6

​“วันนี้ไม่มาพร้อมภาคเหรอณะ”

เสียงทักทำให้คนที่กำลังคนโจ๊กถ้วยแบบเหม่อๆ อยู่สะดุ้ง จนทำโจ๊กหกใส่มือตัวเองแล้วร้องจ๊าค เสียงเอะอะของณรินทร์ ทำให้เพื่อนร่วมงานอีกคนที่เขม่นเธออยู่แล้ว ทำหน้าไม่พอใจ ก่อนจะทำเคาะโต๊ะดังๆ ให้ณรินทร์ได้ยิน ก่อนจะเปรยลมเปรยแล้งมาเสียงแหลม

​“เวลาทำงาน เบาๆ หน่อย เกรงใจเพื่อนร่วมงานบ้าง สมบัติผู้ดีมีไหมนะ หะ!”

​ณรินทร์หยุดเสียง แล้วมองจ้องไปยังต้นเสียง ทางนั้นมองสบตากับเธอพอดี ก็ทำเป็นหันไปตีแขนเพื่อนข้างๆ ที่เป็นถือสัญชาติเดียวกับเธอ คือสัญชาติ LGBTQ+

​“ไอ้บอม มึงอะ มีไหมสมบัติผู้ดี”

​“โอ๊ย มาหยิกทำไมอะเจ๊ กำลังนั่งวาดแบบดีๆ อยู่ เอ๊อ...เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ หงุดหงิด หงุดหงิดเว้ย”

​ทางนั้นกลับโต้ตอบมาเกินเบอร์แถมไม่รับมุก แล้วเดินดุ่มหายไป...ทางหลังออฟฟิศ เล่นเอาอริของณรินทร์ ถึงกับอ้าปากหวอ ณรินทร์รู้หรอกว่าโดนแขวะ เธอกำลังจะขยับปากตอบโต้ แต่แล้วก็มีเสียงห้าวๆ คุ้นหูดังขึ้นแทรก

​“ยังไม่ถึงเวลางานสักหน่อยนะเจ๊ดอกจิก อีกสิบนาทีครับถึงจะเริ่มงาน”

​“ไอ้ภาค เรียกกูดีๆ หน่อยสิ กูชื่อจิกไม่มีดอก”

นางวีนประจำออฟฟิศถลึงตาใส่ ภาคพลทำตาถลึงตอบ แล้วก็ไปยืนอยู่ด้านหลังณรินทร์โดยการคร่อมตัวเธอจากด้านหลัง เอาแขนท้าวโต๊ะทำงานของเธอไว้ มันใกล้มาก...ใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมที่เขาชอบใช้ประจำ

​Mith กลิ่น Cherry syrup

​กลิ่นนี้เอาจริงเป็นน้ำหอมที่เธอกัดฟันจะลองซื้อมาใช้ เพราะเป็นกลิ่นซิกเนเจอร์ตัวดังของแบรนด์ เธออยากลองใช้เพราะเห็นรีวิวจากยูทูปเบอร์คนหนึ่งเชียร์อัพน้ำหอมกลิ่นนี้ ว่าเป็นกลิ่นหอมยั่วเย เซ็กซี่มีเสน่ห์ แบบคุณหนูชุดแดงลงจากรถบีเอ็มสุดฮอต ตอนนั้นก็มีแฟน อยู่อยากตัวหอมแบบเซ็กซี่บ้างอะไรบ้าง อยากลองเปลี่ยนมาดตัวเองจากสาวแนวเซอร์ เป็นสาวเซ็กซี่บ้าง เสื้อผ้ายังทำใจให้ใส่ไม่ได้เพราะไม่แนว เลยลองเริ่มที่กลิ่นก่อนเผื่อจะบิ้วไปทางอื่นได้

แต่เขาดันเอาของเธอไปใช้ แล้วก็กลายเป็นกลิ่นประจำตัวของเขาไปซะงั้น แล้วก็ซื้อน้ำหอมแบรนด์อื่นให้เธอแทน เขาบอกว่าเขาชอบกลิ่นนี้ เพราะสาวๆของเขาดมแล้วบอกว่าเขาน่าลากขึ้นเตียง...ณรินทร์ไม่ควรใช้กลิ่นนี้ เพราะไม่เหมาะกับณรินทร์เลยสักนิด ใช้แล้วกลิ่นเสื่อมหมด แทนจะเซ็กซี่ กลายเป็นเซ็กซ์เสื่อมทันที

​ปากนะปาก น่าตีปากมาก พูดจนเธอไม่กล้าใช้ไปเลย แล้วเขาใช้มันเขาก็มีกลิ่นหอมชวนเคลิ้มจริงๆ นะ ยิ่งมันผสมกับกลิ่นตัวเขา ออกมาเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่...ในตอนที่ยังยั้งใจว่าเพื่อน ก็ชอบดมว่ามันหอมบอกไม่ถูก หอมแบบชวนเขิน แต่ในตอนนี้มีทำการเปิดมิติเหนือจากเพื่อนไปแล้ว เธอก็ชักจะได้กลิ่นเขาแล้วใจเต้นรัวแปลกๆ

