Se connecterShare
บทที่ 1.9
Dernière mise à jour:
2026-02-26 07:21:16หลี่เหวินหรงก้มลงมองถุงเงินและกำไลหยกในมือ เขากะพริบตามองตามหญิงสาวที่เพิ่งเดินจากไป อยู่ๆ รอยยิ้มของเขาก็กว้างขึ้นจากนั้นเสียงหัวเราะทุ้มต่ำก็ตามมาด้วยความขบขัน
ตงเหยียนเหินกายลงมาจากหลังคาเบื้องบน “ท่านอ๋อง”
“ไม่เป็นไร” เขาก้มลงมองตัวเองอีกครั้ง “ใครใช้ให้ข้าปลอมตัวได้แนบเนียนถึงเพียงนี้เล่า นางคิดว่าข้าเป็นบัณฑิตเหล่านั้นก็ถูกแล้ว คนเล่า”
“เขาถูกพาตัวไปอีกด้านพ่ะย่ะค่ะ คนของเราตามไปแล้ว”
อ๋องหนุ่มเก็บถุงเงินและกำไลเข้าไปในอกเสื้อ มองตามไปยังทิศทางที่หญิงสาวจากไป ตงเหยียนมองตามจากนั้นจึงกล่าว “นางก็คือคุณหนูรองตระกูลเซี่ย เซี่ยอันเหยาพ่ะย่ะค่ะ”
“หืม? นางก็คือบุตรสาวคนรองของอาจารย์??”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“ชะตาจื่อเว่ย...” เขาหัวเราะจากนั้นจึงหมุนตัวเดินไปอีกด้าน “ไปกันเถิด”
แล้วเขาก็เดินออกไปจากถนนสายนั้นกับคนสนิท ทว่าตอนที่เขากำลังจะเดินพ้นมุมทางเดิน อ๋องหนุ่มกลับถามขึ้น “มิใช่บอกว่านางเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัวไม่ค่อยชอบออกมาข้างนอก?”
“เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด...”
“ให้คนไปสืบเรื่องของนางให้ละเอียด ดูว่ามีสิ่งใดผิดพลาด วันนี้นางออกจากจวนมาเพราะอะไร”
“พ่ะย่ะค่ะ”
เดิมทีวันนี้อ๋องหนุ่มออกจากวังหลวงเพราะเรื่องทุจริตการสอบ บัณฑิตแซ่เจิง นามหัวอิ๋นส่งจดหมายร้องเรียนหลังการสอบ เขาพบว่ามีผู้เข้าสอบล่วงรู้ข้อสอบล่วงหน้า ทั้งยังลอบเตรียมข้อสอบเอาไว้ก่อน เขาพบเฉลยคำตอบที่เตรียมเอาไว้สอบล่วงหน้า และร้องเรียนทันทีที่ออกมาจากสนามสอบ ทว่าหลี่เหวินหรงก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง คนถูกลักพาตัวไปแล้ว
คนของเขารายงานกลับมาว่ามีคนพาเจิงหัวอิ๋นเขาไปในหอบุปผาเหมันต์ เขาเร่งตามกลับไปที่นั่นกระทั่งพบว่า...มีคุณชายสองคนกำลังวางแผนบางอย่าง
“ท่านอ๋อง” คนของเขาประสานมือ “คนที่พาบัณฑิตเจิงมาที่นี่มิใช่ใครอื่น เป็นคุณชายเสิ่น น้องชายของเสิ่นเหลียงตี้พ่ะย่ะค่ะ”
ชายหนุ่มหรี่ตา “อ้อ...”
“ข้าน้อยเดาว่าคุณชายเสิ่นคงล่วงรู้แล้วว่าบัณฑิตเสิ่นร้องเรียนเรื่องที่เขาซื้อขายข้อสอบ ดังนั้นจึงให้คนไปจับตัวบัณฑิตเสิ่นมาที่นี่ ยังมี...”
“อะไร”
“พวกเขากำลังวางแผนล่อให้คุณหนูรองตระกูลเซี่ยเข้าไปในห้องนั้น...”
“อะไรนะ!!” หลี่เหวินหรงลุกพรวดจากนั้นพลันฉุกคิด “ตระกูลเสิ่น เหลียงตี้ ตระกูลเซี่ย ชายารัชทายาท” เขาส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มจนใจ “อาจารย์...อาจารย์ ท่านหลบหลีกความวุ่นวายถึงขั้นวางยาบุตรสาวตัวเอง ผู้ใดจะคิดว่าท่านพยายามถึงเพียงนี้ แต่ผู้อื่นยังอยากลากท่านกลับเข้าไปในวงแก่งแย่ง” เขามองคนของตัวเอง “นางอยู่ที่ใด”
ภายในห้อง...
