Se connecterShare
บทที่ 10
Date de publication:
2026-02-02 18:04:53หนู่เอ๋อร์เจียงส่งยิ้มอ่อนโยน ในขณะที่กู่ลี่น่าปราดเข้ามาจับมือของนางอย่างปลอบประโลม “คุณหนู... ขอบคุณที่มาส่งพวกเราถึงที่นี่นะเจ้าคะ”
ตี๋ลี่เสวี่ยจับมือกู่ลี่น่าไว้แน่นราวกับต้องการยื้อเวลาในตอนนี้ให้ได้นานที่สุด กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ท่านมะ… ป้า นี่เป็นหน้าที่ที่ข้าควรทำ... พวกท่านเองก็... ดูแลตัวเองให้ดีนะเจ้าคะ”
นางเงยหน้าไปมองหนู่เอ๋อร์เจียงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ราวกับพยายามจดจำทุกรายละเอียดของผู้ให้กำเนิดนางมาให้ได้มากที่สุด “ท่านลุง… ท่านจะเดินทางไกล โปรดรักษาสุขภาพให้ดี... ลูก... ข้าขอให้ท่านเดินทางปลอดภัย”
ตี๋ลี่เสวี่ยไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ความรู้สึกที่ตระหนักได้ว่านี่คือการอำลาครั้งสุดท้ายของชีวิตที่มีต่อบิดามารดาที่นางรัก ทำให้นางตัดสินใจทำตามสัญชาตญาณของบุตรสาวที่จะไม่ได้พบหน้าบุพการีอีกตลอดชีวิต
นางก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วทรุดตัวลงคุกเข่าอย่างกะทันหันบนพื้นหญ้าข้างประตูวัด
หนู่เอ๋อร์เจียงและกู่ลี่น่าตกใจเป็นอย่างมาก เพราะพวกเขาไม่คิดว่าคุณหนูผู้สูงศักดิ์จะคุกเข่าให้พวกเขา ซึ่งเป็นเพียงบ่าวใช้แรงงานในจวน
หนู่เอ๋อร์เจียงรีบก้าวเข้ามาพยายามพยุง หากแต่กู่ลี่น่าไวกว่า นางรีบเข้าไปจับแขนของตี๋ลี่เสวี่ยให้ลุกขึ้นยืน “คุณหนู! ทำอะไรเช่นนี้! ท่านลุกขึ้นเถิด! พวกเราไม่อาจรับการคำนับของท่านได้!”
ตี๋ลี่เสวี่ยฝืนแรงดึงนั้น ก่อนจะก้มศีรษะลงต่ำ เพื่อซ่อนน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม “ให้... ให้ข้าทำเถิดเจ้าค่ะ!”
“ข้า... ข้าขอขอบคุณบิดามารดาผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูมา... บุญคุณนี้... ข้าคงตอบแทนท่านไม่ได้ในชาตินี้...”
ตี๋ลี่เสวี่ยเลือกใช้คำว่า ‘บิดามารดาผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูมา’ ทำให้หนู่เอ๋อร์เจียงและกู่ลี่น่าเข้าใจไปว่าคุณหนูรองตรงหน้ากำลังระลึกถึงมารดาที่จากไป
กู่ลี่น่าเห็นท่าทางคำนับอย่างนอบน้อมเช่นนั้น พลันนางรู้สึกถึงความว่างเปล่าในอก ทำให้มีดวงตาแดงก่ำ “คุณหนู... อี๋เหนียงของท่านต้องรับรู้ถึงความกตัญญูของท่านแน่ ๆ เจ้าค่ะ ท่านอย่าได้โศกเศร้านักเลย ลุกขึ้นเถิดนะ”
ตี๋ลี่เสวี่ยยันกายลุกขึ้นตามแรงพยุงของกู่ลี่น่า ก่อนจะสบตากับเจิ่งเสวี่ยอิ๋งที่ยืนมองอยู่ ดวงตากลมโตของเจิ่งเสวี่ยอิ๋งก็คลอไปด้วยหยาดน้ำตา นางพยักหน้าเล็กน้อยอย่างเข้าใจถึงความเสียสละของตี๋ลี่เสวี่ย
สองสหายโอบกอดกันแน่น ใบหน้าพวกนางเกยอยู่บนบ่าของอีกฝ่าย
