ตอนที่8 งานแต่ที่เกือบไร้เจ้าบ่าว

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ณ คฤหาสน์สุดหรูที่ตั้งอยู่กลางใจเมืองกรุงเทพมหานคร ได้มีการจัดงานมงคลสมรสแบบไทยๆระหว่าง นายเวหา ธรรมรงนารักษ์และนางสาวไอรดา อมรไพรศาลสกุล นักข่าวต่างพากันช็อกเมื่อได้รับรู้ข่าวงานแต่งสายฟ้าผ่าของวงศ์ตระกูลร่ำรวยติดอันดับ5ของประเทศ ทำให้เกิดเสียงวิพากวิจารณ์เป็นวงกว้าง บางคนก็หาว่าหญิงสาวไฮโซตั้งท้อง บางคนก็พูดกันว่าแต่งงานเพื่อกลบข่าวฉาวที่หญิงสาวได้ไปเป็นเมียน้อยของสามีชาวบ้าน ทว่ามีเพียงกลุ่มน้อยที่ร่วมแสดงความยินดีกับเธอ 

ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนรื่นรมณ์นี้ เหล่าแขกหรื่อก็ได้ทยอยเดินทางเข้ามาในงานกันอย่างล้นหลามพร้อมกับอวรพรเจ้าสาวที่ยืนต้อนรับแขกเพียงลำพังอยู่หน้าซุ้มประตูทางเข้าออก ไร้เจ้าบ่าวมายืนเคียงคู่

“ลุงกับป้าแสดงความยินดีด้วยนะไอรดา ขอให้การเริ่มต้นชีวิตคู่ของหนูเป็นไปอย่างราบรื่นจ๊ะ” 

ไอรดาที่ตอนนี้อยู่ในชุดไทยสีขาวไขมุกเกล้าผมเรียบร้อยทำได้เพียงยิ้มรับคำอวรพรของท่านผู้ใหญ่ ก่อนจะไหว้ขอบพระคุณอย่างนอมน้อม

“ไอขอบคุณ คุณลุงคุณป้ามากนะคะที่ให้เกียรติมางานแต่งของไอ” 

“ลุงกับป้าต้องมาอยู่แล้ว ว่าแต่พ่อเราไปไหนเสียแล้วล่ะ”

“ท่านยืนต้อนรับแขกตั้งแต่เช้า ไอเลยให้คุณแม่พาไปพักข้างในแล้วค่ะ”

“งั้นเหรอจ๊ะ”

“เชิญคุณลุงคุณป้าเข้าไปพักด้านในก่อนนะคะ” 

หลังจากนั้นไอรดาที่เป็นเจ้าสาวของงานแต่งจึงได้เดินนำพาแขกผู้ใหญ่เดินเข้าไปในห้องโถง งานในช่วงเช้าจะเริ่มขึ้นต้นด้วยพิธีสงฆ์ก่อน จากนั้นจะตามลำดับที่พิธีแห่ขันหมากและกั้นประตู พิธีสู่ขอรับตัวเจ้าสาวและนับสินสอด พอเวลาเดินมาถึง09:09นาที จะเป็นพิธีสวมแหวน จากนั้นก็จะเป็นพิธีรับไหว้ ตามด้วยพิธีหลั่งน้ำพระพุทธมนต์และประสาทพร และขั้นตอนสุดท้ายนั่นก็คือการส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าเรือนหอ

“ยัยไอ ป่านนี้เจ้าบ่าวของแกยังไม่มาอีกเหรอ”  อรดีที่เห็นว่าจวนจะใกล้ถึงเวลาเริ่มพิธีการแล้ว จึงได้เอ่ยถามหลานสาว 

“อาอรไม่ลองถามคุณแม่ของพี่เวดูล่ะคะ” 

“ฉันถามแล้ว คุณพี่พิศมัยก็ติดต่อลูกชายเขาไม่ได้” 

“ไอเองก็ติดต่อพี่เขาไม่ได้เหมือนกันค่ะ” 

ไอรดาเริ่มเก็บสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่ อย่าให้เป็นเหมือนอย่างที่เธอคิดเลย เธอกลัวว่าเวหาจะทิ้งงานแต่งขึ้นมาแล้วปล่อยให้เธอสู้หน้าทุกคนเพียงลำพัง 

“แกรีบหาทางติดต่อเจ้าบ่าวเดี๋ยวนี้เลยยัยไอ ไม่งั้นข่าวฉาวของแกได้เกิดขึ้นอีกรอบแน่” อรดีกดดันหลานสาวด้วยความหงุดหงิด ก่อนที่จะเดินเข้าไปทักทายผู้ใหญ่ที่เพิ่งเดินทางกันเข้ามาร่วมงาน

“อย่าทำแบบนี้ ไอขอร้อง” 

