Share

ทอเพ้อ 2

last update publish date: 2026-06-11 23:25:31

“แล้วจะให้พี่ช่วยยังไงดีล่ะ”

“ยังไงก็ได้ ขอแค่ไม่ให้หวันแต่งงาน นะคะพี่เ

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอรักษ์ 31

    หลังจากทานข้าวอิ่มเขาก็มานั่งเหยียดขายาวบนโซฟาเอนหลังพิงขอบโซฟาด้วยท่าทางสบายและแน่นหน้าท้อง ก็วันนี้เขาทานข้าวเยอะกว่าทุกวันเลยก็ว่าได้ อาหารทุกอย่างเขากวาดเรียบไม่เหลือแม้แต่คราบ ก็ของมันอร่อยจนเสียดายหากต้องทิ้ง มือใหญ่เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้ตรงหน้ามาเปิดดู เพื่อฆ่าเวลารอป่านทอเก็บโต๊ะอาหารล้างถ้วยชามเก็บกวาดห้อง วันทั้งวันเขาตัดขาดจากโลกออนไลน์ ตัดขาดจากโลกโซเชียล พอเปิดเน็ตโทรศัพท์ก็เห็นข้อความไลน์ที่เด้งติดต่อกันไม่หยุดจนเครื่องเขาแทบค้าง ไม่รู้เพื่อนๆ คุยอะไรกันนักกันหนาถึงได้เยอะขนาดนี้ พอเปิดเข้าไปดูและไล่อ่านจากล่างขึ้นบนก็เห็นรูปต้นเรื่องทันที “ไอ้ลวง! ไอ้เพื่อนชั่ว!” ว่าเพื่อนอย่างไม่จริงจังนัก แล้วก็กดพิมพ์ข้อความส่งไปในไลน์กลุ่ม พอเพื่อนๆ ตอบกลับมาเขาก็ยิ้มขำ ภาพของเขาขณะเล่นโทรศัพท์ที่เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวหน้าตึงนั้นทำให้ป่านทอที่แอบมองบ่อยๆ อดยิ้มตามไม่ได้ นั่นแหละคือภาพที่หล่อนชอบ ชอบที่ได

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอรักษ์ 30

    “ขอบคุณนะคะ จุ๊บ!” เธอขอบคุณแล้วยื่นจมูกน้อยไปหอมคางสากอย่างเคอะเขิน ‘ไอ้รัก มึงตายแน่...ใจบางหมดแล้วเว้ย! ทำไมต้องอ้อนกันขนาดนี้ด้วยป๊อบจ๋า...’ เขาโอดครวญในใจแล้วยกมือขึ้นทาบอกซ้ายของตนเพื่อไม่ให้หัวใจเต้นแรงผิดปกติ แต่มันไม่ทันแล้ว มันเต้นดังจนหญิงสาวที่เกาะแขนได้ยินแล้วอมยิ้มน้อยๆ ตาม ใบหน้าสวยของเธอซับสีแดงระเรื่อจนน่ามันเขี้ยว “รางวัลด้วยนะคืนนี้” เขาบอกคนตัวเล็ก “รางวัลยังไงคะ” หล่อนถามตาซื่อ ทั้งๆ ที่รู้ความหมายของบุรุษดี หึหึ “ไปกันเถอะ หิวไม่ใช่เหรอ ไปซื้อของมาทำกินกันดีกว่า พี่อยากกินข้าวฝีมือน้องป๊อบ”เขาบอกแต่ก็ยังทำท่าทางนิ่งขรึมแกะมือเล็กที่เกาะแขนตัวเองออก หากยังเกาะแบบนี้เต้าของหล่อนก็เบียดสีไม่หยุด เพราะเวลาป่านทอขยับตัว

