مشاركة

6

last update تاريخ النشر: 2026-06-24 04:04:59

เมื่อขึ้นไปถึงห้องของเขาที่คอนโด เขาเปิดประตูเข้าไป พบว่ามีเพลงเปิดไว้ เพลงแบบที่เขาชอบ ไฟในห้องเปิดเป็นไฟวอร์มไวท์ เป็นสีส้มได้บรรยากาศ เขาเดินเข้าห้องนอน...ที่มีของเล่นกำลังรออยู่ให้เขาไปเล่นรักกับเจ้าหล่อน

เธออยู่บนเตียง นอนอยู่บนนั้น ตาปรือยามมองเขา เธออยู่ในชุดเดียวกับที่เขาเห็นในคลิปนั่นแหละ ปราชญ์ถอดทั้งเสื้อและกางเกงออกอย่างรวดเร็วไม่ต้องรีรอ และไม่ปิดประตูด้วยซ้ำ ที่นี่ที่ของเขา ไม่ต้องกลัวใครจะเข้ามาเพ่นพ่าน

อารมณ์มันลุกไหม้จนเกินกว่าจะมาถาม หรือมาพูดคุยกันให้มากความ น้ำของเขาแทบจะทะลักออกมาทางตาอยู่แล้วเพราะไม่ได้ปลดปล่อยมานานเกินไป และดูคลิปของเจ้าหล่อนปลุกเร้าตัวเองมาตลอดทาง

เขากระชากเธอขึ้นมาจูบ เธอส่งเสียงอึกอัก แต่ไม่ได้ขัดขืน ร่างงามนั้นอ่อนปวกเปียก ไม่ได้ต้านทานไม่ว่าเขาจะจับ จะจูบ จะลูบตรงไหน เธอหอม...นุ่ม...ตึง...ไปทั้งเนื้อทั้งตัว เขากระชากชุดบางๆ ของเธอออก ก้มลงจูบอกอวบขาวตึงที่เตะตาตั้งแต่แรกพบ

มือนั้นจิกผมเขา ร้องครวญเสียงหวาน ได้ยินเสียงเธอเอ่ยไม่เป็นคำ ปราชญ์หูอื้อตาลายไปหมดแล้ว ขณะที่ก้มลงฟัดเต้าอวบหอมคู่นั้น

“อื้อ ยะ อย่า อย่าทำหนู”

หึ อย่าทำเบาหรือคนสวย เอาหนักๆ เลยนะ”

เขาหัวเราะกับอกนุ่ม อา...ให้ตายเหอะ แค่ฟัดแค่นี้เขาก็แทบจะแตก ปราชญ์นั้นแตะมือไปที่กลีบกุหลาบอูมอวบ มันพอดีกับมือเขา แม่คุณใหญ่ทั้งบนทั้งล่าง ของดีจริงๆ นั่นแหละ

ยกแรกนี้ขอรวบรัดไปก่อน ยกต่อไปค่อยโอ้โลมสำรวจให้ทั่ว และเขาจะให้เธอใช้ปากนุ่มๆ นั่นกับตรงไอ้นั่นของเขา เขาไล้ปากของหล่อน ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไป แล้วก็ลุกขึ้นประกบปากตนกับปากนุ่มๆ นั่น สอดลิ้นเข้าไปพัวพันกับความนุ่มชื้น...เสียวสยิวไปทั้งตัวกับจูบดื่มด่ำที่มอบให้แก่เจ้าหล่อน คนตัวเล็กหอมกรุ่นนี่ ได้รับสิทธิพิเศษจากเขา ปรกติปราชญ์ไม่ชอบจูบกับผู้หญิงที่เขาเล่นเซ็กซ์ด้วย เขาชอบให้พวกหล่อนจูบของเขามากกว่า

แต่ปากน้อยๆ สีชมพูเรื่อนี่ทำให้เขาอยากจูบ อยากบดเคล้าเล่นจนมันเป็นสีเรื่อกว่าเดิม อยากลองชิมว่าเจ้าหล่อนจะหวานไหม ผลปรากฏว่าเขาชอบมาก...

ผู้หญิงคนนี้ให้ความรู้สึกไม่เหมือนคนอื่น...

นิ้วที่แทรกอยู่กับกลีบสาวชะงักเล็กน้อย เมื่อพบว่า...มันแน่น และแทรกแทบไม่ได้

เสียงร้องอุ๊ยของเธอที่ดังขึ้นและอาการสะดุ้งเมื่อเขาพยายามสอดนิ้วลึกเข้าไปกับความลื่นชื้นที่เปียกนิ้วเขาตอนนี้ ทำให้ปราชญ์ถอยจูบ ก่อนจะกระซิบเสียงแผ่วเกือบจะเป็นคราง

“ยังไม่เคยเหรอ?”

