MasukShare
1
Tanggal publikasi:
2026-06-13 16:17:41เสียงปืนดังสนั่นกลางสะพานข้ามแม่น้ำแยงซี
ปัง! ปัง! ปัง!
รถสปอร์ตสีดำคันหรูพุ่งฝ่าสายฝนด้วยความเร็วสูง หญิงสาวที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยเหยียบคันเร่งจนมิด ใบหน้าสวยเฉี่ยวเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลจากหน้าผาก ดวงตาคมกริบยังคงเย็นชาไม่เปลี่ยน
"ไอ้พวกสวะ!"
เซียวเยว่หลันกัดฟันด่า กระจกมองหลังสะท้อนภาพรถสีดำอีกหลายคันกำลังไล่ตามมาติด ๆ
กระสุนพุ่งเข้าใส่รถของเธอราวกับห่าฝน
ปัง!
กระจกหลังแตกกระจาย วันนี้เป็นวันที่เธอเพิ่งขึ้นรับตำแหน่งผู้นำสูงสุดขององค์กรหลงเยี่ยน แก๊งมาเฟียอันดับหนึ่งของจีน แต่กลับมีคนทรยศ คนในองค์กรขายข่าวให้ศัตรู
พวกมันเลือกลงมือในวันที่เธอขึ้นเป็นเจ้าสำนักอย่างเป็นทางการ
"คิดจะฆ่าฉัน" เยว่หลันหัวเราะเสียงเย็น
"พวกแกยังอ่อนหัดเกินไป"
ทันใดนั้น รถบรรทุกขนาดใหญ่พุ่งสวนเลนออกมา ดวงตาเยว่หลันหรี่ลง
"แย่แล้ว!"
เอี๊ยด!
เธอหักพวงมาลัยเต็มแรง แต่ช้าเกินไป รถเสียหลักพุ่งชนราวสะพาน
โครม!
เหล็กกั้นแตกกระจาย ร่างรถทั้งคันลอยออกไปกลางอากาศ เวลารอบตัวเหมือนหยุดนิ่ง สายฝนเย็นเฉียบปะทะใบหน้า เยว่หลันมองแสงไฟบนสะพานที่ค่อย ๆ ห่างออกไป
ก่อนหัวเราะออกมา
"หึ... เพิ่งขึ้นเป็นหัวหน้าได้วันเดียว จะมาตายแบบนี้หรือ"
รถตกกระแทกผิวน้ำอย่างรุนแรง
ตูม!
ความมืดมิดกลืนกินทุกอย่าง
"ตายแล้วจริง ๆ หรือ นังตัวซวยนี่ตายเสียที"
เสียงหญิงชราดังขึ้นอย่างแผ่วเบา
"ตายก็ดี ข้าจะได้กลับเมืองหลวงเสียที"
เปรี๊ยะ!
ความเจ็บแสบแล่นผ่านใบหน้า ราวกับถูกใครตบ
ทันใดนั้น หญิงสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนฟูกเก่า ๆ สะดุ้งเฮือกขึ้นมา
"แค่ก!" ดวงตาเปิดกว้างทันที จางมามาถอยหลังกรูด ใบหน้าซีดเผือด
"ฟะ...ฟื้น เป็นไปไม่ได้!"
เยว่หลันหอบหายใจแรง หัวสมองเหมือนถูกค้อนหนักหลายสิบตันกระแทก
เธอมองไปรอบ ๆ กำแพงดินเก่า หลังคารั่ว กลิ่นอับชื้น โต๊ะไม้ผุพัง ไม่ใช่โรงพยาบาล ไม่ใช่โลกที่เธอรู้จัก
"ที่นี่..."
ทันใดนั้น ความทรงจำมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในหัว
อ๊าก!
