Share

8

last update publish date: 2026-06-30 14:27:03

“ขอโทษนะที่พักนี้ไม่มีเวลาให้เลย สัญญาว่าจะไปหาฟ่างแต่ก็ไม่ได้ไป”

เขาเอ่ยอ้อน แล้วจูบที่ไหล่ของฉัน วันนี้ฉันได้เวลาอยู่กับเขา ก็เพราะการซื้อชั่วโมงของเขาอีกตามเคย แต่มันก็เป็นการเสียเงินที่แลกกับความสุข

​ความสุขที่เงินซื้อได้

​“ไม่เป็นไร ก็คิระติดงานนี่นา”

ฉันกอดเขาแล้วซุกหน้ากับอกเขา พร้อมกับถามเขาอย่างห่วงใย

“พักนี้คิระทำงานเยอะจัง ฟ่างเป็นห่วงนะวันหยุดก็แทบไม่ได้หยุด มีอะไรหรือเปล่า?”

​“ก็...”

เขาถอนใจ เอาแขนก่ายหน้าผากสีหน้าก็เศร้าสลดลง

“ผมมีปัญหาเรื่อง เรื่องหนี้ของแม่นิดหน่อยน่ะ เฮ้อ...ผมเลยหยุดงานไม่ได้เลย ฟ่างจริงๆ แล้วผมไม่ได้อยากทำอาชีพนี้หรอกนะ”

​“อา...”

ฉันเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขา ดูเขาแล้วนึกสงสารจนน้ำตาคลอ ฉัน...ฉันอยากจะมีเงินจริงๆ ตอนนี้ อยากจะแบ่งเบา อยากจะช่วยเขา

​“เล่าให้ฟ่างฟังบ้างได้ไหม เผื่อจะได้ดีขึ้น”

​“คือผมไม่อยากทำงานนี้เลยฟ่างก็น่าจะรู้”

ใช่...เขาบ่นให้ฉันฟังตลอดว่าที่ทำเพราะความจำเป็น แต่ฉันก็ไม่เคยถามว่าความจำเป็นของเขาคืออะไร เขาบอกว่าอยากปลดระวางตัวเอง แต่ก็ยังทำไม่ได้เพราะ...ความจำเป็นที่ว่า

​“อืม...แต่ฟ่างเข้าใจคิระนะ ว่าคิระน่ะจำเป็น”

​“แม่ของผมป่วยหนักมาก ต้องใช้เงินผ่าตัด แล้วตอนนี้กำหนดผ่าตัดก็ใกล้เข้ามาแล้ว”

เห็นสีหน้าของเขาแล้วฉันก็ไม่กล้าถามว่าป่วยเป็นอะไร ฉันกลืนน้ำลาย เอามือลูบหน้าเขา แล้วถามเสียงอ่อน

​“คิระขาดเงินอีกเท่าไหร่?”

​“ฟ่างช่วยผมได้หรือ”

เขาเอาแขนออก แล้วมองหน้าฉันก่อนจะหัวเราะเสียงขื่น

“ไม่ต้องหรอกครับฟ่าง แค่ฟ่างเป็นกำลังใจให้ผม ผมก็ดีใจมากแล้ว ผมขาดเงินอีกแค่สองแสน ก็เก็บๆ เอาอีกนิดหน่อย เฮ้อ...ผมคงจะทำอาชีพนี้อีกไม่นานหรอก เพราะตอนนี้ผมไม่อยากกอดใครเลย นอกจาก...”

เขามองจ้องฉันด้วยนัยน์ตาอ่อนเชื่อม ทำเอาฉันหน้าแดงก่ำ

​“เอ่อ...แต่ว่าฟ่าง ฟ่างไม่เหมาะกับคิระเลยนะ”

​“ไม่เหมาะยังไง ฟ่างของผมเหมือนเจ้าหญิง”

เขาว่าแล้วดึงฉันเข้าไปจูบ ฉันจูบตอบเขา...คิระทำให้ฉันเสพติดเรื่องเซ็กซ์ และเก่งมากขึ้นเพราะเขาสอน ฉันเรียนรู้วิธีที่จะทำให้เขามีความสุขบนเตียง ทำให้เขาอย่างที่ไม่เคยทำให้แฟนเก่า

​มือของฉันลูบไล้ลงไปยังบางส่วน...ส่วนนั้นมันทำให้ฉันฉ่ำ...และเต้นระริกอย่างรอคอยความสุขจากเขา เพียงแค่สัมผัสเขา น้ำหวานถูกขับออกมาทันทีจนแฉะ...