“ขอบคุณมากนะ ลี่ลี่” เจิ่งเสวี่ยอิ๋งกระซิบเสียงแผ่ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความขอบคุณ
“ข้าขอฝากท่านพ่อท่านแม่ด้วยนะ” ตี๋ลี่เสวี่ยกระซิบเสียงเบาตอบกลับมา
เจิ่งเสวี่ยอิ๋งพยักหน้าเล็กน้อย “ข้าจะดูแลพวกท่านให้ดีเท่าชีวิตของข้า”
สิ้นเสียงกระซิบต่างก็ผละออกจากกัน เป็นเจิ่งเสวี่ยอิ๋งที่กล่าวขึ้นก่อน “เมื่อพวกเราไปถึงเมืองหนิงเปียนแล้ว ข้าจะเขียนจดหมายมาหาท่านนะ อาอิ๋ง”
“อื้อ! แล้วข้าจะรอจดหมายจากเจ้านะ ลี่ลี่” ตี๋ลี่เสวี่ยตอบรับ พร้อมทั้งสะอื้นในอก แล้วจึงตัดใจกล่าวถ้อยคำที่ยากที่สุดออกมา “ขอให้พวกท่านเดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะ”
หนู่เอ๋อร์เจียง กู่ลี่น่า และเจิ่งเสวี่ยอิ๋งพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มจาง ก่อนจะทยอยกันขึ้นไปบนรถม้า
ตี๋ลี่เสวี่ยยืนมองรถม้าที่ค่อย ๆ เคลื่อนตัวจากไปพร้อมกับหัวใจที่รู้สึกราวกับถูกฉีกทึ้ง แรงสะอื้นในอกรุนแรงจนนางต้องประคองควบคุมลมหายใจ
จากนี้ไป นางต้องอยู่ให้ได้ด้วยตนเองตามลำพังเสียแล้ว…
Latest chapter
คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 110
เสียงเรียกของสวีซื่อดังแว่วเข้ามาในโสตประสาท สัมผัสอุ่นจากมือมารดาของสามีที่บีบแขนนางไว้ คือสิ่งที่ดึงสติของตี๋ลี่เสวี่ยให้กลับมาจากนรกในอดีตตี๋ลี่เสวี่ยสะดุ้งเฮือก พลางกัดริมฝีปากตัวเองจนห้อเลือด รสเค็มปร่าของเลือดในปากช่วยให้นางหลุดจากภวังค์ได้ชั่วคราว เรียวปากบางหอบลมหายใจเข้าไปเต็มปอด จึงได้สติกลับมาตี๋ลี่เสวี่ยรู้ดีว่าหากปล่อยไว้เช่นนี้ ทั้งนางและสวีซื่อจะได้กลายเป็นศพเหมือนคนในขบวนค้าม้านั้นเป็นแน่!นางเหลือบเห็นถุงหอมที่บรรจุสมุนไพรกลิ่นฉุนจัด ซึ่งนางพกไว้ไล่แมลง และตลับทองคำขนาดเล็กที่ใส่แป้งประทินผิวราคาแพงของสวีซื่อ“ท่านแม่... ฟังข้า” นางกระซิบเสียงสั่น แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด “ข้าจะล่อพวกมันไปทางนั้น ท่านต้องสั่งคนขับให้ควบม้าไปโดยไม่หันกลับมามอง”“ไม่! เสวี่ยเอ๋อร์ อย่าทำแบบนี้!” สวีซื่อร้องห้าม พลางยื้อยุดร่างบางไว้แน่น นี่คือชายาสุดที่รักของบุตรชายของนางนะ! “หากจะล่อ แม่จะล่อพวกมันไปเอง!”ตี๋ลี่เสวี่ยออกแรงรั้งแขนของแม่สามีไว้แน่น “ท่านแม่! ข้าเป็นคนเมืองหลวง หนทางแถวนี้ข
คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 109
