Share

11

last update publish date: 2026-06-30 14:29:00

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ฉันลุกพรวดขึ้นไปเปิดรับ ฉันอาบน้ำจนหอมกรุ่น ขัดทุกซอกทุกมุมเพื่อรอเขา

​“ฟ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   บทส่งท้าย

    ​“น่ากลัวจริงๆ เลือดเต็มเลย”​“เห็นนิ่งๆ สวยๆ แบบนั้นทำไมอำมหิตได้ขนาดนั้นนะ อึ๋ย”​“ผู้ชายโดนแทงยับเลย โอ...”​เสียงซุบซิบดังกรอกหูขณะที่ฉันถูกจับขึ้นไปบนรถตำรวจ ฉัน...นั่งเหม่อ ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสอบถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันทำลงไป​แต่ฉันไม่พูด​ฉันยังคงเหม่อลอย​สิ่งที่ติดตาคือภาพของอาคิระที่ชุ่มโชกด้วยเลือดถูกหามขึ้นไปบนรถพยาบาล​เขาจะตายไหมนะ?​ฉันหัวเราะออกมา เจ้าหน้าที่ซึ่งกำลังซักถามฉันอยู่ถึงกับตกใจ ฉันหัวเราะ แล้วร้องกรี๊ด ก่อนทุกอย่างจะดำมืด....​“เฮีย...มาประกันตัวให้”เฮียสมว่า ฉันพึมพำขอบคุณเขา อาคิระ...ไม่ตาย แต่ก็บาดเจ็บสาหัส ฉันถึงกับร้องไห้โฮ เมื่อได้ยินดังนั้น พี่สุเองก็มาเยี่ยมฉันมาพร้อมกับเฮียสม ตอนแรกพี่สุจะขอประกันตัวฉัน แต่เมื่อรู้ว่าเฮียสมเป็นคนยื่นประกันไปแล้ว พี่สุก็โล่งใจ ​“ฟ่าง ทำไมทำแบบนี้กันนะ”​“ฟ่าง...ฟ่าง” ฉันน้ำตาไหล อยู่ในอ้อมแขนของพี่สุ ​ฉันถูกทรยศ ฉันเจ็บเหลือเกินกับความรัก ความขาดสติทำให้ฉันทำลงไป​ข่าวของฉันดังเปรี้ยงปร้างไม่น้อย...อาจจะเพราะภาพลักษณ์ของฉันที่เป็นคนหน้าตาดี ทำงานสุจริต แต่...เพราะความหลงมัวเมากับตัณหา ทำให้ฉันตัดสินใจทำสิ่ง

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   12

    ​เมื่อคืนนี้ฉันเพลียมาก​อา...​เพราะอาคิระจัดให้สารพัดท่า จนฉันปวดหน่วงไปหมดทั้งตัว ฉันเข้าห้องน้ำ อาบน้ำชำระล้างคราบไคล ใจก็คิดไปว่า ฉันจะทำอย่างไรดี​ฉันรักเขา รักเขา รักเขา​แต่เขา...​น้ำตาของฉันไหล อาคิระตะโกนถามฉันมาว่าฉันหิวไหม เขาหิวมาก ฉันตอบไปว่าหิว เขาจึงบอกว่าจะลงไปซื้อโจ๊ก สักพักเสียงประตูห้องก็ปิด​ฉันเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนหนึ่งที่พันกาย ฉันยังไม่ได้โอนเงินให้เขา...อาคิระทิ้งโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะคงจะรีบมาก มันชาร์จแบตไว้ ฉันแอบเหลือบมอง ลังเลว่าจะเปิดดีไหม ฉันเคยแอบมองรหัสของเขาตอนที่เขาเล่นโทรศัพท์ แล้วก็เคยแอบลองเปิดเข้าไปทีหนึ่ง แต่ก็ไม่เคยเช็กสำรวจอะไร นึกด่าตัวเองอยู่ว่าไม่น่าพลาด ​เสียงโทรศัพท์ของเขาสั่น...บอกว่ามีข้อความเข้า และฉันก็ถือวิสาสะเปิดมันออกดู ข้อความส่งมาทางไลน์ เขาตั้งชื่อไว้เป็นสัญลักษณ์ว่า ***​​ได้รึยังล่ะสองแสนอะผัวขา ยอมให้ไปหาอีนั่นในวันหยุดของเค้าแบบนี้ ผัวต้องมีอะไรให้เมียนะ ได้มาตั้งสองแสน ​ฉันน้ำตากบตา ไล่อ่านข้อความระหว่างเขากับอีนั่น...​ยิ่งอ่าน...​ยิ่ง...​เสียงประตูเปิด ฉันวางโทรศัพท์ลง อาคิระยิ้มให้ฉันแล้วอวดถุงโจ๊ก​“พิเศษสองถุ

