9

คิระไปเที่ยวกับลูกค้าเหรอ

​ไปรู้มาจากไหน ผมมาหาแม่ต่างหาก

​มีคนบอก...ว่าคิระไปเที่ยวกับลูกค้า ลูกค้าเหมาไป

​

​พอฉันพิมพ์ไปแบบนั้น สักพักเขาก็ถึงกับโทรมา ฉันตกใจแต่ก็กดรับ แล้วลุกจากโต๊ะทำงานเพื่อนร่วมงานหันมองฉันก่อนจะขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจนัก เพราะมีกฎห้ามรับโทรศัพท์ส่วนตัวระหว่างทำงาน แต่ฉันกำลังฝ่าฝืน ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วถามเขาเสียงเบา

​“เอ่อ ตอนนี้เวลางานจ้ะ ไว้แชตคุยกันได้ไหม”

​“ไม่ได้ อยากคุยเดี๋ยวเจ้าหญิงของผมจะเข้าใจผมผิด” เสียงของเขาดูร้อนรน

“จริงๆ ผมอยากวีดีโอคอลกับฟ่าง แต่ก็ไม่สะดวกเพราะเกรงใจแม่ แต่ว่าผมน่ะ...เอ่อ...ผมไปกับลูกค้าจริงๆ เพราะอยากได้เงินพิเศษ ผมต้องการด่วนอย่างที่บอกฟ่าง แล้วก็ไปกับเขาแค่วันเดียว นี่ผมก็กลับมาหาแม่มาดูแม่”

​“อ้อ...ฟ่างก็ไม่ได้ว่าอะไร”

​“เข้าใจผมนะฟ่างจ๋า”

​“จ้ะ แล้วเงินคิระพอไหม เรื่องรักษาแม่”

​“เฮ้อ...ตอนนี้แม่เจออาการแทรกซ้อนเพิ่ม ก็คงต้องใช้เงินอีกมากเลย ถ้าผมจะไปกับลูกค้าบ้าง รับงานนอกบ้าง จนพักนี้เราอาจจะไม่ค่อยได้เจอกันหรือคุยกัน ฟ่างเข้าใจนะ”

​“คิระ เงินขาดอีกสองแสนใช่ไหมจ๊ะ”

​“อืม ก็ประมาณนั้นละ ผมเลยต้องทำงานหนักหน่อย รักนะครับเจ้าหญิง ไว้วันอาทิตย์เจอกันนะ”

​เขากดวาง ฉันออกมาจากห้องน้ำ แล้วเดินไปที่โต๊ะทำงาน ใจวนเวียนคิดแต่เรื่องเงิน เงิน เงินที่อาคิระขาด

​สองแสน...

​ฉันอยากช่วยเขา

​ฉัน...ไม่อยากให้เขาไปกับลูกค้า ไปค้าง ไปเที่ยว เขาอาจจะผูกพันกับนังผู้หญิงคนหนึ่งคนใดขึ้นมาได้ ถ้าพวกนั้นเกิดอยากได้เขามาก จนเสนอเงินก้อนใหญ่ให้เขาล่ะ เขาบอกกับฉันว่าที่ทำเพราะแค่อยากมีเงินรักษาแม่

​ฉันจะช่วยเติมเงินส่วนนี้ให้เขาเอง

​สองแสน

​เงินในบัญชีฉันตอนนี้เหลือไม่ถึงสองหมื่น!

​แต่...

​ฉันกำมือเข้าหากันแน่น ใจสั่นหวิวเมื่อคิดถึงการตัดสินใจของตัวเอง

​ฉันต้องรีบตัดสินใจ

​ฉันกลัวว่าอาคิระ...อาจจะไปตกหลุมรักกับลูกค้าคนหนึ่งคนใด หรือพวกนั้นอาจจะยื่นข้อเสนอจนทำให้เขาต้องทำตาม

​ฉันยอม...

​ฉันหวังว่าเฮียสม คงจะยังอยาก...ตกลงกับฉันอยู่นะ

​ฉันใจสั่น...ใจเต้นรัวจนต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ฉันรอจนทุกคนออกไปจากร้านแล้ว อ้อยอิ่งทำทีเป็นเข้าห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครแล้วเหลือแต่เฮียสมที่ยังคงอยู่ในห้องทำงาน ฉันก็กลั้นใจเดินไปเคาะห้องทำงานของเขา เฮียสมเอ่ยอนุญาต ดูจะแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นว่าเป็นฉัน เขามีสีหน้าห่วงใยแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

​“มีอะไรหรือเปล่า ฟ่าง”

​“เอ่อ...”

ฉันอึกอัก หน้าแดงก่ำ เฮียสมลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วมาจับบ่าของฉันไว้ ฉันตัวสั่นกับสัมผัสอบอุ่นนั้น หลบตาเขา แล้วตัดสินใจพูดออกมา

​“เฮียยังอยากจะตกลงกับฟ่างตามข้อเสนอเดิมไหมคะ”

​“หืม?”

เฮียนิ่งไป หน้าของเฮียดูแดงเรื่อขึ้นมาเลยทันที ฉันเม้มปาก มองจ้องหน้าเฮียแล้วเอ่ยอีกรอบเสียงสั่น

​“คือฟ่าง เอ่อ ฟ่าง ตกลง แต่ฟ่างมีเงื่อนไขของฟ่าง เฮียจะว่าไงคะ”

​“ไหนบอกเงื่อนไขของฟ่างมาสิ”

​“ฟ่าง ขอก่อนสองแสน...สำหรับ เอ่อ สำหรับ...การอยู่กับเฮีย ในฐานะนี้”

​“อืม...”

