Se connecterPartager
บทที่ 8 ลูกข้าใครอย่าแตะ
Date de publication:
2025-10-02 11:00:20“นอนด้วยกันทั้งที่ยังไม่แต่งงานมันจะดูไม่ดีนะครับคุณหนู”
“ฝ่ายสื่อลงข่าวว่าเราอยู่ด้วยกันมาสักพักแล้ว ดังนั้นไม่เป็นไรครับ”
นรินทร์วางงานลงแล้วจิ้มขนมปังจุ่มชีสเข้าปากอย่างไม่เป็นเดือดเป็นร้อน ส่วนราเชนทร์กลับกระอักกระอ่วนจนไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกปั่นป่วนมวลท้องออกมาอย่างไร
จริงอยู่ที่จุดประสงค์ของการแต่งงานในมุมคุณหนูคือสามีที่ไม่มีอำนาจต่อรองภายใน และทายาทสืบสกุล แต่เขาไม่คิดว่าคุณหนูจะยอมมานอนร่วมเตียงกับชนชั้นไพร่อย่างตัวเอง คิดว่าจะเหมือนในละครที่เจ้าคุณพ่อบังคับขู่เข็ญลูกสาวให้นอนกับชายที่ไม่ได้รักเสียอีก
“คุณหนู...ไม่กลัวผมทำอะไรเหรอครับ ผมเป็นอัลฟ่านะ”
“ทำอะไรครับ?”
“เซ็กซ์น่ะครับ...”
ราเชนทร์หน้าแดงเขินม้วนจนเสียงแผ่ว หากเป็นที่ฝรั่งเศสสมัยยังแรดคงพูดได้ไม่อายปากเพราะตอนนี้อยู่ไทย แถมคู่สนทนายังเป็นคุณหนูผู้สูงส่งอีก
“ทำไปเถอะครับ ผมต้องมีลูกนะ”
“ทั้งที่ผอมขนาดนี้น่ะนะ?”
“ผมไม่ได้ผอมสักหน่อย”
เป็นครั้งแรกที่ราเชนทร์โดนคุณหนูขมวดคิ้วใส่ แต่เมื่อจับคู่กับตากลม ๆ แก้มป่อง ๆ แล้วความโกรธนั้นไม่ได้ทำให้ว่าที่ภรรยาดูน่ากลัวขึ้นมาเลย
“ไหนดูซิ”
“อ๊ะ! นี่ลามปามนะ”
เชฟหนุ่มถือวิสาสะจับมือคุณหนูเข้ามาก่อนจะรูดชายแขนเสื้อไหมพรมขึ้นเพื่อตรวจสุขภาพด้วยตาตัวเอง แล้วจึงแค่นหัวเราะเพราะคนที่บอกว่าตัวเองไม่ได้ผอมกลับมีข้อมือที่เห็นเส้นเอ็นเส้นเลือดสีเขียวอมฟ้าทอดตัวเป็นทางอย่างเด่นชัด ผิวหนังก็บางคล้ายจะฉีกขาดได้ง่ายเมื่อถูกสัมผัส ไหนจะปุ่มกระดูกที่ข้อมือนูน แขนท่อนบนและท่อนล่างจะดูเรียวเล็กเท่ากันจนเกือบตลอดทั้งความยาว ไม่มีความโค้งมนของกล้ามเนื้อที่อุดมสมบูรณ์สักนิด
“หนังหุ้มกระดูกแบบนี้ยังจะบอกว่าตัวเองไม่ผอมอีกเหรอ”
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ”
นรินทร์กระชากแขนตัวเองกลับ รีบดึงชายเสื้อลงเพราะเผยผิวครู่เดียวเขาก็หนาวแล้ว เพราะแบบนี้จึงต้องสวมเสื้อผ้าตัวหนาอยู่ตลอดเวลา ส่วนไอ้เชฟคนนี้เห็นทีจะมารยาททรามกว่าที่คิด คงต้องระวังตัวให้มากเสียแล้ว
“ผอมขนาดนี้ผมทำไม่ลงหรอก”
“งั้นก็ไม่ต้อง ผมว่าจะทำเด็กหลอดแก้วแต่แรกอยู่แล้ว”
“ตัวแค่นี้จะอุ้มท้องไหวรึไง หัดประเมินตัวเองบ้างสิ”