​“อืม...ดีจ้ะ เมียจ๋า อา...”

​ฉันอ้าปากอมส่วนนั้นไว้ กลิ่นของตัณหาโชยกรุ่น มันยิ่งทำให้ฉันร้อน ค่อยเลียเล็มอย่างที่เขาเคยสอน มือของเขาจับที่หัวของฉันไว้ บังคับให้มันเป็นจังหวะอย่างที่เขาชอบ ก่อนจะครางออกมาแล้วดึงให้ฉันออกจากตรงนั้น

​“พอแล้ว เดี๋ยวผัวจะแตก มานี่สิมาทำให้ผัวหน่อย”

เขาตบที่หน้าตา ตาของเขามองฉันอย่างฉ่ำเยิ้ม ยามมีเซ็กซ์เขามักจะเรียกฉันว่าเมีย...มันยิ่งทำให้อารมณ์ของฉันเตลิด ใจของฉันอิ่มกับคำเรียกนั้น

​ฉันค่อยๆ เคลื่อนตัวขึ้นคร่อมเขา เปิดกลีบกุหลาบแยกออก รับกับปลายหัวบานที่ค่อยๆ แทรกเข้ามา ต้องกลั้นใจเพราะมันแน่น...เหลือเกิน อาคิระสูดปากเมื่อฉันค่อยๆ สอดเขาเข้าไปในความแน่นนั่น ก่อนจะกดสะโพกฉันลงให้รับเขาแบบทีเดียวหมดลำ เสียวจี๊ด แน่นจนต้องครางอ่อย ขยับตัวแทบไม่ได้ แต่เขาค่อยยกสะโพกฉันขึ้นลง กำหนดจังหวะที่อยากให้ฉันได้รู้ ฉันกัดริมฝีปากข่มความเสียว แล้วขย่มเขาตามที่เขาต้องการ

​“อ๊า อา...แรงอีก เร็วอีกสิเมียจ๋า”

​“อื้อ คิระ อ๊า...ฟ่างเสียว”

​“ผัวก็เสียว เมียเอามันมาก อื้อ...อา”

เขาครางเมื่อฉันร้องกรี๊ดเบาๆ สุดปลายทางสวาทช่างระยับสวยงาม ฉันอ่อนแรงล้มตัวลงนอนบนอกเขา เขาพลิกให้ฉันนอนตะแคง จับขาของฉันพาดขาเขา แล้วเริ่มขยับสะโพกจนเนื้อปะทะเนื้อ

​พึบ พึบ พึบ

​“อ๊า...คิระ คิระ”

​“อืม...”

​เขาจูบ ไล้ลิ้นกับหูของฉัน มันยิ่งทำให้ฉันเสียว มือของเขาเคล้นเต้าของฉันเล่น ความเสียวระลอกใหม่เริ่มเข้าโจมตี ฉันหลับตาปี๋ มือจับมือเขาแน่น ครางเสียงดังคลอกับเสียงของเขาที่คำรามอยู่ข้างหู

​“อ๊า เสียว...อื้อไม่ไหวแล้ว”

​“อา...แตกแล้ว...อา”

​เขากอดฉันแน่น ฉันหายใจหอบล่องลอยในวิมานสีชมพูอย่างแสนสุข

​เมื่อแยกทางกัน เขามาส่งฉันที่ป้ายรถเมล์ ฉันมีงานพิเศษที่จะต้องไปทำต่อ ส่วนเขาบอกว่าจะไปเยี่ยมแม่ที่ต่างจังหวัดสักสองสามวัน

​ฉันโบกมือลาให้กับเขา ถอนใจน้อยๆ เมื่อมองตามหลังเขาที่หายไปท่ามกลางการจราจรอันหนาแน่นของเมืองหลวง นึกเป็นห่วงที่เขาจะขี่มอเตอร์ไซค์ไปแบบนั้น

​อาคิระขาดเงินอีกสองแสน...

​ฉันอยากช่วยเขาเรื่องแม่จริงๆ

​อืม...

​แวบหนึ่งฉันคิดถึง ‘ข้อเสนอ’

​ฉันกำมือเข้าหากันแน่น...ฉันควรจะ...ทำอย่างไรดีนะ?

