LOGINหลินซูอินนักวางแผนธุระกิจทะลุมิติมาในยุคโบราณที่แสนจะแห้งแร้ง อีกทั้งพ่อแม่ยังไม่แข็งแรง น้องชายก็ตัวเล็กมาก นางจำต้องเอาตัวรอด ไม่ใช่แค่รอดคนเดียว แต่ต้องรอดทั้งครอบครัว!! ดีที่มีมิติร้านค้าสวรรค์ส่งภาระกิจมาให้นางเอาชนะ และเอาตัวรอด!!
View Moreทหารเกณฑ์กักขละ... ยามบ้านเมืองเกิดภัยแล้งและข้าวยากหมากแพง แทนที่พวกมันจะนำเสบียงออกแจกจ่ายราษฎร กลับรีดเลือดขูดเนื้อซ้ำเติมผู้คนจนแทบไม่เหลือแม้แต่ลมหายใจ"เฮ้ย! พวกเจ้าทั้งหมดฟังให้ดี!" หัวหน้าทหารร่างยักษ์สวมเกราะหนังเก่าคร่ำคร่า ชักกระบี่ขึ้นฟ้าตะโกนก้องเสียงเหี้ยมเกรียม "เจ้าเมืองมีคำสั่งด่วน! ทุกครัวเรือนต้องส่งชายฉกรรจ์หนึ่งคนและเสบียงครึ่งหนึ่งไปร่วมสร้างกำแพงป้องกันภัยแล้งที่เมืองหลวง! หากผู้ใดขัดขืน... ถือเป็นกบฏ มีโทษประหารเจ็ดชั่วโคตร!"เสียงกรีดร้องและเสียงคร่ำครวญของชาวบ้านดังระงมขึ้นทันที หญิงชราคนหนึ่งทรุดตัวลงคุกเข่ากอดขาแกร่งทหารร้องไห้โฮ เพราะบุตรชายเพียงคนเดียวเพิ่งล้มป่วยปางตายจากพิษไข้ หากถูกเกณฑ์ตัวไป เกรงว่าคงไม่พ้นต้องทิ้งชีวิตไว้กลางทาง ทว่าทหารผู้นั้นกลับใช้ด้ามกระบี่ผลักร่างนางล้มกลิ้งไม่เป็นท่า"ยายแก่สารเลว! กล้าขัดคำสั่งรึ!"ซูอินก้าวเท้าออกไปข้างหน้าเตรียมจะเข้าไปช่วยเหลือ ทว่ามีมือใหญ่คู่หนึ่งเอื้อมมาแตะที่หัวไหล่ของนางเบาๆ นางหันขวับไปมอง พบว่าเป็น ไป๋อี้เฉิน หมอหนุ่มลึกลับผู้ยืนอยู่ข้างกาย ดวงตาคมกริบของเขาส่งสัญญาณเตือนด้วยความสุขุม"อย่าเพิ่งบุ่ม
รุ่งอรุณวันใหม่มาเยือน พร้อมกับความแตกตื่นกับบางอย่างที่เกิดขึ้นกลางหมู่บ้านชิงเหอลุงเฉินและครอบครัวที่เมื่อวานนี้เกือบเอาชีวิตไม่รอด บัดนี้กลับมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงเป็นปลิดทิ้ง เดินเหินได้คล่องแคล่วราวกับปาฏิหาริย์ แถมยังมีแป้งหมี่ขาวนวลทำอาหารประทังชีวิต ข่าวลือเรื่อง "เทพยดาผู้ใจบุญประทานน้ำทิพย์ช่วยชีวิต" แพร่สะพัดไปทั่วทุกตรอกซอกซอยราวกับไฟลามทุ่งชาวบ้านต่างพากันมาออกันที่หน้าเรือนตระกูลเฉินเพื่อซักถามความจริง บางคนถึงกับร่ำไห้คุกเข่าอ้อนวอนขอให้เทพยดาองค์นั้นมาโปรดครอบครัวตนบ้าง"จริงแท้แน่นอน! ข้าเห็นกับตาตัวเอง มีกระบอกน้ำทิพย์วางไว้ที่หน้าประตู รสชาติหวานล้ำชื่นใจ ดื่มแล้วโรคภัยหายเป็นปลิดทิ้งเลยทีเดียว!" ลุงเฉินกล่าวด้วยความตื่นเต้นท่ามกลางชาวบ้านนับสิบคนภายในเรือนตระกูลหลิน หลินซูอินนั่งจิบน้ำชาอุ่นๆ ฟังเสียงเล่าลืออื้ออึงภายนอกด้วยใบหน้าเรียบเฉย นางรู้ดีว่าข่าวลือนี้ย่อมดึงดูดทั้งความหวังและความโลภของคนในหมู่บ้านเข้ามาพร้อมๆ กัน"ซูเอ๋อร์... ชาวบ้านเริ่มสงสัยกันมากแล้ว ลูกแน่ใจหรือว่าจะช่วยคนเช่นนี้ต่อไป? หากมีคนโลภจับได้ว่าเจ้ามีน้ำวิเศษ พวกมันอาจจะ..." หลินต้าซานเอ่ย