เธอได้แต่พึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา จนกระทั่งณิชาที่รับอาสาเป็นแม่งานได้เดินตรงเข้ามาหาเพื่อนรัก

“เหลืออีก10นาที จะเริ่มเข้าพิธีแล้วนะยัยไอ แกรีบไปเติมหน้าดีกว่า เอ่อว่าแต่พี่เวหาอยู่ไหนเหรอ ฉันไม่เห็นพี่เขาไปเปลี่ยนชุดเจ้าบ่าวเลย”

“ฉันยังติดต่อเขาไม่ได้อ่ะ” ใบหน้าสวยแสดงความวิตกกังวลออกมา

“แกว่าอะไรนะ!?”  ณิชาอุทานเสียงดัง ปกติเห็นแต่เจ้าบ่าวเจ้าสาวรีบตื่นขึ้นมาแต่งหน้าทำผม แต่งตัวกันตั้งแต่ไก่โห่แต่งานแต่งของไอรดากลับวุ่นวายโกลาหลไปหมด 

“ถ้าพี่เวไม่มา ฉันจะทำยังไงดีณิชา” 

“แกใจเย็นๆก่อน” 

ณิชาทำได้เพียงบีบมือให้กำลังใจเพื่อนรัก ถ้าหากว่าเจ้าบ่าวไม่มาก็ต้องคิดหาวิธีรับมือเอาไว้ก่อนที่จะเสียชื่อเสียงไปมากกว่านี้

ขณะที่ทั้งสองสาวเคร่งเครียดอยู่นั้น คุณหญิงพรพิมลก็ได้ตรงปรี่เข้ามาขัดบทสนทนา 

“ใกล้เริ่มเข้าพิธีแล้ว ป่านนี้ลูกยังไม่ไปเตรียมตัวอีกล่ะไอรดา” 

สองสาวต่างหันไปสบตากันละกัน ไม่รู้จะบอกผู้เป็นแม่ยังไงดีว่าเจ้าบ่าวหายไป จนกระทั่งคุณหญิงพรพิมลจับสังเกตได้เองจึงได้ถามลูกสาวออกไป

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าลูกไอ ทำไมแสดงสีหน้าแบบนั้น”

“เอ่อ....คือ”

ขณะที่ไอรดาอ้ำอึ้ง เสียงของผู้เป็นพ่อก็ได้เอ่ยขึ้นมาที่ด้านหลังของลูกสาว 

“ถึงเวลาเข้าพิธีแล้วสงฆ์แล้วยัยไอ แกมัวทำอะไรอยู่ ไม่ใช่หาทางหนีงานแต่งล่ะ”

“ไอไม่หนีหรอกค่ะคุณพ่อ แต่ว่าที่ลูกเขยของคุณพ่อไม่แน่”

“แกหมายความว่ายังไง คุณหมอเป็นอะไร”

“คุณหมอยังไม่มาเลยค่ะ”

“จริงเหรอยัยไอ”

“จริงค่ะ ไอติดต่อคุณหมอไม่ได้”

“แล้วเราจะทำยังไงกันดีคะคุณพี่”คุณหญิงพรพิมลหันไปถามสามี 

ทางด้านแม่ของคุณหมอก็ได้จ้ำเท้าเข้ามาพร้อมอรดีเพื่อหาทางแก้ไขปัญหาหน้างานก่อน 

“ดิฉันกราบขอโทษนะคะคุณท่านที่ดูแลลูกชายไม่ดี”

ถึงแม้ว่าท่านไพรวงษ์อยากจะตำหนิคุณนายพิศมัย แต่ท่านก็ทำได้เพียงถอนหายใจแรงๆใส่ จะทำอย่างไรได้งานแต่งที่เกิดขึ้นก็มาจากการบังคับของผู้ใหญ่อย่างเราๆกันทั้งนั้น ถ้าอะไรจะเกิดขึ้นก็ให้มันเกิด ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ทว่าในใจท่านไพรวงษ์ลึกๆก็ยังแอบหวังว่าที่ลูกเขยจะมีความรับผิดชอบพอ เชื่อว่ามองคนไม่ผิดอย่างแน่นอน 

สุดท้ายทุกคนก็ลงความคิดเห็นว่าต้องล้มเลิกงานงานแต่งนี้เสีย ถ้าขืนจัดงานต่อไปภาพลักษณ์ของวงตระกูลคงไม่เหลือชิ้นดีเป็นแน่ 

“เอาล่ะ พ่อจะเป็นคนขึ้นไปประกาศบอกกับแขกในงานเอง”

