تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 5
أحدث فصل
จมดิ่งในความเงียบของพวกเขา บทที่ 10
เสียงกรีดร้องของเธอดังก้องไปทั่วห้องโถง หน้ากากหลุดออกไปแล้ว ในที่สุดปีศาจก็เผยตัวตน“ขยะงั้นเหรอ” พ่อสั่นไปทั้งตัว ราวกับเพิ่งได้มองลูกสาวของตัวเองเป็นครั้งแรก “ลูกเรียกพี่สาวของลูกว่าขยะงั้นเหรอ”“แล้วไม่ใช่เหรอคะ” โคลอี้ฉีกหน้ากากของตัวเองทิ้งจนหมดสิ้น ดวงตาฉายแววบ้าคลั่ง “เซร่าก็เป็นแค่ตัวประกอบมาตลอด! ถ้าไม่มีเธอ ความรักทั้งหมดของพ่อกับแม่ก็ต้องเป็นของหนู!”เมื่อได้ยินแบบนั้น แม่ก็ขาดสติแม่ลุกขึ้นยืนตัวสั่น ก่อนจะตบหน้าโคลอี้อย่างแรง“แกมันปีศาจ!” แม่กรีดร้องสุดเสียง “เซร่าเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของแก! เธอยอมสละทุกอย่างเพื่อแก!”โคลอี้กุมแก้มที่แสบร้อนของตัวเองไว้ ในดวงตาของเธอไม่มีความสำนึกผิด มีเพียงความอาฆาตแค้นล้วน ๆ“สละงั้นเหรอ” เธอแค่นเสียงเยาะ “เซร่าไม่เคยคู่ควรกับอะไรพวกนั้นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว! หนูไม่ได้ผลักเธอตกบันได พ่อต่างหากที่ชนเธอตกลงไปเอง!”คำพูดนั้นทำให้สติที่เหลืออยู่น้อยนิดของพ่อแตกสลายจนหมดสิ้นพ่อพุ่งเข้าไปหาโคลอี้ แล้วใช้สองมือบีบคอเธอ ดวงตาแดงก่ำราวกับเลือด“แกมันสัตว์ร้าย! ฉันเลี้ยงปีศาจแบบแกขึ้นมาได้ยังไง!”คนรอบข้างรีบดึงผู้เป็นพ่อที่ควบคุมสติไม่ได้ออกจากตัวเธอ
จมดิ่งในความเงียบของพวกเขา บทที่ 9
แคสซิโอหันขวับ เล็งปืนตรงไปที่หัวใจของโคลอี้“สารหลอนประสาทเหรอ” เสียงหัวเราะของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “แน่ใจนะว่ายังอยากเล่นเกมนี้ต่อ”โคลอี้ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด “ฉัน... ฉันไม่ได้โกหก! รายงานจากห้องแล็บพิสูจน์ได้!”“งั้นก็อธิบายนี่มาสิ” แคสซิโอดึงใบเสร็จออกมาจากเสื้อสูท แล้วฟาดมันใส่หน้าเธอ “นี่คือใบเสร็จจากตลาดมืด” เขาคำราม “ฉันแฮ็กเครือข่ายของพวกมันด้วยตัวเอง”มันคือสลิปการทำธุรกรรมจากพ่อค้าตลาดมืด ชื่อผู้ซื้อปรากฏชัดเจนว่า โคลอี้ คาสเตลลาโน่รายการสินค้า: สารหลอนประสาทเกรดอุตสาหกรรม ปริมาณมากพอจะทำให้คนคนหนึ่งเสียสติอย่างถาวรวันที่: หนึ่งวันก่อนเกิดอุบัติเหตุ เธอวางแผนจะใช้มันใส่ร้ายเซร่ามาตั้งแต่แรก ส่วนกระถางกุหลาบขาวที่ตกลงมา ก็แค่กลายเป็นข้ออ้างอันแสนสมบูรณ์แบบให้เธอเปิดฉากการแสดงเร็วขึ้นเท่านั้น!เสียงสูดลมหายใจด้วยความตกใจดังก้องไปทั่วห้อง“ไม่!” โคลอี้ส่ายหน้าอย่างลนลาน “มันเป็นของปลอม! มีคนใส่ร้ายฉัน!”ทันใดนั้น มาร์โค หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัย ก็รีบวิ่งเข้ามาในห้องโถง“นายท่านครับ!” เขาตะโกนบอกพ่อ “ภาพจากกล้องวงจรปิดครับ! ไดรฟ์หลักถูกล้างไปแล้ว
จมดิ่งในความเงียบของพวกเขา บทที่ 8