“ถอดเสื้อผ้าของนางเสียจะได้สมจริง”
“คุณชายไม่ดีกระมัง อย่างไรเสียนางก็เป็นบุตรสาวท่านราชครู หากมีการสอบสวนจริงจังขึ้นมาแล้วพวกเราถูกจับได้...”
“เจ้าโง่งมหรือไร เรื่องขายหน้าเช่นนี้ใครจะกล้าสอบสวนอย่างเอิกเกริก อย่างไรนางก็เป็นสตรี บิดามารดาที่ไหนจะกล้าสอบสวนเรื่องที่บุตรสาวตัวเองลอบนัดพบบุรุษข้างนอกจวน!”
“จะโทษก็ต้องโทษที่นางเป็นคนตระกูลเซี่ย นางจะถอนตัวก็ถอนไปเหตุใดยังมีพี่สาวไร้ยางอายนั่นเข้าวังหลวง ทำให้พี่สาวของข้าเป็นได้เพียงเหลียงตี้ ก็แค่สตรีที่ไม่อาจตั้งครรภ์เหมาะสมกับ...เจ้าบัณฑิตต่ำต้อยแซ่เจิงพอดี! ข้าจะดูว่าหากเขาถูกราชครูจับได้ว่าวางแผนปีนขึ้นเตียงหลับนอนกับบุตรสาวผู้สูงศักดิ์ เขายังจะกล้าปากดี กล้าร้องเรียนข้าอีกหรือไม่! โดนตระกูลเซี่ยฆ่าตายไปเลยก็ยิ่งดี!”
อยู่ๆ ก็มีเงาคนวูบผ่านไปที่หน้าต่าง เสิ่นซางเจวี๋ยหันไปมองก็สายเกินไปแล้ว เงาร่างของหญิงสาวพุ่งผ่านหน้าเขา ผลักหน้าต่างจากนั้นกระโดดลงไปในทะเลสาบ!!!
“บัดซบ!! เหตุใดพวกเจ้าไม่ปิดหน้าต่างให้ดี!!”
“คุณชายที่นี่ชั้นสามหากคุณหนูเซี่ยกระโดดลงไปแล้วจมน้ำตาย...”
“ยังมีหน้ามาพูดอยู่อีก ลงไปดูสิ!!”
อีกฟากหนึ่งของหอบุปผาเหมันต์ “ท่านอ๋องแย่แล้ว ดูเหมือนคุณหนูรองเซี่ยกระโดดจากหน้าต่างห้องชั้นสามลงไปในทะเลสาบ ตอนนี้ยังหาคนไม่พบเลยเพคะ”
หลี่เหวินหรงได้แต่กุมขมับ “ไปจับคนบัดซบแซ่เสิ่นกับสหายของเขาไว้ ขังเอาไว้ในคุกใต้ดินก่อน ส่งคนไปดูแลบัณฑิตเจิง อ้อ ตงเหยียน”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“ไปกับข้า ไปตามหาคุณหนูเซี่ย ยังมี ให้คนไปดูว่าสาวใช้กับคุณชายเซี่ยอยู่ที่ใด”
ทุกคนรีบทำตามในทันทีเพราะอย่างไรก็เกิดเรื่องขึ้นในหอบุปผาเหมันต์ หากจัดการได้ไม่ดีเรื่องอาจโยงมาจนถึงผู้ที่อยู่เบื้องหลังสถานที่แห่งนี้ ท่านอ๋องของพวกเขาเองบางทีก็อาจจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย!!
