Mag-log inShare
บทที่ 1.2
Petsa ng paglalathala:
2026-04-03 08:57:28เขาให้นึกสงสัยนักว่าในวันนั้นที่เสด็จพ่อให้เขาเลือก ระหว่างรั้งอยู่ที่เมืองหลวง กับตามเซี่ยเฉิงอวี่กลับหวงซาน หากเขาเลือกอย่างหลังจะเกิดอะไรขึ้น
“สายน้ำไม่อาจไหลย้อนกลับฉันใด เรื่องที่ผ่านไปแล้วย่อมไม่อาจเปลี่ยน ทำได้เพียงก้าวเดินไปข้างหน้า”
เฉียนซีหลิวหันไปมองทิวทัศน์โดยรอบของวัดหนิงอัน เขาเลือกมาที่นี่เพราะเงียบสงบ แต่กลับพบว่าวัดนี้มีคนพลุกพล่านกว่าที่เคย
“ที่นี่เปลี่ยนไปมาก”
“คงเพราะข่าวลือกระมัง” เห็นอีกฝ่ายเปลี่ยนอารมณ์โดยสิ้นเชิง เซี่ยเฉิงอวี่เองก็ไม่ได้รีบร้อนกล่าวอะไรออกมาอีก “ได้ยินมาว่าวัดแห่งนี้เริ่มมีชื่อเสียงเมื่อเดือนสองเดือนมานี้”
“ชื่อเสียงเรื่องใดหรือ”
“ขอพรเลือกคู่”
เฉียนซีหลิวเลิกคิ้วมองอาจารย์อาของตนอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เหลวไหล”
เซี่ยเฉิงอวี่หัวเราะ “จะไปดูหน่อยหรือไม่ ไม่แน่อาจมีเรื่องสนุกก่อนกลับเข้าวังหลวง”
“ก็ยังดีที่ท่านไม่ได้ทุบข้าให้สลบแล้วให้องครักษ์แบกข้ากลับเข้าวังหลวง”
“ข้าน้อยมิบังอาจ”
เฉียนซีหลิวไม่ใคร่จะเห็นด้วยกับประโยคนั้นนัก
มองดูเฮยโม่และไป๋หลิง คนสนิทของอดีตจักรพรรดิซึ่งอยู่ข้างกายเซี่ยเฉิงอวี่ เขายังเคยคิดเล่นๆ ว่าหากอาจารย์อาอายุน้อยกว่านี้สักสามสี่ปี บางทีอาจารย์อาอาจจะเป็นโอรสของเสด็จพ่อไม่ใช่เขา
มีอย่างหรือองครักษ์มากฝีมือถึงสองคน กลับถูกส่งไปอยู่ข้างกายกุนซือ แทนที่จะมอบให้เป็นองครักษ์องค์ชายอย่างเขา
ยังมี...สองคนนั้นก็ดูเลื่อมใสในตัวเซี่ยเฉิงอวี่จนน่าเจ็บใจ!!!
“เช่นนั้นข้าก็ไม่อาจออกมาเสียเที่ยว เราลองไปดูหน่อยก็แล้วกัน ไม่แน่ว่าคู่ครองของท่านอาจอยู่แถวนี้”
เซี่ยเฉิงอวี่เพียงยิ้มที่มุมปาก ในดวงตาฉายแววไม่เชื่อถือในเรื่องนี้ “ที่แน่ๆ พวกนางคงมิใช่สตรีสูงศักดิ์ที่ทรงหมายพระทัยให้แต่งเข้าจวนมหาเสนาบดีพ่ะย่ะค่ะ”
“บอกท่านไปแล้วว่ามิใช่ข้า เป็นเสด็จแม่ต่างหาก”
“อ้อ” เซี่ยเฉิงอวี่เดินตามจักรพรรดิไปด้วยท่าทีระอา
เขาไหนไม่รู้ว่าเฉียนซีหลิวต้องการรั้งเขาเอาไว้ในเมืองหลวง ดังนั้นจึงหวังให้เขาแต่งบุตรีขุนนางสักคนมาเป็นฮูหยิน ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงไม่เปลี่ยนใจ
เขาเติบโตที่หลงซาน และไม่คิดจะปักหลักที่ใดนอกจากที่นั่น ถึงวันนี้มีฐานะที่เรียกได้ว่าอยู่ใต้เพียงหนึ่งคน แต่อยู่เหนือคนนับหมื่น เขาก็ยังคงยืนยันจะกลับหลงซานหากราชสำนักมั่นคง
“ให้องครักษ์ของท่านตามเข้าไปก็แล้วกัน ที่เหลือให้รอด้านนอก ขืนยังเดินตามกันเข้าไปในอารามมีหวังผู้คนได้แตกตื่นกันพอดี”