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอรักษ์ 29

    “ยังไงคะพี่รัก ป๊อบไม่เข้าใจ ทำไมต้องยิ้มให้ แล้ว...” “ยิ้มเถอะน่า...ยิ้มให้แบบที่ยิ้มให้พี่พัน แล้วก็ห้ามยิ้มแบบนั้นให้ผู้ชายหน้าไหนอีก ยิ้มของป๊อบเป็นของพี่ และป๊อบก็เป็นของพี่ ป๊อบเป็นลูกแมวน้อยที่พี่เลี้ยงไว้ อย่าคิดไปยิ้มหวานทอดสะพานให้ผู้ชายหน้าไหนอีก แม้ว่าคนพวกนั้นจะเป็นญาติพี่น้องพี่ก็ตาม” เขาสั่งเสียงเข้มแล้วคลายแรงกอดที่รัดเอวเล็กออกให้หลวม เพื่อที่หญิงสาวจะได้ขยับเคลื่อนตัวได้สะดวก ‘สัตว์เลี้ยง’ คำคำนี้มันช่างกระแทกหัวใจของหล่อนเสียจริง ป่านทอกัดเม้มปากตัวเองแน่นกลืนความเจ็บปวดไว้ในใจ ก่อนจะฝืนยิ้มให้คนตัวโตตามที่เขาต้องการ แต่ยิ้มที่ส่งไปให้รักษ์มันเป็นยิ้มที่ฝืนทน เป็นยิ้มแข็งๆ หาได้ยิ้มจากหัวใจจริงๆ ของหล่อนเหมือนตอนที่ยิ้มให้ทุกคนที่เธอเจอไม่ “ยิ้มให้พี่มันลำบากมากนักเหรอถึงยิ้มให้ไม่ได้ ถ้ามันฝืนนักก็ไม่ต้องยิ้ม” เขาบอกอย่างตัดพ้อ แล้วก็คลายกอดที

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอรักษ์ 28

    “ไม่กินแล้ว ไม่หิว กลับเถอะน้องป๊อบ” คนขี้หวงและขี้หึงเอ่ยกระแทกเสียงพร้อมวางเมนูอาหารในมือลงที่เดิม ทำท่าจะลุกขึ้น “ตะ...แต่ป๊อบหิวค่ะพี่รัก อีกอย่างคุณหมอก็มานั่งด้วย ป๊อบว่า...” “ไม่หิวก็คือไม่หิว กลับ ขอโทษนะพี่พัน ผมไม่หิวแล้ว กินคนเดียวเลยนะ” แล้วก็แทรกตัวเบียดพันแสงที่นั่งดักทางออกของตนออกไปจนพันแสงต้องลุกขึ้นให้รักษ์เดินออกไป ส่วนป่านทอทำอะไรไม่ถูกรีบหอบหิ้วถุงเสื้อผ้าของตนเองแล้วเอ่ยขอโทษหมอหนุ่ม “ขอโทษนะคะคุณหมอ และขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง” เธอไม่ลืมเอ่ยขอโทษและเอ่ยขอบคุณที่ตลอดเวลาที่อยู่โรงพยาบาลชายหนุ่มดูแลเธอเป็นอย่างดี “ไม่เป็นไรครับ ยินดีครับคุณป๊อบ” “ไปได้แล้วน้องป๊อบ พี่อยากกลับ” รักษ์ส่งสายตาดุดันไปยังญาติผู้พี่ ก่อนจะส่งสายตาไม่พอใจไปทางป่านทอที่ยังค

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอรักษ์ 27

    “มันแพงและเยอะเกินไป ป๊อบว่าพี่รักไม่ต้องซื้อให้ป๊อบเยอะแบบนี้ก็ได้ค่ะ อีกอย่างป๊อบก็อยู่แต่ในห้องไม่ได้ไปไหน” เธอบอกอย่างอายๆ เมื่อเขาแสดงกับเธอเหมือนเป็นคนรักก็มิปาน ทั้งๆ ความจริงรู้อยู่เต็มอกว่าตัวเองเป็นอะไร เป็นสัตว์เลี้ยงบนเตียง หรือจะเรียกว่าของเล่นบำเรอกามชั่วคราวก็ยังได้ “อยู่กับพี่พี่ก็อยากให้ดูดีไม่ว่าจะอยู่แต่ในห้องก็ตาม สัตว์เลี้ยงตัวน้อยๆ ของพี่อย่าคิดมากไปเลย เงินก็เงินของพี่ ไม่ใช่เงินที่เธอขโมยมาสักหน่อย”เขากัดฟันกระซิบให้ได้ยินสองคน แต่ใบหน้าของเขายังคงยิ้มแย้มทำให้คนที่เดินผ่านมาเห็นอิจฉาพวกเขาทั้งสอง ก็การแสดงออกของเขามันเป็นการแสดงออกของชายหนุ่มที่รักในแฟนเขาและมองแฟนเขาคนเดียว แล้วใครจะไม่อิจฉาป่านทอล่ะ โดยไม่รู้เลยว่าหญิงสาวที่ถูกโอบไหล่นั้นกล้ำกลืนฝืนทนแค่ไหนที่ต้องถูกย้ำสถานะทุกๆ วันแบบนี้ “ไปกันเถอะ” เขาโอบเอวเล็กเดินไปยังเคาน์เตอร์เพื่อจะได้ชำระค่าชุดทั้งหมดที่พนักงานเอามาตามคำสั่งของตน&n