​ฟ่างคืนนี้ไปเที่ยวกับพี่ไหม พี่เหงาๆ น่ะ

​เอ่อ...ไปสิคะ

​เอ...ว่างเหรอ ดีใจจัง พี่คิดว่าฟ่างไม่ว่างเสียแล้วสิ นึกว่าไปติดผู้ชายจนลืมพี่

​แหม...พี่สุละก็

​งั้นพี่จะไปรับนะ

​ฉันอมยิ้มเมื่อพี่สุว่าแบบนั้น พักนี้ฉันก็ติดผู้ชายจริงๆ นั่นแหละ อาคิระหายไปสองวันแล้ว เขาบอกว่าไปเยี่ยมแม่ ฉันก็เลยไม่กวน ใจก็คิดถึงวิธีที่จะช่วยเขาไปด้วย ฉันทำงานอย่างแข็งขัน เฮียสมเอ่ยทักฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนเคย ตั้งแต่ยื่นข้อเสนอนั้นแล้วฉันปฏิเสธ เฮียสมก็ไม่ได้มีทีท่าอะไรให้ฉันลำบากใจ เขายังคงทักทาย แล้วให้ทิปพิเศษกับฉันเหมือนอย่างเคย

​“วันนี้เฮียให้ไปกินขนมทุกคน คนละห้าร้อย”

เฮียสมประกาศ วันนี้เป็นวันเกิดของเฮีย พวกเขาพนักงานทำเซอร์ไพรส์ด้วยการรวมเงินกัน ซื้อเค้กวันเกิด และของขวัญให้เฮีย เฮียเป็นคนชอบเรื่องเครื่องลางของขลัง และพี่ชาติหัวโจกที่คิดเรื่องเซอร์ไพรส์เฮียขึ้นก็เป็นคนไปหาของขวัญมา นั่นก็คือเหรียญไอ้ไข่เด็กวัดเจดีย์ ที่เฮียสมเคยออกปากอยากได้ พี่ชาติแน่นอนมากที่ไปหามาจนได้ มูลค่าของมันเทียบไม่ได้กับมูลค่าทางใจที่เฮียสมได้จากลูกน้อง

​“เย้ๆๆ เฮียสมจงเจริญ”

​“เอ้า เฮียเหมาแผงลอตเตอรี่แจกเลย เลือกเอาว่าใครจะเอาอะไรให้คนล่ะสองใบ”

ว่าแล้วเฮียก็กวักคนขายลอตเตอรี่เข้ามาในร้าน พวกพนักงานในร้านต่างกรูกันไปเลือก ฉันยืนชะโงกดูเพราะยังเข้าไม่ถึง ตกใจเมื่อมีมือของเฮียสมมาตบบ่าเบาๆ

​“เอ้า ไปเลือกสิฟ่าง ขอพรไอ้ไข่ด้วยนะ เผื่อจะได้ถูก รวยกันทั่วหน้า”

​“ค่ะเฮีย”

ฉันหันมายิ้มให้กับเฮีย เขามองฉันแล้วถอนใจน้อยๆ สีหน้าของเขาบอกว่า...เขายังคงคิดอะไรกับฉันอยู่แน่ๆ

​แต่ฉันมีอาคิระแล้ว ฉันไม่อยากทรยศเขา ถึงแม้งานของอาคิระ มันจะเป็นการนอกกายฉันอยู่ทุกวัน แต่ฉันก็เห็นว่ามันเป็นงาน ฉันรักแต่เขา เรื่องอื่นฉันทำใจได้

​ฉันยกมือขอพร ระลึกถึงไอ้ไข่ ว่าขอให้ถูกหวยหรือมีโชค พอมีเงินมาช่วยอาคิระ ก่อนจะหยิบลอตเตอรี่มาสองใบ ฉันเอามันเก็บไว้ในกระเป๋าสตางค์ วันนี้ร้านปิดเร็ว เพราะเฮียจัดงานฉลองเล็กๆ พี่สุมารับฉัน ฉันจึงต้องปลีกตัวออกมาทั้งที่กำลังสนุกอยู่ แต่ก็สัญญากับพี่สุไว้แล้ว

​“ไปกินเหล้าที่ห้องพี่กัน”

พี่สุชวน ดูเหมือนพี่สุจะตาช้ำๆ นิดหน่อย ฉันมองแล้วเอ่ยเกริ่นถามอย่างเป็นห่วง

​“พี่สุเป็นอะไรหรือเปล่าคะ หน้าตาดูไม่ค่อยสบายเลย”

​“ก็ไม่ค่อยสบายนักหรอก”

พี่สุยักไหล่ แล้วหัวเราะเสียงเศร้าๆ

“พี่กับพี่หริอาจจะเลิกกัน”

​“อะไรนะคะ”

ฉันทำตาโต มองพี่สุอย่างไม่อยากเชื่อ พี่สุกับพี่หริอยู่กันมาก็ห้าหกปีแล้ว...พี่หริมีทีท่าว่าจะเลิกกับเมียหลวงมาอยู่กับพี่สุจริงจัง ขนาดซื้อบ้านไว้รอ แล้วทำไม...