ความเจ็บปวดทำให้เธอกุมศีรษะ ภาพแล้วภาพเล่าปรากฏขึ้น เด็กหญิงตัวเล็กถูกตบตี ถูกดุด่า ถูกบังคับให้ทำงานหนัก ถูกอดอาหาร ถูกโยนน้ำเย็นใส่กลางฤดูหนาว ถูกเหยียบย่ำราวกับสัตว์
เจ้าของร่างเดิมก็ชื่อเซียวเยว่หลันเช่นกัน คุณหนูใหญ่แห่งจวนกั๋วกง แต่เป็นเพียงบุตรสาวอนุ นางได้เป็นคุณหนูใหญ่เพราะเกิดก่อนเท่านั้น แต่มารดาและตัวเซียวเยว่หลันรู้ดีกว่าการเป็นอยู่ต่ำต้อยด้อยค่าเสียยิ่งกว่าสาวใช้ในจวน มารดาของนางชื่อซูหว่านหนิง เดิมเป็นเพื่อนเล่นวัยเด็กของเซียวเจิ้งกั๋วบิดาของเจ้าของร่างเดิม
ทั้งสองเติบโตมาด้วยกัน รักกันมาตั้งแต่เยาว์วัย แต่ตระกูลเซียวไม่ยอมรับ สุดท้ายเซียวเจิ้งกั๋วจึงต้องแต่งงานกับบุตรสาวตระกูลใหญ่ตามคำสั่งบิดามารดา
ฮูหยินใหญ่หลี่ซูอวิ๋น สตรีสูงศักดิ์จากตระกูลขุนนาง มีเพียงยศศักดิ์แต่ไร้เงิน ในขณะที่ตระกูลมารดาเจ้าของร่างเดิมไร้ยศศักดิ์แต่ร่ำรวยมีเงินเพราะตระกูลทำการค้าขาย การค้าขายในยุคโบราณเทียบไม่ได้กับตำแหน่งขุนนาง แม้จะร่ำรวยเพียงใดก็ยังต่ำต้อยกว่ามาก
หลังแต่งงาน เซียวเจิ้งกั๋วจึงรับซูหว่านหนิงเข้าจวนในฐานะอนุ ซูหว่านหนิงไม่เคยคิดแย่งชิง ไม่เคยแข่งขัน ไม่เคยคิดเป็นฮูหยินเอก นางเพียงต้องการอยู่ข้างชายที่รัก
ยิ่งกว่านั้น นางยังนำสินเดิมมหาศาลเข้าจวน ร้านผ้า ร้านเครื่องประดับ กองคาราวานสินค้า ที่ดินนับร้อยหมู่
ทรัพย์สินจำนวนมากช่วยให้จวนกั๋วกงรุ่งเรืองขึ้นหลายเท่า แต่ยิ่งสามีรัก ฮูหยินใหญ่ก็ยิ่งชัง เมื่อเซียวเจิ้งกั๋วเสียชีวิตจากอาการป่วย ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
ฮูหยินใหญ่ยึดสินเดิมของซูหว่านหนิงทั้งหมด โกงบัญชี ปลอมเอกสาร ยึดร้านค้า ยึดที่ดิน แม้แต่เครื่องประดับที่ซูหว่านหนิงทิ้งไว้ให้บุตรสาวก็ไม่เหลือ
ส่วนคุณหนูใหญ่เซียวเยว่หลัน ถูกส่งมายังชนบทห่างไกล พร้อมคำสั่งลับ
"ทรมานมัน ถ้ามันตายก็ยิ่งดี"
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา จางมามาคือคนลงมือ ตบตี ดุด่า อดอาหาร ทรมานทุกวิถีทาง และวันนี้ นางใช้ไม้ฟาดศีรษะเจ้าของร่างเดิมจนเสียชีวิต ความทรงจำทั้งหมดสิ้นสุดลง
เยว่หลันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น สายตาเย็นเยียบจนจางมามาขนลุก
"เจ้า...เจ้ามองข้าเช่นนั้นทำไม"
หญิงชราพูดเสียงสั่น เยว่หลันยกมือแตะหน้าผากที่ยังมีเลือดติดอยู่ ก่อนยิ้มบาง ๆ ออกมา รอยยิ้มแบบเดียวกับที่คนในวงการมาเฟียหวาดกลัวที่สุด
"ดังนั้น... เจ้าคือคนที่ฆ่าข้าสินะ" จางมามาสะดุ้ง
"ข้า...ข้าไม่ได้ตั้งใจ คุณหนู ข้าผิดไปแล้ว!" เมื่อก่อนไม่เคยคิดหวาดกลัวคนตรงหน้า แต่ยามนี้รังสีอำมหิต และสายตาที่เต็มไปด้วยการสังหาร ทำให้นางขาสั่นโดยไม่ทราบสาหตุ
