ตอนที่ 36

ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 7

พราวเดือนตัดสินใจที่จะไม่พูดเรื่องของวิษณุให้กับเสี่ยเวทินได้รับรู้ เพราะเกรงว่าจะทำให้เขาไม่สบายใจ อย่างน้อยที่สุด พวกคนงานที่โรงงานต่างก็คอยเป็นหูเป็นตาให้อยู่แล้ว จึงวางใจได้ระดับหนึ่ง เธอไม่คิดว่าวิษณุจะกล้าทำเรื่องไม่เป็นเรื่องหรอก การแอบมาที่โรงงานของเขาอาจเป็นเพียงแค่แวะมาดูความก้าวหน้าธรรมดา ๆ พอได้เห็นว่าโรงงานกลับฟื้นมาอย่างรวดเร็ว ก็อาจจะผิดหวังกลับไป

พราวเดือนไม่ได้ปักใจเชื่อหรอกว่าวิษณุจะเกี่ยวข้องอะไรกับไฟไหม้โรงงานที่ผ่านมา เพราะไม่ได้มีหลักฐานอะไรว่าเกิดจากการวางเพลิง เพียงแต่ความไม่ไว้วางใจเกิดจากพวกคนงานมากกว่า

สำหรับเธอ ติดใจเขาแค่ในตอนที่เสี่ยเวทินไปขอความช่วยเหลือแล้วถูกเขาปฏิเสธอย่างไม่เหลือเยื่อใย ราวกับว่าเสี่ยเวทินไม่ใช่พ่อผู้มีพระคุณอย่างนั้นแหละ

“เหนื่อยหรือเปล่าครับ” เสี่ยเวทินเข้ามาโอบกอดเธอ หลายวันที่ผ่านมา พราวเดือนไปที่โรงงานเพียงลำพัง ส่วนเสี่ยเวทินกำลังเจรจากับกลุ่มทุนรายใหม่ที่จะเข้ามาเสริม เธอไม่ได้รู้เรื่องพวกนี้เท่ากับเขา เพราะฉะนั้นจึงไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยเท่าไรนัก “พ่อรู้ว่าหนูเหนื่อย”

“ไม่เลยค่ะ” พราวเดือนตอบ โอบกอดร่างของเขาตอบ “คุณพ่อเหนื่อยกว่าหนูเยอะเลย  เป็นไงบ้างคะเรื่องที่ไปเจรจา”

“คืบหน้าเชียวละ มันไม่ใช่ง่าย ๆ หรอก การจะหาผู้ร่วมทุนในเวลานี้”

“ค่ะ แต่หนูรู้ว่าพ่อทำได้”

“ถ้าไม่มีหนูอยู่เคียงข้าง พ่อคิดว่ามันคงจบไปนานแล้ว ทั้งโรงงาน ทั้ง...ชีวิตของพ่อ”

“อย่าพูดแบบนี้สิคะ”

ฉากรักที่ห่างเหินไปหลายวัน กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เสี่ยเวทินยังคงเป็นชายรุ่นพ่อที่ยังคงมีความต้องการอย่างเหลือเฟือ

ร่างกายหลังจากพลิกฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เขาดูแข็งแรงยิ่งกว่าเดิม

พราวเดือนเข้าใจความต้องการของชายรุ่นพ่อ เธอจึงสนองเมื่อเขาต้องการ จูบที่กำลังเริ่มต้นอย่างอ่อนโยน กำลังเติมความเร่าร้อนหนักหน่วงลงไป

ริมฝีปากถูกแทรกลิ้น เกี่ยวกระหวัด มือหนาคลึงอยู่ที่ไหล่มน ไล้ลงไปยังแผ่นหลังราบเรียบ มือของพราวเดือนกำลังเลื่อนลงข้างล่าง แล้วซุกเข้าหาที่แกนกายหน้าขาของเขา

“อืมมม” เสียงครางดังมาจากในลำคอของเสี่ยเวทิน หลังจากนั้น ทั้งคู่ต่างช่วยกันปลดเปลื้องอาภรณ์ห่อหุ้มออกจนเปลือยเปล่า 

เรือนร่างของพราวเดือนยังคงงดงาม ไร้ไฝฝ้าราคี

เสี่ยเวทินหายใจรุนแรงขึ้น เพราะของงดงามรุ่นราวคราวลูกที่อวดโฉมให้เห็นอยู่ตรงหน้า  เขารู้สึกว่าตัวเองงุ่มง่ามไม่ทันใจ

“คุณพ่อขา...” พราวเดือนสะท้านไปทั้งร่าง เมื่อเสี่ยเวทินโจมตีเข้าจุดที่อ่อนไหวอย่างรวดเร็วของเธอ เม็ดบัวคู่นั้นกำลังตื่นตัวตอบสนอง