​เลือดลมสูบฉีดร้อนวูบวาบจนหน้าแดงก่ำ

​“เอ๋างั้นก็เข้าใจผิดมาตลอดน่ะสิ ว่าชื่อเจ๊มีดอกอยู่ในนั้นด้วยก็เห็นชอบทำตัวดอกๆ ไม่ใช่เหรอ”

​“ไอ้ภาค ปากยิ่งกว่ากะเทยอีกอะ หูย ปากร้ายใจร้าย ว่าเจ๊ลงคอ”

เจ๊จิกทำตาปริบๆ เข้าสู่โหมดดราม่า ถึงจะไม่ค่อยชอบหน้า อิจฉาทีมของภาคพลกับณรินทร์ ว่าช่างทำงานเข้าขากันมาก ยอดก็ทำพุ่งทะลุ เกินหน้าเกินตาเพื่อน

​หึ...เจ๊จิก จิกเหน็บแต่นังณรินทร์ สาวเซอร์ ผมหยิกยาวที่ชอบปล่อยผมสยาย สวมเสื้อยืดวันที่อยู่ออฟฟิศ สวมเสื้อเชิ้ตแบบโอเวอร์ไซค์ยามไปพบลูกค้า หน้าตาแต่งก็แค่ทาลิป ทาแป้ง ปัดมาสคาร่า แต่แค่นั้น ก็ดันดูสวยน่ารัก สะดุ้งตา เป็นสาวสไตล์ที่มองข้ามกันไม่ได้ง่ายๆ

​นางพญารับไม่ได้ที่จะเห็นคนสวย...มีเสน่ห์มาทำงานใกล้ๆ

​แต่นางพญารับไหวกับผู้ชายหล่อๆ อย่างภาคพล ยอมให้คุณลงทัณฑ์บัญชากันเลยล่ะ พอโดนผู้ชายด่า ก็ต้องทำบอบบางกันนิดหนึ่ง

​“จะยิ่งกว่าด่านะเจ๊จิก ถ้ายังมาพูดแขวะณะ”

ตาของเขามองสบกับตาของเจ๊จิก ดูจะเอาจริงด้วยสิ กับสายตาแบบนั้น เจ๊จิกเม้มปาก อดไม่ได้เลยแขวะไป

​“หูย...ไอ้ภาค นี่หวงนังณะขนาดนั้นเลยเหรอ แหม ยังไงแล้วรึเปล่ามึงน่ะ เพื่อนกันแอบกินกันเองไหมล่ะ”

​“โอ๊ย ปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ”

ณรินทร์ว่าทะลุกลางปล้องขึ้น แล้วก็ลุกพรวดเล่นเอาภาคพลหลบเกือบไม่ทัน หัวเธอเกือบเสยคางเขาเข้าแล้ว กิริยาที่เขาทำ กลิ่นของเขา สิ่งที่เขาพูดกับเจ๊จิก มันทำให้เธออยู่ตรงนั้นอีกต่อไปไม่ได้ ไม่ใช่อะไร มันรู้สึกเขิน อึดอัด จนตัวจะแตกแล้ว

​ณรินทร์เข้าไปนั่งถอนใจในห้องน้ำ

​เธอจะเผชิญหน้าไอ้เพื่อนรักในสีหน้าลักษณะแบบไหนดีนะ?

​ถอนใจเฮือกๆ อยู่ตรงนั้น ได้พักหนึ่ง ก็ถึงเวลาสมควรจะออกไป ถ้าไม่อย่างนั้นเธอจะต้องถูกพังประตูเพราะนึกว่าเป็นลมสลบในนี้แน่ๆ

​พอเดินออกมาก็พบว่าภาคพลไม่ได้อยู่ตรงนั้น ทำเอาหายใจโล่งหน่อย แล้วก็ก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองที่ค้าง มีนัดส่งกับบอสช่วงบ่าย จริงๆ ต้องปรึกษางานตบงานกับภาคพลอีกเล็กน้อยก่อนส่งงาน แต่...สถานการณ์แบบนี้ เธอจะเปิดปากคุยยังไงกับตานั่นดีนะ

​แง๊

​จำได้ครึ่งๆ กลางๆ ว่ามีอะไรไปบ้าง

​ไปข่วนเขา และกัดเขาขนาดนั้น

​ฮือ...

​วันนี้เธอเลยเลือกเสื้อแบบคอปีนแขนยาว ร้อนไปนิด แต่ก็ต้องทนแหละ ดีที่แอร์ของออฟฟิศเย็น ไม่งั้นเป็นลมแน่ๆ วันนี้เธอเลือกที่จะโหนรถเมล์มาทำงาน ไอ้รถเจ้ากรรมดันขับมาไม่ได้ เธอลืมกระเป๋าไว้ในห้องของภาคพล กลับไปเอาไม่ได้ ดีนะยังเข้าห้องได้เพราะไปขอกุญแจสำรองจากนิติบุคคลของคอนโด เฮ้อ...

