จากเบ๊สู่เบ๊บ 1

กลิ่นหอมหวานของแป้งเค้กอบอวลไปทั่วห้องครัว อุปกรณ์และวัตถุดิบสำหรับทำเค้กวางเต็มพื้นที่ห้องครัวบอกให้รู้ว่าเจ้าของห้องครัวผ่านศึกหนักมาหลายชั่วโมง

ป่านแก้วยืนอยู่หน้าเตาอบ ดวงตากลมโตสวมแว่นสายตากรอบบางจ้องมองผ่านกระจกเตาอบดูเนื้อเค้กที่กำลังฟูได้ที่ มือเรียวยกขึ้นทัดเส้นผมยาวสีดำตรงสลวยที่ตัดหน้าม้ารับกับใบหน้าขาวนวลของตัวเองเบาๆ

หากใครมาเห็นเธอในตอนนี้ คงไม่มีใครเชื่อว่าผู้หญิงรูปร่างส่วนสัดกำลังพอดี ด้วยความสูง 162 เซนติเมตร และน้ำหนัก 50 กิโลกรัม คนนี้ จะเคยเป็นเด็กผู้หญิงอ้วนฉุที่หนักเกือบ 100 กิโลกรัม และมีสิวฮอร์โมนขึ้นเขรอะเต็มใบหน้าจนแทบไม่มีที่ว่างมาก่อน

แม้ว่าตอนนี้สิวเหล่านั้นจะหายไปจนหมดสิ้นตามกาลเวลา เมื่อเธอเริ่มโตแตกสาว และน้ำหนักจะลดลงมาจนรูปร่างดีแล้วก็ตาม 

แต่บาดแผลในใจจากการเคยโดนล้อโดนกลั่นแกล้งในวัยเด็กกลับไม่ได้หายไปง่ายๆ มันยังคงทิ้งตะกอนความขี้อายและความไม่มั่นใจในตัวเองเอาไว้ 

ทุกครั้งที่ส่องกระจก ป่านแก้วก็ยังคงเห็นเด็กอ้วนน่าเกลียดคนเดิมซ้อนทับอยู่เสมอ และนั่นคือเหตุผลที่เธอไม่เคยกล้าคิดจะเอื้อมไปเคียงข้างผู้ชายที่สมบูรณ์แบบคนนั้นเลยสักครั้ง

“ยังไม่นอนอีกเหรอป่านดึกมากแล้วนะลูก” เสียงปราณีผู้เป็นแม่เอ่ยถามลูกสาว

“ยังค่ะแม่ กำลังอบเค้กอยู่ ว่าจะเตรียมเอาไว้ให้พี่เคออสพรุ่งนี้”

“วันเกิดเคออสอีกแล้วเหรอเนี่ย แต่ป่านทำตั้งแต่บ่ายแล้วไม่ใช่เหรอเค้กเนี่ย”

“ใช่ค่ะ แต่มันยังไม่หวาน ไม่หอมแบบที่ถูกใจสักที พี่เคออสเรื่องมากจะตาย ป่านกลัวจะไม่ถูกใจพี่เขา” ปราณีส่ายหน้าด้วยความเอ็นดูลูกสาว

“อิจฉาเคออสจริงๆ ลูกสาวแม่ทั้งรักทั้งเอาใจใส่เขาเหลือเกิน” ใครๆ ก็รู้ทั้งนั้นว่าป่านแก้วแอบชอบเคออส โดยเฉพาะคนในครอบครัวของเธอเอง 

แต่เพราะไม่มีใครมองว่ามันไม่ใช่เรื่องไม่ดี ความรักมันคือสิ่งที่สวยงาม อีกอย่างทุกคนก็รู้จักกับเคออสกันอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่มีใครรู้เท่านั้นว่าตัวตนจริงๆ ของเขาเป็นอย่างไร

 ป่านแก้วแกะพิมพ์ของเค้กก้อนล่าสุด เธอถอนหายใจยาวแต่ใบหน้ากลับเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ดวงตากลมโตที่เริ่มมีรอยคล้ำจากการอดนอนจ้องมองก้อนครีมสีละมุนบนโต๊ะอย่างพอใจ

“อืม...อันนี้แหละ” หลังจากที่เธอแกะเศษเค้กที่ติดดับพิมพ์มาชิม ก็รู้สึกพอใจในรสชาติ แถมกลิ่นก็หอมพอดี สีสวยตรงตามที่เธอต้องการ

นี่คือเค้กนมสดรสวานิลลา ขนาดหนึ่งปอนด์ที่เธอตั้งใจทำตั้งแต่บ่าย เธอตั้งใจว่าจะทำแค่ตัวเค้กแกเอาไว้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยเอาเค้กออกมาแต่งหน้า แล้วเอาไปให้เขาในตอนเย็น

ป่านแก้วกับเคออสเป็นเพื่อนบ้านกันมาตั้งแต่เด็ก เคออสเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี เรียนเก่ง เป็นที่รักของทุกคนรวมทั้งป่านแก้วด้วย เธอทุ่มเทความพยายามในการอ่านหนังสืออย่างหนักจนสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเขา

พยายามทำทุกอย่างให้เขาสนใจ แลกกับการได้มายืนอยู่ข้างหลัง คอยมองแผ่นหลังกว้างในเสื้อช็อปสีเข้มของเขาในทุกๆ วัน แค่นั้นป่านแก้วก็ถือว่ามันคุ้มค่าที่สุดแล้ว

“เสร็จเรียบร้อย!”