บทที่ 28 nc 1/2

เสียงประท้วงกลายเป็นเสียงครางเครือเมื่อเขาเริ่มขบเม้มติ่งหูเธอ ก่อนจะสบตาคู่สวยอย่างหลงไหล

"โกรธก็ส่วนโกรธแต่ร่างกายเธอมันบอกว่าอยากได้รางวัล แล้วนะยัยหมูเน่"

ไคกระตุกยิ้มผู้ชนะก่อนจะโน้มลงจูบมือซุกซน เลื่อนลงไปบีบเฟ้นเอวคอดกิ่วอย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะสอดหายเข้าไปใต้ชายเสื้อที่ยังหลงเหลืออยู่ สัมผัสกับผิวหน้าท้องแบนราบแล้วลากไล้ขึ้นมาจนถึงทรวงทรงอวบหยุ่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้บราลูกไม้

"อื้อ พี่ไก่"

โมเน่ครางเครือในลำคอเมื่อฝ่ามือหนากอบกุมความนุ่มนิ่มนั้นไว้เต็มแรงบีบ เขาปลดตะขอเสื้อชั้นในออกอย่างชำนาญในพริบตาเดียว แล้วถลกมันขึ้นไปกองอยู่ด้านบนปล่อยให้อกอวบคู่สวยชูชันท้าทายสายตา

ไคจ้องมองมันด้วยแววตาหลงใหล เขาไม่ได้กระชากเสื้อผ้าเธอออกจนหมด แต่เลือกที่จะปล่อยให้เสื้อเชิ้ตและกระโปรงสั้นยังคงพันธนาการร่างกายเธอไว้บางส่วน มือหนึ่งบีบเค้นอกอวบหยุ่นนิ้วโป้งคลึงวนยอดอกแดงก่ำช้าๆ ส่วนอีกมือก็สอดลึกเข้าไปใต้กระโปรงบีบเฟ้นสะโพกมน

"นุ่มชะมัด ยัยหมูเน่ของพี่เนี่ย"

ไคกดร่างหนาลงทับซ้อนบดเบียดความแข็งแกร่งเข้าหาความนุ่มนวลอย่างจงใจ จนโมเน่สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่พุ่งพล่านอยู่กลางกาย โมเน่พลางบิดเร้ากายใต้ร่างหนาความเร่าร้อนเผาผลาญสติสัมปชัญญะของเธอทีละน้อย

"อ๊ะ! พี่ไก่ ตรงนั้น"

โมเน่สะดุ้งสุดตัวเมื่อนิ้วหนาเริ่มวนเวียนหยอกเย้ากับจุดกระสันอย่างรู้จังหวะ เขาค่อยๆ กดปลายนิ้วเข้าหาความอุ่นนุ่มที่ตอดรัดแน่นหนึบ สลับกับการใช้หัวแม่มือกดคลึงเม็ดเสียวด้านหน้าจนโมเน่ต้องโก่งตัวรับสัมผัส

"ชุ่มขนาดนี้... ยังจะบอกว่าไม่อยากได้รางวัลอีกเหรอ?" ไคยิ้มกริ่มพลางก้มลงจูบซับที่ข้างขมับชื้นเหงื่อ

เขาไม่ปล่อยให้เธอรอนาน ไคจัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของตนเองทิ้งไป ก่อนจะแทรกกายเข้าสู่กลางกายสาวอย่างหนักแน่น ความใหญ่โตที่บดเบียดเข้าไปทีละนิดทำเอาโมเน่เบิกตากว้างและจิกเล็บลงบนต้นแขนแกร่งจนแน่น

"ซี้ด ผ่อนคลายหน่อย"

ไคนิ่งค้างไว้ครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบถอนออกและกระแทกกลับเข้าไปใหม่ในท่วงทำนองที่เนิบนาบแต่ทว่าลึกซึ้ง ทุกจังหวะที่เขาขยับทำเอาโมเน่ครางกระเส่าไม่เป็นภาษา ร่างกายทั้งสองบดเบียดกันจนแทบจะหลอมละลายเป็นเนื้อเดียว

"อ๊า พี่ไก่ แรงอีก "

"จัดให้เลย...ยัยหมูเน่"

เขาเปลี่ยนจากจังหวะเนิบนาบเป็นความดุดันในชั่วพริบตา สะโพกสอบโหมกระแทกเข้าหาความนุ่มนวลอย่างหนักหน่วงและถี่ยิบ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

สะท้อนก้องห้องนอนที่เงียบสงัด ผสมโรงไปกับเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าที่ยังหลุดลุ่ยติดกายของทั้งคู่ สร้างจังหวะที่เร้าอารมณ์จนโมเน่หัวสั่นหัวคลอน

"อ๊า! พี่ไก่ แรง แรงไป อื้อ!"

"ซี้ดดด แน่นขนาดนี้ จะให้พี่เบาได้ยังไง" ไคครางซี้ดในลำคอ กัดฟันกรอดเพื่อข่มกลั้นความเสียวซ่านที่พุ่งขึ้น

ร่างเล็กสั่นคลอนไปตามแรงส่งจนแผ่นหลังบดเบียดไปกับที่นอน ทุกจังหวะที่เขาถอนออกจนเกือบสุดแล้วกระแทกกลับเข้ามาใหม่ มันช่างลึกซึ้งจนโมเน่รู้สึกเหมือนร่างกายจะละลายหายไปกับสัมผัสรุนแรงนั้น มือเรียวขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ ขาเรียวทั้งสองข้างถูกไคจับพาดบ่าแกร่งเพื่อเปิดทางให้เขาขยับได้ถนัดถี่ขึ้น

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เขาโน้มตัวลงไปบดจูบโมเน่เพื่อซับเสียงครางหวานหู ขณะที่ช่วงล่างทวีความเร็วขึ้นเรื่อยๆ เหงื่อเม็ดเล็กซึมชื้นไปตามไรผมของทั้งคู่ โมเน่เบิกตาปรือมองภาพชายหนุ่มที่กำลังปรนเปรอความสุขให้เธออย่างบ้าคลั่ง ความซาบซ่านแล่นพล่านไปจนถึงปลายนิ้วเท้าที่จิกเกร็ง

"อ๊าาา! พี่ไก่ ไม่ไหวแล้ว!"

ร่างเล็กหวีดร้องลั่น ห้องทั้งห้องสะท้อนด้วยเสียงครางระเส่าที่ขาดช่วง ไคกัดฟันกรอด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน เขาโถมกายเข้าใส่พายุอารมณ์เฮือกสุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง

จังหวะกระแทกกระทั้นเน้นย้ำรุนแรงจนตัวโมเน่ หัวใจเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก นิ้วเท้าจิกเกร็งลงบนฟูกที่นอน ก่อนที่ความร้อนระอุจะพุ่งทะลักเข้าสู่ภายในกายสาวจนเธอรู้สึกได้ถึงกระแสธารอุ่นจัดที่ฉีดพ่นเข้าไปลึกซึ้ง

"ซี๊ดดด อา โมเน่!"

“อื้อออ”

To be continued