เสียงเคาะแผ่วเบาปลุกให้ลุงเฉินสะดุ้งตื่น ชายชราผู้หมดเรี่ยวแรงค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นด้วยความยากลำบาก เขาเปิดประตูแง้มดูด้วยความหวาดระแวง ทว่าเบื้องหน้ากลับว่างเปล่าไร้เงาผู้คน มีเพียงกระบอกไม้ไผ่หอมกรุ่นและถุงผ้าปริศนาวางอยู่บนพื้นดิน!"นี่มัน... อะไรกัน?" ลุงเฉินพึมพำด้วยความงุนงง มือสั่นเทาหยิบกระบอกน้ำขึ้นมาเปิดดม กลิ่นหอมสดชื่นราวน้ำทิพย์สวรรค์พุ่งเข้าจมูก เขาไม่รอช้ารีบป้อนน้ำนั้นใส่ปากภรรยาและบุตรชายตัวน้อยทันทีปาฏิหาริย์บังเกิดในชั่วพริบตา!ร่างของเด็กชายที่นอนหมดสติค่อยๆ มีสีหน้าดีขึ้น ลมหายใจที่เคยติดขัดกลับมาสม่ำเสมอ ดวงตาค่อยๆ ลืมขึ้นแล้วเอ่ยเสียงเบา "ท่านพ่อ... ข้า... ข้าหิวนัก" ส่วนลุงเฉินและภรรยาเมื่อดื่มน้ำวิเศษเข้าไป พละกำลังที่เหือดแห้งก็พลันฟื้นคืนกลับมาอย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งคู่ทรุดตัวลงคุกเข่าโขกศีรษะขอบคุณฟ้าดินด้วยความตื้นตันใจ"ฟ้าดินเมตตา... สวรรค์เมตตาพวกเราแล้ว!"ในมุมมืดห่างออกไป หลินซูอินยืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มจางๆ นางหมุนตัวเร้นกายกลับสู่เรือนตระกูลหลินอย่างเงียบเชียบ โดยไม่ล่วงรู้เลยว่า... ทุกการกระทำของนางเมื่อครู่ กลับถูกสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมองมาจากยอดไม
"ลูกเพียงแต่อยากพูดคุยถึงแนวทางชีวิตต่อจากนี้ไปเจ้าค่ะ" ซูอินทอดสายตามองไปรอบห้องที่ยังคงความยากจนข้นแค้น "แม้ว่าเวลานี้เราจะมีโสมป่าและน้ำทิพย์พอประทังชีวิต ตอนนี้ก็ยังมีอาหารให้อิ่มท้องอีกหลายมื้อ ทั้งยังได้สมุนไพรชั้นดีมาอีกสองห่อเต็มๆ แต่ภัยแล้งและสถานการณ์ภายนอกบ้านเมืองยังคงปั่นป่วน…“ ยางมองทุกคนอย่างไม่ค่อยสบายใจนักกับเรื่องที่ได้รับรู้มาจากตลาดเมื่อวาน”ทหารเกณฑ์และขุนนางฉ้อฉลยังคงคอยรีดไถราษฎร หากพวกเราแสดงความร่ำรวยหรือโดดเด่นจนเกินไป ย่อมตกเป็นเป้าหมายของความโลภอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ" นี่คือเหตุผลที่นางไม่ซื้อของจนดูฟุ่มเฟือย ทั้งยังจัดการชีวิตครอบครัวเงียบๆไม่ใหเผู้ใดจับตามองนางหลี่ซื่อพยักหน้ารับด้วยความเห็นพ้องต้องกัน "ลูกพูดถูกยิ่งนัก... คนโบราณกล่าวไว้ว่า 'ไม้ใหญ่ย่อมต้องเผชิญลมแรง' ครอบครัวเราเป็นเพียงชาวนาตาดำๆ การใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย สงบเสงี่ยม และไม่สะดุดตาผู้ใด คือหนทางเอาตัวรอดที่ดีที่สุด""ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะท่านแม่" ซูอินแย้มยิ้มประกายแสงแห่งความเฉลียวฉลาดในดวงตา "พวกเราจะยังคงใช้ชีวิตภายนอกอย่างเรียบง่ายเช่นชาวนาทั่วไป ปลูกผัก เลี้ยงไก่ และรักษาอาการเจ็บป่วยใ





