ตอนที่6 ลองชุดแต่งงาน

“พี่เวปล่อยไอเดี๋ยวนี้นะ ไอเจ็บ!” 

เสียงเล็กร้องประท้วงเมื่อเธอโดนว่าที่สามีจับข้อมือจนแน่นแล้วลากเธอเข้ามาในห้องทำงาน เวหาปล่อยคนตัวเล็กให้เป็นอิสระ ก่อนที่เขาจะเดินวนกลับไปนั่งลงที่โต๊ะทำงานของตัวเอง 

“เธอมีธุระอะไรกับฉันก็รีบพูดมา” 

“วันนี้พี่ว่างหรือเปล่า ไอจะพาพี่ไปลองชุดแต่งงานที่ร้านพรีเวดดิ้งด้วยกัน” 

“ฉันบอกเธอแล้วไงว่าให้เรียกคุณหมอ” 

“นั่นแหละค่ะ คุณหมอว่างหรือเปล่า” 

“ฉันไม่ว่าง!” 

“แต่เมื่อกี้ไอถามพนักงาน เขาบอกคุณหมอว่างแล้วนะคะ”  ไอรดารู้ว่าเวหาโกหก เธอจึงเอาพนักงานสาวมาอ้างเพื่อให้ใครบางคนจนมุมยอมไปกับเธอแต่โดยดี 

เวหามองคนที่เอาแต่ใจด้วยหางตา นิ้วเรียวเคาะโต๊ะพลางครุ่นคิดอยู่ในหัวว่าจะเอายังไงดี ถึงจะไม่อยากไปทำเรื่องบ้าๆนั้นแต่ทว่าสุดท้ายเวหาก็ต้องจำใจไป

"เธอส่งโลเคชั่นมาให้ฉัน เราจะไปรถคนละคัน"

"แล้วจะทำให้มันยุ่งยากทำไมล่ะคะคุณหมอ ทำไมเราไม่ไปด้วยกันให้มันจบๆ อีกอย่างไม่เปลืองน้ำมันด้วย" 

เวหาลุกขึ้นยืนตัวตรงแล้วเดินตรงเข้ามาหาไอรดาที่ยืนอยู่ขอบโต๊ะทำงาน เข้าโน้มตัวเข้าไปใกล้ๆจังหวะนั้นทำเอาคนตัวเล็กหัวใจเต้นตึกตักดวงตากลมจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาของว่าที่สามีที่ห่างกันเพียงคืบเดียว เธอคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาต้องจูบเธอแน่ๆ ทว่าความคิดทะลึ่งนั้นก็ได้หายไปพริบตาเมื่อเวหาเอ่ยออกมาพร้อมกับยืมกุญแจรถของตัวเอง

"ฉันไม่ชอบให้ใครมานั่งรถของฉันน่ะ โดยเฉพาะคนส่ำส่อนอย่างเธอไอรดา" ว่าจบ เวหาก็รีบเดินออกจากห้องไปทันที

"เจ็บจื๊ดเลยไหมล่ะยัยไอ!"  ไอรดาบ่นมุบมิบตามหลังอย่างอารมณ์เสีย ให้ตายเถอะ เพิ่งรู้ว่าการวิ่งตามผู้ชายมันโคตรจะเหนื่อยเลย เพราะปกติมีแต่ผู้ชายวิ่งเข้ามาหา แต่ไม่เป็นไรคนอย่างไอรดาถ้าอยากได้อะไรก็ต้องได้ 

ไอรดาก้าวเท้ายาวๆออกมายืนตรงหน้าคลินิก ทว่าจู่ๆไอรดาก็ยกยิ้มมุมปากเมื่อเธอนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จากนั้นเธอจึงตรงปรี่ไปยังรถสปอร์ตหรูของเธอแล้วทำการปล่อยลมยางออกทั้งสี่ล้อ แต่หารู้ไม่ว่าการกระทำของเธอตกอยู่ในสายตาของเวหา 

“ฮึ! แสบใช่เล่นเลยนะไอรดา!” 