Latest chapter
คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา บทที่ 2.1
นาง...เหนื่อยหอบจนแทบขาดใจเซี่ยอันเหยากัดฟันว่ายน้ำห่างออกมาจากจุดที่นางกระโดดลงไป เพราะกลัวว่าจะมีคนไล่ตาม เกรงจะมีคนเห็นสภาพของตัวเองตอนนี้ หญิงสาวต้องเดินอ้อมและคอยหลบผู้คนไปด้วย โชคดีที่ฟ้ามืดแล้วหาไม่หากมีชาวบ้านพบเห็น ชื่อเสียงของคุณหนูรองตระกูลเซี่ยเกรงว่าคงไม่หลงเหลือเอาไว้ให้รักษาแล้ว!!รอน้องชายอยู่ดีๆ ข้างนอกก็เกิดความวุ่นวาย มีคนเข้ามาหลอกให้สาวใช้กับคนคุ้มกันนางออกไป บอกว่าน้องชายของนางเกิดเรื่อง ไม่นานนางที่กินดื่มก็อ่อนแรงแทบหมดสติ ยังดีที่รวบรวมเรี่ยวแรงได้ทันเวลา กระโดดลงมาในน้ำเย็นเยียบสติก็กลับมามากกว่าครึ่ง ทว่าเรี่ยวแรงที่ลดทอนทำให้เกือบจมน้ำเพิ่งเดินผ่านมุมถนนไหล่ก็ถูกดึงกลับไปด้านหลัง จมูกของนางชนกับแผงอกของชายหนุ่มตรงหน้า กลิ่นหอมเย็นกระสาเข้าจมูก เสียงของกลุ่มคนด้านหลังสนทนากันดังขึ้น“หาให้ทั่ว หากหานางไม่พบคุณชายต้องเดือดร้อนแน่ อย่าว่าแต่คุณชายเลย พวกเราเองก็คงหนีไม่รอดหากท่านราชครูสอบสวนขึ้นมา!”นางเงยหน้าขึ้นและพบว่าคนที่ช่วยดึงนางเข้าไปหลบในมุมมืด แท้ที่จริงก็คือบัณฑิตหนุ่มหล่อเหลาที่นางช่วยจ่ายค่าที่พักนั่นเองเขาเองก็ก้มลงมามองนาง ส่ายหน้าไม่ให้นางส่
คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา บทที่ 1.9
หลี่เหวินหรงก้มลงมองถุงเงินและกำไลหยกในมือ เขากะพริบตามองตามหญิงสาวที่เพิ่งเดินจากไป อยู่ๆ รอยยิ้มของเขาก็กว้างขึ้นจากนั้นเสียงหัวเราะทุ้มต่ำก็ตามมาด้วยความขบขันตงเหยียนเหินกายลงมาจากหลังคาเบื้องบน “ท่านอ๋อง”“ไม่เป็นไร” เขาก้มลงมองตัวเองอีกครั้ง “ใครใช้ให้ข้าปลอมตัวได้แนบเนียนถึงเพียงนี้เล่า นางคิดว่าข้าเป็นบัณฑิตเหล่านั้นก็ถูกแล้ว คนเล่า”“เขาถูกพาตัวไปอีกด้านพ่ะย่ะค่ะ คนของเราตามไปแล้ว”อ๋องหนุ่มเก็บถุงเงินและกำไลเข้าไปในอกเสื้อ มองตามไปยังทิศทางที่หญิงสาวจากไป ตงเหยียนมองตามจากนั้นจึงกล่าว “นางก็คือคุณหนูรองตระกูลเซี่ย เซี่ยอันเหยาพ่ะย่ะค่ะ”“หืม? นางก็คือบุตรสาวคนรองของอาจารย์??”“พ่ะย่ะค่ะ”“ชะตาจื่อเว่ย...” เขาหัวเราะจากนั้นจึงหมุนตัวเดินไปอีกด้าน “ไปกันเถิด”แล้วเขาก็เดินออกไปจากถนนสายนั้นกับคนสนิท ทว่าตอนที่เขากำลังจะเดินพ้นมุมทางเดิน อ๋องหนุ่มกลับถามขึ้น “มิใช่บอกว่านางเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัวไม่ค่อยชอบออกมาข้างนอก?”“เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด...”“ให้คนไปสืบเรื่องของนางให้ละเอียด ดูว่ามีสิ่งใดผิดพลาด วันนี้นางออกจากจวนมาเพราะอะไร”“พ่ะย่ะค่ะ”เดิมทีวันนี้
คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา บทที่ 1.8