เยว่หลันค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แม้ร่างกายจะอ่อนแรง แต่จิตวิญญาณภายในยังคงเป็นราชินีมาเฟียผู้ยืนอยู่บนยอดพีระมิดของโลกใต้ดิน ดวงตาคู่สวยฉายแววเย็นชา ยกยิ้มมุมปากอย่างเหี้ยมเกรียม
"ขอโทษงั้นเหรอ ชีวิตก่อนข้าก็ไม่ใช่คนใจดี ส่วนชีวิตนี้..." นางก้าวเข้าหาอีกฝ่ายทีละก้าว
"ยิ่งไม่ใช่"
จางมามาหน้าซีดเผือด ไม่รู้เพราะเหตุใด คุณหนูใหญ่ผู้อ่อนแอที่ตนเคยรังแกมาตลอดหลายปี บัดนี้กลับน่ากลัวราวกับปีศาจที่คลานกลับมาจากนรก
จางมามาถอยหลังไปหลายก้าว หัวใจเต้นระรัวอย่างไม่ทราบสาเหตุ สตรีตรงหน้าดูเหมือนคุณหนูใหญ่คนเดิม แต่ก็ไม่เหมือนเดิมเลยสักนิด
โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น เย็นชาเสียจนทำให้คนมองขนลุก
"เจ้ามองข้าเช่นนั้นทำไม!" จางมามาพยายามข่มความหวาดกลัว
Bab terbaru
คุณหนูใหญ่ป่วนใจผู้สำเร็จราชการ 5
ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ! เงาร่างชุดดำหลายสิบคนคุกเข่าลงพร้อมกัน"ถวายบังคมท่านอ๋อง!" ชายหนุ่มที่นั่งเงียบอยู่หน้ากระท่อมค่อย ๆ ลุกขึ้น บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปทันที ความอบอุ่นที่มีอยู่ก่อนหน้านี้หายไปจนหมด เหลือเพียงความเย็นชาและอำนาจกดดันอันน่าสะพรึงผู้นำองครักษ์รีบคุกเข่าศีรษะแทบติดพื้น"กระหม่อมมาช้า โปรดลงโทษด้วย"มู่หรงเซวียนเอ่ยเสียงเรียบ"คนของอ๋องฉีเป็นอย่างไรบ้าง""ถูกกำจัดหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ"ดวงตาคมเย็นลง อ๋องฉีคือน้องชายต่างมารดาของฮ่องเต้องค์ก่อน รวมถึงเป็นน้องชายของเขาด้วย และผู้ที่กำลังคิดแย่งชิงบัลลังก์ครั้งนี้ถึงกับส่งมือสังหารมาลอบสังหารเขา หากไม่ได้สตรีผู้นั้นช่วยเอาไว้ สถานการณ์อาจแตกต่างออกไปองครักษ์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยถาม"ท่านอ๋อง สตรีผู้นั้น..."มู่หรงเซวียนมองไปยังทิศทางที่รถม้าจากไป ภาพหญิงสาวที่เอาแต่เรียกเขาว่าลูกหนี้ลอยขึ้นมาในหัว พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่น มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว"นางคือผู้มีพระคุณของข้า หากในอนาคตนางต้องการสิ่งใด ก็จงช่วยเหลือนาง""พ่ะย่ะค่ะ"มู่หรงเซวียนสะบัดแขนเสื้อ ก่อนเดินไปยังม้าที่คนสนิทนำมา“กลับกันเดี๋ยวนี้ เรายังมีงานท
คุณหนูใหญ่ป่วนใจผู้สำเร็จราชการ 4
"รับไว้"เยว่หลันรับมาอย่างรวดเร็ว พลิกดูซ้ายขวา ก่อนจะยิ้มกว้าง"ให้ข้าหรือ""อืม""หากวันหน้าเจ้าประสบปัญหา นำป้ายนี้มาหาข้า ข้าจะช่วยเจ้าได้หนึ่งเรื่อง"เยว่หลันเลิกคิ้วหนึ่งเรื่อง?