บทที่ 3

หลังจากที่คุณใหญ่กระแทกดุ้นใส่แองจี้จนหลายน้ำ และท่อนเอ็นของเขาสงบลง ก็ถึงเวลาต้องขับรถไปส่งสาวเจ้าของร่องสวาทที่เขาเด้ามันอยู่ทุกวัน เพราะเธอเป็นคนเดียวที่อยู่เป็นและไม่วุ่นวายกับเขาที่สุด

“ความจริงแองจี้ค้างที่ก็ได้นะคะ” หญิงสาวอยากค้างที่บ้านของเขาจะตาย แต่คุณชายใหญ่ผู้รักความเป็นส่วนตัวไม่เคยให้เธอได้อย่างกายก้าวเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวเลยสักนิด ขนาดเด็กในปกครอง ยังให้ไปอยู่เรือนด้านหลัง เธอก็พอจะเดาได้ว่าคืออะไร

“อย่าดีกว่า เดี๋ยวคุณจะไม่สะดวก” เขาบอกปัดเพราะไม่ชอบให้ผุ้หญิงที่ลากขึ้นเตียงเพียงชั่วคราวมานอนค้างที่บ้าน บ้านของเขาต้องสงวนไว้รอเพียงแต่คนที่จะมาเป็นคู่ครองของเขาเท่านั้น ซึ่งเขาก็รออยู่เช่นกัน

“อย่างงั้นก็ได้ค่ะ” เธอไม่กล้ามีปัญหากับเขาเพราะหากเซ้าซี้ยุ่งยากแล้วละก็ สิ่งเดียวที่เธอจะได้รับคือโดนตัดหางปล่อยวัด

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เธอระวังมากที่สุด ตราบใดที่เขายังให้ความสุขและเป็นตู้เอทีเอ็ม ที่ไม่ว่าจะเรียกเท่าไหร่เขาก็ยินดีจ่าย จะเรียกว่าเสี่ยกระเป๋าหนักก็ได้ เธอก็ยังคงต้องตามใจเขาไปเรื่อยๆ หวังว่าวันหนึ่งจะเป็นคู่ที่เดินเคียงข้างแบบเปิดตัวสักที

“แองจี้แค่กลัวคุณเงี่ยนตอนเช้า แล้วไม่มีที่ลงเท่านั้นค่ะ เลยอยากอยู่ช่วย” หญิงสาวพูดพร้อมกับสอดมือเข้าหาเป้าตุงๆ ที่กระแทกเข้าร่องห..เธอได้ถึงใจเมื่อสักครู่ ความเสียวซ่านอย่างรันจวนใจยังไม่เสื่อมคลายเลยสักนิด เป็นไปได้อยากกระแทกทุกวันเสียด้วยซ้ำ

ช่วงนี้เขาเริ่มห่างๆ การมีเซ็กซ์กับเธอไม่รู้เพราะอะไรกัน แต่อ้างว่าคนเด็กสาวที่เธออุปการะกำลังโต กลัวจะมาเห็นภาพที่ไม่ดีเข้า

แต่เธอเสนอให้ไปที่ห้องเธอ แต่เขาบอกว่าไม่ใช่เซฟโซนรู้สึกไม่สบายใจและจะไม่เสร็จ เอาแบบกังวลเขาไม่อยากทำ

เธอเป็นคนที่รองรับอารมณ์ให้เขาก็รอแค่เขาเท่านั้นที่จะเป็นคนติดต่อมาหา ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องได้ ก็ได้แต่ทำใจ

หลังจากคุณใหญ่ออกจาคอนโดของแองจี้ก็ตรงดิ่งกลับบ้านทันที เมื่อป้าทุมบอกว่า วันนี้คุณหนูปรางไปหาคุณใหญ่ แล้วรีบวิ่งกลับเรือนไป เรียกก็ไม่หัน จนป่านนี้ยังไม่ออกมาจากเรือนเล็ก ให้คุณใหญ่รีบกลับมาดู

เขาเป็นห่วงเด็กสาวหนักมาก เพราะดูแลมาหลายปีหากเธอแปลกไปเขาก็รู้สึกเป็นห่วง หรือว่าวันนี้เธอเขามาเห็นเขากับแองจี้ เลยวิ่งไปแบบนั้น เขานี่ไม่รู้จักระวังเอาเสียเลยให้ตายเถอะ

เขาเลี้ยวรถตรงเข้าไปจอดที่เรือนใหญ่ แต่ลงรถได้ก็เดินตรงไปยังเรือนเล็กทันที ไฟก็ไม่เปิดคนของเขาก็ไม่รู้จักเข้ามาดู แต่ว่าเขาก็สั่งห้ามผู้ชายทุกคนเข้ามาบริเวรนี้ เพราะเริ่มโตเป็นสาวแล้ว กลัวว่าคนพวกนั้นจะมาถ้ำมอง แต่ทุกวันเขาก็จะไปหาเด็กน้อยของเขา ตรวจดูประตูลงกลอนให้เรียบร้อย เรียกว่าดูแลดุจไข่ในหิน

เขาเดินไปเปิดไฟด้านล่างและทางขึ้นบันไดกลัวเธอตื่นมาตอนดึกแล้วเดินเป็นอันตราย เพราะเงียบเสียงขนาดนี้น่าจะหลับแน่ๆ ขนาดโทรไปก็ยังไม่รับสาย

“หนูปราง” เขาเรียกหาเด็กสาวตัวน้อย แต่ก็ยังไม่ได้ยินเสียงตอบรับกลับมาเลยสักนิด จนเมื่อหยุดยืนอยู่หน้าห้องแล้วเปิดไฟ ก็เห็นร่างเล็กนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง

“ชะ...อุ๊ย...เด็กน้อย ทำไมนอนแบบนี้” เขาเดินไปเอาผ้าห่มให้ เพราะยายเด็กแสบนอนก็ไม่ใส่กางเกงใน ร่องแคมขาวที่เปิดสนิทนั้นชวนให้เขาใจสั่นเหลือเกิน

“ยั่วกันเกินไปแล้วนะ เธออายุสิบแปดหรือยัง ฉันไม่อยากติดคุกหรอกนะ” ชายหนุ่มกระซิบรอดไรฟัน เขาที่โดนแม่เด็กสาวยั่วมาตลอด แต่ก็ต้องข่มใจไว้รอให้วัยกำลังกินเสียก่อน จะจัดให้หนักเชียว

“ปราง กินข้าวหรือยัง” เสียงกระซิบแหบพร่าในลำคำที่ข้างหูของเธอ

“อื้อ...คุณใหญ่เหรอคะ” เธอครางอื้ออ้าในลำคอ พร้อมกับดึงแขนเขามากอดเช่นทุกวัน

“ก็มีฉันที่เข้ามาที่นี่ได้ แล้วจะให้เป็นใครอีกล่ะ” เขาพูดอย่างหัวเสีย เหมือนเธอกำลังรอคนอื่นอยู่อย่างนั้นแหละ

“ปรางง่วง รอคุณใหญ่เสร็จธุระไม่ไหวแล้วหลับไป” เธอพูดครางงึมงำในลำคอ ดึงแขนเขามากอดแทนหมอนข้าง

“แล้วมีอะไรกับฉันถึงจะต้องรอฉันเสร็จธุระ”

“ปรางเรียจบม.6แล้ว จะเอาเกรดไปอวดและจะขอรางวัลด้วย” หญิงสาวปรือตาขึ้นมองด้วยแววตาฉ่ำหวานเพราะเพิ่งตื่นตอน

แต่คนที่เพิ่งจะปลดปล่อยไปหลายน้ำเช่นคุณใหญ่กลับมองภาพนั้นอย่างเร่าร้อน และพร้อมกับจะกลืนกินเด็กในปกครองทุกเมื่อเลยทีเดียว

“ซี๊ด...อื้อ...” เขาเผลอครางขึ้นมาเมื่อลำท่อนที่เหมือนจะสงบแล้ว กลับแข็งขืนขึ้นมาอีก แล้วก็ร่องสาวของเธอด้วย ที่มันอวบอูบปิดสนิทไร้ขน เขาอยากเลียมันที่สุด

“คุณใหญ่เป็นอะไรคะ” เธอได้ยินเสียงเขาครางอย่างเจ็บปวดจึงถามด้วยความอยากรู้

“อ่อเปล่า แค่ยุ่งกัด ว่าแต่ปีนี้ก็อายุเกินสิบแปดแล้วสิ”

“จะสิบเก้าแล้วค่ะ อีกไม่กี่วันนี้เอง อย่าบอกนะว่าลืมวันเกิดปราง งอนด้วย” เธอกระเง้ากระงอดกับเขา อยากให้เขางอนง้อ

“โอ๋...ใครจะลืมวันเกิดสาวน้อยของอาใหญ่ได้ล่ะครับ” ที่จริงเขาก็ลืมไปเหมือนกัน หากเธอไม่บอก แต่ที่บอกก็ดีเขาจะได้จัดการรวบหัวรวบหาง กลืนกินทั้งตัวของเด็กที่เลี้ยงมาตั้งแต่เด็กจนโต ไม่ว่าจะร่องแคม หรือว่าหน้าอกมันก็อวบอึ๋มได้ใจเขาจริงๆ

“ถ้าไม่ลืม คืนนี้นอนเป็นเพื่อนปรางได้ไหม นอนคนเดียวเหงาจังเลย” เธออ้อนให้เขาอยู่กับเธอ เขาอยากจะนอนกับเขาแบบหนุ่มสาวดูว่าเขาจะมีอารมณ์หรือเปล่า

หึ...อย่าเล่นกับไฟอีหนู เดี๋ยวจะไหม้จนร้อนแคมไม่รู้ด้วย ... เธอจะรู้ไหมว่าเขาจ้องจะกินเธออยู่ทุกวัน เด็กน้อยเอ๊ย

“โตแล้วยังให้นอนด้วยอยู่อีก” แต่ว่าคนเป็นอาในนามมีหรือจะไม่นอน เด็กมันยั่วขนาดนี้ก็ต้องนอนสิ แค่ลูบๆ คลำๆ ก็ยังดี ให้ได้หายเงี่ยนสักหน่อยเถอะ

“นะ นะ...” ปรางอ้อนดึงเขามานอนด้วย แล้วกอดไว้แน่น เหมือนที่กอดไว้ตอนเด็ก สมัยพ่อเสียใหม่ๆ เธอนอนร้องไห้ทุกคืนจนเขาต้องมานอนกอดและปลอบจนเธอหลับไปทุกคืน

“ก็ได้...” เขารั้งร่างของเด็กสาวเข้ามากอดไว้แน่นเช่นกัน ปิดสวิตไฟที่หัวเตียง ให้เหลือแค่ไฟดาวไลท์ไว้เพียงแสงสว่างรำไร

“กู๊ดไนท์ค่ะ...จู๊ฟ...” หญิงสาวจู๊บแก้มสากเบาๆ แล้วก็นอนหลับไป

แต่คนที่โดนกระทำแบบนั้นทำเอาใจเต้นระส่ำ...อ้อนเอาใช่ไหมเด็กน้อย...