“ขอรับ ได้หรือไม่ขอรับพี่รอง”“ไปสิ เจ้าเป็นคนรู้ความ สิ่งใดควรสิ่งใดไม่ควรย่อมสามารถแยกแยะ ไปเล่นสนุกกับสหายอีกสักชั่วยามข้าจะไปรอเจ้าที่...” นางมองไปรอบๆ บนถนนมีเพียงหอบุปผาเหมันต์ที่โดดเด่นที่สุด “ที่นั่น หอบุปผาเหมันต์”หอบุปผาเหมันต์เลื่องชื่อด้วยอาหารเลิศรส อีกทั้งมีคหบดีที่มีชื่อเสียงเป็นเจ้าของ การคุ้มกันแน่นหนาทั้งยังไม่เคยมีเรื่องเสียหายหรือข่าวลือใด เซี่ยซีเหวินพยักหน้า “ได้ขอรับ” แล้วเขาก็วิ่งเข้าไปหาสหายของตนเซี่ยอันเหยาหันไปมองเสี่ยวจิ่งสาวใช้ กับเสี่ยวถูคนคุ้มกัน “พวกเราไปหาของอร่อยกินระหว่างรอก็แล้วกัน” นางมองเสี่ยวจิ่งอีกฝ่ายดึงถุงเงินออกมา“ฮูหยินให้เงินมาเยอะเลยเจ้าค่ะ” เสี่ยวจิ่งยิ้มกว้าง“เช่นนั้นมัวรออะไร” ได้กินของอร่อยในหอที่มีชื่อเสียงและยังหรูหราเช่นนี้นับเป็นโอกาสที่หาได้ยาก หญิงสาวจึงเดินผ่านมุมถนนหวังเข้าไปในหอบุปผาเหมันต์ทว่า...ถนนเส้นเล็กๆ ที่ตัดผ่านถนนสายหลัก กลับมีผู้คนมากมายจับจองที่นั่งบนพื้น เซี่ยอันเหยามองเห็นบุรุษผู้หนึ่งที่เพิ่งนั่งลง เสี้ยวหน้าด้านข้างของเขาเพียงเห็นก็รู้ว่าเป็นคนมีความรู้ “เสี่ยวจิ่ง”“เจ้าคะคุณหนู”“แบ่งเงินในถุงมาครึ่งหนึ่ง
คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา บทที่ 1.7
หญิงสาวมัวแต่มองไปยังบัณฑิตที่นอนอยู่ริมถนน ที่ดีหน่อยพวกเขาก็เดินไปยังโรงเตี้ยม แต่ก็ต้องจ่ายเงินเป็นสองเท่าเพียงเพื่อให้ได้ห้องที่ดีที่สุด หรือไม่ก็ได้ห้องที่อยู่ใกล้กับประตูสนามสอบ นางมองน้องชายของนางที่เดินไปขึ้นรถม้า ในใจรู้สึกว่าความเหลื่อมล้ำนี้ช่างไม่ยุติธรรมเคยได้ยินมาว่าบางครั้งจ้วงหยวน[1]เองก็เป็นคนที่ไม่ได้ร่ำรวยมั่งคั่งอะไร เป็นชาวบ้านที่มีความรู้และเข้าสอบ ทว่าพอได้เป็นขุนนาง มีลาภยศ มีเงินทอง มีอำนาจ หลายคนก็ถูกสิ่งเหล่านั้น...กลืนกิน ลืมเลือนความเหลื่อมล้ำ ความความยากจนของชนชั้นต่ำการสอบนี้เป็นความหวังที่จะได้ลืมตาอ้าปากของบางคน เป็นความหวังที่จะมีหน้าตา ลาภยศ ความหวังของคนที่สนับสนุน และความหวังของคนที่รอคอย...“บางที...หนึ่งในพวกเขา” นางมองไปยังคนที่นอนหมดแรงอยู่บนพื้นโดยไม่ห่วงว่าบนพื้นจะสกปรกและมีฝุ่น “ในวันข้างหน้าอาจกลายเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์ เห็นแก่ผลประโยชน์ของประชาชนอย่างแท้จริง”พึมพำจบก็ได้แต่รู้สึกหนักอึ้งในใจ อยู่ๆ ก็นึกถึงตอนที่ตัวเองมีชีวิตอยู่ในโลกยุคปัจจุบัน ต้องดิ้นรนหางานทำเพียงลำพังในเมืองใหญ่ ตอนนั้นทั้งสิ้นหวังและรู้สึกเดียวดาย หวังว่าจะมีใครสัก
คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา บทที่ 1.6