​“ก็...พี่เป็นความสุขที่ไม่ใช่ที่สุด ไม่ใช่สุดท้ายของพี่หริ ก็เท่านั้น ส่วนพี่...กับเขา ใจมันหมดไปตั้งแต่รู้ว่าโดนหลอก พี่ก็เห็นเขาเป็นบ่อเงินบ่อทอง ตักตวงกันไป มีผลประโยชน์ต่อกันไป หึ...ก็คุ้มค่ากัน วินๆ กัน”

​“พี่สุ”

ฉันมองออกว่าพี่สุเสียใจมาก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ไปกินเหล้าเป็นเพื่อนพี่สุ คืนนั้นพี่สุเมามาก และสอนฉันมากมาย ฉันก็ได้แต่นั่งฟัง และอยู่เป็นเพื่อน

​“กับไอ้คิระนั่น...พี่ได้ข่าวมาจากพี่หมี ว่ามีสาวมาติดมันอีกคนนะ เป็นคุณหนูไฮโซเลย พี่หมีให้พี่มาเตือนๆ เรา ห่วงเพราะเห็นว่าเป็นน้องพี่ คิระมันเป็นจอมสูบ”

​“เอ่อ...”

ฉันกัดริมฝีปาก ทำไมทุกคนถึงมองอาคิระว่าแบบนั้นนะ เขาไม่เคยหลอกเงินทองฉันเลยสักบาท มีแต่ฉันเต็มใจให้

​“เห็นว่านังหนูนั่นหลงมันมาก ถึงกับไปทำศัลยกรรมมาเป็นสิบล้าน จนตอนนี้สวยมาก ก็เพื่อมัน จ้างให้มันเลิกงานโฮสต์ด้วย นี่ก็เห็นว่าหิ้วกันไปเที่ยวญี่ปุ่น”

​“คิระไปเยี่ยมแม่ต่างหากล่ะคะพี่ ไม่ได้ไปเที่ยว”

​“รู้ได้ยังไงกัน มันไปเที่ยวกันกับนังนั่นต่างหากล่ะ”

พี่สุเถียง ฉันก็เลยเม้มปาก พี่สุถอนใจ แล้วขยี้ผมฉัน

​“เชื่อพี่เถอะฟ่าง ไม่มีรักแท้...ถ้ามีผลประโยชน์หรอก เหมือนพี่ไง พี่กับพี่หริ หึๆๆ แต่พี่ก็เสียใจนะ เจ็บใจฉิบหาย แต่ก็ช่างแม่ง...พี่ได้มาคุ้มแล้ว คุ้ม ฮือๆ”

พี่สุปล่อยร้องไห้ออกมา ฉันก็เลยต้องกอดปลอบ แล้วคืนนั้นฉันก็นอนเป็นเพื่อนพี่สุ

​ใจฉันคิดวนเวียนแต่กับเรื่องของอาคิระที่ได้ยินมา

​เขา...

​หลอกฉันหรือ?

​ใจของฉันหายวาบ น้ำตาของฉันไหลซึมออกมา ฉันตัดสินใจถามเขา เกี่ยวกับเรื่องที่ได้ยินมา...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   บทส่งท้าย