“แม่ได้ยินจากอาฟานมาว่าเพราะเขามาสักการะขอพรที่วัดหลิงจี้ จึงได้เจอกับพระอาจารย์ชิงเต๋อ และท่านพระอาจารย์ก็ได้แนะนำเขาว่าต้องหาแม่นางสองชะตาอย่างเจ้า จึงจะสามารถแก้คำสาปร้ายที่ติดตัวเขาได้” สวีซื่อเอ่ยขึ้นบนรถม้าคันหรูที่ประทับตราของหอเสื้อหว่านเยว่โหลว“พระอาจารย์ชิงเต๋อช่างน่าเลื่อมใสนัก เพียงแค่เห็นอาฟานก็สามารถมองเห็นคำสาปร้ายที่ติดตัวเขาได้ อีกทั้งยังแนะนำวิธีถอนคำสาปได้อีกด้วย” สวีซื่อเอื้อมมือมาตบมือของตี๋ลี่เสวี่ยเบา ๆ “จึงต้องลำบากเจ้าแล้วที่ต้องมาวัดหลิงจี้กับแม่”ตี๋ลี่เสวี่ยยิ้มจาง “มิได้ลำบากเลยเจ้าค่ะ ท่านแม่…”หลังจากที่หลิงอวิ๋นฟานเล่าเรื่องการถอนคำสาปให้หลิงจิ่นหัวและสวีซื่อฟัง สวีซื่อก็เกิดความเลื่อมใสในพระอาจารย์ชิงเต๋อเป็นอย่างมาก จึงได้รบเร้าให้หลิงอวิ๋นฟานพานางมาสักการะขอพรที่วัดหลิงจี้ให้จงได้แต่เมื่อถึงวันที่พวกเขานัดกันจะมาที่วัดหลิงจี้แล้ว ทางหอเสื้อหว่านเยว่โหลวก็เกิดเหตุลูกค้าไม่พึงพอใจ นำสินค้าที่มีตำหนิมาคืน พร้อมเรียกร้องความรับผิดชอบจากหอเสื้อ ทำให้หลิงอวิ๋นฟานต้องแยกต
คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 108
“หลานชายของอันติ้งโหวหรือ?” ฟางจ้าวหยางทวนความทรงจำ “ข้าจำได้ว่าวันที่จวนอันติ้งโหวถูกฆ่าล้างยกครัวน่าจะเป็นวันเกิดปีที่สิบเอ็ดของหลานชายของอันติ้งโหว รู้สึกจะชื่อ... ลู่หมิงเซวียน”“ลู่หมิงเซวียน...” ฟางไท่เฟยทวนคำตามน้องชาย “ดี! รู้ตัวแบบนี้แล้ว ค่อยตามฆ่าได้ง่ายหน่อย!”“แล้วพี่หญิงจะไปตามหาตัวลู่หมิงเซวียนได้จากที่ใดเล่าขอรับ?”ฟางไท่เฟยเหลือบตามองหน้าน้องชายอย่างระอา “เหตุใดเจ้าจึงมีความจำดี ถึงขั้นจำชื่อหลานชายของอันติ้งโหวได้ แต่กลับไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป?”ฟางจ้าวหยาง “...”เอ้า! พี่หญิง!ความจำก็ส่วนความจำสิขอรับ แล้วท่านจะมาแขวะความคิดวิเคราะห์ของข้าด้วยเหตุใดเล่า!?“จากที่เจ้าบอกว่าคืนที่เกิดเหตุคือวันเกิดปีที่สิบเอ็ดของลู่หมิงเซวียน...” ฟางไท่เฟยจิกนิ้วคำนวณ “ยามนี้ เขาก็คงจะมีอายุราว ๆ สิบเก้าหรือยี่สิบปี...”ฟางจ้าวหยางล้วงหยิบแผ่นรายชื่อผู้ที่ประมูลสมบัติของจวนอันติ้งโหวออกมาวางอีกครั้ง“ห
คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 107
“พะ... พี่หญิง! พี่หญิงหมายความว่า... ฝะ... ฝ่าบาทคือหลานของข้าอย่างนั้นหรือ!? โอ๊ย!” ฟางจ้าวหยางถามเสียงตะกุกตะกัก ก่อนจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อถูกฟางไท่เฟยเขวี้ยงถ้วยชาใส่ ดวงเนตรถลึงมองเป็นเชิงดุดันและตักเตือนไม่ให้เขากล่าววาจาพล่อย ๆ ออกมาอีกแม้ว่าฟางจ้าวหยางจะตกอกตกใจไม่น้อยกับความจริงที่ได้ยิน หากแต่ความฉลาดของเขาก็สามารถเข้าใจทุกอย่างได้ในทันที“อ่า... ข้าพอจะเข้าใจแล้ว คราแรก ข้ายังนึกสงสัยว่าเหตุใดท่านพ่อและพี่หญิงจึงได้เอ็นดูฝ่าบาทนัก ตั้งแต่ยามที่ยังเป็นไท่จื่ออยู่เลย อีกทั้งพี่หญิงยังดูไม่ทุกข์ร้อนหรือดิ้นรนที่จะตั้งครรภ์โอรสองค์ใหม่เลย... ที่แท้...” ฟางจ้าวหยางลากเสียง ก่อนจะหยุดลง เมื่อเห็นพี่สาวยังคงถลึงตามองไม่หยุด “อะแฮ่ม! ละ... แล้วเราจะทำเช่นไรต่อดีเล่า?”ฟางจ้าวหยางเข้าใจถึงความเดือดเนื้อร้อนใจของพี่สาวขึ้นมาบ้างแล้วหากฮ่องเต้ไท่ผิงเป็นโอรสแท้ ๆ ของฟางไท่เฟยที่เติบโตมาด้วยการเลี้ยงดูและภายใต้นามโอรสของเย่ไทเฮาจริง นี่คือความลับที่ไม่อาจให้เย่ไทเฮารู้ได้โดยเด็ดขาด!อีกทั้งยามนี้ ฮ่องเต้หงเทียน ฮ่อ
คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 106
“เหนียงเหนียง...” ฮ่องเต้ไท่ผิงสังเกตเห็นอาการผิดปกติของฟางไท่เฟย จึงได้เอ่ยเรียก ทำให้เย่ไทเฮาต้องหันมามองนางด้วยอีกคนไม่ได้! ข้าจะให้เย่ไทเฮาเห็นลู่ซื่อจื่อไม่ได้โดยเด็ดขาด!!“หม่อมฉันไม่ได้ลิ้มรสสุราผลไม้หมักชั้นสูงมานานมากแล้ว ลิ้มรสอีกครั้งจึงเกิดอาการใจสั่นไม่น้อยเพคะ” ฟางไท่เฟยรีบแก้ตัว ก่อนจะส่งยิ้มให้อย่างบางเบา “เช่นนั้น หม่อมฉันขอตัวไปพักสักครู่ก่อนดีกว่าเพคะ”ครั้นฮ่องเต้ไท่ผิงอนุญาต ฟางไท่เฟยก็รีบรุดกลับตำหนักเหยาฮวาทันที พลางสั่งให้ซุนหมัวมัวไปสืบเรื่องราวในคืนนั้นที่พวกนางสลับตัวโอรสกัน ด้วยโหรหลวงกู้จิงได้เสียชีวิตไปหลายปีแล้ว จึงไม่อาจจับตัวเขามาสอบถามได้แต่ด้วยอำนาจของนาง ซุนหมัวมัวก็กลับมาพร้อมเรื่องราวที่น่าสะพรึงกลัวสำหรับฟางไท่เฟย!“มีนางกำนัลนางหนึ่งเล่าว่าคืนนั้น นางเห็นโหรหลวงกู้จิงมอบห่อผ้าในอ้อมแขนให้แก่ตู้หมัวมัวที่ขอลาออกจากวังหลวงในวันนั้นพอดีเพคะ!”ตึง!ฟางไท่เฟยทรุดตัวลงนั่งบนตั่งไม้เนื้อแข็งอย่างหมดเรี่ยวแรง หัวใจของนางเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวเ
คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 105
‘หลี่เซวียนเจ๋อ’ เติบโตขึ้นภายใต้การอบรมเลี้ยงดูและสั่งสอนจากเย่ฮองเฮาอย่างใกล้ชิด จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไท่จื่อ ก่อนจะขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในวัยยี่สิบเจ็ดปี โดยมีพระนามว่าฮ่องเต้ไท่ผิงฮ่องเต้ไท่ผิง ได้แต่งตั้งเย่ฮองเฮาขึ้นเป็นเย่ไทเฮา และแต่งตั้งฟางกุ้ยเฟยขึ้นเป็นฟางไท่เฟย เพราะด้วยเหตุการณ์ในวันนั้นที่ฟางไท่เฟยได้ช่วยชีวิตของเขาขึ้นมาจากสระบัวกลางวังหลวงฟางไท่เฟยก็มักจะแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนและช่วยดูแลฮ่องเต้ไท่ผิงเป็นประจำ ประหนึ่งโอรสในไส้ของนาง ดังนั้น เมื่อฮ่องเต้ไท่ผิงขึ้นครองราชย์ เขาจึงได้แต่งตั้งทั้งสองให้ขึ้นครองยศดังกล่าวครั้นฮ่องเต้ไท่ผิงครองราชย์ได้ครบห้าปีก็มีดำริต้องการจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองการครองราชย์ครบห้าปีขึ้น...ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ พระราชวังหลวงกลับเจิดจ้าไปด้วยแสงโคมไฟนับพันดวง เสียงดนตรีบรรเลงประสานก้องกังวานไปทั่วทุกโถงตำหนัก กลิ่นหอมของสุราเลิศรสและอาหารชั้นสูงลอยอบอวลไปทั่วงานเลี้ยงเฉลิมฉลองการครองราชย์ครบห้าปีของฮ่องเต้ไท่ผิงถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา บรรดา
คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 39 (CW: เลือดและความรุนแรง)
สิ้นเสียงบอกของพ่อบ้าน เสียงกรีดร้องอันน่าขนลุกก็ดังมาจากด้านนอกเรือน ผสานไปกับเสียงคมดาบปะทะกัน เสียงธนูแหวกอากาศ และเสียงตะโกนดุร้ายของกลุ่มโจรร้ายดังขึ้นระงมตามมาด้วยเสียงแก้วแตกละเอียดและเสียงร้องไห้หวาดกลัว ของสตรีและเด็ก“นายท่าน! ฮูหยิน! นายน้อย! รีบหนีไปขอรับ! อัก!” พ่อ
Dernière mise à jour : 2026-03-20คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 37
“อ้าว! คุณหนูรองเจิ่ง!” หลิงอวิ๋นฟานแสร้งอุทานเรียกอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ เมื่อเห็น ‘เจิ่งเสวี่ยอิ๋ง’ มาเยือนถึงที่หอเสื้อ โดยที่นางกางพัด เพื่อปกปิดใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง แต่เขาก็ยังพอเห็นเค้าลางของอาการบาดเจ็บของนางได้ราง ๆ “ข้าได้ยินว่าท่านได้รับบาดเจ็บในคืนเทศกาลโคมไฟ ไ
Dernière mise à jour : 2026-03-20คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 33
เพียงประโยคเดียวของตี๋ลี่เสวี่ยก็ทำให้ทุกสายตาที่จับจ้องมาที่มู่หร่วนซีเปลี่ยนไป“นั่นสิ แม่นางมู่ ใบหน้ารูปโฉมนับว่าเป็นสิ่งสำคัญสำหรับแม่นางอย่างเรา มีผู้ใดบ้างที่คิดจะทำลายรูปโฉมของตนเองเช่นนี้” ฉินซื่อแย้งขึ้น ราวกับต้องการปกป้องบุตรีอนุของตนด้วยความรักและเมตตาเจิ่ง
Dernière mise à jour : 2026-03-19คุณหนูสลับร่างของท่านโหวน้อย บทที่ 40 (CW: เลือดและความรุนแรง)
“เย่ว์เอ๋อร์! / ท่านแม่!” สองพ่อลูกส่งเสียงเรียกเสิ่นเย่ว์ พร้อมยกมือหวังไขว่คว้านางไว้ หากแต่ลู่เทียนโย่วกลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่าแต่เสียงเรียกของบุตรชาย ทำให้ลู่เทียนโย่วได้สติขึ้นมาอีกครั้งหากทุกคนบอกว่าพวกเขาสองคนคือความหวังของตระกูล! และยามนี้ เซวียนเอ๋อร์ก็คื
Dernière mise à jour : 2026-03-20
Vous vous intéresseriez aussi à
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ34.8K Vuesภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง35.0K Vuesองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้136.8K Vuesทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา23.0K Vuesเซียงป่ายเหอ ปราชญ์หญิงข้ามภพ
หรงเย่า / นาย่า1.9K Vuesหลี่ซิ่วอิง สาวใช้ไร้ตัวตนในจวนอ๋องร้าย
Naiyana8 Vuesสมรภูมิ โชคชะตา
l3oonm@1.0K Vuesภรรยาตัวร้ายที่สามีรัก (ยุค 80)
Goldberry2.1K Vues
