Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

หมิงอ๋องนั่งอ่านข้อความที่นางเขียนพร้อมกับนั่งฟังหวังเหล่ยรายงานเรื่องราวของนางไปด้วย คุณหนูฟู่อันฉีเพิ่งผ่านพ้นวัยปักปิ่นไปเพียงหนึ่งปี ซึ่งก็หมายความว่านางมีอายุเพียง 16 ปี พอเขาฟังมาถึงตรงนี้ก็หวนให้นึกถึงรูปร่างของนางขึ้นมาทันที รูปร่างของนางงดงามอย่างไร้ที่ติ จนเขาต้องฝากรอยเอาไว้มากมาย นางเข้ามาดูแลกิจการของครอบครัวแทนมารดาของนางที่จากไป เพราะฟู่อันเฉิงแต่งงานกับบุตรสาวพ่อค้าตระกูลเจานามว่า เจาจินเยว่ นางมีสินเดิมมากมายที่ได้ยกให้เป็นมรดกของบุตรสาว ยามนั้นฟู่อันฉีในวัยเพียง12ขวบ ก็ลุกขึ้นมาดูแลกิจการได้อย่างน่าทึ่ง ทำให้ฟู่อันเฉิงผู้เป็นบิดาภูมิใจเป็นอย่างมาก จากที่รักและตามใจนางอยู่แล้ว เขาได้มอบตำแหน่งนายหญิงให้กับนางทันที ไม่ว่าจะเรื่องดูแลจวนหรือกิจการร้านค้า เขาไว้ใจให้นางดูแลทั้งหมดทั้งหมดฟู่อันเฉิงเป็นเสนาบดีฝ่ายยุติธรรม มีความซื่อตรงสุจริตในหน้าที่การงาน จึงเป็นที่ไว้ใจของฮ่องเต้เฉินเฟยเทียนเป็นอย่างมาก ผู้คนจึงนับหน้าถือตาและให้ความเกรงใจเขาอยู่ไม่น้อย“ท่านอ๋องจะทำอย่างไรต่อไปพ่ะย่ะค่ะ ยังจะให้ไปจับคุณหนูรองเสิ่นมาแก้แค้นอยู่อีกหรือไม่?”“ไม่ต้องแล้ว” เขาเอ่ยตอบพร้อ

ฝ่ามือที่เตรียมจะฟาดเขาค้างอยู่กลางอากาศ เมื่อเขาจับมันเอาไว้ ก่อนจะกระชากร่างของนางมากระแทกอกดังปึก! กลิ่นกายหอมกรุ่นลอยมาปะทะจมูกเขาในทันที เขาจับนางให้นั่งบนตักของเขา ชาย สองแขนกอดรัดร่างของนางเอาไว้“ทำร้ายเชื้อพระวงศ์มีโทษสถานใดเจ้ารู้หรือไม่?”“ไม่อยากรู้เพคะ” นางไม่สนใจอะไรทั้งนั้นเพราะใจของนางเดือดยิ่งกว่าน้ำร้อนต้ม เขากล้าฉีกสัญญาที่นางเขียนขึ้นมา เขาเป็นบุรุษประเภทไหนกันลงนามด้วยการประทับตรา และเป็นถึงท่านอ๋องควรรักษาคำพูด นางไม่น่าเชื่อใจเขาเลย“เราลองคบกันดูไหม?”“ไม่เพคะ”“ข้าให้เจ้าตอบใหม่”“ไม่...อื้อออ” เขาบดจูบลงมาทันทีอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดดูดดึงลิ้นเล็กของนางอย่างหลงใหล ผ่านไปสักพักเขาก็ถอนจูบออกมาแล้วมองใบหน้าแดงก่ำของนางอย่างเอ็นดูริมฝีปากของนางบวมเจ่อจากแรงดูดดึงของเขา ยิ่งมองเขาก็ยิ่งมีอารมณ์ นางจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ แต่เขาไม่ใส่ใจเลยสักนิดกลับมองว่ามันช่างน่าเอ็นดู“คบกับข้า”“ไม่…อื้อออ” นางอยากจะบ้าตายเขามันคนฉวยโอกาสเห็นแก่ตัวที่สุดรังแกคนไม่มีทางสู้ ร่างของอันฉีอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของเขา น้ำตาของนางไหลออกมาเพราะควา

