Share

บทที่ 298

"เริ่มเดินเครื่อง ECMO!"

เลือดสีคล้ำที่ปราศจากออกซิเจน...ได้ไหลออกจากร่างของผู้ป่วย ผ่าน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 322

    กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 321

    หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 320

    "หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 319

    "ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 318

    หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 317

    กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 191

    เกาซูอวี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้ง ก่อนจะตัดสินใจที่จะเปิดเผยแผนการ...ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอให้เขาได้รับรู้ "ใช่ค่ะ...พี่ชายซ่งเดาถูก" เธอยอมรับ "โครงการวิจัยเรื่องไวรัสตับอักเสบซีกับพ่อบุญธรรม...เป็นเพียงแค่ก้าวแรกค่ะ รวมถึงยาต้านไวรัสที่หนูกำลังทำกับพี่ด้วย" เธอพูดพลางจ้อ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 190

    ซึ่งเรื่องที่เขาพูดได้ทำให้เกาซูอวี้แสดงความประหลาดใจออกมา "เกือบลืมไปเลย..." ซ่งอวิ๋นเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก "มีคนฝากของสำคัญไว้กับพี่...แต่เจ้าของกลับยังไม่เคยแวะไปดูเลยสักครั้ง" "คะ?" เกาซูอวี้เอียงคอด้วยความสงสัย ทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูในท่าทางของเธอ...ก็เ

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 189

    "พ่อบุญธรรมของเธอ?" ศาสตราจารย์ฉินเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "เขาเป็นใครกัน? การจะเข้าถึงองค์ความรู้ระดับนี้ได้...ต้องไม่ใช่แพทย์ธรรมดาแน่ ๆ" "พ่อบุญธรรมของซูอวี้...คือนายแพทย์หวงเจิ้งหรงจากโรงพยาบาลทหารหนานจิงครับ" ซ่งอวิ๋นเซิงเป็นฝ่ายตอบ วินาทีที่ได้ยินชื่อนั้น...ทุกความสงสั

  • ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง   บทที่ 188

    และในวินาทีเดียวกันนั้นเอง...ภาพความทรงจำหนึ่งก็ได้แวบเข้ามาในหัวของศาสตราจารย์ฉินโม่...เขาจำได้…ถึงการประชุมวิชาการด้านการปลูกถ่ายอวัยวะที่เมืองลียงเมื่อสองปีก่อน ศัลยแพทย์ชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งเคยยกมือขึ้นในช่วงถามตอบ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงครุ่นคิด...ว่า "ในอนาคต เราอาจสามารถนำหลอดเลือดของผ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status