น ผู้มีประสบการณ์มาอย่างโชกโชนอย่างเสี่ยเวทินจึงสามารถยื้อเวลาเอาไว้ได้อีกยาวพราวเดือนเปลี่ยนมาคุกเข่า โดยใช้หมอนรองบริเวณหน้าท้อง สะโพกลอย โชว์กลีบพูย้อยด้านหลังมองเห็นความฉ่ำน่าสัมผัส หญิงสาวหลับตาพริ้มเหมือนเฝ้ารอแกนกายที่จะแทรกเข้ามา ทว่ากลับกลายเป็นลิ้นปาดเลียรัว ๆ เข้ามาแทน“อูยยยย คุณพ่อขา”พราวเดือนสูดปา
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 5รถหมุนล้อออกจากบ้านสิทธิรังสรรค์ในที่สุด โดยเสี่ยเวทินทำหน้าที่เป็นสารถี ไม่มีสักอย่างเดียวที่จะบ่งบอกว่าเขาสูงวัย ประสาททุกสัมผัสยิ่งกว่าหนุ่ม ๆ “วาทิตผิดสังเกตบ้างหรือเปล่าลูก เมื่อคืนนี้”“ไม่ทราบค่ะคุณพ่อ เห็นเขาหลับเป็นตาย”“จริงเหรอ”“จริง ๆ ค่ะ หนูหวั่นใจอยู่เหมือนกันค่ะ”“วาทิตเป็นไงบ้างล่ะ”“เป็นไงนี่คืออะไรคะคุณพ่อ ขอชัด ๆ”“หนูน่าจะรู้นะว่าพ่อหมายถึงอะไร”“แป๊บ ๆ ค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงร่วน พร้อมกับหัวเราะออกมา มือเธอซุกซนวางแหมะลงบนขาของเสี่ยเวทิน แล้วเลื่อนเข้าหาเป้ากางเกงก็พบว่า มันผงาดตั้งนานแล้วพราวเดือนหน้าแดง อารมณ์จากเมื่อคืนยังคุกรุ่นไม่หาย “เล่นซนจัง เดี๋ยวก็ได้เปื้อนมือหรอก” เสี่ยเวทินหัวเราะเบา ๆ“อยากเปื้อนจังค่ะ” อารมณ์แบบนี้ช่างแตกต่างจากขณะอยู่กับวาทิตอย่างสิ้นเชิง วาบหวาม มีความปรารถนาล้ำลึกที่พร้อมจะระเบิดออกมาเวลาต้องการ แทบไม่ต้องอธิบายอะไรเหมือนเมื่อคืน“คุณพ่อขา...”“ลูก อย่าเอามันออกมา พ่ออาย”“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณพ่อจะอายหนู” ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ มือเรียวขยำแท่งนั้นจากภายนอกแล้วปลดเข็มขัด ตะขอกางเกง รูดซิบแล้วล้วงเข้าไปงั
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 4ความไม่มั่นอกมั่นใจของพราวเดือนเวลานี้ไม่มีหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เมื่อกางเกงชั้นใน ปราการบาง ๆ ชิ้นสุดท้ายถูกเสี่ยเวทินรูดลง นี่ถ้าหากมีแสงสว่างมากพอ คงได้เห็นว่า ใบหน้าของพราวเดือนกำลังแดงเข้มด้วยอารมณ์ปั่นป่วนสุดขีด “คุณพ่อขา...”ลิ้นของเสี่ยเวทินแทรกเข้าไป“อย่า... ได้โปรดเถอะค่ะ อย่าเลียเลยค่ะ”“อืมมม”ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ลิ้นผ่านประสบการณ์รักมาอย่างโชกโชน ซุกเข้าสู่ร่องเบียดสนิทของพราวเดือนอย่างรวดเร็ว“อึ๋ยยยย!” หญิงสาวส่งเสียง สีหน้าเหยเก จะว่าไป... นี่เป็นประสบการณ์จริงจังครั้งแรก ก่อนหน้านี้ แม้ขณะกำลังชื่นมื่นกับวาทิต เขาแทบไม่ได้เล้าโลมอย่างถึงใจแบบนี้มาก่อน อย่างทีแค่จูบนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วเดินหน้าเร่งเครื่องทันทีวาทิตไม่ค่อยมีน้ำอดน้ำทน แค่เอาใส่ได้แล้วซอยไม่กี่นาทีก็เสร็จไปแล้ว แตกต่างจากเสี่ยเวทินราวฟ้ากับเหวผู้ชายคนนี้เอาใจใส่กับเรือนร่างของเธอแทบจะทุกส่วนและแน่นอนที่สุดว่า ทุกสัดส่วนล้วนมีความหมายกับผู้หญิงเสมออย่างเวลานี้ ช่องทางรักที่ไม่เคยได้รับความสนใจใยดีจากวาทิตเท่าไรนัก มันเป็นแค่ช่องทางสอดใส่อวัยวะเพศของเขา แต่กับเสี่ยเวทิน... เขาทำ
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 3อารมณ์ที่เก็บกดมานานระหว่างทางขับรถกลับบ้าน เสี่ยเวทินคว้ามือของพราวเดือนมากุม หญิงสาวที่ยังขับรถอยู่ไม่ชักมือกลับ มือของเสี่ยเวทินกลับทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาดอาจเป็นเพราะ ระยะเวลาที่ผ่านมา ถ้าหากจะนับตั้งแต่วาทิตหอบเสื้อผ้าออกจากบ้าน เธอกับเสี่ยเวทินค่อนข้างใกล้ชิดกัน ต่อสู้กับอุปสรรคปัญหาต่าง ๆ แต่ไม่มีเรื่องอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องตั้งแต่เธอเคยใช้มือช่วยให้เขาเสร็จสม นั่นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว ยังไม่มีครั้งต่อมาพราวเดือนแทบจะลืมไปแล้วละว่าเธอรู้สึกเสียใจอย่างไรกับเรื่องของวาทิต เขาไม่เคยมีบทบาทอะไรเลย นับตั้งแต่ธุรกิจของครอบครัวเริ่มมีปัญหา หนำซ้ำยังมาทำนิสัยแบบนี้อีก เธอจึงไม่เหลือศรัทธาใด ๆต่างจากเสี่ยเวทินอย่างสิ้นเชิงไม่แปลกอะไร ถ้าหากเธอจะมีใจกับเสี่ยเวทิน ผู้ยังมีสถานะเป็นพ่อผัวของเธอ มันช่วยไม่ได้จริง ๆ“หนู จะว่าอะไรพ่อไหม ถ้าพ่อจะ...”“อะไรคะคุณพ่อ”“พ่อจะหื่นกับหนู”พราวเดือนถึงกับหัวเราะออกมา พอจะอ่านออกว่าเสี่ยเวทินกำลังรู้สึกอย่างไร ยิ่งระยะหลังร่างกายของเขาเข้าที่เข้าทาง แข็งแรงออกขนาดนี้ มีหรือจะไม่มีอารมณ์ทางเพศ มันคือสัญลักษณ์ของ







