Se connecterPartager
บทที่ 229
Date de publication:
2025-09-06 19:30:19
Dernier chapitre
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 279
หญิงสาวยังคงจดจ่ออยู่กับความคิดของตนเอง...ซึ่งในตอนนั้นเธอจำได้ว่าตัวเองกำลังนั่งคุยโทรศัพท์อยู่กับเหลียงคุน เมื่อไม่กี่เดือนก่อนในเรื่องงาน แต่คนปลายสายได้มีน้ำเสียงติดขัดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งผิดจากน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของประธานเหลียง "เอ่อ...ซูอวี้...อามีเรื่องหนึ่งอยากจ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 278
เรื่องแรกที่หญิงสาวนึกถึงก็คือเรื่องของ...เพื่อนผู้มักจะมีรอยยิ้มและเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาด้วยกัน นั่นก็คือภาพของหลี่หู่...ที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ขาของเขาถูกยึดตรึงไว้ด้วยเครื่องยึดกระดูกภายนอกที่ดูน่ากลัว... "ผะ...ผมจะกลับไปเดินได้เหมือนเดิมไหมครับพี่ชายซ่ง" เขาเคยถามด้วยน้ำเสียงที่สิ้
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 277
ภายในหอประชุมใหญ่ หลังจากที่พวกเขาเห็นภาพของเนื้องอกชิ้นสุดท้ายถูกคีบออกมา...พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนที่ดังขึ้น...ซึ่งภาพนี้ก็ได้ทำให้เหล่าศัลยแพทย์ชั้นยอดทั่วประเทศที่กำลังรับชมอยู่พร้อมใจกันลุกขึ้นยืน...แล้วปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งหอประชุม! มันคือเสียงปรบมือ...ที่มอบให้กับปาฏิหาริย์ท
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 276
วินาทีนั้น...เจ้าตัวก็ได้ตัดสินใจทิ้งกฎเกณฑ์...แล้วเดิมพันทุกสิ่งทุกอย่างกับอัจฉริยะที่อยู่ตรงหน้า! เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากกล้องจุลทรรศน์...แต่น้ำเสียงของเขาได้ดังก้องไปทั่วห้องผ่าตัดที่เงียบงัน... "พยาบาล...ส่ง Bipolar forceps/ ไบโพลาร์ ฟอร์เซ็ปส์ ให้หมอเกา" คำสั
Vous vous intéresseriez aussi à
พิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร
babybunny 384 Vuesเนรเทศไม่เป็นไร ข้าเกิดใหม่พร้อมคลังเสบียง!
ฮาจิฮาจิ38.2K Vuesซูเหยาเมื่อฉันกลายเป็นแม่เลี้ยงผู้โหดร้าย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.1K Vuesทะลุมิติครั้งนี้ไม่เป็นแล้วพระชายาท้ายวัง
ชงเมิ่ง9.4K Vuesฉินเซียวเมื่อฉันเป็นสาวน้อยชาเขียวในนิยาย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค10.5K Vuesเสื่นเมี่ยวย้อนเวลาเปลี่ยนชะตา
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค6.5K Vuesฉันจะเป็นเกษตรกรหลังกลับมาจากวันสิ้นโลก
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.0K Vuesทะลุมิติมาเป็นเศรษฐินียุค 80
ลัยลา3.1K Vues
