ตอนที่2 แสดงความรับผิดชอบ 1

หลังจากอาบน้ำใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย

ฟ้าพราวจึงรีบออกไปหาซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินเป็นการด่วน ก่อนกลับเข้าห้องมานั่งห่อเหี่ยว ครุ่นคิดอยู่คนเดียว

เมื่อคืนเธอกำลังเฮิร์ทหนักจึงไปนั่งที่ผับแล้วดื่มเหล้าจนเมา

สาเหตุที่ทำให้คลุ้มคลั่งก็เพราะลุงกับป้าตบปากรับคำให้เธอหมั้นกับใครก็ไม่รู้ พวกเขารับสินสอดทองหมั้นมาแล้วดิบดี          คุยและตกลงกันเสร็จสิ้นสมบูรณ์ เธอที่รู้เรื่องนี้ก็แทบล้มทั้งยืน

‘ฟ้าก็รู้ ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดีเหมือนเมื่อก่อน รีสอร์ทที่ลุงทำก็กำลังย่ำแย่ ไม่มีคนเข้าพักเลย พนักงานก็ลาออกเป็นว่าเล่น ที่ยังอยู่ก็แทบจะไม่มีเงินจ้าง ไหนจะต้องแบกภาระค่าบำรุงรักษาสถานที่ ป้ากับลุงก็เลยตัดสินใจไปคุยกับเจ้านายเก่าของแม่ฟ้า  แล้วท่านก็ช่วยเหลือเรื่องเงินทองให้เอามาลงทุนทำธุรกิจใหม่’

เสียงอ่อนโยนของป้านุ่นพี่สาวของมารดาผู้ล่วงลับดังขึ้นในห้วงความคิดของฟ้าพราว ป้านุ่นกำลังร่ายเหตุผลของการหมั้นในครั้งนี้อย่างน่าเห็นใจ

‘ทีนี้ เงินมันมากไงฟ้า เจ้านายเก่าของแม่ฝ้ายก็เลยบอกกับป้าตามตรงว่าอยากได้หนูฟ้าไปเป็นลูกสะใภ้ ท่านอยากดูแลฟ้า เพราะสมัยก่อนตอนที่ท่านกำลังมีปัญหาครอบครัว สามีท่านไปมีเมียน้อยจนหลงหัวปักหัวปำกระทั่งหย่าขาดเลิกรา ท่านก็ได้แม่ฝ้ายช่วยเหลือไว้เยอะเลย ตอนนี้ธุรกิจของท่านก็ใหญ่โตร่ำรวย’

แม่ฝ้ายคือมารดาบังเกิดเกล้าของฟ้าพราว ท่านเสียชีวิตพร้อมกับบิดาของเธอเมื่อหลายปีก่อน เธอที่ยังเด็กมากจึงได้รับการอุปการะเลี้ยงดูทั้งเรื่องกินเรื่องเรียนจากผู้เป็นป้ากับลุง

‘นะฟ้า การหมั้นครั้งนี้ฟ้าก็คิดเสียว่าตอบแทบบุญคุณที่ลุงกับป้าเลี้ยงฟ้ามาหลายปี’

เมื่อเจอประโยคนี้เข้าไป ฟ้าพราวยังจะกล้าพูดอะไรได้อีก เธอก็เลยดื่มเหล้าย้อมใจกับร้องไห้อย่างไม่กล้าเปิดปากบอกใคร เพราะบอกไปใครก็ช่วยเธอไม่ได้ ยังไงเธอก็ต้องหมั้นหมายอยู่ดี

แต่ไม่รู้ไปทำอีท่าไหน ถึงได้ลากนายวิณณ์อะไรนั่นมาขึ้นเตียงของตัวเองได้

โธ่เอ๊ย! คนยิ่งเครียดเรื่องหมั้น ยังต้องมาเครียดเรื่องเสียซิง อยากจะบ้าตาย...

กำลังจะบ้าตายก็มีคนมาเคาะประตูห้อง ฟ้าพราวรีบปรับโหมดใกล้คลุ้มคลั่งแล้วลุกขึ้นไปเปิดประตูให้ เนื่องจากเธอคิดว่าเป็นไพลินเพื่อนสนิทมาหากันในวันหยุดสุดสัปดาห์

แต่เปล่าเลย กลับเป็นคนตัวสูงที่ทำเธอเครียดแทบบ้าอยู่ในขณะนี้ต่างหาก

หญิงสาวทำหน้าตึงขึงตาขวาง “มาทำไม?”

วิณณ์มองเธอนิ่งๆ “มาดูเธอไง เผื่อคิดสั้นฆ่าตัวตาย”

ฟ้าพราวเม้มปากแน่น ทำท่าจะปิดประตูใส่หน้า แต่เธอสู้แรงผู้ชายตัวโตไม่ได้

เขาเอามือยันประตูไว้ก่อนผลักประตูเปิดกว้าง ดันตัวเธอเข้ามาด้านใน โดยมีเขาใช้แผงอกแข็งแรงยันร่างนุ่มนิ่มของเธออย่างง่ายดาย

ฟ้าพราวมองผู้บุกรุกอย่างขุ่นเคือง ในสีหน้าฉายแววระแวดระวังคล้ายกำลังเผชิญกับพวกวิตถารบ้ากาม

ตอนนี้วิณณ์ใส่เสื้อยืดสีเนื้อกางเกงยีนส์ราคาแพง ทั้งดูดีและสุภาพ บุคลิกหล่อเท่ห์ทรงเสน่ห์ ท่าทางยังดูสุขุมนุ่มลึก ผสมผสานความเยือกเย็นอันน่าเกรงขามตามธรรมชาติ

ไม่มีความหื่นกระหายแม้แต่น้อย