เรื่องนี้เซี่ยเฉิงอวี่เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นนอกจากเฮยโม่และไป๋หลิงแล้ว องครักษ์ที่เหลือจึงกระจายกันออกไป
ภายในวัดหนิงอันมีผู้คนพลุกพล่านมากกว่าทุกครั้ง ก็เพราะมีข่าวว่าไต้ซือไป๋เย่ได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมการก่อตั้งวัดแห่งใหม่ยังต่างเมือง ทั้งนี้ก็เพราะศิษย์อาวุโสจากวัดหนิงอัน กำลังจะย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสที่นั่น
ข่าวลือว่ากันว่าเจ้าอาวาสวัดหนิงอันอาคมแก่กล้า ถึงขั้นที่ว่าสามารถมองเห็นอนาคต ยิ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับชะตาคู่ครองก็ยิ่งแม่นยำ ดังนั้นก่อนเจ้าอาวาสไปจากเมืองหลวงชาวบ้านจึงอยากจะพบและสนทนากับเขาสักครั้ง
ในที่สุดเฉียนซีหลิวที่ปะปนกับชาวบ้าน ก็มีโอกาสได้เข้าพบไต้ซือไป๋เย่ หลวงจีนน้อยส่งกระดาษและพู่กันให้ พร้อมกับย้ำให้เขียนชื่อแซ่ วันเดือนปีเกิดด้วยลายมือตัวเอง
หลังถูกเฉียนซีหลิวคะยั้นคะยอ ในที่สุดเซี่ยเฉิงอวี่ก็เขียนลงไปเพียงหนึ่งประโยค ‘อวี่’
มองดูลายมืองดงามของอาจารย์อา เฉียนซีหลิวจึงจรดพู่กันบ้าง เขาลังเลเพราะไม่อาจเผยตัว ดังนั้นจึงเขียนนามสมมุติของตัวเองลงไป ‘โจวหลิว’
ทั้งสองไม่ได้เขียนวันเดือนปีเกิด ทั้งนี้ก็เพราะเพียงนึกสนุกอยากสนทนากับไต้ซือไป๋เย่สักครา ดังนั้นเมื่อได้พบประโยคแรกที่เจ้าอาวาสวัดหนิงอันกล่าว หลังจากที่ได้เห็นลายมือของคนทั้งคู่จึงทำให้รู้สึกประหลาดใจ
“ประสกทั้งสองหากไม่เชื่อในเรื่องนี้เหตุใดยังคงมาพบอาตมา”
“ท่านเจ้าอาวาสโปรดอย่าได้ถือสา วันนี้เพราะมีโอกาสผ่านมาพอดีจึงอยากสนทนาธรรมสักครา” เฉียนซีหลิวเกิดความรู้สึกอยากจะลองรู้เรื่องคู่ครองให้อาจารย์อาของตนสักครา “ท่านลองดูใบนี้ วันเดือนปีเกิดของเขาคือ...”
เซี่ยเฉิงอวี่ขมวดคิ้วมองอีกฝ่ายนิ่ง แต่เฉียนซีหลิวกลับยังคงยื่นกระดาษที่มีอักษร ‘อวี่[1]’ ให้เจ้าอาวาส
มองดูท่าทางสง่างามซึ่งชาวบ้านธรรมดาไหนเลยจะมี รวมไปถึงลายมืออันงดงามหนักแน่นมั่นคง บ่งบอกว่าเป็นคนมากด้วยบารมี ไต้ซือไป๋เย่จึงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“ขอถามประสกทั้งสอง กระดาษสองใบนี้เป็นลายมือที่ประสกล้วนเขียนเองใช่หรือไม่”
“ใช่แล้ว”
“นี่คือชื่อแซ่ของประสกทั้งสองคนหรือ”
“ก็...ไม่เชิง”
[1] 雨 อวี่ แปลว่า สายฝน
Pinakabagong kabanata
ชะตารักซ่อนเล่ห์ บทที่ 11.2 จบ