“ยะ อย่า”

เสียงหวานยังคงดังแบบนั้น ตอนนี้เจ้าหล่อนน้ำตาคลอ กัดปากตัวเอง มืออีกข้างเหมือนจะผลักเขา แต่แล้วก็ดึงเขาเข้ามา เมื่อปราชญ์ค่อยๆ ทะลวงด่านแห่งความบริสุทธิ์นั้นด้วยนิ้วของตน เสียงหวานของเธอเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่า

มีอะไรบางอย่างแปลก...ถ้าเขาคิดสักนิด ไม่ใช่ไร้สติเหมือนตอนนี้

“เดี๋ยวฉันจะทำให้เคย แล้วก็จะชอบมาก”

เขาเอ่ยกระซิบ อา...เคยสั่งวิชาติแล้วว่าไม่เอาสาวเวอร์จิ้น แต่...ช่างแม่งเหอะ ถ้าเจ้าหล่อนเต็มอกเต็มใจ มันจะเป็นอะไรไป เขาจ่ายไปแล้วต้องใช้ให้คุ้ม

เขาถูไถนิ้วกับติ่งเกสรสาว เสียงสะอื้นดังขึ้นชิดปากเขา เขาจูบเธออย่างดื่มด่ำ และเมื่อเธอร้องหวีดเบาๆ พร้อมกับกระตุกเกร็งตอดรัด เขาก็รู้ว่าเธอเสร็จสมไปแล้ว เขาจับของตัวเองมาสาวรูดเบาๆ พร้อมกับสวมถุงยางมันแข็งร้อนเหมือนจะแตก ปราชญ์จับมันจดจ่อตรงช่องสาว ระหว่างนั้นก็ก้มลงฟัดเต้าอวบไปด้วย และแล้วเขาก็ตกลงใจที่จะบุกรุก

อะ อื้อ หนูเจ็บ”

“อา...”

เขาขบกรามกรอด ให้ตายแทบจะขยับตัวไม่ได้ มันแน่น และตอดรัดเขาอย่างบ้าคลั่ง สาวน้อยมองหน้าเขาด้วยสีหน้าเหยเก น้ำตาเต็มตาคงจะเพราะเจ็บ...โถ...เขานึกสงสารขึ้นมาแวบหนึ่ง ก้มลงเอ่ยปลอบกระซิบและก้มลงดูดหน้าอกอิ่มนั่นเพื่อปลุกเร้าอารมณ์เสียวสยิวให้มาแทนความเจ็บปวด

เขาค่อยๆ ขยับตัวเมื่อทนไม่ไหว ก่อนจะกระหน่ำจังหวะเร่งร้อนอย่างอดไม่ได้ มันเหลือเกินจริงๆ กับความตอดรัด กับเนื้อหนังที่ได้เสพสุขตอนนี้

“อา อื้ม

เสียงของปราชญ์คำรามต่ำ ทุกอย่างทะลักล้นออกมา

เขากอดเธอไว้แน่น ก่อนจะเริ่มไล่จมูกลงไปตามผิวเนื้อละมุนนั่นอีก

เขาแข็งอีกแล้วทั้งที่ปลดปล่อยไปได้ครู่เดียว

คืนนั้นเขาตักตวงความสุขจากร่างน้อยในอ้อมกอด จนเกือบสว่างถึงได้หยุด พบว่าเธอนั้นหลับคาอกเขาไปแล้วเรียบร้อย

เห็นทีจะต้องโอนเงินให้วิชาติ

สำหรับของขวัญในคืนนี้

และ...

เขาอยากจะให้เธอไปด้วย...