“คุณไม่ใช่หมอสักหน่อย”
ดวงตากลมส่อแววดื้อรั้น จนราเชนทร์ซึ่งพูดปากเปียกปากแฉะนานสองนานเริ่มหงุดหงิด เขาพูดไปขนาดนั้นยังไม่เข้าใจอีกหรือว่าเขาเป็นห่วงในฐานะเพื่อนมนุษย์ ไม่เคยอ่านข่าวฟังพอดแคสต์เรื่องเชิงนี้เลยหรือไร มีเยอะแยะถมไปที่คุณแม่เสียชีวิตระหว่างทำคลอดเพราะร่างกายไม่สมบูรณ์น่ะ
“ผมไม่ใช่หมอ แต่เป็นว่าที่พ่อเด็ก”
“แค่สามปีคุณก็ไม่ใช่แล้ว ผมถึงถามไงว่าคุณเกี่ยวอะไรด้วย”
นรินทร์เถียงทันควัน เป็นแค่ผู้ชายที่เขาซื้อมาแท้ ๆ ทำไมต้องเรื่องมากขนาดนี้ บอกให้ทำอะไรทำไปสิ
ทันใดนั้นนรินทร์ที่หัวเสียกะจะหยิบงานขึ้นมาทำแก้เครียดก็ถูกมือคู่ยักษ์รวบตรึงไว้เหนือศีรษะ ร่างกายหนาเข้าใกล้ชิดจนผิวแก้มสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว ทำโอเมก้าใต้ร่างชะงักงันก่อนความรู้สึกจะกลายเป็นหวั่นเกรงในฉับพลัน กลิ่นประหลาดน่าอึดอัดแทรกซึมผ่านโพรงจมูกชวนให้แขนขาไร้เรี่ยวแรง
นรินทร์หลับตาน้อมรับเพราะคิดว่าคงไม่พ้นเงื้อมมือคนเบื้องบน กระนั้นแรงที่จับตรึงอยู่กลับค่อย ๆ หายไป กลายเป็นเชฟคนนั้นนั่งทำหน้าโกรธปนเศร้าพิลึก นี่วิลเลี่ยมกล้าแนะนำตัวประหลาดแบบนี้มาเป็นสามีเขาได้อย่างไร-
“...ผมเคยคิดว่าถ้ามีลูกจะเลี้ยงให้ดี...มันก็แค่นั้น แต่ดูจากวิธีการพูดของคุณ ความคิดเราคงไม่เหมือนกันสินะ”
ราเชนทร์แม้รู้ว่าด้วยอายุหรือประสบการณ์คงไม่พร้อมมากนัก แต่ในเมื่อมันต้องมีต่อให้ไม่ได้มีกับคนรักอย่างในภาพฝัน แต่เด็กที่จะเกิดมาก็มีเลือดของเขาอยู่กึ่งหนึ่ง แต่แม่คนกลับไม่สนใจร่างกายตัวเองเลยน่ะหรือ
“อย่างน้อยคุณก็ควรรู้สิว่าเด็กในท้องขึ้นอยู่กับร่างกายแม่น่ะ”
“นี่คุณกำลังใส่อารมณ์เกินความจำเป็นนะ”
“ผมไม่ได้ใส่อารมณ์!”
“…”
นรินทร์ไม่ได้โต้ตอบสิ่งใด เพราะกำลังลำบากใจที่จู่ ๆ คนที่โวยวายเสียงดังเมื่อครู่กลับเบะปากน้ำตาไหลนองหน้า ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้คิดไปไกลขนาดไหนแต่คงให้ความสำคัญกับเด็กมากกระมัง ถ้ารู้ว่าเป็นคนละเอียดอ่อนแตะต้องไม่ได้ขนาดนี้น่าจะสั่งคนสืบปมวัยเด็กมาสักหน่อยจะได้เตรียมแผนรับมือถูก
“ผมขอไปนอนก่อน คืนนี้ผมต้องไปทำที่โรงแรม…”
“เดี๋ยว แล้วเจ้านี่-
“ผมกินข้าวเที่ยงแล้ว คุณกินให้หมดด้วย”
“คุณใส่อารมณ์อีกแล้วนะ เป็นอะไรทำไมไม่พูดดี ๆ”
“ก็บอกว่าผมไม่ได้ใส่อารมณ์!”