​หยุดคิดเรื่องนี้ก่อนนะเรา จะได้ทำงานได้​

​กำลังทำงานเพลินๆ ก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อมีข้อความมาทางไลน์ จากภาคพล

​งานใกล้เสร็จยัง

​อื้อ

​พอดีออกมาข้างนอกกับเจ๊จิก กับบอมน่ะบอสให้แทคทีมแบบกะทันหัน

​อื้อ

​พิมพ์ตอบเป็นแค่นี้หรือไง ไอ้ณะ

​จะให้พิมพ์อะไรยาวๆ ล่ะ คนกำลังทำงานโว้ย

​เออ ก็นึกว่ากำลังคิดถึงเค้างะ

​จะให้คิดถึงอะไรล่ะ ต้องทำมาหากินปะ

​ก็คิดถึงน่ะสิ ว่าเมื่อคืนไปทำอะไรกันไว้บ้าง ณะไม่คิดจะถามหรือไง

​ไม่ถามอะ ไม่อยากถาม ฉันอาจจะเมาแล้วแค่แก้ผ้าให้แกดู แกอย่าไปบอกใครนะ ว่าฉันเรื้อนขนาดนั้น

​ตอบไปแล้วก็เกร็งรับ ว่าทางนั้นจะท้วงทักอะไรหรือเปล่า เอาล่ะวะ ถ้าเกิดว่าไอ้ภาคมันทำเนียนว่าเธอทำแค่นั้น มันก็จะได้หยุดแค่นั้นไง จะได้กลบเกลื่อนความสัมพันธ์เป็นแบบเดิมได้อีก

​ตอบฉันทีสิไอ้ภาค ว่าฉันทำแค่นั้นอะ...

​คิดดูก่อนว่าจะบอกคนอื่นดีไหมนะ ยิ่งเจ๊จิกช่างเมาท์อยู่ด้วย ทำยังไงดีนะ คันปากด้วยสิ อยากแชร์ความรั่วของแกมากไอ้ณะ (ตบท้ายด้วยสติ๊กเกอร์หัวเราะ)

​กวนตีนล่ะไอ้ภาค

​ด่ามากเพื่อนปากลั่นนะ

​คุณภาค คุณเพื่อนแสนดี อย่าไปเล่าคนอื่นนะคะ เพื่อนขอร้อง พลีส

​ขอร้องอย่างเดียวไม่ได้ ต้องขอเลี้ยงด้วย

​อะจะเอาอะไร ไหนบอกสิ๊

​ยอมรับแหละว่าใจชื้นขึ้นมานิดหนึ่ง ที่เขายังคงแชทโต้ตอบคุยเล่น เหมือนคืนนั้นไม่มีอะไรเกินเลย เฮ้อ...แบบนี้จะได้มองหน้ากันติด ณรินทร์ไม่อยากจะเสียเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอไป เพราะคืนที่เมาเลอะเทอะไร้สตินั่นแหละน่า

​แถมจำอะไรก็ไม่ค่อยได้มาก

​จำได้ซีนหนึ่งวับๆ แวมๆ คือเขาดูดหน้าอกเธอ...

​จะไปคิดทำไมนะยัยณะ พอคิดขึ้นมาก็ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เหมือนปากของเขายังอยู่ตรงนั้น แล้วความรู้สึกหวนระลึกก็ทำให้เธอรู้สึกร้อนวาบไปทั้งท้องน้อย

​ราวกับมีผีเสื้อหลายพันตัวกระพือปีกอยู่ตรงนั้น

​ประสบการณ์เซ็กซ์อันน้อยนิดแบบถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่างของณรินทร์ มันทำให้แวบหนึ่งเกิดคิดขึ้นมาว่า กับเขามันเป็นยังไงกันนะ?

​อย่าไปคิดแบบนั้นเชียวนะยัยณะ หนแรกคือความพลาด ตีเนียนไปได้ว่าไม่ได้ทำอะไร หนสองนี่...อย่าคิดจะมีเลยเชียว อย่านะยัยณะ

​เตือนตัวเองเสร็จ แล้วก็เหลือบมองแชทที่ทางเขาพิมพ์ขึ้นมา

​

​เอาได้จริงๆ เหรอณะ

​เอ่อ ก็จะเอาอะไรล่ะ จะกินอะไรบอกมา

​อืม...งั้นเดี๋ยวไปบอกเย็นนี้ก็แล้วกัน แกรอฉันล่ะ

​เอ่อ

​ณรินทร์เม้มปากแน่น เขาอาจจะจำได้แต่แกล้งเนียนแบบเธอก็ได้ ดีออก จะได้มองหน้ากันติด จะได้ไม่ต้องคิดอะไร

​สิ่งที่จะต้องกาไว้ในหัวใจเลยล่ะว่าห้ามชวนภาคพลไปดื่มเด็ดขาด

​ถ้าจะดื่มก็ต้องไปแบบมวลหมู่มาก และห้ามไปสองคน ห้ามดื่มเกินเบียร์สองขวดนะ

​เตือนตัวเองแล้วก็โล่งอก

​แต่ลึกๆ ทำไมแปลบๆ นะพอเขาทำไม่รู้ไม่ชี้เข้าจริงๆ แบบนั้น