มีนางบำเรอสักคนผูกขาด เอาไว้ปลดปล่อย มันก็ไม่เลวนักหรอก

ปราชญ์คิดก่อนจะกอดเธอแล้วหลับใหลไปด้วยความเพลีย

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • จอมเถื่อนไร้ใจ   49

    สองเดือนผ่านไป...​มณทิราเริ่มเข้าเรียนในโรงเรียนนานาชาติ ที่อยู่ใกล้บ้าน ปราชญ์อยู่ที่บ้าน ทำงานที่บ้านมากกว่าที่จะไปที่เรือสำราญ หรือไปที่บ้านไม้สักของเขาที่อยู่บนดอย...แผนเปลี่ยนไปเกือบทั้งหมด เมื่อมีภูพิงค์และมณทิรามาอยู่ด้วย​เด็กหญิงพอจะเข้ากับคนอื่นได้แล้ว มีเพื่อนบ้าง ร่าเริงสดใส สมวัยมากขึ้น กิจกรรมยามว่างที่โปรดปรานตอนนี้ คือขลุกกับสัตว์เลี้ยงตัวโปรด เจ้าสโนว์ไวท์ นกค็อกคาเทลและทำอาหาร เมนูที่ยัยหนูทำบ่อยที่สุดตอนนี้คือผัดมาม่า และแน่นอนว่าทุกคนในบ้าน รวมถึงบอดี้การ์ดก็รับประทานอาหารชนิดนี้กันทุกวัน...จนกว่าแกจะเบื่อและอยากทำอย่างอื่นต่อ ​สถานการณ์ที่เรือสำราญ พ่อเลี้ยงอิทธิเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลว...หลังจากประกาศข่าวดีเรื่องยลดาอุ้มท้องทายาทของเขาและเขาจดทะเบียนสมรสกับหล่อนเพื่อให้เป็นของขวัญเพียงแค่สามวัน...แม้จะน่าเคลือบแคลงบ้างแต่หลานคนสนิทของเขา จักรพงศ์ก็ปล่อยผ่านเพราะเข้าใจว่าเป็นเรื่องโรคภัย ตัวลูกสาวคนเดียวอย่างเอมมิกาก็ไม่ได้มีข้อข้องใจอะไร เธอบินกลับมารับมรดกส่วนของตนเองแล้วก็กลับไป โล่งใจด้วยซ้ำที่เป็นไท ไม่ต้องมีพ่อคอยบังคับ เธอไม่ค่อยสนิทกับพ่อเท่าไหร่อยู

  • จอมเถื่อนไร้ใจ   48

    เขาอุ้มพาภูพิงค์ขึ้นมาบนห้อง แผนของเขาเย็นนี้ต้องเคลื่อนไปจากที่ตั้งใจเพราะไอ้พวกนั้นแท้เชียว เขาโทรสั่งให้ลูกน้องตามพวกมันไปห่างๆ ​“จัดการซะ”​“ครับนาย” ​ทางนั้นรับคำ ต่อไปนี้เขาจะเชื่อวิชาติ และต้องมีการ์ดคอยตามห่างๆ เขาไม่อยากพาเธอไปเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้อีกแล้ว​จะเปลี่ยนอาชีพก็เปลี่ยนได้แหละ แต่เปลี่ยนวีรกรรมที่เคยทำมาน่าจะเปลี่ยนยาก เขาไม่รู้เหมือนกันว่าจะโดนเจ้ากรรมเก่าที่ยังไม่ตายเช็กบิลเอาตอนไหน คิดอย่างเยาะหยันชะตาที่เกิดมาเป็นราชสีห์ ​ภูพิงค์ยังคงนั่งเหม่ออยู่บนเตียง วันนี้เหตุการณ์พันกว่าเรื่องจริงๆ ตั้งแต่ประหลาดใจ มีความสุข ปลื้มกับสิ่งที่เขาทำให้ จบท้ายด้วยเหตุการณ์ระทึกขวัญ และด้านมืดของปราชญ์ที่เธอคาดไม่ถึง...เขาน่ากลัว น่าเกรงขามมากจริงๆ ​“หิวไหม?”เสียงนุ่มถาม ภูพิงค์หันมาแล้วส่ายหน้าน้อยๆ ​“ไม่น่าจะกินลงค่ะ”​“ยังกลัวอยู่ไหม?” เขาเอื้อมมือไปแตะใบหน้าเล็กนั่น ภูพิงค์ถอนใจพลางพยักหน้า​“ค่ะ...นิดหน่อย”​“พวกมันกล้าทำให้ภูพิงค์ของฉันกลัว มันทำให้วันดีๆ ของเรากลายเป็นวันแย่ๆ มันต้องไม่ตายดี”​“คะ คุณจะทำอะไรพวกเขาหรือคะ เอ่อ เขาก็พาเรามาส่งแล้ว...ไม่ได้ทำร้ายพวกเรา