นรินทร์ฟังเนื้อความซึ่งย้อนแย้งกับท่าทางฮึดฮัดไม่พอใจ ตอนแรกไม่พอใจ ตอนกลางวันทำอาหารให้เสียดิบดี มาตอนนี้วนกลับไปหัวเสียอีกแล้ว แทนที่จะมาใส่ใจเรื่องคนอื่นควรดูตัวเองก่อนกระมัง
เจ้าของเพนต์เฮาส์มองเชฟขี้แยอย่างเอือมระอา เมื่อประตูห้องนอนปิดดังปึงนรินทร์จึงหันมาให้ความสนใจกับจานมื้อเที่ยงกลิ่นหอม
หม้อเหล็กหล่อเนื้อดีกลางโต๊ะส่งควันฟุ้งออกมาจากเนื้อชีสที่ถูกเคี่ยวจนกลายเป็นเนื้อเดียวกัน รอบหม้อใบน้อยคือขบวนพาเหรดของเครื่องเคียงนานาชนิดจัดวางไว้อย่างสวยงาม มีทั้งขนมปังหั่นเต๋า มันฝรั่ง ไส้กรอก แฮม ผักลวก รวมไปถึงผลไม้บางส่วน
คู่กรณีตัวเล็กหยิบไม้จิ้มเครื่องเคียงจุ่มชีสร้อนเข้าปากเคี้ยวเต็มแก้ม พลางตั้งคำถามว่าทำไมต้องทะเลาะกับผู้ชายคนนั้นทุกครั้งที่อีกฝ่ายทำอาหารให้ทุกที
Dernier chapitre
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 71 Mon père & Ma mère (จบบริบูรณ์)
“ณิชา! แด๊ดดี๊มารับแล้วนะคะ”ว่าแล้วเจ้าของชื่อตัวเล็กก็วางมือจากของเล่น วิ่งแถด ๆ ไปกอดผู้เป็นบิดาด้วยความคิดถึง ก่อนที่เด็กหญิงจะเดินเตาะแตะไปสวัสดีทีเชอร์ หยิบกระเป๋าเป้มาสะพายพร้อมเดินทางกลับบ้านแสงยามเย็นสาดส่องเข้ามายังอาคารเรียนชั้นอนุบาลของโรงเรียนนานาชาติ ไม่ว่าจะเป็นลานกรีฑา สระว่ายน้ำ หรือสนามเด็กเล่นล้วนถูกย้อมไปด้วยสีส้มจากดวงอาทิตย์ บริเวณทางเดินหน้าห้องเรียนมีเพียงสองพ่อลูกเดินจูงมือมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถ ถึงกระนั้นเด็กหญิงผู้สดใสกลับไม่ได้ต้องการดื่มด่ำกับความสงบนั้นด้วยเหตุผลประการใหญ่“แด๊ดดี๊มาสายตั้งหนึ่งนาทีนะคะ”“แด๊ดขอโทษ... พี่อนาสตาเซียเขาเสียนิดหน่อยค่ะ”“พี่อนาสตาเซียแก่แล้ว แด๊ดดี๊ไม่ขอให้มามี้ซื้อให้ใหม่ล่ะคะ”ลูกสาวตัวเล็กเอื้อนเอ่ยเป็นเสียงเจื้อยแจ้วกับบิดาด้วยความงอนเล็กน้อย ส่วนเจ้าของ ‘พี่อนาสตาเซีย’ ที่มีนามว่าราเชนทร์กลับได้แต่รู้สึกผิดพลางสวมหมวกนิรภัยให้ลูกสาวคนสวย เผอิญว่าระหว่างทางลืมว่าน้ำมันใกล้หมด ผลที่ได้คือการที่ล้อหยุดหมุนกลางทาง ท้ายที่สุดจึงต้องเข็นมอเตอร์ไซค์ลงทางด่วนแวะเข้าปั
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 70 รักนะ
“คุณปู่จะพักที่นี่ไปตลอดเลยก็ได้นะครับ”“แบบนั้นมันจะรบกวนหนูรินทร์เอาน่ะสิ”คุณปู่วัยชราที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน นั่งพิงพนักอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย ใบหน้าของท่านยังคงมีร่องรอยความอ่อนเพลียจากการพักฟื้น แต่ดวงตากลับฉายแววเอื้อเอ็นดูอย่างเห็นได้ชัด แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูหลวมโคร่งบ่งบอกถึงน้ำหนักที่ลดลงไปบ้าง แต่ท่าทีโดยรวมยังคงแข็งแรงดีหลานสะใภ้อย่างนรินทร์ในตอนนี้อาจอำนวยความสะดวกให้ท่านไม่ได้มาก เพราะตั้งครรภ์มาเข้าเดือนที่เจ็ดแล้ว แต่ท่านเองก็ไม่ถือสาอะไร“ผมว่าเชนทร์ต้องดีใจมากแน่ ๆ ครับ”“ฮ่า ๆ มันจะจริงเหรอ?”