“หวังว่าในบ้านจะครึกครื้นขึ้นมามากกว่านี้ เจ้าคลอดตัวอวบอ้วนน้อยให้ข้าสักสามสี่คนเป็นอย่างไร”ใบหน้าของหลินหรงอวี่แดงก่ำ “เซี่ยเฉิงอวี่ ท่านนี่จริงๆ เลย!!”สาวใช้ที่เพิ่งออกมาต่างพากันสะดุ้งเฮือก พวกนางต่างมองหน้ากันเพราะคิดว่าแต่งงานวันแรกคู่แต่งงานใหม่ก็ทะเลาะกันเลยหรือ มิใช่เมื่อครู่ท่านมหาเสนาบดีจ้องมองฮูหยินราวกับจะกลืนกินหรือไรกระทั่งเสียงหัวเราะของท่านมหาเสนาบดีดังขึ้น พวกนางต่างก็พากันลูบอก ดูเหมือนเพียงหยอกล้อกันเท่านั้น“ท่านมหาเสนาบดีคงรักฮูหยินมาก ข้าไม่เคยได้ยินผู้ใดเรียกท่านมหาเสนาบดีด้วยชื่อและแซ่เช่นนั้นมาก่อน”“นั่นสิ นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยิน”“ข้าเห็นด้วย เมื่อครู่เห็นสายตาที่ท่านมหาเสนาบดีมองฮูหยินหรือไม่” กล่าวจบพวกนางก็หัวเราะใบหน้าแดงก่ำเวลาผ่านไปข่าวลือต่างๆ เกี่ยวกับมหาเสนาบดีก็แพร่ออกไป บ้างก็ว่ามหาเสนาบดีรักใคร่ฮูหยินมาก กระทั่งไม่ว่านางทำอะไรล้วนเห็นด้วยทั้งสิ้นบางคนกล่าวว่าฮูหยินมหาเสนาบดีเป็นสตรีที่ดุร้ายราวแม่เสือ แต่งเข้าจวนหลายปีท่านมหาเสนาบดีกลับไม่รับอนุสักคนบางข่าวลือรุนแรงถึงขึ้นที่ว่าทุกอย่างในจวนมหาเสนาบดี ถูกฮูหยินกุมเอาไว้ในมือจนสิ้น กระท
ชะตารักซ่อนเล่ห์ บทที่ 11.1
บทส่งท้ายแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาในม่านหน้าเตียง ปลุกคนที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้น เซี่ยเฉิงอวี่ไม่เคยตื่นสายขนาดนี้มาก่อนในชีวิต เพราะทุกเช้าก่อนฟ้าสางเขาต้องออกจากจวนเพื่อเข้าร่วมการประชุมเช้ากระนั้นวันนี้กลับต่างออกไป เขาตื่นสายและไม่จำเป็นต้องรีบร้อนลงจากเตียง เพราะนี่คือเช้าวันแรกหลังจากผ่านงานแต่งงานอันยิ่งใหญ่และเป็นค่ำคืนแรกที่เขามีสตรีร่วมเรียงเคียงหมอน สตรีที่เขาเลือกให้อยู่เคียงข้างไปตลอดชีวิตเมื่อก่อนเขาเคยคิดว่าสตรีก็เหมือนกันทั้งนั้น พวกนางจิตใจซับซ้อนเข้าใจยาก และตัวเขาก็มีเรื่องให้ต้องทำ มากกว่าพยายามเข้าใจกระบวนการความคิดของพวกนาง เขาไม่อยากสร้างความยุ่งยากให้กับตัวเอง ด้วยการพาตัวเองเข้าไปผูกพันหลินหรงอวี่แตกต่างออกไปจากสตรีที่เขารู้จัก นางมีความคิด รู้จักแยกแยะ ไม่ตีโพยตีพายน่ารำคาญ ที่สำคัญไปกว่านั้นต่อหน้านางเขาไม่จำเป็นต้องปั้นหน้าเป็นมหาเสนาบดีผู้ยิ่งใหญ่ แต่เขาคือเซี่ยเฉิงอวี่นางเชื่อใจเขาอย่างไร้กังขา ไม่สงสัย ไม่ถามให้มากความ และเขาก็ไม่ต้องอธิบายเพราะนางเข้าใจได้หลังจากใคร่ครวญเพียงเล็กน้อยมองดูใบหน้างดงามหลับใหลอยู่จนชิด เซี่ยเฉิงอวี่อมยิ้ม เขารู้สึกอย
ชะตารักซ่อนเล่ห์ บทที่ 10.4
“แม่ทัพเสิ่นคิดว่าเขาควบคุมทุกอย่างเอาไว้ แต่หารู้ไม่ว่ามิใช่ทุกคนจะมักใหญ่ใฝ่สูงเช่นกันกับเขา คนตระกูลเสิ่นที่จงรักภักดีต่อบ้านเมืองก็ยังมีอยู่”“หรือว่าเขาคิดช่วงชิงบัลลังก์จริงๆ!”เฮยโม่ถอนหายใจแต่ไม่ตอบ “หากเขาเพียงคิดควบคุมอำนาจทางการเมือง ไม่แน่ว่าเรื่องในวันนี้ตระกูลเสิ่นอาจเป็นฝ่ายชนะ แต่นี่เขาคิดจะตั้งตนเป็นใหญ่ ล้มล้างราชวงศ์” เฮยโม่ส่ายหน้าหลินหรงอวี่คิดถึงสีหน้าของเสิ่นฉงในวันนั้น “หรือว่า...” นางหวนนึกไปถึงสิ่งที่สหายเยาว์ยังกว่ากล่าวในวันนั้น กระทั่งขมวดคิ้ว “เสิ่นซูเฟยกับคุณชายห้าตระกูลเสิ่น...”