  • จอมเถื่อนไร้ใจ   47

    พวกมันพาปราชญ์มาถึงบ้านของพวกเขาหลังจากนั้นอีกสองชั่วโมง...​การ์ดของปราชญ์ถึงกับกรูเข้ามา เมื่อเห็นเจ้านายลงจากรถแปลกปลอม จ่าดำมือสั่นแล้วเอาปืนจ่อปราชญ์ที่ยังคงโอบภูพิงค์ไว้กับอก​“มึงอย่าตุกติก”​“เอาปืนออกไปจากหัวของกู กูไม่ชอบ”เขาปัดปากกระบอกปืนอย่างไม่ไยดี ไม่กลัวด้วยว่าจ่าดำจะทำปืนลั่นใส่ คนอะไรใจเป็นอย่างนี้กันนะ​“เอาเลขบัญชีมา” เขายืนเผชิญหน้ากับจ่าดำ ทางนั้นทำตาปริบๆ ก่อนจะบอกเลขสิบตัวไป ปราชญ์ล้วงมือถือขึ้นมาจากกระเป๋า สักพักก็มีเงินโอนเข้าบัญชีของจ่าดำจริงๆ จำนวนสองล้านบาท ​“อะ เอ่อ...”​“ยอดมันเยอะ โอนได้แค่นี้ก่อน ต้องทำธุรกรรมนิดหน่อย กว่าจะผ่านก็พรุ่งนี้ พรุ่งนี้มึงก็มาใหม่ล่ะ มารับที่เหลือ กูจะให้คนไปทำแคชเชียร์เช็คเงินสดไว้ให้สองร้อยล้าน”​เขาตบบ่าจ่าดำ แล้วเดินกรายกลับเข้าไปในบ้าน จ่าดำกับพวกมองตากัน หนึ่งในนั้นสะกิดจ่าดำให้รีบกลับ มาถึงถ้ำราชสีห์แล้วไม่โดนทำอะไร แถมได้เงินกลับ ก็ควรจะกลับได้แล้ว​“กลับเหอะจ่า”​“พะ พรุ่งนี้กูจะมารับเงิน”​เขาตะโกนแล้วรีบแจ้นขึ้นรถก่อนจะขับปรี่ออกมาจากบ้านของปราชญ์ ​“มันโอนให้จริงๆ ว่ะจ่า”หนึ่งในทีมดูยอดเงินในบัญชีให้เป็นบุญตา

  • จอมเถื่อนไร้ใจ   46

    ​“กลับไปนี่ ฉันจะต้องได้รางวัลซักหน่อย” ปราชญ์เอ่ยเปรยขึ้นมา คนข้างตัวเขาหันมาทำตาโตใส่ พลางทำแก้มแดงก่ำ เพราะรู้ว่ารางวัลที่เขาอยากเรียกร้องคืออะไร​“เราไปทำบุญมานะคะ”​“หืม?”เขาเลิกคิ้ว มองเธอด้วยนัยน์ตาแพรวพราว ปราชญ์ใช้ความเร็วในระดับปรกติไม่ได้ขับเร็วมาก รถเคลื่อนไปเรื่อยๆ ตามทางลงเขาที่เขาไม่ค่อยชำนาญนัก เลยต้องขับแบบระมัดระวัง ​“แล้วไง?”​“ก็ทำบุญมา ทำอย่างนั้นกันได้หรือคะ” คำพูดของเธอทำให้เขาหัวเราะลั่นรถ ถ้าไม่ติดว่าต้องใช้สองมือควบคุมรถ เขาคงจะดึงเธอมาหอมแรงๆ แล้ว​“เฉไฉเก่งมาก ใจคอจะไม่ให้รางวัลกันหน่อยหรือ วันนี้ฉันทำดีมากนะ”​“รางวัลมันเหนื่อยไหมคะ” ถามเสียงอ่อย...หน้าแดงเพราะคิดไปไกลมาก...บางบทสวาทที่เขาสอน มันทำให้เธอเหนื่อย...และเมื่อยมาก​“ไม่เหนื่อยมาก” ปราชญ์ยิ้ม คิดไปถึงมื้อดินเนอร์ เขาว่าจะสั่งให้พวกการ์ดที่รอ ตกแต่งบ้านและทำโต๊ะอาหารมื้อพิเศษให้ เย็นนี้เขามีเรื่องจะคุยกับครูพี่เลี้ยงคนพิเศษของมณทิรา อยากพูดเจรจาให้รู้แน่ จะได้เลิกคิดเลิกน้อยใจ​“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ”พยักหน้าอย่างอายๆ พอเขามองมาก็เลยเอามือปิดหน้าเสียเลย ปราชญ์เหลือบมามองสาวน้อยของเขาแล้วนึก