    ​“น่ากลัวจริงๆ เลือดเต็มเลย”​“เห็นนิ่งๆ สวยๆ แบบนั้นทำไมอำมหิตได้ขนาดนั้นนะ อึ๋ย”​“ผู้ชายโดนแทงยับเลย โอ...”​เสียงซุบซิบดังกรอกหูขณะที่ฉันถูกจับขึ้นไปบนรถตำรวจ ฉัน...นั่งเหม่อ ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสอบถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันทำลงไป​แต่ฉันไม่พูด​ฉันยังคงเหม่อลอย​สิ่งที่ติดตาคือภาพของอาคิระที่ชุ่มโชกด้วยเลือดถูกหามขึ้นไปบนรถพยาบาล​เขาจะตายไหมนะ?​ฉันหัวเราะออกมา เจ้าหน้าที่ซึ่งกำลังซักถามฉันอยู่ถึงกับตกใจ ฉันหัวเราะ แล้วร้องกรี๊ด ก่อนทุกอย่างจะดำมืด....​“เฮีย...มาประกันตัวให้”เฮียสมว่า ฉันพึมพำขอบคุณเขา อาคิระ...ไม่ตาย แต่ก็บาดเจ็บสาหัส ฉันถึงกับร้องไห้โฮ เมื่อได้ยินดังนั้น พี่สุเองก็มาเยี่ยมฉันมาพร้อมกับเฮียสม ตอนแรกพี่สุจะขอประกันตัวฉัน แต่เมื่อรู้ว่าเฮียสมเป็นคนยื่นประกันไปแล้ว พี่สุก็โล่งใจ ​“ฟ่าง ทำไมทำแบบนี้กันนะ”​“ฟ่าง...ฟ่าง” ฉันน้ำตาไหล อยู่ในอ้อมแขนของพี่สุ ​ฉันถูกทรยศ ฉันเจ็บเหลือเกินกับความรัก ความขาดสติทำให้ฉันทำลงไป​ข่าวของฉันดังเปรี้ยงปร้างไม่น้อย...อาจจะเพราะภาพลักษณ์ของฉันที่เป็นคนหน้าตาดี ทำงานสุจริต แต่...เพราะความหลงมัวเมากับตัณหา ทำให้ฉันตัดสินใจทำสิ่ง

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   12

    ​เมื่อคืนนี้ฉันเพลียมาก​อา...​เพราะอาคิระจัดให้สารพัดท่า จนฉันปวดหน่วงไปหมดทั้งตัว ฉันเข้าห้องน้ำ อาบน้ำชำระล้างคราบไคล ใจก็คิดไปว่า ฉันจะทำอย่างไรดี​ฉันรักเขา รักเขา รักเขา​แต่เขา...​น้ำตาของฉันไหล อาคิระตะโกนถามฉันมาว่าฉันหิวไหม เขาหิวมาก ฉันตอบไปว่าหิว เขาจึงบอกว่าจะลงไปซื้อโจ๊ก สักพักเสียงประตูห้องก็ปิด​ฉันเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนหนึ่งที่พันกาย ฉันยังไม่ได้โอนเงินให้เขา...อาคิระทิ้งโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะคงจะรีบมาก มันชาร์จแบตไว้ ฉันแอบเหลือบมอง ลังเลว่าจะเปิดดีไหม ฉันเคยแอบมองรหัสของเขาตอนที่เขาเล่นโทรศัพท์ แล้วก็เคยแอบลองเปิดเข้าไปทีหนึ่ง แต่ก็ไม่เคยเช็กสำรวจอะไร นึกด่าตัวเองอยู่ว่าไม่น่าพลาด ​เสียงโทรศัพท์ของเขาสั่น...บอกว่ามีข้อความเข้า และฉันก็ถือวิสาสะเปิดมันออกดู ข้อความส่งมาทางไลน์ เขาตั้งชื่อไว้เป็นสัญลักษณ์ว่า ***​​ได้รึยังล่ะสองแสนอะผัวขา ยอมให้ไปหาอีนั่นในวันหยุดของเค้าแบบนี้ ผัวต้องมีอะไรให้เมียนะ ได้มาตั้งสองแสน ​ฉันน้ำตากบตา ไล่อ่านข้อความระหว่างเขากับอีนั่น...​ยิ่งอ่าน...​ยิ่ง...​เสียงประตูเปิด ฉันวางโทรศัพท์ลง อาคิระยิ้มให้ฉันแล้วอวดถุงโจ๊ก​“พิเศษสองถุ

