مشاركة

54 อิสระของวั่งไฉ่

مؤلف: L01
last update تاريخ النشر: 2026-10-24 21:16:34

เวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบสองชั่วยามที่ทั้งห้ายังไม่ถูกจับตัวไปขังเอาไว้ที่ถ้ำ เสี่ยวซูและพี่ชายเริ่มวา
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • จอมยุทธน้อยอาภรณ์แดง (จบ+ตอนพิเศษ)   ตอนพิเศษ 2 ช่วยหลวงจีนทำความสะอาดวัด

    ย่างเข้าวสันต์ฤดูใบไม้ร่วงหล่นเต็มลานวัดด้านหลังจนมองแทบไม่เห็นพื้น เสียงไม้กวาดกระทบพื้นดังระงมไปทั่วบริเวณเนื่องจากหลวงจีนต้าหลางกำลังทำความสะอาดลานวัดอยู่"หลวงจีนต้าหลางเสี่ยวซูมาช่วยแล้ว!" "ข้าก็มาเช่นกัน" เสียงของเด็กทั้งสองที่วิ่งมาจากศาลาใหญ่หลังจากที่ช่วยแจกจ่ายเสบียงอาหารให้แก่ชาวบ้านในตอนเช้า ของที่แจกนั้นมีทุกวันและแจกจ่ายได้อย่างทั่วถึงเนื่องจากทองคำแท่งที่เสี่ยวซูได้รับเป็นของกำนัลนั้นมหาศาลเสียจนใช้ทั้งชีวิตก็ใช้ไม่หมดจึงนำมาซื้อเสบียงอาหารแจกจ่ายชาวบ้าน ทั้งบำรุงซ่อมแซมวัดเพิ่มเติมแม้วัดเจาหมิงจะไม่ขาดแคลนเงินทองก็ตามเถิดอีกอย่างในคุนหลุนก็เจริญรุ่งเรืองไม่น้อยประชาชนอยู่ดีกินดีล้วนเป็นผลพวงมาจากจอมยุทธ์น้อยอาภรณ์แดงและวัดเจาหมิงทั้งสิ้น ดังนั้นชีวิตในตอนนี้ของเสี่ยวซูช่างสุขสบายยิ่งกว่าใคร ในแต่ละวันนอกจากช่วยแจกจ่ายเสบียงอาหารแล้วก็มีไปช่วยชาวบ้านทำสวน ทำไร่บ้าง จะบอกว่าช่วยก็ไม่เชิงเพราะการที่นางยื่นมือเข้าช่วยล้วนแต่เสร็จช้ากว่าปกติและยังยุ่งยากกว่าพวกเขาทำเอง ดังนั้นแล้วหากเสี่ยวซูเอ่ยปากเสนอตัวทีไรผู้คนก็จะมีสีหน้าหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกอยู่เสมอ เช่นเดียวกั

  • จอมยุทธน้อยอาภรณ์แดง (จบ+ตอนพิเศษ)   ตอนพิเศษ 1 เมื่อมือปราบปีศาจเปลี่ยนมาปราบผี!

    วัดเจาหมิง เป็นสถานที่แบบใดกัน ผู้คนถึงให้ความเคารพยกย่อง เทิดทูนดุจดั่งเทพเจ้า อีกทั้งยังเป็นที่รักใคร่ของชาวบ้านทุกคนในคุนหลุน "ท่านอาจารย์ๆ เสี่ยวซูได้ยินลหลวงจีนต้าหลางบอกว่าอาจารย์เรียกเสี่ยวซูเหรอ?" "นี่มันลูกหมาที่ใดกันล่ะนี่?" "เอ๋...เสี่ยวซูเองจะเป็นลูกหมาได้อย่างไรกัน ท่านอาจารย์พูดเกินไปแล้วนะ" เด็กสาวที่ได้ยินหลวงจีนต้าหลางที่กวาดลานวัดอยู่ข้างกำแพงตะโกนบอกว่าผู้เป็นอาจารย์เรียกหาจึงกุลีกุจอรีบวิ่งขึ้นมาจากไร่นาวางต้นกล้าทิ้งไว้ข้างทางทันที เนื้อตัวของนางเต็มไปด้วยโคลนตมเลอะเทอะเปรอะเปื้อนมาจนถึงใบหน้าสองแก้มล้วนอาบไปด้วยโคลนสีน้ำตาลน้ำจนมอมแมมดูไม่ออก"เสี่ยวซูเองท่านอาจารย์" "พระอาจารย์เรียกเสี่ยวซูทำไมเหรอ?" ไม่ใช่เสี่ยวซูที่ทักท้วงแต่เป็นอีกคนที่ยืนอยู่ข้างกายแทนที่ร้องถามปรมาจารย์ไท่ซือ ด้านข้างของเสี่ยวซูมีเด็กชายตัวอ้วนที่มอมแมมไม่ต่างกันยืนอยู่ด้วย วั่งไฉ่ในชุดแดงที่มองสีแทบไม่ออกแล้วตอนนี้กำลังงุนงงเมื่อเห็นเสี่ยวซูวิ่งขึ้นมาจากไร่นา ตัวเขาจึงวิ่งตามมาอย่างห้ามไม่ได้ในมือยังถือรองเท้าเอาไว้อยู่เลยผมจุกสีเงินบัดนี้กลายเป็นสีน้ำตาลโคลนไปแล้ว ดวงหน้ากลมมองออกเพ

