مشاركة

บทที่ 153

หลังจากเรื่องราวการคัดเลือกตัวเข้าทีมบาสเกตบอลได้จบลงอย่างสวยงาม...เช้าของวันต่อมาซึ่งเป็นวันเปิดเรี
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 193

    "ผม...ผมไม่เป็นไรครับ...แค่...แค่ตกใจ" เด็กหนุ่มรุ่นน้องตอบอย่างตะกุกตะกัก ใบหน้าของเขาแดงก่ำ...ไม่ใช่เพราะความเจ็บ...แต่เพราะความอับอายต่างหาก...ที่มาขี่จักรยานล้มต่อหน้าเทพธิดาเกาซูอวี้...และกลุ่มเพื่อนคนดังของเธอ! "อยู่นิ่ง ๆ นะ...เดี๋ยวฉันล้างแผลให้" เกาซูอวี้กล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อน

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 192

    คำมั่นสัญญาของเขาทำให้เกาซูอวี้รู้สึกถึงภาระบนบ่าที่เคยหนักอึ้งเบาลงอย่างประหลาด...เหมือนกับเธอรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้ต่อสู้อยู่คนเดียวอีกต่อไปแล้ว... ซ่งอวิ๋นเซิงเดินมาส่งเธอจนถึงหน้าหอพักหญิง ท่ามกลางความเงียบสงบของค่ำคืน "ถึงแล้ว...เข้าไปพักผ่อนเถอะ...พรุ่งนี้ยังมีเรียน" เขา

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 191

    เกาซูอวี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจที่จะเปิดเผยแผนการ...ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอให้เขาได้รับรู้ "ใช่ค่ะ...พี่ชายซ่งเดาถูก" เธอยอมรับ "โครงการวิจัยเรื่องไวรัสตับอักเสบซีกับพ่อบุญธรรม...เป็นเพียงแค่ก้าวแรกค่ะ รวมถึงยาต้านไวรัสที่หนูกำลังทำกับพี่ด้วย" เธอพูดพลางจ้อ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 190

    ซึ่งเรื่องที่เขาพูดได้ทำให้เกาซูอวี้แสดงความประหลาดใจออกมา "เกือบลืมไปเลย..." ซ่งอวิ๋นเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก "มีคนฝากของสำคัญไว้กับพี่...แต่เจ้าของกลับยังไม่เคยแวะไปดูเลยสักครั้ง" "คะ?" เกาซูอวี้เอียงคอด้วยความสงสัย ทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูในท่าทางของเธอ...ก็เ

فصول أخرى

قد تعجبك أيضًا

استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status