ไอรดาน้ำตาคลอหน่วย ในใจของเธอรู้สึกผิดมากที่เป็นต้นเหตุทำให้ครอบครัวผิดหวังและขายหน้า แต่จะโทษใครได้ เป็นเพราะเธอเองที่ตกหลุมพรางของอดีตเพื่อนรักที่เป็นนางนกต่อหลอกให้เธอออกไปเจอกับจิรายุ จนเธอเกือบโดนการกระทำที่แสนป่าเถื่อนนั้น ในส่วนของเวหาเอง ไอรดาไม่ได้โกรธเลยถ้าเขาจะหนีงานแต่ง เพราะตัวเธอเองเคยใจร้ายใส่เขาก่อนมันก็ไม่แปลกหรอกถ้าหาว่าเธอจะรับผลกรรมเพียงคนเดียว 

เจ้าสาวครุ่นคิดหาวิธี จนเธอตัดสินใจขอเป็นคนจบปัญหานี้เสียเอง

“คุณพ่อไม่ต้องล้มเลิกงานหรอกค่ะ ไอจะดำเนินงานต่อเอง”

“แกพูดบ้าอะไรยัยไอ งานแต่งไม่มีเจ้าบ่าวแกจะจัดต่อได้ยังไง” อรดีแทรกขึ้นมา

“ไอไม่ได้บ้าค่ะอาอร ในเมื่อทุกอย่างมันเกิดขึ้นมาแบบนี้ ไอก็จะยอมรับผิดเองคนเดียว” 

“เอาเถอะ แกจะทำอะไรก็ทำเถอะ”ผู้เป็นพ่อกล่าวอย่างปลงๆ 

ไอรดาสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดพร้อมกับเอานิ้วปาดน้ำตา เท้าเล็กกำลังเคลื่อนตัวก้าวเข้าไปในงาน ทันใดนั้นเอง.....

“เธอจะรีบใจร้อนไปไหนไอรดา เหลือเวลาอีกตั้งสองนาที” 

เจ้าของใบหน้าสวยหันกลับมามองตามน้ำเสียงที่คุ้นเคย ปรากฏตัวเจ้าบ่าวที่สวมชุดไทยสีขาวเดินตรงเข้ามา 

“พี่เว!”

เจ้าของร่างสูงมาดสุขุมรีบยกขึ้นมือไหว้กราบขอโทษว่าที่พ่อตาด้วยความรู้สึกผิด

“ผมต้องขอโทษด้วยนะครับท่าน พอดีมีเคสฉุกเฉินเข้ามาด่วนเลยทำให้ผมมาช้า”

“ไม่เป็นไร มาช้าดีกว่าไม่มา”  ท่านไพรวงษ์ยกยิ้มพร้อมแตะบ่าลูกเขยอย่างโล่งอก อย่างน้อยๆลูกเขยที่ได้เลือกมามันก็ไม่ทำให้วงศ์ตระกูลของตนเสื่อมเสีย ไม่เหมือนไอ้จิรายุ ที่คอยแต่จะทำให้ไอรดาเสียผู้เสียคน มีข่าวเสียหายไม่เว้นวัน

คุณนายพิศมัยแทรกเข้ามายืนตรงกลางระหว่างคู่บ่าวสาว ก่อนจะถามลูกชายตัวดีออกไปด้วยความเป็นห่วง

“ทำไมแม่โทรไปไม่ติดล่ะ”

“แบตมือถือหมดครับคุณแม่” 

“ได้เวลาแล้ว ทั้งสองคนรีบเข้าไปในงานได้แล้ว”อรดีกลัวแขกในงานจะพากันสงสัยจึงรีบเอ่ยให้หลานสาวและหลานเขยไปเตรียมตัวเข้าพิธีแต่งงานอย่างเป็นทางการ 

นัยน์ตาสวยหลุบมองว่าที่สามี ไอรดาดีใจเหลือเกินที่เวหาไม่ทิ้งให้เธอโดดเดี่ยว ทว่าเวหาเองในตอนแรกเขาเองก็กลัวว่าจะมาไม่ทันเสียแล้ว แต่โชคดีที่การผ่าฟันคุดของเคสฉุกเฉินผ่านไปได้ด้วยดี พอเสร็จจากงานจึงรีบบึ่งรถมาที่งานแต่งทันที

“เธอพร้อมรึยัง” เสียงทุ้มถามพร้อมกับมือที่ยื่นออกไปเพื่อให้ไอรดาได้ควงแขนเขาเข้าไปในงานแต่ง

“ไอพร้อมแล้วค่ะ” 

“งั้นเราไปกันเถอะ” 

ไอรดายิ้มแก้มปริ ตื่นเต้นแบบสุดๆอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าเธอก็จะได้เป็นภรรยาของเวหาอย่างถูกต้องตามกฏหมายแล้ว เธอได้แต่ภาวนาขอให้มันเป็นการเริ่มต้นของชีวิตคู่ที่มีแต่ความสุขด้วยเถิด ทว่าสำหรับเวหานี่คือการเริ่มต้นเอาคืน ‘ไอรดา’ สามปีต่อจากนี้เวหาจะทำให้ไอรดาทรมานเหมือนตกอยู่ในนรกทั้งเป็น