  • จอมยุทธน้อยอาภรณ์แดง (จบ+ตอนพิเศษ)   83 คนธรรมดาที่แสนสุข จบบริบูรณ์

    "กลับมาก็ดีแล้ว กลับมาบ้านเราก็ดีแล้ว!" เสียงราบเรียบของปรมาจารย์ไท่ซือดังขึ้นทางด้านหลังของเสี่ยวซู เขาไม่ได้ทำพิธีอยู่ในศาลากับหลวงจีนและคนอื่นๆ เขาอยู่หอคัมภีร์แต่กลับสัมผัสได้ถึงอายพลังที่คุ้นเคยจึงรู้ได้ทันทีว่าเสี่ยวซูเดินทางมาถึงแล้ว"ท่านอาจารย์! ท่านอาจารย์ดูซิว่าเสี่ยวซูมีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงไปบ้าง?" เด็กสาวเอ่ยถามผู้เป็นอาจารย์ทันทีที่พบหน้า นางหมุนกายอยู่หลายรอบราวกับต้องการแสดงให้ผู้เป็นอาจารย์เห็นว่าสิ่งใดที่เปลี่ยนแปลงไป"เปลี่ยนแปลงไปหรือ? มิใช่ว่าเจ้าตัวสูงขึ้นมานิดเดียวรึ" ปรมาจารย์ไท่ซือมองดูแล้วกลับไร้วี่แววความเปลี่ยนแปลงไปที่นางกล่าวถึง ฉะนั้นจึงเลือกตอบส่วนสูงของนางแทน อาจเพราะไม่ได้พบกันมาสักระยะจึงคิดว่าเสี่ยวซูนั้นดูโตขึ้นมาเล็กน้อยเพียงเล็กน้อยเท่านั้นจริงๆ"เอ๋? เสี่ยวซูสูงขึ้นเหรอ? แต่สิ่งที่ให้ดูไม่ใช่สิ่งนี้ เป็นสิ่งนี้ต่างหาก...ท่านอาจารย์คิดว่าเสี่ยวซูดูภูมิฐานแล้วหรือไม่? ดูคล้ายกับเซียนน้อยแล้วหรือยัง?" นางพูดพลางหมุนกายอย่างเชื่องช้าราวกับให้ยลโฉมมิหนำซ้ำนางยังทำท่วงท่าราวกับเป็นเซียนน้อยจริงๆ ใบหน้านิ่งเฉยราบเรียบสองตาก้มมองต่ำส่วนสองเท้าเขย่งขึ้นเ

  • จอมยุทธน้อยอาภรณ์แดง (จบ+ตอนพิเศษ)   82 คงต้องเป็นเด็กวัดล่ะนะ!

    "เสี่ยวซู!" "นังหนู!" "ฟังข้าเจ้าเด็กอ้วนคนนี้มาหาเรื่องข้าถึงที่เลย! นังหนูเจ้าต้องอบรมเขาให้ข้านะ!""เสี่ยวซูชายแก่คนนี้เขารีดไถข้าล่ะ! ข้าจ่ายไปแล้วก็ยังไม่เพียงพอจะรีดไถเด็กเช่นข้าซึ่งตัวคนเดียว" วั่งไฉ่เมื่อเห็นเสี่ยวซูยืนอยู่ตรงหน้าก็พลันทำสีหน้าเศร้าสลดราวกับถูกรังแกมาจริงๆ หากว่าเสี่ยวซูไม่ได้ยินบทสนทนาก่อนหน้าอาจหลงเชื่อเขาไปแล้วจริงๆ สีหน้าท่าทางของวั่งไฉ่ในตอนนี้นั้นพัฒนากว่าแต่ก่อนอยู่มากทีเดียว! เขาแสดงละครเก่งตั้งแต่เมื่อใดกัน"ท่านลุงเฉินบอกว่าเสี่ยวซูอ้วนเหรอ? เสี่ยวซูไม่ได้อ้วนนะ เสี่ยวซูยังเด็กอยู่ต่างหาก" เด็กสาวกอดอกเชิดคางสูงไม่ยอมรับความจริงที่ว่าตัวเองนั้นอ้วนแม้แต่น้อย "โฮะๆ~ ข้าเริ่มชราวัยแล้วดวงตาพร่ามัวไปหน่อย เจ้าก็ไม่ได้อ้วนอย่างว่าจริงๆ"ลุงเฉินรีบแก้คำทันทีที่เห็นเสี่ยวซูมีสีหน้าบูดบึ้ง ต้องขอบใจนางจริงๆที่มากินอาหารที่ร้านของเขาในวันนั้นจนมีลูกค้าเข้ามาไม่ขาดสายจนกระทั่งมีวันนี้ วันที่กิจการกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้ง ความจริงแล้วเรื่องนี้เสี่ยวซูมีส่วนก็จริงเพราะสองพี่น้องปู้หาทางตอบแทนเด็กสาวไม่ได้ทั้งยังไม่รู้ว่านางไปที่ใดจึงต้องส่งเสริมการค้าของลุ

  • จอมยุทธน้อยอาภรณ์แดง (จบ+ตอนพิเศษ)   81 นายน้อยหนีมาอีกแล้ว!

