ตอนที่ 5

เจ้าของห้องถอนหายใจรอบที่ร้อยแปดเห็นจะได้ เดินมานั่งยองมองคนหลับบนโซฟา

“ช่วยบอกเราที เป็นคนหรือเป็นหมา หืม”

เขาทั้งเจ็บทั้งขำ คนอะไร เมาแล้วชอบกัด เพิ่งเคยเจอ ปลายนิ้วชี้เรียวยาวยกขึ้นแตะข้างแก้มนิ่มไปหนึ่งที เจ้าของแก้มนอนนิ่งไม่ขยับ ทำเหมือนหลับไปแล้ว

สิบทิศนั่งมองอยู่ครู่หนึ่ง เขาถึงผละถอยออกไปโซนครัว หยิบแก้วกับน้ำเปล่า พร้อมผ้าขนหนูชุบน้ำบิดหมาดเดินกลับมาหาคนหลับ

“ซอว์ เติมน้ำหน่อย”

คนบอกเติมน้ำพยุงให้จิ๊กซอว์นั่ง พร้อมยกน้ำในแก้วให้ดื่ม คนเมาก็ยอมเอาน้ำลงท้องง่าย ๆ มีหกบ้างเกือบหมดแก้วด้วย

สิบทิศใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดลำคอเล็กทั้งแขน พอสายตาเห็นเนินเนื้อกับร่องอกโผล่พ้นออกมา สีหน้าเขาปกติดี มีสิ่งเดียวที่ผิดปกติ เพราะมันดันผงกหัวรับอย่างยินดี

“ใจเย็นหน่อยไอ้สิบ ยี่สิบ สามสิบ”

คนพูดหลับตาคล้ายสะกดจิตตัวเอง ใช่ว่าจะไม่เคยเห็นนี่สิบ ก็แค่นม เคยเห็นมามากกว่านี้ยังเห็นมาแล้วเลยในคลิป แล้วทำไมมารู้สึกตัวเร็วเพียงเพราะมองนมเด็กของยัยจิ๊กซอว์

เจ้าของห้องรีบเช็ดให้เร็ว ๆ แล้วปล่อย เอาของไปเก็บเสร็จ หันมาเอาคนเมาไปเก็บด้วย

ห้องนอนโทนสีทึบตามสไตล์ของผู้ชาย เจ้าของห้องอุ้มคนหลับรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้วันนี้ วางเธอลงเตียงของเขาพร้อมดึงผ้าห่มคลุมให้ถึงคอ อีกนิดปิดถึงหน้า

สิบทิศถึงไปจัดการตัวเอง ในคราแรกเขาคิดว่าอย่างไรก็ต้องได้ช่วยเด็กชายในกางเกงสักยก

ทว่าเหมือนมันท้อกับคนทำให้ตื่น เพราะตอนนี้มันหลับสงบนิ่งไปแล้ว ดี เพราะเจ้าตัวก็เหนื่อยมากเหมือนกัน

สิบทิศจัดการอาบน้ำ เปลี่ยนมาสวมใส่ชุดนอนกางเกงขายาว เสื้อแขนยาวสีดำเก็บชายสีขาว เดินออกมากำลังจะถึงเตียง แต่สายตามองเห็นคนหลับลุกขึ้นนั่ง

คนมองก็คิ้วขมวด พอเห็นว่าจิ๊กซอว์จะทำอะไร สิบทิศกลับเบิกตากว้างทันที

“ซอว์ ซอว์ ซอว์ใจเย็น”

สิบทิศวิ่งกระโจนขึ้นเตียง คว้าผ้าห่ม รีบคลุมตัวจิ๊กซอว์ไว้ทันที เมื่อแม่ตัวดีดึงรั้งเกาะอกผ้าชิ้นน้อยออก ไม่พอ ยังจะแกะบราปิดจุกออกอีก จนชายหนุ่มใจหล่นวูบไปถึงตาตุ่มแล้วตอนนี้ เขาเพิ่งสงบลงไปเอง เธอจะทำให้ตื่นอีกหรือไงกัน

“อือ ปล่อย อึดอัด” เสียงอู้อี้ดังอยู่ในผ้าห่ม

สิบทิศก็กลัวตัววุ่นวายจะขาดอากาศหายใจตาย เลยค่อย ๆ แง้มผ้าห่มออกให้โผล่พ้นแค่ศีรษะเธอ 

พอเห็นหน้าคนเมา ตากลมโตหลับแต่คิ้วขมวด แก้มสองข้างแดงหน่อย ๆ ปากอิ่มทำจุบจิบขมุบขมิบอยู่ครู่หนึ่งก็นิ่งไป 

เขากอดเธอไว้ทั้งตัวด้วยผ้าห่มผืนหนา ดูจากท่าทางคล้ายคนอุ้มลูกอะไรกลม ๆ ไว้ตลอด สิบทิศแทบกลั้นขำให้สภาพตัวเองไม่ไหว

