ความลับของสามี

"หรูอี้คุณนี่มัน..."

ซื่อห่าวกัดฟันเมื่อใกล้จะถึงจุดหมายปลายทาง เขากับหรูอี้เป็นเพื่อนที่เรียนคณะเดียวกัน และมีความสัมพันธ์ในแบบที่ต่างคนต่างพอใจ แรกๆ เขาก็ไม่ได้สนใจเธอมากเท่าไหร่ แต่พอเหล้าเข้าปากและเผลอตัวไปมี 'วันไนท์' มันก็กลายเป็นจุดเริ่มต้นที่เน้นเอามันส์ เขากับเธอ 'Sex' คือสิ่งผูกมัด เรื่องนี้เป็น 'ความลับ' เพราะเธอกับเขาต่างคนต่างมีแฟน เขาไม่พูดเธอไม่พูดเรื่องนี้ก็ไม่แตก เธอได้ เขาได้ จะมีอะไรดีกว่านี้อีกล่ะ

ส่วนหรูอี้ที่มี 'คู่หมั้น' เป็นถึงหมอเฉพาะทางที่ทั้งหล่อ และดูดี แต่ทว่ากลับไม่มีเวลาให้ ความเหงาทำเธอเผลอใจ รู้ว่าผิดแต่ก็หยุดไม่ได้ เธอไม่พูด เขาไม่พูดจะไปกลัวอะไร ทุกอย่างคือซีเคร็ทที่ตกลงกัน

"แรงกว่านี้อีกสิคะ"

ซื่อห่าวกระแทกท่อนเอ็นเข้ามาเธอก็เด้งสะโพกสวนกลับไป ลีลารักของเขาเด็ดดวงถึงใจ ยิ่งเขาใช้นิ้วโป้งคลึงปุ่มคริสตอริสให้ ความเสียวก็พุ่งไปแตะถึงจุดสูงสุด

"อร้ายยยยย"

เธอหอบ เขาหอบ ก่อนจะนัวเนียกันใหม่ รอบเดียวมันจะไปถึงใจอะไร ผู้หญิงซ็กส์จัดอย่างหรูอี้ต้องเอาจนขาอ่อนหมดแรง ต่างจาก 'แฟน' ของเขาที่ดูอ่อนหวาน หัวอ่อน น่ารัก แค่ 'จูบ' เบาๆ ก็สั่น ท่าทางที่ยังไม่ประสาของเจียลี่ไม่ต่างจากกวางน้อยที่น่าขย้ำ แต่ถ้าเขาเข้าไปเร็วเกินโดยไม่ทันระวัง กวางน้อยตัวนั้นก็คงจะวิ่งหนีเขาไปไกล แน่นอนว่าเขา 'รัก' เธอและคิดว่าจะอดทนจนกว่าจะแต่งงานได้ แต่หลังจากสองปีผ่านไป ความต้องการก็ยิ่งเพิ่มพูน

'ให้แฟนมารับดีไหม'

'เขาไม่มีเวลาหรอก'

'ฉันขับรถไม่ไหว ไปส่งฉันหน่อยสิ'

คำว่าแค่ไปส่งไม่มีอยู่จริง เขากับหรูอี้ที่เมาหนักมากจบลงที่เตียงและหลังจากนั้นเป็นต้นมาทั้งเขาและเธอก็ไม่ใช่แค่เพื่อนที่นานๆ เจอหน้ากันก็ยิ้มทักทายอีกต่อไป ความสัมพันธ์มันถลำเกินกว่าจะถอนตัวได้ เมื่อใดที่เขาต้องการและอยากหาที่ระบาย 'หรูอี้' เป็นผู้หญิงที่พร้อมนอนอ้าขาให้ หน้าตาของเธออาจไม่ได้สะสวยเทียบเท่าแฟนเขาได้ แต่หน้าอกที่ใหญ่ล้นเต็มไม้ เต็มมือ เวลาเอาก็ทำให้คลั่งได้เหมือนกัน

ตริ้ง!

ตริ้ง ตริ้ง ตริ้ง

เสียงข้อความที่ดังทำให้ซื่อห่าวที่กำลังเสียบร่องรักของหรูอี้อย่างเมามันส์เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างหัวเตียงขึ้นมาดู

'ซื่อห่าวคุณอยู่ที่ไหนคะ'

'ทำงานใกล้เสร็จหรือยัง'

'ฉันคิดถึงคุณ'

'โทรหาได้ไหม'

ตั้งแต่คบกัน เจียลี่ไม่เคยโทรหาช่วงที่เขาทำงาน เขาเซฟตัวเองด้วยการส่งข้อความและ 'รูป' ที่ถ่ายเก็บเอาไว้ก่อนทุกครั้ง เขาไม่ทันจะตอบข้อความ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นทันที

"ไม่รับเหรอ"

หรูอี้ถาม

"เดี๋ยวก็วางเองนั่นล่ะ"

ซื่อห่าวตอบ ก่อนจะโยนโทรศัพท์ลงเตียง เสียงเรียกเข้าดังแล้วหยุดไป หนึ่งครั้ง สองครั้งพอทนได้ แต่เมื่อสายเรียกเข้ายังกระหน่ำไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไป ทำให้คนที่กำลังเข้าด้ายเข็มหงุดหงิดขึ้นมา ซื่อห่าวยกมือขึ้นเสยผมที่ปรกหน้าก่อนจะกดรับสายแฟนที่โทรกระหน่ำไม่ยอมวาง

"มีอะไรหรือเปล่าครับที่รัก"

เขาปรับอารมณ์กรอกเสียงที่ไร้ซึ่งอารมณ์หงุดหวิดลงไป ถึงแม้ในใจจะรำคาญที่โดนขัดจังหวะก็ตาม