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอรักษ์ 26

    “ปะ...ป๊อบไม่ไหวแล้วค่ะ” หล่อนบอกอายๆ เมื่อรู้ตัวแล้วพยายามไปก็ไม่ได้ผล เพราะเขากอดรัดเธอแน่นเหลือเกิน“ไม่ไหวก็อยู่นิ่งๆ พี่เป็นคนทำพี่ยังไม่เหนื่อยเลยนะ”เขาบอกเสียงทุ้มลึก ทำให้คนที่ได้ยินขนกายลุกซู่ซ่าอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ใบหน้าสวยก็ขยันเขินและแดงเหลือเกิน ทำไมคำพูดของเขามันช่างมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของหล่อนแบบนี้ แล้วทำไมเขาต้องพูดราวกับว่ามีความรู้สึกดีๆ ให้เธอด้วยล่ะ ทำไม...ทำไมพูดให้หล่อนหวั่นไหวเผลอใจไปกับเขาแบบนี้ เธอไม่ต้องการอะไรแบบนี้ และไม่มีวันจะรักและอยู่กับเขาได้แน่นอน เงียบ! ป่านทอเงียบไม่โต้ตอบและหยุดดิ้นหนีจากอ้อมกอดของตน เขาก็เลยเอ่ยต่อออกมาอีก “นอนเถอะ เดี๋ยวจะพาไปข้างนอกวันนี้” เขาบอกคนในอ้อมกอดและระบายยิ้มมุมปากออกมาโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้อะไรทำให้เขาอยากพาป่านทอออกไปข้างนอก ทั้งๆ ที่หล่อนเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงของตัวเองเท่านั้น&nb

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอมโน 4

    วันแต่งงานเป็นวันที่หนุ่มสาวใฝ่ฝัน แต่งานแต่งงานใหญ่โตที่ถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมหรูใจกลางเมืองกรุงในตอนนี้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวไม่ได้มีความยินดีปรีดากับงานวิวาห์ครั้งนี้เลย ฝ่ายเจ้าบ่าวที่กำลังยืนรอรับแขกหน้างานระหว่างรอเจ้าสาวแต่งตัวเสร็จก็ได้แต่หน้าบึ้งกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จนบรรดาเพื่อนเจ้าบ่าวต้องเดินม

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอมโน 3

    ธนพลตื่นแต่เช้ามาดักรอลูกสาวคนดีของตน เมื่อคืนวานก็นั่งรอจนถึงเที่ยงคืน จะแต่งงานอีกวันสองวันอยู่แล้วตะปลิงลิงปลิงก็ยังออกไปเที่ยวเล่นแทบทุกวัน ไม่รู้ว่าลูกสาวของเขาคิดอะไรอยู่ตอนนี้ แต่ที่แน่ ๆ วันนี้ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง และตอนนี้เจ้าตัวก็เดินมาโน่นแล้ว“สวัสดีตอนเช้าค่ะพ่อพล” ตะลิงปลิงเดินเข้าม

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอมโน 2

    เพื่อน ๆ ของเขากำลังสนุกกันอยู่ แต่มโนขับรถกลับบ้านด้วยสีหน้าเครียดขรึม พอมาถึงบ้านเขาก็รีบขึ้นไปบนห้องนอนทันที แต่ยังไม่ทันได้หย่อนก้นลงนั่งบนเตียงก็มีเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น และก็ไม่ต้องเดายากเมื่อตอนนี้คนที่เคาะประตูได้เปิดผลักเข้ามาก่อนที่เจ้าของห้องจะอนุญาตแล้ว“ไปไหนมาลูก จะแต่งงานอยู่แ

  • ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+   ทอมโน 1

    “เอ้า! ชนแก้วเว้ย!" หนึ่งกลุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกแก้วบรั่นดีตกหน้าขึ้นมารอให้เพื่อน ๆ ยกขึ้นมาชนกับแก้วของตน“ชนเหี้ยสิวะ! กูเครียดอยู่นะเว้ยไอ้ฝัน”น้ำเสียงเข้มเปล่งออกมา แสดงให้รู้ว่าเจ้าของน้ำเสียงนั้นกำลังอารมณ์ไม่ดี มือใหญ่ยกแก้วบรั่นดีเข้ม ๆ กระดกเข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว โดยไม่สนใจจะชนแก้วกับเพื

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status