พอคนเมาสัปหงก ทำให้เส้นผมสีดำสลับแดงดันตกปิดใบหน้าอ่อนใส ซึ่งจิ๊กซอว์เพิ่งไปไฮไลต์มาใหม่ ยายคนขี้เบื่อเปลี่ยนทรงผมทุกสัปดาห์เห็นจะได้ มันปรกปิดหน้าเธอแทบมองไม่เห็น

“จริง ๆ เลย”

มือหนาผละจากกอดคนในผ้าห่มมาเกลี่ยผมออกให้

“โอ๊ย ซอว์ ซอว์โว้ย”

สิบทิศร้องลั่นห้องนอนอีกครั้ง พร้อมสะบัดมือไปมาเผื่อมันจะช่วยให้ทุเลาความเจ็บลง เขาโดนฟันเล็กแหลมคมกัดเข้าข้างนิ้วชี้อีกแล้ว

“ซอว์ ไหนพูดซิ กัดทำไมนัก คิดอะไรอยู่”

เจ้าของห้องเริ่มหมดความอดทน เขย่าคนในผ้าห่มหัวสั่นหัวคลอนจนจิ๊กซอว์ปรือตาขึ้นมอง เห็นแต่ภาพเลือนราง

“หิว”

“ฮะ !” 

“ซอว์หิว อะไรอยู่ใกล้ปากแค่คิดว่าเป็นของกินก็เลยลองกัดดู” เสียงคนเมาเอ่ยเนิบนาบพึมพำบอกแค่นั้นแล้วคอพับไป

“เป็นเต่าหรือไง อะไรเข้าใกล้ปากก็จะกินหมดเลยเหรอ” 

คนคอพับเธอจับใจความได้เพียง ‘กินหมดเลยเหรอ’ ถึงได้พยักหน้ารับเป็นเชิงบอกใช่ ก่อนจะเอียงศีรษะซบแขนเขาไว้

จนคนมองนึกหมั่นไส้ ขอแกล้งหน่อยแล้วกัน

“แล้วถ้าตรงนี้อยู่ใกล้ปากล่ะ จะกินไหม”

คนถูกถามปรือตามอง แต่ยังคงเห็นเพียงความเลือนรางและอยู่ใกล้ใบหน้าเธอมาก มือบางยกขึ้นสัมผัส ไล่ปลายนิ้วไปมา รู้สึกถึงความนุ่มหยุ่นเย็นชื้น พอเธอขยับหน้าไปใกล้ใช้จมูกดมกลิ่น มันหอมอ่อนคล้ายอะไรสักอย่างจนต้องลองดู

“อื้อ”

นัยน์ตาคู่เฉี่ยวเบิกกว้างด้วยความตกใจทั้งไม่ได้ตั้งตัวจนเกร็งแข็งทื่อไปแล้ว เมื่อตัววุ่นวายขยับเข้ามาดอมดมริมฝีปากเขา เธอทำเหมือนจะผละถอย แต่เหมือนถอยเพื่อส่งแรงเข้าหา เพราะปากอิ่มแนบประกบจูบลงริมฝีปากเจ้าของห้องอย่างรวดเร็ว มากกว่านั้นคือเธอขยับขบเม้มทั้งสลับดูดดึงเหมือนจะกัดกินมันเข้าไปจริง ๆ

“ซอว์ อื้อ”

เหมือนจะเลยเถิดเพราะสิบทิศรับรู้ถึงลิ้นเล็กพยายามสอดแทรกเข้าหา เขาควรหยุด แต่คนทำกลับออกแรงบดหนักกว่าเดิม

นัยน์ตาคู่คมมองใบหน้าอ่อนใสระยะใกล้ เจ้าตัวยังหลับตา ปากอิ่มขยับดูดดึงริมฝีปากหนาไม่หยุด จนทำให้ใจแกร่งเต้นรัวเร็ว

สิบทิศอ้าปากเปิดทางอีกนิด เขาก็อยากรู้ว่าเธอจะไปสุดที่ตรงไหน เพียงแค่นั้น ลิ้นเล็กก็สอดแทรกเข้ามาในโพรงปากทันที ดูดดึงเกี่ยวตวัดอยู่เนิ่นนาน ขยับเลาะเล็มริมฝีปากหนาบนล่างไม่ลดละ คล้ายกับว่าจะควานหาความหวานที่เธอกินได้

“ซอว์ พอ พอแล้ว”

เหมือนคนหิวจะหิวมากจริง ๆ เพราะจิ๊กซอว์ขยับตัวออกจากผ้าห่ม โน้มหน้าทิ้งน้ำหนักเข้าหาสิบทิศ จนชายหนุ่มนอนราบไปกับพื้นเตียง

คนบอกให้พอต้องผละถอยริมฝีปากออก แทนที่แม่คุณจะหยุด กลับหอมลงข้างแก้มเขาซ้ำ ๆ หลายรอบ เลื่อนปลายจมูกปัดผ่านมาถึงลำคอแกร่ง พร้อมกดแนบจูบขบเม้มเต็มแรง

“ซอว์ พอก่อน”