ฉันเธอเขาเราจบที่ตันหา

"ฟ่าง เอาไปเสิร์ฟโต๊ะ 4 ที"

"ค่ะ"

ฉันขานรับ เคลื่อนกายไปตามคำสั่งอย่างคล่องแคล่ว ฉันทำงานมาเกือบสี่ชั่วโมงแล้วแทบไม่ได้หยุด วันนี้ลูกค้าเยอะมากจริงๆ

เดินไปโต๊ะโน้น โต๊ะนี้ ตามคนเรียก รับออเดอร์ ส่งแผนกครัว รับมาเสิร์ฟ ทำเหมือนหุ่นยนต์ ยิ้มเหมือนหุ่นยนต์ มันเหนื่อยแทบใจขาด เหมือนการออกกำลังหนักๆ กันเลยคุณ ยามที่มีลูกค้ามากมายแทบจะล้นร้านแบบนี้

"เอ้า ค่าแรง อ้อ...มีทิปด้วยนะ พี่ผู้จัดการให้มา"

พี่อรที่เป็นบัญชียัดเงินใส่มือฉัน แล้วบุ้ยใบ้ไปทางผู้จัดการร้านซึ่งเป็นชายร่างสูง เขายังคงดูดีในวัยห้าสิบกว่าปี เขามองจ้องมายังฉัน ด้วยนัยน์ตาชนิดหนึ่ง ที่ทำให้ฉันต้องหลบตาเขา

ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่านัยน์ตานั้นส่งมาถึงอะไร

"ขอบคุณค่ะ"

ฉันยกมือไหว้พี่อร และเดินไปไหว้พี่ผู้จัดการด้วย ฉันต้องถนอมน้ำใจไปมาลาไหว้ไว้ เพื่อจะได้มาทำงานพิเศษนี้ได้บ่อยๆ นอกจากงานประจำ

"ขยันจังเลยนะฟ่าง มาทำเต็มวันเลยก็ได้นะ ขยันๆ แบบนี้เฮียจะให้ทิปดีๆ"

พี่ผู้จัดการ หรือ 'เฮียสม' ว่าเมื่อฉันไปไหว้ ฉันเพียงแค่ยิ้มให้กับเขา แน่ละฉันมีงานประจำอยู่แล้ว แต่งานประจำของฉันรายได้ไม่พอต่อความต้องการของฉัน...ฉันจึงต้องมาหางานพิเศษทำ

รายได้ค่อนข้างโอเค โดยเฉพาะทิป นอกเหนือจากเงินเดือนเดือนละหมื่นห้าของฉัน การขายของออนไลน์ของฉัน มันทำให้เดือนหนึ่งฉันมีเงินเพิ่มอีกเกือบห้าพันบาท...

ฉันมองดูนาฬิกาข้อมือ เป็นนาฬิกาเรือนเก่าที่พ่อของฉันซื้อให้ ฉันใช้มันมาเกือบสิบปีแล้ว มันยังไม่เกเร สมกับคุณภาพและราคาของมัน มันบอกเวลาเกือบห้าทุ่มแล้ว ฉันต้องรีบ...

ฉันโบกมือเรียกวินมอเตอร์ไซค์ ไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยซ้ำ วันนี้เฮียสมให้ทิปฉันมาอีกพันบาท...มันพอ...พอแน่ละ ฉันยิ้มเมื่อคำนวณตัวเลขไปด้วยในใจ

ฉันหวังว่าเขายังคงไม่ไปไหน

เมื่อฉันไปถึง

ฉันลงที่หน้าบาร์แห่งหนึ่ง สภาพของฉันเกือบจะทำให้การ์ดหน้าบาร์แห่งนั้นไล่ฉันออกมา ฉันยังคงสวมเสื้อยืด กางเกงยีน รองเท้าผ้าใบ ผมยุ่งเพราะนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างมา ไม่เหมือนลูกค้ารายอื่นๆ ที่สวยเฉิดโฉมกันมาเต็มที่อย่างไม่มีใครยอมใคร

"อ้าวน้องฟ่าง มาหาไอ้คิระเหรอ วันนี้ยังอยู่จ้ะ รอน้องฟ่างคนเดียวเลย"

การ์ดคนหนึ่งจำฉันได้ก็ห้ามเพื่อน ที่ทำเหมือนจะไล่ฉัน ฉันยิ้มให้กับเขา แต่ตามองเลยเข้าไปด้านใน...

ผู้ชายร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตขาวปลดกระดุมต่ำลงมาที่หน้าอก ผูกไท เขาสวมกางเกงยีนฟิตพอดีตัว มันแนบบางส่วนจนเห็นได้ชัด  เขามีผิวขาวจัด คิ้วเข้ม นัยน์ตากลมโตใสซื่ออันเป็นเอกลักษณ์ของเขา เดินมาต้อนรับทันทีเมื่อเห็นฉัน

"รอนานเลย ฟ่างจ๋า คิระคิดถึง"

อา...รางวัลของงานอันแสนหนักของฉัน

อาคิระ