    "ซูเอ๋อร์พวกเรารับของมาแบบนี้พระอาจารย์จะไม่กล่าวโทษเอาหรอกรึ?" อู๋เซี่ยมองดูเกวียนขนทองพันชั่งสำหรับพวกเขาทั้งสองในใจก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก พระอาจารย์เคยกล่าวว่าอย่ารับของผู้อื่นเพื่อตอบแทนความดี ทว่าพวกเขาทั้งสองปฏิเสธสุดความสามารถแล้วจริงๆฮ่องเต้แดนเหนือยังคงไม่ยินยอมปล่อยผ่าน ทั้งยังอาสาส่งพลทหารจำนวนหนึ่งเคลื่อนย้ายเกวียนขนทองคำแท่งไปส่งถึงวัดเจาหมิงล่วงหน้าไปก่อนพวกเขาอีกด้วย! ทั้งสองเดินทางออกมาจากแดนเหนือได้สี่วันแล้วตอนนี้กำลังเข้าเขตเชื่อมแดนเหนือ อีกทั้งยังได้ป้ายทองสามารถเข้าออกพระราชวังโดยไม่ต้องตรวจค้นอีกด้วย ผู้ใดก็มองออกว่าฮ่องเต้ผู้นี้เอ็นดูเสี่ยวซูเป็นที่สุด ให้นางเข้าเฝ้าโดยไม่ต้องกราบทูลก่อนก็ยังได้! ในบรรดาองค์ชายองค์หญิงมีที่ไหนบ้างที่จะเข้าเฝ้าฮ่องเต้ผู้เป็นบิดาโดยไม่ต้องทูลเสด็จก่อน เสียงดังกึก กัก กึก กัก! วิ่งไปตามถนนสายเก่าออกนอกเมือง รถม้าที่ทั้งคู่นั่งม้าล้วนแต่เป็นฮ่องเต้จัดสรรให้ดิบดี ทว่าพวกเขาขอเป็นรถม้าธรรมดาๆเท่านั้นไม่อยากนั่งรถม้าคันหรูเอิกเกริกเข้าเมืองไปเกรงว่าชาวบ้านจะแตกตื่นเอาได้ "ลาลั้ลลา~เสี่ยวซูแวะเอาของไปฝากท่านลุงเฉินเสีย

  • จอมยุทธน้อยอาภรณ์แดง (จบ+ตอนพิเศษ)   80 ข่าวลือที่บิดเบือนไป?

    "ลุงทหารถามหาเสี่ยวซูทำไมเหรอ?" เด็กสาวชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพลางทำสีหน้างุนงง หรือว่าจะจับกุมนางที่รับของชาวบ้านโดยไม่จ่ายเงินกันนะ? เสี่ยวซูครุ่นคิดในใจพลางคำนวณค่าเสียหายทั้งหมดที่รับมาเผื่อว่าราคาสูงเกินไปนางกลัวว่าจะสู้ราคาไม่ไหว"องค์รัชทายาทต้องการมาเชิญท่านเข้าวังด้วยพระองค์เอง เชิญคุณหนูเสี่ยวซู" เมื่อทหารองครักษ์เห็นว่าเป็นเด็กสาวตัวน้อยตรงหน้าแล้วท่าทีก็นอบน้อมขึ้นมาทันตา "หือ? เสี่ยวซูไม่รู้จักองค์รัชทายาทนี่นา?"เสี่ยวซูน้อยเอียงคอมองพี่ชายราวกับบอกว่านางไม่ได้รู้จักมักจี่กับองค์รัชทายาทเป็นการส่วนตัวเขาจะมาเชิญนางเข้าวังด้วยเหตุอันใด"อะ...เอ่อพี่ชายท่านคงเข้าใจผิดแล้ว น้องสาวชุดแดงของข้าไม่ได้กระทำอันใดผิดแม้แต่น้อย ทุกคนล้วนเต็มใจให้นางทั้งหมด ของเหล่านี้ข้าก็ขอบิดาแล้วย่อมไม่ใช่การขโมยอย่างแน่นอน!" ม่อเสวียนยิ่งอธิบายแก้ต่างให้เสี่ยวซูก็ยิ่งฟังดูประหลาดเข้าไปใหญ่ ชายหนุ่มเองก็คิดว่าทหารองครักษ์มาถามหาเสี่ยวซูเป็นเพราะคนของบิดาไปร้องทุกข์เรื่องนางจึงรีบกางปีกออกโรงปกป้องโดยเร็ว เป็นเขาที่ผิดเองหากรู้เช่นนี้คงไม่ไปขโมยหยกงามของสะสมที่บิดาหวงแหนมามอบให้นาง แทนที่จะเอาทอ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status