ตอนที่36 อันตรายกำลังจะมาแล้ว

อันฉีรีบกระโดดลงจากรถม้าอย่างคล่องแคล่ว ตามมาด้วยองค์หญิงที่เป็นแม่ทัพจ้าวมารออุ้มลงจากรถม้า เพราะนางไม่มั่นใจในการกระโดดเท่าใดนัก ถึงแม้จะไม่สูงมากสามีผู้อยากเอาใจภรรยา ก็ไม่อยากให้องค์หญิงกระโดดลงไปเอง จึงอาสามายืนรอรับตลอดทุกครั้ง

อันฉีรีบเดินสำรวจพื้นที่พร้อมองครักษ์ที่เดินประกบนางทันที อันฉีมองพื้นที่ที่มีต้นไม้หลายต้นอย่างพอใจ ก่อนนางจะบอกให้หวงลู่กลับไปเอาลวดและหนังยางที่รถม้ามา นางบอกทุกคนให้ทำตามโดยการนำลวดมามัดขึงกับหนังยางเส้นใหญ่ นางจะทำคล้ายหนังสติ๊กในยุคปัจจุบัน

แต่จะผูกติดกับต้นไม้ทั้งสี่ด้าน เมื่อถูกปล่อยออกไปความเร็วและแรงของลวดเส้นเล็ก ๆ จะคมดั่งกระบี่ที่สามารถตัดร่างของคนได้ แต่หากโดนบริเวณเสื้อผ้าก็อาจบาดเจ็บอย่างรุนแรงได้เช่นกัน ในเมื่อพวกเขาเริ่มก่อน ต่อไปนางก็จะไม่ยอมงอมืองอเท้ารอความตายอีกต่อไป ร้ายมาร้ายกลับไม่โกงอย่างแน่นอน คนเราเมื่อถึงจุดที่ต้องลุกขึ้นมาสู้ก็ไม่สนวิธีการเหมือนกัน

อันฉีนำเชือกเส้นเล็กมาขึงในระยะห่างออกไป หากว่าใครเดินมาชนเข้าจะส่งเสียงเตือนทันที นางซื้อกระดิ่งมาห้อยเอาไว้ส่งเสียงเตือน ถึงแม้จะมีคนเป็นเวรยามเฝ้าตลอดเวลา แต่หากมีเสียงเตือนล่วงหน้าย่อมเตรียมรับได้ดีกว่าอย่างแน่นอน

“เหนื่อยมั้ยลูกสาวพ่อ” ฟู่อันเฉิงเดินมาส่งน้ำดื่มให้บุตรสาว ที่ยามนี้ช่วยสี่องครักษ์ทำค่ายกลอย่างขะมักเขม้น “ก็พอไหวเจ้าค่ะ” อันฉีรับน้ำมาดื่มก่อนจะเริ่มอธิบายให้ บิดา หมิงอ๋อง แม่ทัพจ้าวและคนอื่นได้เข้าใจ

“เราจะดึงลวดให้ตึงคล้ายสายธนู แล้วนำมาผูกไว้กับต้นไม้ตรงกลางต้นนี้ เชือกเส้นเล็กที่ไกลออกไปจะเป็นตัวส่งสัญญาณหากใครเดินเตะมัน พวกเราจะได้เตรียมตัวตั้งรับกันได้ทันท่วงที เมื่อคนร้ายเข้ามาใกล้เราจะตัดเชือกที่ดึงลวดเอาไว้ แรงดีดอย่างแรงจะทำให้ลวดคมมาก สามารถตัดคอคนได้ ในระหว่างที่พวกเขาเสียหลัก พวกเราก็ใช้เวลานั้นออกไปจัดการพวกเขาเจ้าค่ะ”

แปะ แปะ ทุกคนปรบมือให้นางทันที วีธีแยบยลมากจริง ๆ จ้าวซีฮั่นและหมิงอ๋องหันไปมองหน้ากันอย่างพอใจ เขาจะนำไปใช้ในศึกสงคราม แต่ว่าอันฉีเห็นท่าทางของพวกเขา ก็พอจะเดาออกว่าพวกเขาคิดอะไร นางจึงเอ่ยขึ้น

“หากจะทำไปใช้ในศึกสงคราม หม่อมฉันมีอีกวิธีหนึ่งที่ได้ผลดีกว่าเพคะ สิ่งนั้นเรียกว่าระเบิด แต่ว่าต้องใช้เวลาในการทำมันขึ้นมา อาวุธชนิดนี้ร้ายแรงมาก สามารถทำให้ร่างกายคนแหลกละเอียดได้เลยเพคะ”

“พระชายาท่านจะเก่งเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ” หวังซูเอ่ยชมขึ้นมาทันที อย่างแสนจะภาคภูมิใจในตัวนาง

“ก็ข้าเป็นชายาของท่านอ๋องก็ต้องเก่งสิ” อันฉีเอ่ยตอบยิ้ม ๆ ทำเอาทุกคนหัวเราะกันออกมาอย่างชอบใจ ส่วนหมิงอ๋องรีบดึงนางไปกอดทันที พูดจาเอาใจเขาต่อหน้าทุกคนเช่นนี้ มันน่าให้รางวัลนัก

คืนนั้นทุกคนเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อว่า จะมีสิ่งใดเกิดขึ้นหรือไม่ ปรากฏว่าไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น ทำให้ทุกคนถอนใจออกมาอย่างโล่งอก อันฉีบอกทุกคนว่าอย่าเพิ่งไว้ใจสถานการณ์ ป้องกันเอาไว้ก่อน ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย เพราะหากมีค่ายกลเอาไว้พวกเขาก็สามารถแอบพักสายตาได้บ้าง