“เห็นเฮยโม่มองนางด้วยสายตาประหลาดใจ นางก็ได้แต่มั่นใจในความคิดของตนก่อนหน้านี้เสิ่นฉงบอกนางว่ามีนางกำนัลซึ่งเป็นคนของเสิ่นจ้งมาหา กระทั่งกล่าวถึงราชโองการที่ถูกเขียนขึ้นก่อนหน้ามีประกาศออกมา ในวันนี้ที่เกิดการก่อกบฏของเสิ่นฉวน เสิ่นจ้งผู้เป็นบุตรชายกลับถูกบิดาส่งออกไปยังชายแดน“จักรพรรดิเล่า”“ทรงปลอดภัยดี อีกไม่นานคงได้บทสรุปแล้ว ท่านมหาเสนาบดีวางแผนนี้เอาไว้อย่างรอบคอบ เลือกคนที่เหมาะสมและไม่มีใครเห็นเขาอยู่ในสายตา คาดว่าเสิ่นจ้งเองก็คงตระหนักดีว่าไม่มีทางเลือก หากไม่อาจห้าม
ชะตารักซ่อนเล่ห์ บทที่ 10.3
“ไม่ต้องกลัว มีข้าอยู่ ข้าไม่มีทางให้เจ้าตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน...” คล้ายเสียงเขากระซิบที่ข้างหูแผ่วเบา แต่นางไหนเลยจะล่วงรู้ว่านั่นคือเสียงเขาจริงๆ หรือเพราะตัวเองตื่นกลัวจนเกินไป ดังนั้นจึงหูแว่วกระทั่งคิดไปเองไม่รู้เวลาผ่านไปกี่ชั่วยาม หลินหรงอวี่ตื่นขึ้นพร้อมกับอาการปวดศีรษะ นางขยับตัวไม่ได้รู้สึกเหมือนร่างกายไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่ง อาการเช่นนี้นางคล้ายเคยเผชิญมาก่อน แม้อาการแตกต่างแต่ผลข้างเคียงทิ้งอาการแบบเดียวกัน...นางถูกวางยาห้องที่นางนอนอยู่ทั้งเล็กและแคบแต่ก็สะอาดสะอ้าน กลิ่นกำยานหอมยังคงลอยอวล นี่เป็นกลิ่นเปลือกสนที่นางชอบและมีเพียงไม่กี่คนที่ล่วงรู้ หนึ่งในนั้นก็คือเสิ่นฉงหัวใจของหลินหรงอวี่หล่นวูบ เสียงสนทนาแว่วเข้ามาให้ได้ยิน เป็นเสียงที่อยู่อีกด้านของผนังห้อง“ด้านนอกมีความเคลื่อนไหวเพิ่มเติมหรือไม่”“ยังคงวุ่นวายขอรับ ทั่วทั้งเมืองหลวงถูกปิดล้อมด้วยคนของแม่ทัพเสิ่น คาดว่าอีกไม่กี่ชั่วยามแม่ทัพเสิ่นคงบุกเข้าวังหลวงได้อย่างแน่นอน”“ฉวยโอกาสในคืนงานเลี้ยงลงมือ แม้เสี่ยงแต่เหล่าองครักษ์และทหารรักษาการที่สังสรรค์กันมาทั้งคืน เสิ่นฉวน...เสิ่นฉวน”มีเสียงถอนหายใจออกมาอย่
ชะตารักซ่อนเล่ห์ บทที่ 10.2
อยากพักผ่อนสักครู่ก็ได้ ที่นี่ท่านไม่ต้องเสแสร้งเป็นมหาเสนาบดีผู้ยิ่งใหญ่”“ที่นี่หรือ” เขาเลิกคิ้วมองนาง“ข้าหมายถึง...” นางครุ่นคิดเล็กน้อย “กับข้าท่านไม่ต้องเสแสร้งเป็นมหาเสนาบดีแค้วนเฉียน”“เช่นนั้นข้าคือใครเล่า”“เซี่ยเฉิงอวี่” นางมองเขานิ่งเขากลับยิ้มเช่นเดิม ยิ้มที่เหมือนกับทุกครั้งที่เขายิ้มให้ขุนนาง หรือแม้กระทั่งยิ้มให้คนทั่วไป เป็นรอยยิ้มที่ให้ความรู้สึกคล้ายสวมหน้ากากคิดได้ดังนั้นหลินหรงอวี่พลันขมวดคิ้วให้ตัวเอง นาง...