LOGINกลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
"อะไรนะ! ผ่าตัด! เขาเป็นอะไรมากไหม! และตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนโรงพยาบาลอะไรหรือจ๊ะหนู" น้ำเสียงของคนปลายสายดูอ่อนลงเล็กน้อยแต่ก็ยังคงเต็มไปด้วยความตกใจ อู๋ถิงที่ถูกซักถามอย่างรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทันได้แต่หันไปมองหน้าผู้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุด...นั่นก็คือคุณลุงหวงเจิ้งหรง...ด้วยสายตาขอความช่วยเห
ในขณะเดียวกันที่อีกมุมหนึ่ง...กลุ่มของหลี่หู่ต่างก็ได้แต่มองภาพนั้นนิ่ง ก่อนจะหันหน้ามามองกันและกัน...ซึ่งในแววตาของเด็กหนุ่มที่เคยแต่ใช้กำลังตัดสินปัญหามาบัดนี้กลับฉายแววครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งเป็นครั้งแรก... ภาพของเด็กสาวตัวเล็ก ๆ ที่เข้าควบคุมสถานการณ์ความเป็นความตาย ภาพของนายทหารยศสูงสอ
หน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลประชาชนประจำเมืองหนานจิง บรรยากาศในห้องฉุกเฉินตอนนี้กำลังวุ่นวายและโกลาหลเป็นอย่างมาก ในขณะเดียวกันร่างของพ่อค้านักลงทุนถูกเข็นเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่นายแพทย์เวรหนุ่มจะรีบเข้ามารับช่วงต่อ "คนไข้มีภาวะช็อก! ความดัน 75/40! รีบเปิดเส้นเลือดใหญ่ ให้สารน้ำเกลือทา
เย็นวันเดียวกันนั้นหลังจากกลับจากโรงเรียน กลุ่มของเกาซูอวี้ก็ได้เห็นกลุ่มของหลี่หู่พากันมายืนอยู่ใต้อาคารบ้านพักของเขา "พี่ใหญ่! พวกนั้นมาจริง ๆ ด้วย" ถังเยว่ฉีเบิกตาโตพูดออกมาอย่างตื่นเต้น "มาก็ดีแล้วนี่ แสดงว่าเป็นลูกผู้ชายตัวจริง" เกาซูอวี้พูดก่อนจะขี่จักรยานตรงไปหาเด็กหนุ