ดูเหมือนคนผู้นี้จะมีฐานะไม่ธรรมดา แต่ขี้เหนียวบุญคุณชะมัด ได้แค่เรื่องเดียวเองเหรอแต่ถึงอย่างนั้น... นางก็ยังไม่คิดถามเพราะไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร สำหรับนางในตอนนี้ก็เป็นเพียงบุรุษที่ติดหนี้ชีวิตอยู่ดี คนเก่ง ๆ และฉลาดอย่างนาง น่าจะไม่ต้องพึ่งคนที่โดนลอบทำร้ายปางตายเช่นเขากระมังหญิงสาวยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนเก็บป้ายหยกเข้าชายแขนเสื้อ"ท่านพูดเองนะ" แต่กระนั้นก็ให้เขายืนยันอย่างหนักแน่น ถือเป็นคำพูดลูกผู้ชายมู่หรงเซวียนพยักหน้า"ข้าพูดแล้วไม่คืนคำ แต่ได้แค่เรื่องเดียวเท่านั้น"“รู้แล้วน่า เน้นย้ำเสียจริง เรื่องเดียวที่ต้องขอร้องให้ท่านช่วย ก็คงต้องเป็นเรื่องคอขาดบาดตายสินะ ไม่งั้นก็คงไม่ทรงคุณค่าพอ” นางประชดเยว่หลันก้าวเข้ามาใกล้ จนระยะห่างเหลือเพียงคืบเดียว ดวงตากลมโตจ้องใบหน้าหล่อเหลาของเขา"ท่านห้ามคืนคำล่ะ"มู่หรงเซวียนมองนาง ไม่รู้เพราะเหตุใด เขากลับรู้สึกว่ารอยยิ้มของสตรีตรงหน้าไม่น่าไว้วางใจเลยแม้แ
คุณหนูใหญ่ป่วนใจผู้สำเร็จราชการ 3
"อาหารเย็นของข้า ทำไมฝีตกแบบนี้นะ ต้องฝึกฝนให้มากกว่านี้เพื่อเรียกคืนวิชาการล่าสัตว์ทั้งหมดกลับมา"ขณะที่กำลังบ่นเสียดายอาหาร จู่ ๆ ก็ได้กลิ่นเลือดลอยมาปะทะจมูก เยว่หลันชะงัก สัญชาตญาณของอดีตหัวหน้าแก๊งมาเฟียทำงานทันทีนางค่อย ๆ ก้มตัวลง ซ่อนตัวหลังพุ่มไม้ สายตามองสำรวจโดยรอบ ไม่มีเสียงคน ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ แต่กลิ่นเลือดกลับชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆเยว่หลันเดินตามกลิ่นไป จนมาถึงหน้าผาเล็ก ๆจากนั้น... นางก็เห็นร่างผู้หนึ่งนอนอยู่ใต้ต้นสน"หืม?"หญิงสาวขมวดคิ้ว บุรุษผู้นั้นสวมชุดสีดำสนิท เนื้อผ้าชั้นดี แม้จะเปรอะเปื้อนเลือด แต่ก็ดูออกว่าไม่ใช่คนธรรมดา บนไหล่มีลูกธนูปักอยู่ ลมหายใจแผ่วเบา ราวกับพร้อมจะสิ้นใจได้ทุกเมื่อเยว่หลันเดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะหยุดนิ่ง ดวงตากลมโตเบิกกว้างเล็กน้อย"โอ้โห" คำแรกที่หลุดออกมาจากปากคือคำนี้ เพราะบุรุษตรงหน้าหล่อเกินไปจริง ๆ คิ้วดุจภาพวาด จมูกโด่งคมสัน ริมฝีปากหยักหนาได้รูป น่าจูบชะมัด แม้ใบหน้าจะซีดเซียวจากการเสียเลือด แต่ก็ยังหล่อชนิดที่ทำให้คนต้องมองซ้ำเยว่หลันนั่งยอง ๆ ข้างตัวเขา พลิกใบหน้าของอีกฝ่ายดู"หล่อขนาดนี้ ถ้าตายคงน่าเสียดายแย่ ถึงไม่ได้กระต่าย
คุณหนูใหญ่ป่วนใจผู้สำเร็จราชการ 2
"คิดว่าฟื้นขึ้นมาแล้วจะเป็นนายข้าหรือ อย่าลืมสิว่าเจ้าก็เป็นแค่ลูกอนุชั้นต่ำที่ถูกเหยียบย่ำอยู่ในจวน"“ก็จริง คนที่รังแกข้ามากที่สุดคนหนึ่งก็คือเจ้า ทั้ง ๆ เสื้อผ้า อาหารก็เงินจากสินเดิมของแม่ข้า เจ้านายของเจ้ามีแต่ตำแหน่งคุณหนูใหญ่ผู้สูงศักดิ์ ตอนแต่งเข้ามา ก่อนจะเข้ามาวางอำนาจในจวน นางคงลืมไปว่ากินใช้แต่ของแม่ข้า ดูถูกว่าแม่ข้าเป็นแค่แม่ค้า เหม็นกลิ่นเงิน แต่เงินพวกนั้นกลับเอาไปเสวยสุข คนที่ข้าจะจัดการคนแรกก็คือเจ้า หลังจากนั้นก็คือเจ้านายของเจ้า” นางพูดทีละคำด้วยสายตาเย็นเยียบ“สามหาว ฮูหยินใหญ่ไม่ใช่คนที่เจ้าจะล่วงเกินได้”สิ้นคำ หญิงชราก็พุ่งเข้าหา ยกมือหมายจะตบอีกฝ่ายเหมือนที่เคยทำมาตลอดหลายปีทว่า...