เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 301
วันที่เผยแพร่:
2025-09-07 19:30:04
บทล่าสุด
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 157
"ได้เลย! จัดไป!" เพื่อนทั้งสามคนรับคำอย่างเห็นพ้อง และแล้ว...สี่อดีตผู้เล่นในตำนานของทีมมังกรหยก PUMC...สี่แพทย์หนุ่มอัจฉริยะ...ก็ได้มุ่งหน้าไปยังสนามบาสเกตบอล... ในเวลาเดียวกันนั้นเอง...หลังจากซุนหมิงให้ทุกคนวอร์มร่างกาย เจ้าตัวก็ได้แบ่งผู้เล่นออกเป็นสองทีมเพื่อทำการซ้อมแข่ง
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 156
เมื่อเวลาล่วงเลยมาจนถึงสี่โมงครึ่ง เกาซูอวี้จึงได้เป็นฝ่ายปิดหนังสือก่อน "ได้เวลาแล้ว...เราต้องไปที่สนามบาสแล้วละ เดี๋ยวเยว่ฉีจะรอนาน" เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเธอ...ดังนั้นพวกเขาจึงได้เก็บของแล้วมุ่งหน้าไปยังสนามบาสเกตบอลของมหาวิทยาลัย เมื่อไปถึงพวกเขาก็ได้เห็นภาพของถังเยว่ฉีที
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 155
ทุกสายตาภายในห้อง...ทั้งสี่สิบเก้าคู่...รวมถึงสายตาของศาสตราจารย์ซ่งไป๋ ต่างจับจ้องมายังเธออย่างพร้อมเพรียง ราวกับว่าเธอคือศูนย์กลางแห่งการเรียนรู้ในห้องบรรยายแห่งนี้ "นักศึกษาเกาซูอวี้...เชิญตอบ" น้ำเสียงของศาสตราจารย์ผู้มากประสบการณ์นั้นนุ่มนวล เต็มไปด้วยความเมตตา และแฝงรอยยิ้มบางที่มุ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 154
แต่เกาซูอวี้กลับไม่ได้ให้ความสนใจต่อสายตาเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย เธอยังคงมีใบหน้าที่เรียบเฉยและสงบนิ่งเช่นเคย ก่อนที่เธอกับเพื่อน ๆ จะเดินไปเลือกที่นั่งแถวกลาง ๆ พร้อมกับหยิบสมุดและเครื่องเขียนออกมาเตรียมพร้อมสำหรับการเรียน...ราวกับว่าบรรยากาศกดดันรอบตัวไม่มีผลอะไรกับเธอเลย ท่าทีที่สุขุมแ
บางทีคุณอาจจะชอบ
พิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร
babybunny 388 viewsซูเหยาเมื่อฉันกลายเป็นแม่เลี้ยงผู้โหดร้าย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.2K viewsSixth of the bedroom #รักหนึ่งเดียวมันเชยไป...ฉันขอเหมาหมด
คุณธิดา3.7K viewsฉันเกิดใหม่เป็นหลานสาวชาวนายุค60
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.7K viewsทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS
อี๋เหมี่ยว1.8K viewsหยดน้ำตา (The Tear's Trace) NC 25+
babybunny 327 viewsฉันเกิดใหม่เป็นเด็กถูกทอดทิ้งยุค 70
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค7.4K viewsทะลุมิติมาเป็นชายาอ๋องพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
ภัสสพิชชา3.4K views