แยกแยะได้อย่างไรว่าเขายิ้มเช่นไร ที่สำคัญไปกว่านั้นนางแยกแยะออกตั้งแต่เมื่อไรเซี่ยเฉิงอวี่ยังคงจ้องมองทุกความเปลี่ยนแปลงในดวงตาคู่งาม กระทั่งรู้สึกได้ว่านางคล้ายตระหนักถึงความหมายของเรื่องทั้งหมดจุมพิตอ่อนโยนประทับลงยังริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง ครั้งนี้ไร้ซึ่งความลังเล มันเนิ่นนานราวกับทั้งสองไม่อยากปล่อยมือจากกันและกัน และนางเองก็ตอบสนองเขาด้วยความเต็มใจไม่มีประโยคอันหวานล้ำ ไม่มีคำพูดที่แฝงความนัย มีเพียงสัมผัสและการกระทำที่บ่งบอกว่าคนทั้งสองเข้าใจกันและกันเป็นอย่างดี“หวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจในภายหลัง” เขากระซิบ“หากข้าเสียใจในภายหลังเล่า ท่านจะปล่อยข้าไปหรือ
ชะตารักซ่อนเล่ห์ บทที่ 10.1
หลินหรงอวี่โขกศีรษะรับราชโองการ แน่นอนนางย่อมไม่ได้รับเลือกเป็นสนมของจักรพรรดิ เรื่องนี้ไม่ได้ผิดความคาดหมายแต่อย่างใด เพราะบทบาทของนางในวังหลวงแห่งนี้ได้กำหนดเอาไว้แต่แรกแล้ว เพียงแต่รอว่าวันใดนางจะได้ก้าวออกมาแสดงบทบาทของตัวเองเท่านั้นการแต่งตั้งซึ่งพลิกความคาดหมาย สั่นคลอนราชสำนักกระทั่งเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ขึ้น ไม่มีผู้ใดไม่จับตามองความเคลื่อนไหวของจวนแม่ทัพ เนื่องจากทุกคนล้วนมั่นใจว่าเสิ่นฉงต้องได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮา หรืออย่างน้อยก็ต้องได้เป็นกุ้ยเฟยถึงอย่างนั้นตำแหน่งที่นับว่าเป็นรองท่านหญิงอีกสองคน ล้วนไม่อยู่ในความคาดหมายทั้งสิ้นหลังการแต่งตั้งย่อมมีงานเลี้ยงจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ หลินหรงอวี่อยู่รับใช้ข้างไทเฮา กระทั่งหลายครั้งที่มองไปยังเซี่ยเฉิงอวี่ แต่เขากลับไม่เคยมองมายังทิศทางที่นางยืนอยู่เลยสักครั้ง มองดูเสิ่นซูเฟยที่มีท่าทีเงียบขรึม แต่กต่างไปจากนิสัยร่าเริงที่อีกฝ่ายเคยเป็น หญิงสาวได้แต่รู้สึกกังวลจักรพรรดิโจวเซวียนหล่อเหลาสง่างาม กระนั้นเขากลับมีนิสัยคล้ายเซี่ยเฉิงอวี่อยู่หลายส่วน นางมองอย่างไรก็ไม่อาจคาดเดาว่าแท้ที่จริงเรื่องราวต่อจากนี้ บทสรุปจะจบลงเช่นไรห
Maaari mong magustuhan
ย้อนรักทวงแค้น
วิ๋นเจิง236.9K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน42.9K viewsทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น33.5K viewsเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่142.8K viewsหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์3.5K viewsสะใภ้ชั่วกลับใจ เกิดใหม่พร้อมระบบแต้มบุญ ยุค 80
ยอดกวีสี่ฤดู385 viewsใต้เท้าอวี่ผู้เย็นชาคลั่งรักภรรยาผู้อ่อนหวาน NC20+
เสี่ยวล่า1.5K viewsทะลุมิติ ไปวาดการ์ตูนวายในราชวงศ์เวิน
ไป๋ซวง204 views