เพียะ!เสียงดังสนั่นภายในกระท่อม จางมามาตัวหมุนไปครึ่งรอบใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความตกตะลึง นางถูกตบก่อนเสียเอง"อะ!" จางมามากุมแก้ม มองหญิงสาวตรงหน้าราวกับเห็นผี ฝ่ามือนั้นหนักมากจนนางหน้าชาไปทังแถบตลอดหลายปีที่ผ่านมา คุณหนูใหญ่ไม่เคยกล้าขัดขืน ไม่เคยตอบโต้ ยิ่งตอนที่คนเป็นพ่อแม่ตาย ก็ยิ่งเหลือตัวคนเดียว ยอมให้กดขี่มาตลอด ไม่เคยแม้แต่จะเงยหน้าสบตา แต่วันนี้ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้เซ
คุณหนูใหญ่ป่วนใจผู้สำเร็จราชการ 1
เสียงปืนดังสนั่นกลางสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีปัง! ปัง! ปัง!รถสปอร์ตสีดำคันหรูพุ่งฝ่าสายฝนด้วยความเร็วสูง หญิงสาวที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยเหยียบคันเร่งจนมิด ใบหน้าสวยเฉี่ยวเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลจากหน้าผาก ดวงตาคมกริบยังคงเย็นชาไม่เปลี่ยน"ไอ้พวกสวะ!"เซียวเยว่หลันกัดฟันด่า กระจกมองหลังสะท้อนภาพรถสีดำอีกหลายคันกำลังไล่ตามมาติด ๆกระสุนพุ่งเข้าใส่รถของเธอราวกับห่าฝนปัง!กระจกหลังแตกกระจาย วันนี้เป็นวันที่เธอเพิ่งขึ้นรับตำแหน่งผู้นำสูงสุดขององค์กรหลงเยี่ยน แก๊งมาเฟียอันดับหนึ่งของจีน แต่กลับมีคนทรยศ คนในองค์กรขายข่าวให้ศัตรูพวกมันเลือกลงมือในวันที่เธอขึ้นเป็นเจ้าสำนักอย่างเป็นทางการ"คิดจะฆ่าฉัน" เยว่หลันหัวเราะเสียงเย็น"พวกแกยังอ่อนหัดเกินไป"ทันใดนั้น รถบรรทุกขนาดใหญ่พุ่งสวนเลนออกมา ดวงตาเยว่หลันหรี่ลง"แย่แล้ว!"เอี๊ยด!เธอหักพวงมาลัยเต็มแรง แต่ช้าเกินไป รถเสียหลักพุ่งชนราวสะพานโครม!เหล็กกั้นแตกกระจาย ร่างรถทั้งคันลอยออกไปกลางอากาศ เวลารอบตัวเหมือนหยุดนิ่ง สายฝนเย็นเฉียบปะทะใบหน้า เยว่หลันมองแสงไฟบนสะพานที่ค่อย ๆ ห่างออกไปก่อนหัวเราะออกมา"หึ... เพิ่งขึ้นเป็นหัวหน้าได้วันเดียว จะมาตายแ
Anda juga akan menyukai
ยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว342.6K Dibacaหลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง629.4K Dibacaข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.0K Dibacaหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung48.2K Dibacaประกาศิตทรราช
เพลงมีนา73 Dibacaเกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม
ต้ายวี่105 Dibacaเกิดใหม่ทั้งทีข้าขอมีสามีใหม่
คุณหนูหยางเอิน1.3K Dibacaชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน62 Dibaca
