บทที่ 20

ไต้ซานเหอก็เห็นสองคนนั้นทำท่าจะสวีทกันต่อหน้า แถมฤทธิ์เหล้าก็ยิ่งทำให้เลือดขึ้นหน้า เธอถึงกับลุกพรวดขึ้นเหมือนจะเข้าไปเอาเรื่อง

แต่เจียงซู่กลับคว้าแขนไว้ “อย่าไป…”

เธออยากรักษาหน้าตัวเอง

เจียงซู่ที่มีน้ำตาเอ่ออยู่ที่ขอบตา ซานเหอเห็นก็แอบสบถในใจ

หลังจากนั้นเจียงซู่ก็กระดกเหล้าในแก้วจนหมด “ไปกันเถอะ”

เธออยากหนีออกไปให้พ้น แต่โชคชะตากลับไม่ยอมปล่อยไปง่าย ๆ

“อ้าว พี่เจียงก็มาที่นี่เหรอคะ!”

เสียงแปลกใจของเวิงอี๋ดังมาจากด้านหลัง ดึงดูดทุกสายตาในร้านให้หันมาที่เจียงซู่ทันที รวมถึงโจวซือเหย่ด้วย

โจวซือเหย่ “คุณมาที่นี่ได้ยังไง”

เจียงซู่ยังไม่ทันอ้าปาก เหลียงจินฮั่นก็พูดแซวว่า “นี่ตามมาจับชู้เหรอ?”

ตามหลักแล้ว เธอเป็นภรรยาของโจวซือเหย่ เพื่อนของเขาไม่เป็นมิตรกับเธอก็ช่าง แต่อย่างน้อยก็ควรจะมีมารยาทขั้นพื้นฐานบ้าง

แต่เปล่าเลย

เธอรู้สึกได้ว่าทุกคนดูแคลนเธอ อาจเพราะคิดว่าเธอไม่คู่ควรกับโจวซือเหย่

โจวซือเหย่ถึงกับขมวดคิ้วกับคำพูดของเหลียงจินฮั่น

เวิงอี๋พูดว่า “อย่าพูดแบบนั้นสิคะพี่เหลียง พี่เจียงไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกค่ะ”

เหลียงจินฮั่นแสยะยิ้มพลางพูดเยาะเย้ยว่า “ทำไมจะไม่ใช่ เธอไม