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   11

    เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ฉันลุกพรวดขึ้นไปเปิดรับ ฉันอาบน้ำจนหอมกรุ่น ขัดทุกซอกทุกมุมเพื่อรอเขา​“ฟ่างจ๋า” เขาโผกอดฉันทันที แล้วพรมจูบฉัน ฉันจูบตอบเขา สมองท่องไว้ว่านี่คือของฉัน อาคิระของฉัน ฉันจะไม่ยอมปล่อยเขาให้ใคร​“คิระขา เอาฟ่าง...”ฉันกระซิบกับเขา อาคิระหัวเราะแล้วดันฉันออก พร้อมกับทำหน้าจ๋อยๆ แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงของฉัน​“เอาไม่ไหวสิคนดี ผมท้องเสียหมดแรงเลย”​“อ้อ...”ฉันล้มตัวลงนอนข้างเขา พร้อมกับจูบแก้มเขา มือไม้ไต่ลงไปตามเนื้อตัวเขา แกะกระดุมกางเกงเขา สอดมือลงไปกับส่วนนั้น​มันอ่อนปวกเปียกไม่สู้เหมือนเดิม​หึ!​อีนั่นคงจะเอาให้คุ้มกับสองหมื่นสินะ แล้วที่ซานมาหาฉันนี่ก็คงเพราะฉันบอกว่าจะให้เงินเขาสองแสน​“ไม่สู้เลยอะ ว้า”ฉันบ่นเมื่อพยายามปลุกเร้ายังไงมันก็ไม่คึกคัก อาคิระหัวเราะ แล้วกอดฉันแน่น ก่อนจะกระซิบเสียงหวาน​“รอพรุ่งนี้เช้าสิ มันจะคึกแน่ๆ นะ ขอนอนพักแป๊บหนึ่งนะครับเจ้าหญิง แล้ว...เอ่อ...แล้วเรื่องเงินที่ฟ่างว่าล่ะจ๊ะ”​“อืม...คืนนี้จะค้างเหรอ”ฉันแสร้งลองใจ เขาพยักหน้าแล้วจูบแก้มฉัน ​“ค้างสิ ให้ค้างไหม?”​“ดีใจจัง คิระยอมค้างกับฟ่าง เพราะเงินหรือเปล่า”​“โธ่ เงินอ

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   10

    ​“มาหาคิระเหรอน้องฟ่าง” พี่หมีคนคุมเด็กถามฉัน ฉันยิ้มหน้าชื่นให้กับเขา แน่ละวันนี้ฉันมีเงินพอที่จะเหมาอาคิระทั้งคืน ​“ค่ะ”​“เอ่อ...วันนี้มันไม่มาทำงานน่ะ” พี่หมีว่า ฉันเลยหน้าเศร้าลงทันที เอ...ฉันข้อความบอกเขาแล้วนี่นา ว่าจะมา หรือว่าเขาป่วยกันนะ ถึงมาทำงานไม่ได้​“อ้าว...”​“เรียกคนอื่นไหมล่ะ เด็กแจ่มๆ มีเข้ามาเพียบเลย หล่อแบบไหนพี่มีให้หมดเลยนะน้องฟ่าง อย่าไปจองแต่ไอ้คิระเลย ไอ้คิระมันเนื้อหอมเกิน”​“ไม่ดีกว่าค่ะ” พี่หมีดึงแขนฉันไว้ แล้วกระซิบฉันเบาๆ ​“น้องฟ่าง พี่เอ่อ...พี่อยากจะเตือนอะไรน้องฟ่างไว้ นี่พี่เอ็นดูนะ ถึงได้บอก”​“คะ?”​“ไอ้คิระมันมีสองเฟซบุ๊ก” พี่หมีบอก แล้วก้มหน้าลงจดอะไรบางอย่าง แล้วยื่นส่งให้ฉัน สีหน้าของเขาดูเหมือนจะสมเพชฉัน​“เอ้า...ลองไปดู เผื่อจะเห็นอะไรดีๆ พี่...” พี่หมียักไหล่ แล้วเมินหน้าไปทางอื่น ขณะที่ฉันหน้าซีดลง“พี่บางทีก็สงสารฟ่างอะนะ”​“...”​ฉันเดินขาสั่นออกมาจากร้าน แล้วลองเข้าไปในเฟซบุ๊กที่พี่หมีให้มา...​อา...​โทรศัพท์ของฉันแทบจะหล่นจากมือ​มันคือภาพของเขาและสาวพริตตี้นางหนึ่ง ฉันเข้าไปดูโปรไฟล์ของแม่นั่น...สิ่งที่พวกเขาแท็กหากันไปมา ยิ่งกร