ในที่สุด วิญญาณของฉันก็ได้เห็นความจริงอันน่าเกลียดน้องสาวของฉันไม่เคยมีภาวะรับสิ่งเร้าทางประสาทสัมผัสมากเกินไปเลย เธอเพียงเสพติดการเล่นบทเหยื่อเพื่อควบคุมครอบครัวทุก ๆ “อาการกำเริบ” คือการแสดงที่ถูกคำนวณมาอย่างดี ทุกเสียงกรีดร้องคือเครื่องมือที่ใช้บงการทุกคนรอบตัวเธอพิธีศพของฉันจัดขึ้นในอีกสามวันต่อมาห้องโถงคฤหาสน์สไตล์โกธิกถูกจัดแต่งไว้อย่างหม่นหมองและเคร่งขรึม โคมระย้าคริสตัลขนาดใหญ่ทอแสงสีเหลืองสลัวตระกูลมาเฟียใหญ่ ๆ ทุกตระกูลต่างส่งคนมาไว้อาลัย รวมถึงพวกผู้หญิงที่เคยกลั่นแกล้งฉันด้วยอิซาเบลล่า โรเซตติ ในชุดชาแนลสีดำ กระซิบกระซาบกับสาวสังคมอีกสองสามคน“ได้ยินว่าท้ายที่สุดยัยนั่นพยายามวางยาพิษน้องสาวตัวเองด้วยนะ หล่อนสมควรตายแล้ว”“ตายไปได้ก็ดี โลกนี้คงดีขึ้นเยอะถ้าไม่มีคนโรคจิตแบบเธอ”“โคลอี้น่าสงสารจริง ๆ ถ้ารู้ว่าพี่สาวตัวเองเป็นพิษขนาดนั้น น่าจะเปิดโปงตั้งแต่แรกไปเลย”วิญญาณของฉันลอยอยู่เหนือพวกเธอ รับฟังถ้อยคำโสมมทุกคำช่างน่าขัน ปีศาจตัวจริงกำลังยืนอยู่ตรงหน้าโลงศพของฉันในชุดดำ พลาง “ร้องไห้แทบขาดใจ”การแสดงของโคลอี้ไร้ที่ติ เสียงคร่ำครวญของเธอดึงความสงสารจากทุกมุมห้อง“ค
จมดิ่งในความเงียบของพวกเขา บทที่ 7
เหล่าดอนพิจารณาขวดแก้วนั้น สีหน้าของพวกเขาค่อย ๆ เคร่งเครียดขึ้นโคลอี้เกาะพ่อไว้แน่น น้ำตาไหลอาบแก้ม“พ่อคะ หนูไม่อยากพูดเรื่องนี้จริง ๆ...” เสียงของเธอสั่นเครือ “เซร่าทำตัวสูงส่งเหนือคนอื่นมาตลอด แต่ลึก ๆ แล้วเธออยากให้หนูตาย”พ่อมองลูกสาวผู้อ่อนแอของเขา แล้วความรู้สึกผิดที่ถูกปลุกขึ้นจากไดอารี่และบันทึกทางการแพทย์ก็เริ่มจางลงการต้องแบกรับความรู้สึกผิดว่าเป็นคนฆ่าลูกสาวของตัวเองนั้นหนักเกินจะทนไหว ดังนั้นจิตใจของเขาจึงต้องการตัวร้ายสักคนให้โยนความผิดใส่ การเชื่อว่าเซร่าเป็นปีศาจง่ายกว่าการเผชิญหน้ากับความจริง นั่นคือทางหนีเดียวของเขาแม่ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็เกาะทางรอดเส้นเดียวกันเอาไว้ เธอตั้งใจปิดกั้นภาพถ่ายน่าสยดสยองที่หมอชรากระแทกลงบนโต๊ะออกจากความคิดแม่หันกลับไปมองลูกสาวคนเล็กด้วยสีหน้าสงสารจับใจในอีกไม่กี่วันต่อมา พิษร้ายจากคำโกหกของโคลอี้ก็แพร่กระจายไปทั่วห้าตระกูลใหญ่เธอนั่งอยู่บนรถเข็นในชุดผู้ป่วยสีขาวสะอาดบริสุทธิ์ ปั้นแต่งคำโกหกทั้งน้ำตาเรื่องแล้วเรื่องเล่าให้เหล่าทายาทและผู้คนจากสังคมชั้นสูงที่มาเยี่ยมฟัง“เซร่าอิจฉามาตลอดที่ฉันได้รับความสนใจ” เธอยกมือปิดหน้าแล้วสะอื้นไห
จมดิ่งในความเงียบของพวกเขา บทที่ 6