ชัยวัฒน์กลั้วหัวเราะในลำคอ ตอนมาเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลใคร ๆ ก็ดูออกว่าหลานเขามันหวงเมียอย่างกับอะไรดี ขนาดพยาบาลเบต้าเข้าใกล้ยังมองเขม่น ต่อให้เขาเป็นปู่แท้ ๆ แต่กลับกันถ้าให้สวมบทบาทเป็นหลาน เขาก็ลำบากใจหากมีผู้หลักผู้ใหญ่มาร่วมชายคา“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมเช่าคอนโดใกล้ ๆ ให้ คุณปู่จะได้เดินทางสะดวก ดีไหมครับ?”“ไม่ต้องหรอกจ้ะ ปู่กลับไปนอนร้านก็ได้”“ตอนนี้ร้านกำลังปรับปรุง เกรงว่าจะไม่สะดวกครับ”แม้
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 69 เห่อที่หนึ่ง
ในห้องครัวขนาดพอเหมาะ ณ โรงแรมโฮเต็ล-เลอ-ลัวที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของเครื่องเทศและคาวปลา แฝดชายสามคนครัวในเครื่องแบบสีขาวสะอาดกำลังนั่งสุมหัวอยู่ยังมุมหนึ่งของห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียด กระซิบกระซาบถึงพฤติกรรมของหัวหน้างานที่ผิดแผกไป“พวกมึงว่าลูกพี่เขาโดนของรึเปล่าวะ” เขตเปรยถามเหล่าน้อง“กูว่าเขาก็เป็นแบบนี้ของเขาทุกวันนะ” เขื่อนค้านตาใส ด้วยว่าหัวหน้าเขาก็หน้าบานทุกครั้งที่ท่านผอ. แวะมาหา“ไม่หรอก กูเห็นด้วยกับไอ้เขต” ขุนคนกลางสนับสนุนคนพี่ เนื่องจากคราวนี้ลูกพี่ราเชนทร์พอว่างจากงานก็เปิดโทรศัพท์ขึ้นมายิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ต่างจากปกติที่จะไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถี่ขนาดนี้ว่าแล้วทั้งสามก็หันคอกลับไปมองปัวส์ซงนิเอร์หัวหน้าแผนกเป็นตาเดียว แล้วถึงพบว่าพี่แกหยิบมือถือขึ้นมาฉีกยิ้มใส่อีกแล้ว คนไม่มองว่าโดนของเข้าก็ให้มันรู้ไปทันใดนั้นก็มีสัญญาณออร์เดอร์เข้า พวกเขาทั้งสามจึงต้องรีบวิ่งกลับเข้าที่พร้อมเป็นลูกมือหัวหน้าแผนกผู้เคร่งครัด โดยในขณะที่เจ้าขุนกำลังเตรียมแป้งทำทะเลทอด ก็เกิดสนอกสนใจประเด็นเกี่ยวกับหัวหน้า“ลูกพี่ เมื่อกี้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไร
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 68 แพ้ท้อง แพ้เธอ