  • จอมเถื่อนไร้ใจ   45

    ​“ไม่เจออะไรใช่ไหมครับ คุณชาติ” เสียงทุ้มเอ่ยดังที่ด้านหลัง ทำให้วิชาติสะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะหันไปมองต้นเสียง เขากำลังไล่ตัวเลขบัญชีอยู่...บัญชีของเรือสำราญบ่อนลอยน้ำแห่งนี้ เขาเรียกบัญชีเข้ามาแจงรายได้ และเรียกฝ่ายจัดซื้อ รวมถึงพนักงานฝ่ายสต็อกสินค้าเข้ามาคุยด้วยแบบลับๆ โดยไม่มีคนของทางพ่อเลี้ยงอิทธิหุ้นส่วนมาคุยด้วย​“จะให้เจออะไรหรือครับ” เขาย้อนถาม วิชาติตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว จักรพงศ์ยิ้มพร้อมกับยักไหล่ ​“มันก็ควรจะไม่เจออะไรที่หมกเม็ดไว้อยู่แล้ว เพราะทางเราสะอาด ปลอดภัย” ​“ก็หวังว่าจะสะอาด ปลอดภัยไปตลอดนะครับ น้องชาย...อ้อ...”วิชาติทำเป็นหันซ้ายหันขวา ห้องทำงานของเจ้านายเขา ที่ตอนนี้เขามาใช้แทนสำหรับส่วนของชั้นนี้ การ์ดของทั้งสองฝ่ายจะถูกกันให้อยู่ข้างล่าง เป็นกฎกติการ่วมกันในความไว้วางใจ ของพ่อเลี้ยงอิทธิและปราชญ์​“ระวังคุณดาไว้ก็ดีนะครับ น้องพงศ์ หลานสาวคุณปราชญ์น่ะ ไม่ธรรมดาเลย ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งเหมือนอยู่กับไฟ ขืนไปเล่นกับไฟ ไฟมันลวกเอานะครับ”​หนนี้เป็นฝ่ายจักรพงศ์ที่หน้าซีดลงต่อหน้าต่อตาวิชาติ​มือขวาผู้แพรวพราวของปราชญ์หัวเราะน้อยๆ กับยลดาเขารู้ทันหล่อน และเสนอสิ่งที่เรีย

  • จอมเถื่อนไร้ใจ   44

    ​พระตำหนักภูพิงราชนิเวศน์ เป็นพระตำหนักที่จัดสร้างขึ้นในสมัยของในหลวงรัชกาลที่ 9 ได้ทรงสร้างไว้เพื่อเวลามาทรงงานทางภาคเหนือ มีลักษณะผังแบบเรือนไทยภาคกลาง ที่เรียกว่าเรือนหมู่ เป็นสถาปัตยกรรมแบบไทยประเพณีประยุกต์ ปัจจุบันได้เปิดให้ประชาชนได้เข้าเยี่ยมชม เป็นสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นชื่อของเชียงใหม่ จุดเด่นนอกจากความสวยงามของสถาปัตยกรรม และความรู้ในรัชสมัยของพระองค์พ่อร.9 แล้ว ยังมีสวนดอกไม้นานาพันธุ์ ที่จะเบ่งบานงดงามมาก โดยเฉพาะดอกกุหลาบที่รวบรวมไว้หลายพันธุ์มาก​ภูพิงค์มองทุกอย่างด้วยความตื่นตา มือของเธอถูกมือใหญ่ของเขาจับจูงไว้อยู่ตลอดเวลา สาวน้อยหน้าหวาน กับหนุ่มใหญ่มาดเข้ม สมาร์ท เป็นจุดเด่นดึงสายตาคนให้มอง เขาพาเธอมาในวันธรรมดา คนเลยไม่ล้นมากเหมือนวันหยุด ​เธอได้เห็นสวนกุหลาบที่มารดามักจะเล่าให้ฟัง ได้เดินไปสั่งซื้อกาแฟและขนม จากร้านที่พวกท่านบอกว่าเคยได้ฝึกงานตอนที่เรียนและได้พบรักกัน ภูพิงค์มีความสุขมากที่ได้มาตามรอยความรักของพวกท่าน และเป็นที่มาของชื่อเธอ ภูพิงค์​“สนุกไหม?” เสียงนุ่มของปราชญ์ถาม เขามองสาวน้อยข้างตัวอย่างภูมิใจ เขาเดินกับเธอมีแต่คนมอง และบางคนก็ชมให้ได้ยินเข้าหู

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status