เวหาถึงกับส่ายหน้าด้วยความเอือมระอา ก่อนจะขึ้นรถของตัวเองเพื่อรอคนตัวเล็ก รอไม่นานไอรดาก็เดินมาเคาะกระจกเรียกเขา 

“มีอะไรอีก” 

“ไอขอติดรถคุณหมอไปด้วยได้ไหมคะ พอดีรถของไอยางแบน” 

“อืม”

“ขอบคุณค่ะ”

เมื่อไอรดาขึ้นรถแล้ว หลังจากนั้นเวหาจึงรีบขับรถออกไปบนท้องถนน จีพีเอสมุ่งหน้าไปยังร้านพรีเวดดิ้งที่หญิงสาวส่งโลเคชั่นมาให้เขา

ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็มาถึงร้านแล้ว ไอรดาเดินนำเข้าไปข้างในร้านโดยมีว่าที่สามีเดินตามหลังมาติดๆ ณิชาที่เห็นลูกค้าคนสำคัญมากันแล้วจึงวางงานเอาไว้แล้วรีบเดินมาต้อนรับทั้งคู่ด้วยความยินดี

“สวัสดีค่ะพี่เวหา ไม่เจอกันนานดูหล่อขึ้นเยอะเลยนะคะ” ณิชายกมือไหวสวัสดีผู้ที่โตกว่าพร้อมกับเอ่ยปากชม

“นี่เป็นร้านของณิชาเหรอครับ” 

“ใช่ค่ะ พี่เวหาตามสบายเลยนะคะ” 

“ขอบคุณครับ” 

“ยัยไอ แกพาพี่เวหาไปรออยู่ห้องvipก็ได้นะ เดี๋ยวฉันจะให้พนักงานไปวัดไซส์ วันนี้ฉันติดลูกค้าอีกคนน่ะ คงไม่ได้อยู่คุยกับแกนาน”

“ไม่เป็นไรเลย แกอยู่ทำหน้าที่ของแกไปเถอะ” 

“โอเคจ๊ะ” 

ไอรดาเดินตามพนักงานสาวไปยังห้องvipพร้อมกับว่าที่เจ้าบ่าว ดวงตากลมจ้องมองชุดแต่งงานที่ถูกโชว์อยู่ในตู้ 

“มีแต่ชุดสวยๆทั้งนั้นเลย ไอขอลองได้ไหมคะ” เสียงหวานละมุนหันไปพูดกับพนักงาน

“คุณไออยากลองชุดไหนเหรอคะ เดี๋ยวดิฉันจะนำมาให้ลอง” 

“คุณหมอว่าไอเหมาะกับชุดไหนคะ” ไอรดาหันไปถามความคิดเห็นจากว่าที่สามี หากแต่ว่าเวหากลับตอบด้วยน้ำเสียงแข็งทื่อ จนหญิงสาวหน้าเสีย

“ชุดไหนก็ใส่ไปเถอะ อย่าเรื่องเยอะเลย รบกวนคนอื่นเขาเปล่าๆ”

ไอรดาก้มหน้างุด จนพนักงานสาวรีบแก้ไขสถานการณ์ให้ดีขึ้น 

“งั้นเดี๋ยวดิฉันไปเอาชุดมาให้คุณไอลองใส่ค่ะ รอสักครู่นะคะ” 

“ขอบคุณค่ะ” 

ชุดแต่งงานได้ถูกนำมาวางเอาไว้จำนวนสามชุดด้วยกัน ซึ่งทางพนักงานคิดว่าน่าจะเหมาะกับหญิงสาว 

“มีทั้งหมดสามชุด คุณไอลองชุดไหนก่อนดีค่ะ”

คนตัวเล็กมองไปที่ชุดแต่งงานเกาะอกสีขาวไขมุก ดูเหมือนสไตล์ชุดนี้จะเข้ากับเธอจึงชี้นิ้วเลือก ถ้าลองแล้วสวยเธอจะได้สั่งตัดใหม่เป็นพิเศษ

“ไออยากลองชุดนี้ค่ะ”

“ได้ค่ะคุณไอ” 

พนักงานสาวพาไอรดาเข้าไปในห้องลองชุดในทันที ส่วนทางด้านเวหานั่งไขว้ห้างอ่านหนังสือพิมพ์รอตรงโซฟา  ทว่าจู่ๆพนักงานก็ได้เดินออกมาจากห้องลองชุด 

“คุณไอลองชุดเสร็จแล้วเหรอครับ” 

“อ๋อ ยังค่ะ พอดีดิฉันมีงานด่วนจากลูกค้าท่านอื่น คุณไอเลยให้ฉันไปดูแลก่อนน่ะค่ะ”

“งั้นเหรอครับ แล้วอีกนานไหมกว่าจะดูแลลูกค้าคนอื่นเสร็จ”