จวนตระกูลฟู่“คุณหนูดื่มยาเจ้าค่ะ” ลี่จูยกยาที่เพิ่งต้มเสร็จมาให้อันฉี ซึ่งวันนี้เป็นวันที่สามแล้วที่อันฉีดื่มยาห้ามครรภ์ เพราะมาอยู่ในยุคโบราณนางไม่มั่นใจกับกับยาในยุคนี้ จึงต้องดื่มหลายวันหน่อยเพื่อความแน่ใจ การมีลูกต้องพร้อมหากยังไม่พร้อมก็อย่าปล่อยให้มันเกิดขึ้นมาอย่างเด็ดขาด “คุณหนูกำลังทำอะไรอยู่หรือเจ้าคะ?”“ก็กำลังวางแผนว่าจะทำอาหารอะไรบ้างสำหรับงานเลี้ยง เห็นท่านพ่อบอกว่าฮ่องเต้ต้องการเช่าเรือสำราญ” ลี่จูมองอันฉีนายสาวด้วยสายตาภาคภูมิใจ ถึงนางจะอายุยังน้อยแต่ก็มีความเป็นผู้นำและมีความสามารถมาก ยามนี้คนงานทุกคนต่างให้ความเคารพนางอย่างไร้ข้อกังขาใด ๆ อันฉีประกาศชัดเจนว่า หากว่าต้องการทำงานกับตระกูลฟู่ก็ต้องเชื่อฟังนาง หากไม่เชื่อฟังก็เชิญไปทำงานที่อื่น เพราะนางไม่ต้องการจ้างคนที่แข็งข้อกับนายจ้าง ที่อันฉีประกาศออกไปเช่นนั้นก็เพราะว่า ตอนที่นางมาอยู่ในร่างนี้อันฉีมีอายุเพียง12ปี แรก ๆ ทุกคนต่างก็ต่อต้านเพราะเห็นว่านางเป็นเพียงเด็กสาวที่เยาว์วัยและไร้ประสบการณ์ แต่พอเวลาผ่านไปอันฉีก็พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นและประจักษ์ต่อสายตาว่า จะเด็กหรือผู้ใหญ่หากมีความตั้งใจก็ทำได้เหมือนกั

ฟู่อันฉีกลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่าย อะไรคือการหว่านเสน่ห์ นางยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ พวกนางคิดกันไปเองหรือเปล่า หรือว่าวันนี้สิ่งที่นางทำออกไปคือการหว่านเสน่ห์ มันก็คือการบริการลูกค้าอย่างเป็นมิตรและจริงใจ นางไปหว่านเสน่ห์ตรงไหน นางจะหวาดระแวงเกินไปหรือไม่ “วันนี้ข้าดูแลลูกค้าอย่างจริงใจ ท่านมองว่าข้าหว่านเสน่ห์ใส่พวกเขาอย่างนั้นหรือ? ข้าปฏิบัติต่อลูกค้าทุกคนเท่าเทียมกัน หากมีคนจะมาชอบข้าก็ช่วยไม่ได้ เพราะข้าเชื่อว่าข้าไม่ได้หว่านเสน่ห์แต่อย่างใด”เสิ่นเยว่เล่อได้ยินเช่นนั้นก็เหยียดยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน “บุตรสาวแม่ค้ามองเห็นเงินทองสำคัญกว่าความรู้สึกของคนอื่นสินะ”อันฉีได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มโมโหขึ้นมาบ้างเหมือนกัน เห็นทีจะคุยกันไม่รู้เรื่อง หากว่าการต้อนรับลูกค้าด้วยความเป็นมิตรและอัธยาศัยไมตรีที่ดีคือการหว่านเสน่ห์ ชาตินี้นางก็ไม่ต้องทำมาหากินอะไรแล้ว “หากว่าท่านหวาดระแวงขนาดนั้น ไปบอกเขาว่าอย่ามากินอาหารที่นี่ง่ายที่สุด”“หมายความว่าหากพวกเขามากินอาหารที่นี่ เจ้าก็จะปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเดิมใช่หรือไม่?” เสิ่นเยว่เล่อกำหมัดแน่น คลื่นโทสะโหมซัดเข้ามาทีละนิด“ข้าเคยได้ยินข่าวมาว่

จวนตระกูลเสิ่นเสนาบดีเสิ่นหลังจากฟังเรื่องราวจากบุตรสาวคนโตก็รู้สึกไม่พอใจ คุณหนูฟู่บุตรสาวของเสนาบดีกรมยุติธรรมอย่างนั้นหรือ เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่านางอยากแต่งงานกับเชื้อพระวงศ์ เท่าที่เคยได้ยินชื่อเสียงของนาง นางสนใจทำการค้ามากกว่าจะเป็นคุณหนูในห้องหอ แต่หากว่าเชื้อพระวงศ์ต้องตาต้องใจนางเข้าละจะทำอย่างไรดี บุตรสาวของเขาหมั้นหมายกับองค์รัชทายาทมาได้สองปีแล้ว แต่องค์รัชทายาทไม่มีท่าทีจะกำหนดวันแต่งงานเสียทีเรื่องนี้แปลกมากจริง ๆ เห็นทีเขาต้องกราบทูลเรื่องนี้ต่อฮ่องเต้ ไม่เช่นนั้นตำแหน่งพระชายาของเสิ่นเยว่เล่ออาจจะไม่มั่นคง“ข้าต้องทูลให้ฝ่าบาทเร่งกำหนดวันแต่งงานของเจ้า” เสิ่นเยว่เล่อได้ยินก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ “ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ”ฟู่ฮูหยินนั่งครุ่นคิดด้วยสีหน้าเคร่งครียด ยามนี้เงินทองร่อยหรอเพราะน้องชายของนางติดการพนันอย่างหนัก แล้วไหนจะเป็นบุตรชายของนางฟู่อี้ซวนก็เผลอไปเล่นจนติดงอมแงม วัน ๆ พวกเขาไม่ทำอะไรพากันเข้าแต่บ่อนพนัน เสียมากกว่าได้แต่ก็ยังไปเล่นกันทุกวันที่อันฉีเสนอมาว่าจะให้เงินสองหมื่นตำลึงแลกกับร้านอาหารเหลา หากเป็นก่อนหน้านี้นางย่อมตกลงโดยทันที แต่ว่ามายามนี้นางทำ