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   9

    คิระไปเที่ยวกับลูกค้าเหรอ​ไปรู้มาจากไหน ผมมาหาแม่ต่างหาก​มีคนบอก...ว่าคิระไปเที่ยวกับลูกค้า ลูกค้าเหมาไป​​พอฉันพิมพ์ไปแบบนั้น สักพักเขาก็ถึงกับโทรมา ฉันตกใจแต่ก็กดรับ แล้วลุกจากโต๊ะทำงานเพื่อนร่วมงานหันมองฉันก่อนจะขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจนัก เพราะมีกฎห้ามรับโทรศัพท์ส่วนตัวระหว่างทำงาน แต่ฉันกำลังฝ่าฝืน ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วถามเขาเสียงเบา​“เอ่อ ตอนนี้เวลางานจ้ะ ไว้แชตคุยกันได้ไหม”​“ไม่ได้ อยากคุยเดี๋ยวเจ้าหญิงของผมจะเข้าใจผมผิด” เสียงของเขาดูร้อนรน“จริงๆ ผมอยากวีดีโอคอลกับฟ่าง แต่ก็ไม่สะดวกเพราะเกรงใจแม่ แต่ว่าผมน่ะ...เอ่อ...ผมไปกับลูกค้าจริงๆ เพราะอยากได้เงินพิเศษ ผมต้องการด่วนอย่างที่บอกฟ่าง แล้วก็ไปกับเขาแค่วันเดียว นี่ผมก็กลับมาหาแม่มาดูแม่”​“อ้อ...ฟ่างก็ไม่ได้ว่าอะไร”​“เข้าใจผมนะฟ่างจ๋า”​“จ้ะ แล้วเงินคิระพอไหม เรื่องรักษาแม่”​“เฮ้อ...ตอนนี้แม่เจออาการแทรกซ้อนเพิ่ม ก็คงต้องใช้เงินอีกมากเลย ถ้าผมจะไปกับลูกค้าบ้าง รับงานนอกบ้าง จนพักนี้เราอาจจะไม่ค่อยได้เจอกันหรือคุยกัน ฟ่างเข้าใจนะ”​“คิระ เงินขาดอีกสองแสนใช่ไหมจ๊ะ”​“อืม ก็ประมาณนั้นละ ผมเลยต้องทำงานหนักหน่อย รักนะครั

  • ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา   8

    “ขอโทษนะที่พักนี้ไม่มีเวลาให้เลย สัญญาว่าจะไปหาฟ่างแต่ก็ไม่ได้ไป”เขาเอ่ยอ้อน แล้วจูบที่ไหล่ของฉัน วันนี้ฉันได้เวลาอยู่กับเขา ก็เพราะการซื้อชั่วโมงของเขาอีกตามเคย แต่มันก็เป็นการเสียเงินที่แลกกับความสุข​ความสุขที่เงินซื้อได้​“ไม่เป็นไร ก็คิระติดงานนี่นา”ฉันกอดเขาแล้วซุกหน้ากับอกเขา พร้อมกับถามเขาอย่างห่วงใย“พักนี้คิระทำงานเยอะจัง ฟ่างเป็นห่วงนะวันหยุดก็แทบไม่ได้หยุด มีอะไรหรือเปล่า?”​“ก็...”เขาถอนใจ เอาแขนก่ายหน้าผากสีหน้าก็เศร้าสลดลง“ผมมีปัญหาเรื่อง เรื่องหนี้ของแม่นิดหน่อยน่ะ เฮ้อ...ผมเลยหยุดงานไม่ได้เลย ฟ่างจริงๆ แล้วผมไม่ได้อยากทำอาชีพนี้หรอกนะ”​“อา...”ฉันเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขา ดูเขาแล้วนึกสงสารจนน้ำตาคลอ ฉัน...ฉันอยากจะมีเงินจริงๆ ตอนนี้ อยากจะแบ่งเบา อยากจะช่วยเขา​“เล่าให้ฟ่างฟังบ้างได้ไหม เผื่อจะได้ดีขึ้น”​“คือผมไม่อยากทำงานนี้เลยฟ่างก็น่าจะรู้” ใช่...เขาบ่นให้ฉันฟังตลอดว่าที่ทำเพราะความจำเป็น แต่ฉันก็ไม่เคยถามว่าความจำเป็นของเขาคืออะไร เขาบอกว่าอยากปลดระวางตัวเอง แต่ก็ยังทำไม่ได้เพราะ...ความจำเป็นที่ว่า​“อืม...แต่ฟ่างเข้าใจคิระนะ ว่าคิระน่ะจำเป็น”​“แม่ของผมป่วยหนั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status