“อาการซึมเศร้าของเธอเพิ่งเริ่มดีขึ้นจากการรักษา” หมอเกรย์สันเปิดไปที่หน้าสุดท้ายของแฟ้ม “การบำบัดทุกสัปดาห์ช่วยจุดประกายความหวังเล็ก ๆ ให้เธอยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ”พ่อมองเขาอย่างเหม่อลอย “เดี๋ยวก่อน คนที่มีปัญหาทางจิตใจไม่ใช่โคลอี้หรอกเหรอ เธอต้องได้รับการรักษาเป็นประจำมาตั้งแต่เด็ก...”หมอเกรย์สันตัดบทเขาอย่างเย็นชา “คุณเข้าใจผิดแล้ว วิคเตอร์ โคลอี้ปฏิเสธการตรวจระบบประสาททุกครั้งที่เรานัดไว้”เขาเปิดแฟ้มอีกเล่มหนึ่ง ชื่อของเซร่าถูกพิมพ์ไว้อย่างชัดเจนบนแถบแฟ้ม“คนที่แอบมารับการบำบัดทุกสัปดาห์คือลูกสาวคนโตของคุณต่างหาก”โลกทั้งใบของพ่อพังทลายลงในพริบตา“ไม่... เป็นไปไม่ได้...” เขาพึมพำ “โคลอี้เป็นออทิสติก เธอต้องได้รับการรักษา...”“ลูกสาวคนเล็กของคุณไม่เคยให้ความร่วมมือกับการตรวจทางการแพทย์ใด ๆ เลย” หมอพูดเสียงเรียบ “เป็นคุณหนูเซร่าต่างหากที่มาขอความช่วยเหลือจากผมตอนที่เธอสิ้นหวังจนถึงที่สุด เธออ้อนวอนให้ผมช่วยดึงเธอออกจากความมืด”ใบหน้าของแม่ซีดเผือดราวกับเถ้าถ่าน เธอต้องพิงกำแพงไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงทันใดนั้น มาร์โค บอดี้การ์ดคนสนิท ก็พุ่งเข้ามาในห้องทำงาน“นายท่านครับ! โรงพยาบาลเพิ่งโท
จมดิ่งในความเงียบของพวกเขา บทที่ 5
คำพูดเหล่านั้นแทงทะลุอกพ่อราวกับคมมีดเขาทรุดลงกับพื้น ปล่อยเสียงคำรามแหบพร่าด้วยความเจ็บปวดออกมาเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา เป็นหมอเกรย์สัน หมอที่ครอบครัวไว้วางใจที่สุดเขาเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ในมือถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลเล่มหนา“วิคเตอร์ มีบางอย่างที่คุณต้องดู”หมอชรากระแทกแฟ้มลงบนโต๊ะโดยไม่ลังเล รูปถ่ายและภาพเอกซเรย์ปึกหนึ่งไหลออกมา“นี่มันอะไร” พ่อถาม ดวงตาแดงก่ำ“ความทุกข์ทรมานของเซร่าไม่ได้เพิ่งเริ่มวันนี้” หมอเกรย์สันพูด น้ำเสียงเย็นเยียบ “นี่คือบันทึกการรักษาที่ผมทำให้เธอเป็นการส่วนตัว”พ่อถึงกับหายใจสะดุดเมื่อเห็นรูปแรก มันคือภาพนิ้วเท้าของเซร่าที่เละผิดรูป เล็บหลุดออกจนหมด เนื้อบวมช้ำจนแทบจำเค้าเดิมไม่ได้“กระดูกนิ้วเท้าแตกจากแรงกดทับอย่างรุนแรง” หมอชี้ไปที่ภาพเอกซเรย์ “นี่เป็นภาพเมื่อเดือนก่อน เกิดจากการถูกส้นสูงเหยียบซ้ำ ๆ”ใบหน้าของพ่อซีดลงทุกวินาทีรูปถ่ายอื่น ๆ ถูกแผ่ออกมา รอยช้ำบนแขน ความเสียหายของเนื้อเยื่ออ่อนบริเวณซี่โครง และแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนรุนแรงน่าเกลียด“นี่คือร่องรอยการทรมาน” น้ำเสียงของหมอเกรย์สันไร้ชีวิตชีวา ไร้ความอบอุ่น ไร้ควา
قد تعجبك أيضًا
ชีวิตที่สองของนายหญิงผู้ไร้บัลลังก์
เบเกิล7.2K وجهات النظرคำหย่าหลังม่านน้ำตา
แอนนา สมิธ10.6K وجهات النظرใต้เงามืดของเขา บนเตียงของเขา
สโนว์4.5K وجهات النظرหลังแม่จากไป ฉันหนีออกจากกรงทองแสนล้านของเจ้าพ่อผู้คลั่งรัก
บัว2.9K وجهات النظرเสียครั้งแรกไปแล้วไง ก็สอบติดได้เหมือนกัน
สการ์เล็ตเฟลม15.5K وجهات النظرสะบั้นรัก เจ้าพ่อมาเฟีย
ดอกมะลิ22.4K وجهات النظرคำโกหกที่เขามอบให้ฉัน
เอคโค่7.8K وجهات النظرหัวหน้ามาเฟียที่รัก เกิดใหม่ฉันก็ไม่เลือกคุณ
เชอร์ลีย์3.3K وجهات النظر