“น่าจะเกือบชั่วโมงเลยค่ะ” 

“งั้นก็ไปเถอะครับ” 

“ต้องขอโทษในความไม่สะดวกด้วยนะคะ” เธอกล่าวคำขอโทษต่อลูกค้า ก่อนจะเดินออกจากห้องvipไป 

เวหากลับมาสนใจข่าวในหน้าหนังสื่อพิมพ์ตามเดิม จนกระทั่งคนที่อยู่ข้างในโผล่ศีรษะออกมาเรียก

“คุณหมอคะ” 

“มีอะไร” 

“คือว่า...ไอรูดซิปไม่ได้ คุณหมอช่วยมาทำให้ไอหน่อยได้ไหม” 

เฮ้ออออ..... เวหาถอนหายใจลากยาว ถึงจะมีความรำคาญอยู่นิดหน่อยแต่เขาจำเป็นต้องทำตามที่ไอรดาร้องขอ จะได้รีบลองรีบแยกย้ายกันกลับสักที ร่างสูงโปร่งเดินตรงเข้าไปในห้องลองชุดยืนช้อนหลังคนตัวเล็กที่ตอนนี้เธอกำลังส่องกระจกดูชุดแต่งงานที่เธอสวมใส่อยู่

“เธอจะให้ฉันรูดขึ้นหรือรูดลง”

“รูดลงค่ะ ไอจะเปลี่ยนชุดใหม่” 

“อืม” 

เวหาในตอนนี้เริ่มเกิดความรู้สึกประหม่าขึ้นมา เขาพยายามตั้งสติ ก่อนจะเอามือไปจับตรงตะขอซิปแล้วค่อยๆรูดลงอย่างเชื่องช้า จู่ๆความหลังครั้งเก่าที่เขาเคยมีอะไรกับไอรดาก็ผุดเข้ามาในหัว ทำให้หยุดชะงักในทันที 

“หยุดทำไมคะ” 

“เธอทำเองเถอะ ฉันไม่ทำแล้ว”

“คุณหมอจะบ้าหรือเปล่าคะ ซิปมันอยู่ด้านหลังใครจะไปทำเองได้ หรือที่คุณหมอไม่กล้าทำเพราะกลัวจะห้ามใจตัวเองเอาไว้ไม่อยู่กันแน่ ” ไอรดาเริ่มหมั่นไส้คนปากแข็งขึ้นมา เธอจึงพูดหยอกเอินเบาๆ

“ฉันเนี้ยนะจะกลัวเธอ หยุดหลงตัวเองได้แล้วไอรดา”

“ถ้างั้นก็ทำต่อสิคะ” 

เวหาไม่อยากเสียหน้าจึงรีบรูดซิปลงจนสุด แต่ทันใดนั้นไอรดาที่อยากลองใจเวหาว่าถ้าเห็นเธอโป๊เปลือยเขาจะทำยังไง จึงได้ถอดชุดแต่งงานต่อหน้าต่อตาชายหนุ่ม ดวงตาคมคายเบิกกว้างเมื่อเห็นเรือนร่างที่ไร้อาภรณ์ของคนตัวเล็ก 

“นี่เธอ!” 

ไอรดาหันกลับมาเผชิญกับคนเบื้องหน้าอย่างไม่อาย 

“ทำไมคะ” 

“เธอไม่อายฉันหรือไง รีบใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลย”

“ทำไมต้องอายคะ ในเมื่อเราก็เคย....กันมาแล้ว” 

ดูเหมือนไอรดาจะยั่วโมโหเวหา จนเขาควบคุมตัวเองไม่อยู่ ภาพเหตุการณ์ที่เขาและเธอมีอะไรกันอยู่บนเตียงเมื่อหนึ่งปีก่อนฉายซ้ำขึ้นมาย้ำเตือนความเจ็บปวดให้เวหาทนต่อไปไม่ไหวจนอยากเอาชนะอีกคนขึ้นมา  เวหาจับคนตัวเล็กให้หันหน้ากลับไปมองตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่

“พะ พี่จะทำอะไร”

เจ้าของใบหน้าดุดันคลี่ยิ้มมุมปากร้าย ทำเอาไอรดาที่เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้น จากสีหน้าระรื่นที่แสดงออกมาก็เปลี่ยนไปโดยฉับพลัน

“ทำให้เธอเสียวยังไงล่ะ ไอรดา”