เฮียทำท่านิ่ง สองแสน ฉันขอมากไปหรือเปล่านะ ฉันมองเฮียอย่างขลาดๆ แล้วเมื่อเฮียเงียบไปแบบนั้น ฉันคิดว่าเขาคงจะไม่ตกลงกับฉันแล้ว ฉันทำท่าจะหมุนตัวจากมา แต่เฮียดึงฉันไปกอด ฉันถึงกับขนลุกเมื่อตกอยู่ในอ้อมแขนของเฮีย

​“เฮียตกลง เฮียจะโอนให้ฟ่างสองแสน...แล้วก็จะให้เป็นเงินเดือน เดือนละสามหมื่น ฟ่างตกลงไหม? อยากได้อะไรนอกเหนือจากนี้หรือเปล่า?”

​“เอ่อ...ไม่แล้วค่ะ”

ฉันรู้สึก...มันไม่ใช่ความขยะแขยงแน่ละ เมื่อเฮียก้มลงหอมแก้มฉันแล้วเคลียจมูกไปมากับแก้มของฉัน อาจจะเพราะฉันเองก็ชอบเฮีย ชื่นชมเฮีย แม้จะในฐานะอื่นไม่ใช่คนรัก แต่มันก็ทำให้ฉันทำใจยอมรับกับสัมผัสของเขาได้ในระดับหนึ่ง แบบไม่ต้องจำใจนัก

​สองแสน

​ฉันหลับตารับจูบจากเฮียสม เขาอ่อนโยนมาก มือของเขาค่อยๆ เคลื่อนไปตามร่างกายฉัน ฉันพยายามจินตนาการว่าเฮียสมคือคิระ คิระของฉัน

​“เฮียขอ...เลยได้ไหมวันนี้”

เฮียกระซิบ ฉันพยักหน้าอย่างอายๆ เฮียหันหลังไปดึงเอาฟูกที่พับไว้ตรงมุมหนึ่งของห้องทำงานมาวางลงพื้น ฉันใจเต้นตึกๆ ขณะที่ปลดกระดุมเสื้อตัวเองทีละเม็ด ทีละเม็ด

​สองแสนที่เฮียให้ฉันมา ฉันจะทำให้เฮียรู้สึกคุ้มค่า

​เมื่อเฮียหันมา ฉันก็เปลือยเปล่า หน้าแดงตัวแดงไปหมดเพราะความขัดเขิน เฮียสมถึงกับคราง แล้วกระชากฉันไปกอด เขาพรมจูบไปทั่วร่างฉัน เอ่ยชมเชยว่าฉันสวยเหลือเกิน ฉันหลับตาแน่น นอนบนฟูก หอบหายใจแรง ทอดกายให้เฮียได้ชมเชย นิ้วของเขาแทรกเข้าไปในกลีบกุหลาบนุ่มที่ปิดแน่น อา...ฉันนึกยินดีที่พักนี้ไม่ได้เจอกับอาคิระ แล้วก็หมั่นบริหารกล้ามเนื้อส่วนนั้นอยู่เสมอ มันจึงยังฟิต...

​“อูย...ตอดเหลือเกิน ฟ่างจ๋า”

เฮียครางเมื่อสอดนิ้วเข้าไปแล้วได้รับการตอดรับแบบนั้น ฉันครางด้วยความเสียว มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เมื่อเฮียเลียหัวนมฉันดูดมันเข้าไปในปากร้อนๆ ของเขา ตอนนี้ฉันไม่ต้องจินตนาการว่าเฮียเป็นอาคิระ เพราะตอนนี้ฉันกำลังรู้สึกกับเฮียจริงๆ

​“อา อ๊ะ”

ฉันครางเมื่อเขาแหกขาของฉันออก พาดมันบนบ่า แล้วต้องสะดุ้งเมื่อลิ้นอุ่นๆ ระรัวกับติ่งเนื้อสาว ฉันกระตุกไปทั้งตัว กับความเสียว...สยิวที่เขามอบให้

​“น้ำเยอะมาก ฟ่างจ๋า แฉะไปหมดแล้ว ให้เฮียนะ ขอเฮียเอานะ”

​“จ้ะ เฮียจ๋า อูย ฟ่างเสียว เสียวมาก”

​“ซี๊ด...”

เขาค่อยแทรกเข้ามาในความสาว โอ...เฮียมีขนาดพอๆ กับอาคิระ มันทำให้ฉันแน่น และเสียวเหลือเกิน

​“เฮียขา เฮีย...อูย”

​“อะ อ๊ะ อา ฟ่างจ๋า ซี๊ด...”

​เฮียกระแทกตัวลงมา ฉันเด้งสะโพกรับเขาอย่างเมามัน ตอนนี้ไม่มีความอาย หรือการเก็บอาการใดๆ มีแต่การเสพ สุข และสุด ไปกับตัณหา

​เฮียถึงสวรรค์พร้อมๆ กับฉัน เฮียไม่อึดเท่าอาคิระ แต่ก็ทำให้ฉันสุขได้...พอๆ กัน

​ฉันนอนหลับในอ้อมแขนเฮีย ที่นอนหอบหายใจน้อยๆ คืนนั้นฉันค้างที่นั่น แล้วเฮียก็โอนเงินมาให้ฉัน...สองแสนห้า

​ฉันมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยหัวใจที่ชื่นบาน

​อาคิระจะได้ไม่ต้องรับงานหนัก...ไม่ต้องจำทนไปเป็นเพื่อนเที่ยวกับนังพวกนั้น เงินนี่ คงจะพอสำหรับช่วยแม่เขา