All Chapters of คุณสามีได้โปรดอย่าใจร้าย: Chapter 1 - Chapter 6

เมื่อหนึ่งปีก่อน ณ ร้านอาหารสุดหรูบนชั้นดาดฟ้าย่านสาทร เป็นช่วงเวลาค่ำคืนที่สุดแสนจะพิเศษของใครหลายๆคน ยามเมื่อทอดมองออกไปไกลๆจะเห็นแม่น้ำกว้างใหญ่ให้ความสวยงามสมกับเป็นแหล่งนิยมของกลุ่มไฮโซอยู่ในระดับรวยพันล้านได้มาดื่มด่ำกับบรรยากาศที่หาจากไหนไม่ได้ ภายในร้านถูกตกแต่งคล้ายสไตล์บาร์ มีบูธดีเจคอยเปิดเพลงป็อปให้ลูกค้าได้โยกย้ายส่ายสะโพกผ่อนคลายกันเบาๆถัดมาที่โต๊ะของคู่รักคู่หนึ่ง ที่ตอนนี้กำลังนั่งรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย ท่ามกลางเสียงเพลงรักไพเราะที่กำลังบรรเลงอยู่ ยิ่งเพิ่มความโรแมนติกมากขึ้นไปอีกขั้นหญิงสาววัยยี่สิบสามปีอยู่ในชุดเดรสสีชมพู แต่งหน้าโทนอ่อน เบิกตาโตพร้อมกับเผยรอยยิ้มพิมพ์ใจราวกับน้ำผึ้งเดือนห้า เมื่อได้มานั่งดินเนอร์กับคนรักในวันครบรอบของเรา"แปลกจังเลยนะคะ ไอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพี่เจย์ชอบมาร้านอาหารแนวนี้ด้วย""ความจริงพี่ก็ไม่ได้ชอบขนาดนั้นหรอกครับ แต่วันนี้มันเป็นวันครบรอบสองปีของเราน่ะ พี่ก็เลยอยากพาน้องไอมาดินเนอร์บ้างก็เท่านั้นเอง""นี่พี่เจย์จำวันครบรอบของเราได้ด้วยเหรอคะ น่ารักจังเลยค่ะ”หญิงสาวเธอมีชื่อว่า ไอรดา อมรไพศาลสกุล เธอเป็นลูกสาวคนเดียวขอ

“จะเอายังไงดีคะพี่ไพร บริษัทของเราหุ้นตกแล้วนะพี่” “เป็นเพราะข่าวฉาวของยัยไอคนเดียวเลยจริงๆ เป็นไงล่ะคุณหญิง! ลูกสาวที่คุณตามใจได้ทำเรื่องงามหน้าไม่พอมันยังทำให้บริษัทของครอบครัวพังพินาศอีก” ไพรวงษ์หันไปต่อว่าภรรยาอย่างเหลืออด บริษัทที่สร้างมากับมือกำลังจะพังทลายลงเพราะลูกสาวคนเดียวของตัวเอง เรียนจบมาแทนที่จะมาช่วยบริหารงานที่บ้านแต่ไอรดากลับมัวแต่ไปใช้ชีวิตตามใจจนเกิดเรื่องที่ไม่ดีขึ้นมา “ฉันขอโทษค่ะคุณพี่ ฉันผิดเองที่สอนลูกไม่ดี”“เลิกโทษกันก่อนเถอะค่ะ ตอนนี้เราควรหาวิธีแก้ปัญหากันก่อน” “จะแก้ปัญหาอะไรได้ ภาพมันออกสื่อไปแล้ว” ไพรวงษ์คิดไม่ตก คิ้วขมวดหน้าแสดงสีหน้าคร่ำเครียดอย่างเห็นได้ชัดข่าวของไอรดาเริ่มบานปลายมากขึ้นเป็นวงกว้าง ผู้คนต่างโพสต์ด่ากันสนุกปากทำให้ภาพลักษณ์บริษัทในตอนนี้เริ่มแย่ลงเพียงไม่กี่ชั่วโมงทำให้บริษัทและวงศ์ตระกูลถูกพูดถึงในทางที่ไม่ดี อรดีเลื่อนดูข่าวในโทรศัพท์มือถือทางเพจต่างๆได้เอามาโพสต์กันเห็นคอมเมนต์ด่าเสียเทเสีย“พวกเพจนี้มันบ้าจริงๆดูสิคะ มันด่ายัยไอแรงมากเลยค่ะพี่ไพร มันหาว่ายัยไอเคยไปแย่งแฟนของเพื่อนสนิทอีกด้วย” “แล้วเราจะทำยังไงดีค่ะคุณพี่”“น

ปลายปากกาแท่งเล็กฝังหมึกลงไปในกระดาษสัญญาในเวลาต่อมา จากนั้นไอรดาจึงยื่นส่งกลับให้เจ้าของในทันที “เรียบร้อยค่ะ ไอ เอ้ย! ฉันลงลายเซ็นไว้ให้คุณหมอแล้ว” เวหาหลุบตามอง เมื่อเห็นลายเซ็นของว่าที่ภรรยาได้เซ็นตามข้อตกลงอย่างครบถ้วนเขาจึงรีบเก็บมันใส่ไว้ในซองสีน้ำตาลตามเดิม“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณท่าน” “อืม รีบกลับไปดูแม่เถอะ ส่วนเรื่องจัดงานผมจะให้ทางแม่อรดีเป็นคนจัดการเอง คุณหมอมีหน้าที่เป็นเจ้าบ่าวก็พอครับ” “ครับท่าน” เวหาลุกออกจากเก้าอี้ ก่อนจะก้มโค้งให้ผู้ใหญ่ที่เคารพแล้วเดินจากไปโดยที่ไม่เอ่ยลาว่าที่ภรรยาสักคำเดียว ไอรดาน้ำตาคลอหน่วย ทำไมถึงได้รู้สึกเจ็บแบบนี้ด้วยก็ไม่รู้เมื่อทุกอย่างยังคงค้างคาในหัวใจมีเหรอไอรดาจะหยุด ไอรดาไม่อยากพลาดโอกาสอีกแล้ว เธอจึงหันมาบอกผู้เป็นพ่อให้รออยู่ตรงนี้เสียก่อน“พ่อคะ พ่อรอไออยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวไอมา” “เดี๋ยวสิยัยไอ แกจะไปไหน” ไพรวงษ์เรียกลูกสาวตามหลัง ทว่าไอรดาไม่ได้สนใจ เธอรีบจ้ำเท้าเดินตามหลังเวหาไปจนถึงรถบีเอ็มสีดำที่จอดอยู่หน้าร้านอาหารญี่ปุ่น “พี่เว!” เวหาที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อ เขาจึงรีบหมุนตัวหันหน้ากลับไปมองเจ้าข