“ฮึก... นรินทร์...ฮึก...พ่อ...ฮึก...ฟื้ด! ฮือ...”รณภพพอทราบเรื่องจากราโชค ก็หิ้วเมียขึ้นรถขับตรงมายังเพนต์เฮาส์ของลูกชายคนเล็ก พร้อมสิ่งของเสื้อผ้าสมัยเด็กที่นรินทร์เคยใช้ เพื่อนำมาตัดเป็นผ้าพกนำโชคสำหรับหลานตัวน้อยที่กำลังจะเกิดในอีกเก้าเดือนข้างหน้าเมื่อมาถึงทั้งสองก็เข้าประคบประหงมว่าที่คุณแม่ โดยเฉพาะคุณตาซึ่งร้องไห้ขี้มูกโป่งซาบซึ้งจนภรรยาอย่างน้ำนนท์ต้องหยิบทิชชูไปวางบนตัก“ผมนึกว่าคุณพ่อจะมาเยี่ยมพรุ่งนี้...”“จริง ๆ ป๊าก็คิดอย่างนั้นแหละจ้ะ แต่พ่อเขาไม่ยอม”น้ำนนท์กล่าวอย่างละเหี่ยใจ ทั้งที่วิดีโอคอลเอาก็ยังได้ ไม่เห็นต้องถ่อมารบกวนลูกดึก ๆ ดื่น ๆ แต่เอาเถอะ อย่างไรผัวเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยคบกันแรก ๆ แล้วส่วนราเชนทร์นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีขนมต้อนรับเป็นทาร์ตส้มที่พึ่งทำสด ๆ เมื่อเย็นวันนี้ จึงนำมาวางตรงกลางให้สมาชิกหยิบไปชิม เมื่อราวหลายชั่วโมงก่อนนรินทร์ยังเป็นกังวลหนักอยู่เลย แต่พอมาตอนนี้คงไม่เป็นไรแล้วเพราะที่ปรึกษามาเยือนถึงบ้าน ว่าแล้วสามีอัลฟ่าจึงเข้าไปกระซิบข้างหูภรรยาให้เล่าเรื่องหนักใจ ในขณะที่เขาขอปลีกตัวมา
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 67 แปรปรวน
“ยินดีกับการตั้งครรภ์ครับคุณหนู”นายแพทย์ประจำตัวกล่าวแสดงความยินดีน้ำตาคลอ เพราะเขาเองก็เอ็นดูคุณหนูเหมือนลูกเหมือนหลาน เห็นเจ้าตัวไปได้ดีกับคู่ชีวิต และกำลังจะมีโซ่ทองคล้องใจก็ยิ่งปลาบปลื้มส่วนราเชนทร์ตอนนี้นั่งยิ้มปากแทบฉีกไปถึงหู มองที่ตรวจครรภ์ทั้งสามอันที่ขึ้นสองขีดด้วยความภาคภูมิใจ ผ่านมาราวสองเดือนกว่าในที่สุดพวกเขาก็จะได้มีเจ้าตัวเล็กมาวิ่งเล่นในบ้านเสียที ว่าแล้วก็โอบเอวภรรยาที่ดูจะอึ้งกับผลลัพธ์ตรงหน้าตามตรงนรินทร์ไม่ทราบเสียด้วยซ้ำว่าคุณหมอขอตัวกลับไปตอนไหน เพียงแต่จู่ ๆ ความเครียดก็เข้าปะทะ ความรู้สึกหนักอึ้งบีบรัดทรวงอกจนหายใจติดขัด ความเงียบก้องอยู่ในหูจนแทบจะกลบเสียงรอบข้างทั้งหมด ความตื่นเต้นและความดีใจที่ควรจะมีในช่วงเวลาเช่นนี้กลับถูกกลืนหายไปจนสิ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุเขากลัว กลัวว่าเก้าเดือนต่อจากนี้ร่างกายตัวเองอาจจะไม่พร้อมรับกับท้องที่ค่อย ๆ โตขึ้น ภาระงานในอนาคตไม่ว่าจะการสัมมนา หรือการประชุมทั่วไปเขาที่อุ้มท้องเด็กคนนี้อยู่จะสามารถจัดการมันได้ดีหรือเปล่า กรณีที่วิลเลี่ยมหรือสามีไม่อยู่ตรงนั้น เขาไม่มั่นใจเลย
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 66 กลิ่นเฉพาะตัว
CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ“นรินทร์วันนี้ก็น่ารักอีกแล้วนะครับ!”“เชนทร์หยุดพูดได้แล้ว ผมอายนะ”อัลฟ่าตัวโย่งโผเข้ากอดศรีภรรยาตัวกลมด้วยความตื้นตันใจ เพราะวันนี้นรินทร์ยอมสละเวลาอันมีค่า เอากล่องข้าวลงมาคืนเองกับมือ หลังจากที่ไม่ได้ทำมานาน เนื่องจากท่านผู้อำนวยการคนสวยของเขามักงานล้นมือช่างน่ายินดีจนเขาอยากจะยืนกอดนรินทร์โชว์แขกเหรื่อกันเลยทีเดียว ทว่ากลับต้องถูกห้ามปรามไว้เสียก่อนเพราะนรินทร์ไม่ชอบการแสดงออกในที่สาธารณะ“อายอะไร ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านแล้วนี่”“เฮ้อ...