LOGINShare
บทที่ 228
publish date:
2025-09-06 19:30:00
Latest chapter
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 160
"โอ๊ย...แพ้จนได้!" ซ่งอวิ๋นเซิงแสร้งทำเป็นโอดครวญ แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "ก็ได้ ๆ! วันนี้พวกฉันทีม A เลี้ยงเอง! ไป! ทุกคนอยากกินอะไรสั่งได้เต็มที่เลย...ขอเชิญโค้ชด้วยนะครับ" หลังกล่าวจบกับรุ่นน้อง...เจ้าตัวก็ไม่ลืมหันไปชวนโค้ชคนสำคัญ "ไม่ละ...พอดีฉันมีธุระต่อ พวกเธอไปสนุกกันให้เต
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 158
"เป็นยังไงมายังไงถึงได้มาที่นี่ได้ล่ะ" คนเป็นโค้ชถามอย่างเอาใจใส่ "ผมมาหาน้อง ๆ นะครับ" คำตอบของซ่งอวิ๋นเซิงได้นำพาความอยากรู้อยากเห็นมาให้พวกเขาเป็นอย่างมาก "เด็กพวกนี้อย่างนั้นเหรอ" โค้ชหลี่ถามต่อพลางพยักพเยิดปลายคางมาที่กลุ่มของเกาซูอวี้ "ใช่ครับ...คนนี้ถังเยว่
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 157
"ได้เลย! จัดไป!" เพื่อนทั้งสามคนรับคำอย่างเห็นพ้อง และแล้ว...สี่อดีตผู้เล่นในตำนานของทีมมังกรหยก PUMC...สี่แพทย์หนุ่มอัจฉริยะ...ก็ได้มุ่งหน้าไปยังสนามบาสเกตบอล... ในเวลาเดียวกันนั้นเอง...หลังจากซุนหมิงให้ทุกคนวอร์มร่างกาย เจ้าตัวก็ได้แบ่งผู้เล่นออกเป็นสองทีมเพื่อทำการซ้อมแข่ง
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 156
เมื่อเวลาล่วงเลยมาจนถึงสี่โมงครึ่ง เกาซูอวี้จึงได้เป็นฝ่ายปิดหนังสือก่อน "ได้เวลาแล้ว...เราต้องไปที่สนามบาสแล้วละ เดี๋ยวเยว่ฉีจะรอนาน" เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเธอ...ดังนั้นพวกเขาจึงได้เก็บของแล้วมุ่งหน้าไปยังสนามบาสเกตบอลของมหาวิทยาลัย เมื่อไปถึงพวกเขาก็ได้เห็นภาพของถังเยว่ฉีที
You may also like
ครัววิเศษของม่ามี๊ลูกสอง
จันทร์ส่องแสง9.0K viewsหยดน้ำตา (The Tear's Trace) NC 25+
babybunny 323 viewsข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง
橙花1.8K viewsซูเหยาเมื่อฉันกลายเป็นแม่เลี้ยงผู้โหดร้าย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.1K viewsพิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร
babybunny 382 viewsSixth of the bedroom #รักหนึ่งเดียวมันเชยไป...ฉันขอเหมาหมด
คุณธิดา3.7K viewsซูเมี่ยวจิน
橙花5.4K viewsฉันเกิดใหม่เป็นเด็กถูกทอดทิ้งยุค 70
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค7.4K views
