Se connecterPartager
บทที่ 300
Date de publication:
2025-09-07 19:30:17
Dernier chapitre
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 296
"ปิดกั้นพื้นที่ทั้งหมด...ห้ามใครเข้าหรือออกเด็ดขาดบุคลากรทุกคนที่อยู่ภายในให้สวมชุด PPE เต็มรูปแบบทันทีและกักตัวเองอยู่ในพื้นที่เพื่อรอรับคำสั่งต่อไป" คำสั่งนี้ได้ทำให้คนปลายสายแสดงความตื่นตระหนกออกมาเพราะรู้แล้วว่าพวกเขากำลังเสี่ยงกับอะไรบางอย่าง "แจ้งทีมควบคุมโรคติดเชื้อ...
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 295
"ฉันต้องกลับไปที่โรงพยาบาล" เกาซูอวี้กล่าวขึ้นทำลายความเงียบ ก่อนที่เธอจะหันมาทางซ่งอวิ๋นเซิง "พี่ชายซ่งคะ รบกวนพี่ช่วยแจ้งเรื่องนี้ให้กับคุณลุงซ่งทราบเรื่องด้วยนะคะ เพื่อให้ท่านช่วยเตือนทุกคนที่อยู่ในห้องนั้นรวมถึงบุคลากรทางการแพทย์คนอื่น" ซ่งอวิ๋นเซิงพยักหน้ารับก่อนจะรีบเดินออกจากห้องว
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 294
เกาซูอวี้หน้าซีดเผือด... "มันไม่ใช่ไข้เลือดออกธรรมดา" เธอกล่าวกับทุกคน "มันอาจจะเป็น...ฮันตาไวรัส สายพันธุ์ใหม่" คำพูดของเธอทำให้ทุกคนในห้องเงียบเสียงลงไปในทันทีเนื่องจากพวกเขาต่างก็รู้กันดีว่าฮันตาไวรัสนั้นน่ากลัวเพียงใด...และในตอนนี้พายุลูกใหม่ กำลังจะเริ่มก่อตัวขึ้น...จากเ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 292
"สุขสันต์วันเกิด...ซูอวี้" ซ่งอวิ๋นเซิงกล่าวพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มกล่องเล็กให้เธอ หัวใจของเกาซูอวี้เต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ... เมื่อเธอค่อย ๆ เปิดฝากล่องออก...สิ่งที่อยู่ข้างในคือสร้อยคอทองคำขาวเส้นบางพร้อมกับจี้รูปปลาโลมาตัวเล็กที่กำลังกระโจนขึ้