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   11

    เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ฉันลุกพรวดขึ้นไปเปิดรับ ฉันอาบน้ำจนหอมกรุ่น ขัดทุกซอกทุกมุมเพื่อรอเขา​“ฟ่างจ๋า” เขาโผกอดฉันทันที แล้วพรมจูบฉัน ฉันจูบตอบเขา สมองท่องไว้ว่านี่คือของฉัน อาคิระของฉัน ฉันจะไม่ยอมปล่อยเขาให้ใคร​“คิระขา เอาฟ่าง...”ฉันกระซิบกับเขา อาคิระหัวเราะแล้วดันฉันออก พร้อมกับทำหน้าจ๋อยๆ แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงของฉัน​“เอาไม่ไหวสิคนดี ผมท้องเสียหมดแรงเลย”​“อ้อ...”ฉันล้มตัวลงนอนข้างเขา พร้อมกับจูบแก้มเขา มือไม้ไต่ลงไปตามเนื้อตัวเขา แกะกระดุมกางเกงเขา สอดมือลงไปกับส่วนนั้น​มันอ่อนปวกเปียกไม่สู้เหมือนเดิม​หึ!​อีนั่นคงจะเอาให้คุ้มกับสองหมื่นสินะ แล้วที่ซานมาหาฉันนี่ก็คงเพราะฉันบอกว่าจะให้เงินเขาสองแสน​“ไม่สู้เลยอะ ว้า”ฉันบ่นเมื่อพยายามปลุกเร้ายังไงมันก็ไม่คึกคัก อาคิระหัวเราะ แล้วกอดฉันแน่น ก่อนจะกระซิบเสียงหวาน​“รอพรุ่งนี้เช้าสิ มันจะคึกแน่ๆ นะ ขอนอนพักแป๊บหนึ่งนะครับเจ้าหญิง แล้ว...เอ่อ...แล้วเรื่องเงินที่ฟ่างว่าล่ะจ๊ะ”​“อืม...คืนนี้จะค้างเหรอ”ฉันแสร้งลองใจ เขาพยักหน้าแล้วจูบแก้มฉัน ​“ค้างสิ ให้ค้างไหม?”​“ดีใจจัง คิระยอมค้างกับฟ่าง เพราะเงินหรือเปล่า”​“โธ่ เงินอ

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   10

    ​“มาหาคิระเหรอน้องฟ่าง” พี่หมีคนคุมเด็กถามฉัน ฉันยิ้มหน้าชื่นให้กับเขา แน่ละวันนี้ฉันมีเงินพอที่จะเหมาอาคิระทั้งคืน ​“ค่ะ”​“เอ่อ...วันนี้มันไม่มาทำงานน่ะ” พี่หมีว่า ฉันเลยหน้าเศร้าลงทันที เอ...ฉันข้อความบอกเขาแล้วนี่นา ว่าจะมา หรือว่าเขาป่วยกันนะ ถึงมาทำงานไม่ได้​“อ้าว...”​“เรียกคนอื่นไหมล่ะ เด็กแจ่มๆ มีเข้ามาเพียบเลย หล่อแบบไหนพี่มีให้หมดเลยนะน้องฟ่าง อย่าไปจองแต่ไอ้คิระเลย ไอ้คิระมันเนื้อหอมเกิน”​“ไม่ดีกว่าค่ะ” พี่หมีดึงแขนฉันไว้ แล้วกระซิบฉันเบาๆ ​“น้องฟ่าง พี่เอ่อ...พี่อยากจะเตือนอะไรน้องฟ่างไว้ นี่พี่เอ็นดูนะ ถึงได้บอก”​“คะ?”​“ไอ้คิระมันมีสองเฟซบุ๊ก” พี่หมีบอก แล้วก้มหน้าลงจดอะไรบางอย่าง แล้วยื่นส่งให้ฉัน สีหน้าของเขาดูเหมือนจะสมเพชฉัน​“เอ้า...ลองไปดู เผื่อจะเห็นอะไรดีๆ พี่...” พี่หมียักไหล่ แล้วเมินหน้าไปทางอื่น ขณะที่ฉันหน้าซีดลง“พี่บางทีก็สงสารฟ่างอะนะ”​“...”​ฉันเดินขาสั่นออกมาจากร้าน แล้วลองเข้าไปในเฟซบุ๊กที่พี่หมีให้มา...​อา...​โทรศัพท์ของฉันแทบจะหล่นจากมือ​มันคือภาพของเขาและสาวพริตตี้นางหนึ่ง ฉันเข้าไปดูโปรไฟล์ของแม่นั่น...สิ่งที่พวกเขาแท็กหากันไปมา ยิ่งกร