"คุณอยู่ที่ไหนคะ"

เป็นคำถามที่เจียลี่ไม่เคยถาม

"ที่ทำงานครับ"

โกหกหน้าซื่อตาใส มืออีกข้างก็จับๆ ลูบสะโพกที่หนั่นแน่นของหรูอี้ไป เพราะมั่นใจว่าความลับที่เขาเก็บซ่อนนี้เจียลี่ไม่มีวันรู้แน่ๆ

"เปิดกล้องได้ไหมคะ"

"ไม่ได้ครับ"

เสียงทุ้มเจือตกใจ แต่ก็ยังแถต่อได้ ผู้ชายประเภทนี้ลื่นยิ่งกว่าปลาไหล หรู้อี้ที่นอนให้จับให้ถูนึกหมั่นไส้ก็เลยขยับเข้าไปใกล้มากขึ้น

"ทำไมคะ"

"หัวหน้าผมจะว่าเอาได้"

แน่นอนว่าเจียลี่ไม่เชื่อคำแถนั้น เธอชวนเขาคุยไปเรื่อย หูก็คอยเงี่ยฟัง ได้ยินเสียง 'ซี้ด' เบาๆ จากลำคอของซื่อห่าก็พอเดาได้ทันที ซึ่งก่อนหน้านี้เธอให้เวลาเขาทำงานเต็มที่ ไม่เคยกวน ไม่เคยขอให้เปิดกล้องสักที แต่ครั้งนี้เธอเพียงแค่อยากแน่ใจว่านัดดูหนังที่เขาบอกกับเธอว่า 'มาไม่ได้' สาเหตุมันมาจากอะไรกันแน่!

"นั่นเสียง..."

ติ้ด!!

ตื้ด ตื้ด ตื้ด

กำลังจะถามต่อว่าคุณได้ยินเสียงแปลกๆ ไหม สายก็ถูกตัดไปพอดี พอโทรไปใหม่เธอก็ติดต่อไม่ได้แล้ว

ถ้าตอนนั้น...

เธอเอะใจสักนิด

ก็คงไม่ต้องโง่นานถึงเจ็ดปีสินะ!

หญิงสาวมองโทรศัพท์ที่ถือค้าง ผู้ชายที่ปากบอกว่า 'รัก' เธอมาก แต่กลับแอบทำเรื่องบัดซบลับหลังเธอโดยไม่ละอายใจ ผู้หญิงคนนั้นชื่อ 'หรูอี้' เธอจำได้จากชื่อโปรไฟล์ 'แฟน' ของเธออยู่ไหนทำไมถึงได้ไม่หึง ไม่หวง ไม่สนใจ หรือว่าผู้หญิงคนนั้นจะโกหกแฟนเก่งเหมือนซื่อห่าวที่โกหกเธอ

ช่างเถอะ!!

เอาตัวเองให้รอดก่อนเจียลี่

บอกกับตัวเองที่หลังจากวางสายก็รีบคว้าสายกระเป๋ามาคล้องไหล่ ในหัวของเธอมีอีกหลายสิ่งให้ทำจะมัวช้าไม่ได้ เธอก้มลงหยิบรองเท้ามาสวมและรีบร้อนอออกจากห้องไป

คืนนี้...

ซื่อห่าวจะมาง้อเธอที่ห้องด้วยไวน์ และจบลงด้วยการที่เธอยอมเป็นของเขาอย่างว่าง่าย ไม่มีการบังคับหรือขืนใจ ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะเธอที่โง่ โง่ และก็โง่เอง!

"เธอบ้าไปแล้วรึไงห๊ะ"

ซื่อห่าวตะคอกเสียงดังเมื่อถูกริมฝีปากที่อวบอิ่มนั้นจู่โจมส่วนที่อ่อนไหว เธอทั้งดูดทั้งเลียราวกับมันเป็นไอติมรสโปรดแท่งใหญ่ เขาบอกว่า 'หยุดก่อน' แต่เธอก็ยังทำจนต่อไม่สนห่าสนเหวอะไร เสียงร้อง 'ซี้ด' ที่หลุดไปเป็นจังหวะเดียวกับที่เขารีบกดวาง

'คงไม่ได้ยินหรอกมั้ง'

ซื่อห่าวคิดในใจ เขาไม่ได้สำนึกผิดกับสิ่งที่ทำแต่คิดว่ามันเป็นเพียงการระบาย เขาไม่อยากให้เจียลี่มองว่าเขาเป็นผู้ชายที่ในหัวคิดแต่เรื่องอย่างว่า ดังนั้นจึงต้องแสดงด้านที่ดีๆ อาทิเช่นเป็นสุภาพบุรุษที่สาวๆ อยากอยู่ใกล้ การที่เขาเว้นระยะห่าง ไม่แตะต้อง ไม่ทำอะไร ก็เพราะอยากให้เธอไว้เนื้อเชื่อใจ การอดเปรี้ยวไว้กินหวานถึงจะทรมาน แต่ยิ่งเก็บไว้นานๆ ก็ยิ่งรู้สึกว่าคุ้มค่ากับการรอไม่ใช่หรือไง

สองปีที่คบกัน...

เขาสะกดจิตบอกกับตัวเองว่า 'ทนไหว' แต่เพราะกลิ่นหอมๆ หวานๆ ของผลไม้ที่กำลังจะสุกมันเย้ายวนชวนให้อยากแอบกินอยู่เรื่อยไป พรุ่งนี้เขามีบางสิ่งที่เฝ้าฝันทุกคืนว่าอยากได้

ถ้าเธอพร้อมจะให้....

เขาคงห้ามใจไม่ทำไม่ได้แน่ๆ