เสียงลิ้นและริมฝีปากดูดรัว เสียงครางในลำคอของเสี่ยเวทิน เสียงครางของพราวเดือน

ร่างงามถูกนำกลับไปที่เตียงนอนอีกครั้ง

สะโพกถูกยกลอยขึ้นด้วยลิ้นของเสี่ยเวทินที่ซุกเข้าหากลางลำตัวของเธออย่างตั้งใจ เสียงน้ำในบ่อน้อย ๆ  กำลังถูกวักขึ้นมาจากร่อง

เม็ดทับทิมถูกขบและถูกตวัดเลียอย่างช่ำชอง

“อูยยย” พราวเดือนขยำผ้าปูที่นอน สะโพกลอยขึ้น สีหน้าของเธอเหยเก ไม่ใช่ด้วยอาการเสแสร้ง เธอไม่เคยเสแสร้งแม้แต่ครั้งเดียว

สักพัก เสี่ยเวทินเป็นฝ่ายลงไปนอน พราวเดือนขยับขึ้นเล้าโลมบ้าง เธอเริ่มจากจุกแต่ละข้างของเขา ริมฝีปากของเธอไล้เลียแต่ละข้าง สลับกับการใช้นิ้วละเลง

แต่ละข้างแข็งเป็นไตตอบสนองต่อนิ้วและลิ้นของเธอ

“อือออ...” เสียงของเสี่ยเวทิน

เธอกำลังไต่ลงมาถึงหน้าท้อง และกำลังไต่ระดับลงไปจนถึงแกนแข็งแกร่งที่กำลังตั้งผงาด ความรู้สึกของพราวเดือนไม่เคยเห็นว่าแท่งลำนี้จะเป็นของคนสูงวัยเลย

มันอาจจะเหนือกว่าคนในรุ่นราวคราวเดียวกันหลายคนก็ได้

พราวเดือนเริ่มต้นที่ส่วนปลาย เธอรวบแท่งเอาไว้ในมือนุ่ม ขยับช้า ๆ แล้วใช้ปลายลิ้นละเลงลงไปบนดอกเห็ดมันวาวของเขา

น้ำลายยิ่งทำให้ส่วนนั้นแวววาว ร่องรูหยาดเยิ้มด้วยน้ำคัดหลั่งที่กำลังผุดพรายออกมา

สีหน้าของเสี่ยเวทินเหยเกทุกครั้งที่อวัยวะแข็งแกร่งของเขากำลังถูกไล้เลียด้วยลิ้น และกำลังถูกปลุกเร้าอย่างหนักด้วยริมฝีปาก

มือนุ่มยังขยับรูด และขยำเข้าหาลูกรักทั้งสองใบของเขา

“อู้วววว์”

“คุณพ่อขา” เสียงพร่ำเรียกชื่อ กระตุ้นเร้าอารมณ์ของเสี่ยเวทินให้ลุกโชนรุนแรงขึ้น

บางครั้ง จังหวะรัวของพราวเดือน เกือบทำเอาเสี่ยเวทินหมดความอดทน ปลดปล่อยให้ทะลักออกมา แต่ด้วยประสบการณ์นั่นเองที่ยังสามารถระงับเอาไว้ได้หวุดหวิด

พราวเดือนขึ้นคร่อมทาบทับอยู่เหนือร่างของเสี่ยเวทิน เธอยกร่างขึ้น จับความแข็งแกร่งของเขาจ่อเข้าหา แล้วค่อย ๆ ปล่อยน้ำหนักตัวลง

“อูยยย”

เสียงซ่านสยิวดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของเธอ

แม้ว่าจะเคยมาแล้ว แต่ทุกครั้งก็ยังเป็นแบบนี้ ร่องรักยังคงคับตึง

พราวเดือนเริ่มขยับตัว ข้างในเต็มไปด้วยความฉ่ำลื่น ด้วยอารมณ์ร่วมของเธอ พราวเดือนฟุบหน้าเข้าหาจุกแต่ละข้างของเสี่ยเวทิน พร้อม ๆ  กับการขยับเอว

แกนกายของเสี่ยเวทินกำลังรุกเข้าสำรวจความล้ำลึกของเธอ เตียงเริ่มโยกคลอน  มือของเสี่ยเวทินโอบกระหวัดรอบร่างเปลือยของพราวเดือน แล้วรอจังหวะขยับพุ่งสวนทางปะทะกับร่างของเธอ

เสียงดังหนักหน่วงรุนแรงไม่ต่างอะไรกับหนุ่มสาว