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   9

    คิระไปเที่ยวกับลูกค้าเหรอ​ไปรู้มาจากไหน ผมมาหาแม่ต่างหาก​มีคนบอก...ว่าคิระไปเที่ยวกับลูกค้า ลูกค้าเหมาไป​​พอฉันพิมพ์ไปแบบนั้น สักพักเขาก็ถึงกับโทรมา ฉันตกใจแต่ก็กดรับ แล้วลุกจากโต๊ะทำงานเพื่อนร่วมงานหันมองฉันก่อนจะขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจนัก เพราะมีกฎห้ามรับโทรศัพท์ส่วนตัวระหว่างทำงาน แต่ฉันกำลังฝ่าฝืน ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วถามเขาเสียงเบา​“เอ่อ ตอนนี้เวลางานจ้ะ ไว้แชตคุยกันได้ไหม”​“ไม่ได้ อยากคุยเดี๋ยวเจ้าหญิงของผมจะเข้าใจผมผิด” เสียงของเขาดูร้อนรน“จริงๆ ผมอยากวีดีโอคอลกับฟ่าง แต่ก็ไม่สะดวกเพราะเกรงใจแม่ แต่ว่าผมน่ะ...เอ่อ...ผมไปกับลูกค้าจริงๆ เพราะอยากได้เงินพิเศษ ผมต้องการด่วนอย่างที่บอกฟ่าง แล้วก็ไปกับเขาแค่วันเดียว นี่ผมก็กลับมาหาแม่มาดูแม่”​“อ้อ...ฟ่างก็ไม่ได้ว่าอะไร”​“เข้าใจผมนะฟ่างจ๋า”​“จ้ะ แล้วเงินคิระพอไหม เรื่องรักษาแม่”​“เฮ้อ...ตอนนี้แม่เจออาการแทรกซ้อนเพิ่ม ก็คงต้องใช้เงินอีกมากเลย ถ้าผมจะไปกับลูกค้าบ้าง รับงานนอกบ้าง จนพักนี้เราอาจจะไม่ค่อยได้เจอกันหรือคุยกัน ฟ่างเข้าใจนะ”​“คิระ เงินขาดอีกสองแสนใช่ไหมจ๊ะ”​“อืม ก็ประมาณนั้นละ ผมเลยต้องทำงานหนักหน่อย รักนะครั

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   8

    “ขอโทษนะที่พักนี้ไม่มีเวลาให้เลย สัญญาว่าจะไปหาฟ่างแต่ก็ไม่ได้ไป”เขาเอ่ยอ้อน แล้วจูบที่ไหล่ของฉัน วันนี้ฉันได้เวลาอยู่กับเขา ก็เพราะการซื้อชั่วโมงของเขาอีกตามเคย แต่มันก็เป็นการเสียเงินที่แลกกับความสุข​ความสุขที่เงินซื้อได้​“ไม่เป็นไร ก็คิระติดงานนี่นา”ฉันกอดเขาแล้วซุกหน้ากับอกเขา พร้อมกับถามเขาอย่างห่วงใย“พักนี้คิระทำงานเยอะจัง ฟ่างเป็นห่วงนะวันหยุดก็แทบไม่ได้หยุด มีอะไรหรือเปล่า?”​“ก็...”เขาถอนใจ เอาแขนก่ายหน้าผากสีหน้าก็เศร้าสลดลง“ผมมีปัญหาเรื่อง เรื่องหนี้ของแม่นิดหน่อยน่ะ เฮ้อ...ผมเลยหยุดงานไม่ได้เลย ฟ่างจริงๆ แล้วผมไม่ได้อยากทำอาชีพนี้หรอกนะ”​“อา...”ฉันเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขา ดูเขาแล้วนึกสงสารจนน้ำตาคลอ ฉัน...ฉันอยากจะมีเงินจริงๆ ตอนนี้ อยากจะแบ่งเบา อยากจะช่วยเขา​“เล่าให้ฟ่างฟังบ้างได้ไหม เผื่อจะได้ดีขึ้น”​“คือผมไม่อยากทำงานนี้เลยฟ่างก็น่าจะรู้” ใช่...เขาบ่นให้ฉันฟังตลอดว่าที่ทำเพราะความจำเป็น แต่ฉันก็ไม่เคยถามว่าความจำเป็นของเขาคืออะไร เขาบอกว่าอยากปลดระวางตัวเอง แต่ก็ยังทำไม่ได้เพราะ...ความจำเป็นที่ว่า​“อืม...แต่ฟ่างเข้าใจคิระนะ ว่าคิระน่ะจำเป็น”​“แม่ของผมป่วยหนั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status