ยอมก็ได้ครับ”“เย่!!”ราเชนทร์เมื่อได้รับอนุญาตก็จับอุ้มโอเมก้าตัวเล็ก ที่วันนี้ก็ยังเลือกเสื้อผ้าได้อย่างมีสไตล์เช่นเคย ใครจะไปรู้ว่าคุณหนูของเขานอกจากจะเข้ากับริบบิ้นแล้ว ยังเข้ากับพวกเสื้อคอจีนด้วย ยิ่งทำจากเนื้อผ้าสีขาวภรรยาของเขายิ่งดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเข้าไปใหญ่สามียิ้มหน้าบานหอบพาคุณภรรยามาคลอเคลียบนโซฟาที่ป
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 18 บอกไว้แล้ว
“เอาเข้าจริง คุณหนูไม่ชอบใส่ของพวกนี้ไม่ใช่เหรอครับ?”“คุณลุงวันนี้เขาไม่ชอบคนที่ทำตัวไม่สมกับเพศรองนี่”“ให้ผมรายงานท่านประธานไหมครับ?”“อย่าทำเรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่เลยครับ”วิลเลี่ยมเห็นคุณหนูโอเมก้าต้องการเช่นนั้นจึงไม่ขัดอะไร เพียงแต่เดินตามคนตัวเล็กเข้าห้างหรูเพ
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 13 ก็ได้ (NC)
CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาโจ่งแจ้งทางเพศ(Anal sex, Bare breaking, Hand job, Vanilla)“อย่าเล่นตัวได้ไหมครับ มันเสียเวลาผมนะ พรุ่งนี้ผมต้องทำงานแต่เช้า”
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 12 น่าเป็นห่วง
CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ“คุณหนูเป็นยังไงบ้าง!?”ราเชนทร์รีบไขรหัสวิ่งกุลีกุจอขึ้นเพนส์เฮาส์ เพราะเป็นห่วงคุณหนูเกรงว่าจะเป็นอะไรไป ตัวเล็กเท่าเมี่ยงไม่
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse) บทที่ 11 ชะล่าใจ
“ซา...หวัด...ดี...ขรับ ผมเรมี่ คะ...ขรับ”ราเชนทร์ยิ้มเยาะคิดว่าแกล้งส่งเด็กฝึกจากนานาชาติมาแล้วจะทำอะไรเขาได้หรือ เผลอ ๆ อาจเข้าทางเขาเลยต่างหาก ดีนะคุณกานต์ออกไปก่อนเด็กฝึกมา เขาจะปั้นเรื่องใส่สีตีไข่ให้เมียขังเอ็งไว้ในกรงสุนัขเป็นการลงโทษเลยคอยดูไอ้ติณณ์!“Which language are you
Vous vous intéresseriez aussi à
Merry Kiss Mas พรที่ขอมาส่งแล้วครับ
DILEMMA 281.4K Vuesผมจะทำให้เต็มที่ (omegaverse)
summer T.1.7K VuesMaid เมดจำเป็น
Storytellers3.5K Vuesเด็กดีของพี่หมอ
จินต์พิชา3.2K Vuesอุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series
Karinrumpa1.8K Vuesส้มหล่น
บาริสต้าสายรุ้ง571 Vuesเกิดใหม่เป็นคุณชายรองสกุลเว่ย
บีตามใจเขียน117 VuesSexy the Series | รักนี้เกินต้าน [YAOI] + [BDSM] + [NC25+]
ณ ธารา2.4K Vues