คืนต่อมาก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้ทุกคนเริ่มคิดว่าคนร้ายอาจจะไม่บุกมาในยามค่ำคืน แต่อันฉีก็ยังคงให้คนทำค่ายกลเอาไว้เหมือนเดิม แต่ว่าคืนนี้อันฉีหลับแต่หัววันเพราะว่ารู้สึกปวดหัว นางจึงรีบดื่มยาและนอนพัก จากนั้นก็หลับไปในทันที แต่แล้วเสียงเรียกปลุกนางให้ตื่นก็ดังเข้ามา

“อันฉี อันฉีลูกแม่ตื่นเถิด อันตรายกำลังจะมาแล้ว อันฉีตื่น…อันฉี…” เสียงปลุกดังซ้ำ ๆ ก้องอยู่ในหู อันฉีลุกพรวดพราดขึ้นมาทันที เพราะนางจำได้ว่าเสียงนั้นคือมารดาของร่างนี้ หากว่านางมาเตือนเช่นนี้ คงต้องเป็นคืนนี้สินะ นางจึงรีบไปปลุกองค์หญิง จากนั้นก็รีบกระโดดลงมาจากรถม้า

“ท่านอ๋องตื่นเถิดเพคะ ท่านพ่อตื่นเถอะเจ้าค่ะ” อันฉีรีบไปเขย่าร่างของพวกเขาอย่างเร่งรีบ หมิงอ๋องลืมตาขึ้นมาพร้อมคว้ากระบี่ทันที เสนาบดีฟู่ก็รีบคว้ากระบี่ด้วยเช่นกัน องค์หญิงก็รีบไปปลุกแม่ทัพจ้าวให้ตื่นขึ้นมา องครักษ์ทุกคนรีบเตรียมพร้อมทันที

อันฉีรีบดึงมือขององค์หญิงแล้วไปแอบซ่อนอยู่ใต้รถม้า กริ่งงง กริ่งงง เสียงกระดิ่งดังขึ้นมาทำให้ทุกคนจับกระบี่เอาไว้แน่น ไม่นานชายฉกรรจ์ในชุดดำหลายสิบคนก็วิ่งกรูกันเข้ามา หมิงอ๋อง จ้าวซีฮั่น รอจังหวะให้พวกเขาวิ่งมาใกล้อีกนิด จากนั้นก็ฟันฉับไปที่เชือกที่มัดเอาไว้ทันที ปึก! อ๊ากกก… เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นมา ลวดเส้นเล็กที่ทรงพลังดีดออกไปตัดลำคอคนร้ายทันที

จากนั้นองครักษ์ก็พุ่งออกไปจัดการคนร้าย โดยไม่ปล่อยให้พวกเข้าได้ทันตั้งตัว ฉึบ! อ๊ากกก ร่างของคนร้ายคนแล้วคนเล่าล้มลงกับพื้น เลือดสด ๆ พุ่งกระฉูดออกมา พวกเขาสิ้นใจตายทันที เพียงไม่นานทุกอย่างก็กลับมาสงบอีกครั้ง สภาพศพของคนร้ายนอนตายเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้น

อันฉีและองค์หญิงค่อย ๆ คลานกันออกมาจากใต้รถม้า อันฉีรีบก่อกองไฟอย่างเร่งรีบ เพราะนางเดาว่า ทุกคนคงจะต้องไปชำระล้างร่างกายที่เต็มไปด้วยเลือด แต่เพราะยามนี้ดึกมากแล้ว อากาศจึงค่อนข้างเย็น นางจึงก่อไฟให้ทุกคนได้ผิง และนางก็จะต้มน้ำเพื่อชงชาร้อน ๆ ให้กับทุกคนได้ดื่มแก้หนาว

อันฉีรีบนำเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้หมิงอ๋องและเสนาบดีฟู่ได้เปลี่ยน จากนั้นก็ไปนำชุดสำรองมาให้องครักษ์ พวกเขาจึงตรงไปที่ลำธารทันที อันฉีจึงคิดจะต้มโจ๊กเพราะเวลานี้ก็ใกล้เช้าเต็มทีแล้ว ส่วนองค์หญิงหมิงเยว่ก็ช่วยหยิบจับงานอย่างคล่องแคล่ว

แต่แล้วก็มีคนกลุ่มหนึ่งควบม้าใกล้เข้ามา จากนั้นก็รีบกระโดดลงจากหลังม้า แล้วตรงเข้ามาหาอันฉีและองค์หญิงหมิงเยว่ ถวายบังคมองค์หญิง ถวายบังคมพระชายาพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทให้กระหม่อมมาถวายการอารักขาพ่ะย่ะค่ะ” อันฉีมองพวกอย่างพิจารณา ก่อนองครักษ์จะยื่นป้ายประจำตัวให้ดูเป็นการยืนยัน

“มาถึงกันแล้วรึ?”

“ถวายบังคมท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”

“ไปจัดการศพคนร้ายให้เรียบร้อย”

“พ่ะย่ะค่ะ”

อันฉีรีบลุกขึ้นมาสวมเสื้อคลุมให้หมิงอ๋องอย่างใส่ใจ เพราะอากาศยามเช้าค่อนข้างหนาว เมื่อสวมให้เขาเสร็จหมิงอ๋องก็กอดนางเอาไว้แน่น เพราะร่างของนางอุ่นทำให้เขาหายหนาวได้ดีทีเดียว อันฉีรีบจับมือเขามานั่งข้างกองไฟ จากนั้นก็เริ่มชงชาแจกจ่ายให้ทุกคนเพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้แก่ร่างกาย