มารดาของนางยื่นเครื่องรางให้เขา “ที่สำคัญคือสุขภาพมาก่อน อย่าได้หักโหมจนเกินไป เจ้าอายุยังน้อยไม่ผ่านครั้งนี้ครั้งหน้าต้องผ่านแน่นอน เจ้าเป็นอนาคตของตระกูลเซี่ย ทำให้ดีที่สุดก็พอผลออกมาเป็นอย่างไรแม่กับอี๋เหนียงพร้อมสนับสนุนเจ้า”“ขอบคุณขอรับท่านแม่ ข้าจะทำให้ดีที่สุด ไม่ทำให้ท่านกับอี๋เหนียงผิดหวัง”หญิงสาวมองไปรอบๆ บัณฑิตมากมายกำลังเดินผ่านเข้าประตูไปสู่สนามสอบของทางการ ทุกคนฐานะแตกต่าง สวมชุดที่สามารถแยกออกในทันทีว่ามาจากตระกูลมั่งคั่งหรือยากจน ความเหลื่อมล้ำที่ทำให้นางสะท้อนใจรถม้าหรูหราพาคุณชายตระกูลสูงศักดิ์มาส่ง ร่ำลาด้วยท่าทางห่วงใย กังวล กระทั่งคาดหวัง ส่วนคนที่มีฐานะไม่ดีนักเพียงเดินเท้ามา ไม่มีแม้แต่คนมาส่งเข้าห้องสอบ บางคนถึงขั้นนอนเฝ้าอยู่ที่หน้าสนามสอบ ด้วยโรงเตี้ยมบางแห่งคนเยอะมากจนห้องไม่พอเข้าพัก บางคนถึงขั้นไปขอนอนที่อารามการสอบครั้งนี้กินเวลานานกว่าสามวัน ทว่าผู้มาจากต่างเมืองก็ต้องเผื่อเวลาทั้งก่อนสอบเพื่ออ่านหนังสือ และหลังสอบเพื่อฟังประกาศผล เงินค่าใช้จ่ายสำหรับบัณฑิตผู้มีฐานะย่อมไม่นับเป็นอะไรได้ ทว่ากับคนที่ยากจน ประหยัดจนไม่รู้จะประหยัดอย่างไรก็ยังไม่เพียงพอ
คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา บทที่ 1.5
อีกฝ่ายกระแอม “ท่านรู้หรือไม่ว่าช่วงนี้ข้าปวดศีรษะยิ่ง อาจารย์ไม่เพียงไม่ยอมส่งบุตรสาวเข้าวังยังวางยานางด้วย ตอนนี้ข่าวลือข้างนอกนั่นไม่รู้ว่าพูดกันไปถึงที่ใดแล้ว!”“เป็นฝีมืออาจารย์จริงๆ เสียด้วย” เขาถอนหายใจออกมา “ตระกูลลั่วคงมิใช่โกรธจนกระอักเลือดเลยกระมัง”“ก็จริง ปีนั้นเพราะพวกเขาสมคบกับเสด็จแม่ ทำให้ทรง...”“ฝ่าบาท...” เขาเตือน “กระหม่อมเคยเตือนแล้วว่าไม่ควรเอ่ยถึงเรื่องในอดีต”“อ้อ”หลี่เหวินหรงมองอนุชาที่มีฐานะเหนือคนนับหมื่น แม้อายุน้อยกว่าเขาถึงสี่ปี แต่ใบหน้ากลับมีริ้วรอยของความเคร่งเครียด ใจของเขาอ่อนยวบ “ฝ่าบาท ตำหนักฝู่เซินยังว่างอยู่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”“ว่าง!!!” ดูดวงตาเป็นประกายนั่นสิชายหนุ่มหัวเราะ “ชัดเจนเกินไปกระมัง”ฮ่องเต้แคว้นต้าฉีเหตุใดจึงดูเหมือนเด็กถูกทอดทิ้งเช่นนี้ “กระหม่อมคิดจะรั้งอยู่ดูการสอบก้งซื่อสักหน่อย จะทรงประกาศก็ได้ว่ากระหม่อมกลับเมืองหลวงมาแล้ว บางทีเรื่องวุ่นวายนี้อาจสงบลงชั่วคราว”“ตกลงตามนี้!!!”มองส่งเชษฐาไปยังตำหนักฝู่เซิน รอยยิ้มของหลี่หยวนหลงหายวับไปทันที เขามองแผ่นหลังของอีกฝ่ายด้วยดวงตาแดงก่ำ เชษฐาที่เคยองอาจแข็งแกร่งของเขา คนที่เคยเป็นทุก
Vous vous intéresseriez aussi à
เกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง53.8K Vuesท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ35.1K Vuesหลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง595.4K Vuesข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน69.7K Vuesข้าคือทายาทของโรงปักผ้าอันดับหนึ่งแห่งเป่ยชาง
ต้าซินซิน2.9K Vuesพี่ชายเจ้าขา ข้าไม่ใช่นางเอกของท่าน
ไฉ่เลี่ยงหรง6.8K Vuesทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่กลับมาทวงคืนทุกอย่าง 80s
sanvittayam1.4K Vuesย้อนเวลามาเป็นชายาของทรราช
หนามชมพู2.5K Vues
