เข้าสู่ระบบ“ผู้ช่วยหวันอยู่คุยกับไอ้สิงห์มันนะ ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ” มาดซีอีโอก่อนหน้านี้ได้หายไปเมื่อเหลือแต่คนกันเองอยู่ในห้องทานอาหาร
“แกไม่ได้ตามผู้ช่วยฉันไปหรอกนะไอ้แดน?” สิงห์เองก็เปลี่ยนมาพูดเป็นกันเอง เพราะตัวเขาเองก็รู้สึกกระดากปากที่ต้องมาพูดจาสุภาพกับเพื่อนของตน
“สู่รู้! อยากให้ลดราคาก็ส่งผู้ช่วยแกไปเจรจากับฉันที่บริษัทสิไอ้สิงห์” แล้วแดนก็ลุกจากเก้าอี้เดินออกไปจากห้องเพื่อตามไลลาไปห้องน้ำ
“เจ้านายของนายกับไลลารู้จักกันเหรอหวัน?” สิงห์ถามผู้ช่วยคนสนิทของเพื่อน
“พักหนึ่งครับ”
“ยังไง? ทำไมฉันไม่รู้เรื่องนี้”
“ก็ช่วงนั้นคุณสิงห์อยู่เยอรมันครับเลยไม่รู้”
“อือ...แล้วพักหนึ่งแบบไหนล่ะ ทำไมไอ้แดนมันถึงมองจ้องจะเขมือบผู้ช่วยฉันขนาดนั้นหวัน”
“จริงจังจนจะแต่งงานเลยครับ แต่ท่านประธานก็ทำพลาดจนคุณไลลาทิ้งไปครับ”
“มันคงไม่โง่พลาดไป ‘เอา’ กับผู้หญิงอื่นแล้วโดนจับได้หรอกนะ” ตอนนี้พอเข้าใจแล้วว่าทำไมก่อนหน้านี้ไลลาถึงดูประหม่าระหว่างรอการมาของแดน
อือ!
หวันพยักหน้าตอบ
“เวร! สมควรละ จริงจังแล้วไป ‘เอา’ กับคนอื่นเนี่ยนะ แล้วทำไมไม่...” สิงห์ยังพูดไม่จบ หวันก็พูดแทรกขึ้น
“เพราะว่าต้องรอ ‘แต่งงาน’ ไงครับ ท่านประธานเลยทนความหิวตัวเองไม่ไหวไปใช้บริการนางแบบคู่ขาเก่า”
“ไม่รู้จักพอแล้วยังคิดจะแต่งงาน สมควรแล้ว ส่วนเรื่องสัญญาวันนี้คงไม่ได้คุยแล้วดูท่า งั้นฉันกลับก่อนแล้วกัน”
“ครับ ผมก็คงจะได้เลิกงานเหมือนกันคุณสิงห์”
“อืม! เรากลับกันเถอะ หรือจะนั่งทานอาหารพวกนี้ก่อนค่อยกลับได้นะ ฉันจ่ายแล้ว”
“ครับ คุณสิงห์ งั้นผมขอทานก่อนค่อยกลับครับ”
แล้วซีอีโอหนุ่มก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินออกจากห้องปล่อยผู้ช่วยส่วนตัวของเพื่อนทานมื้อเที่ยงเพียงลำพังในห้องทานอาหาร
แดนมายืนดักรอคนตัวเล็กที่หนีมาเข้าห้องน้ำนานเกือบสิบนาที แต่สาวเจ้าที่หายเข้าไปในห้องน้ำไม่ยอมออกมาสักที และเมื่อมั่นใจว่าในห้องน้ำไม่มีใครอื่นแล้วนอกจากไลลาที่อยู่ในห้องน้ำ แดนจึงเดินไปหยิบป้ายเตือนทำความสะอาดสีเหลืองมาตั้งหน้าประตูห้องน้ำแล้วตนเองก็เข้าไปในห้องน้ำหญิง
“ฉันรู้นะว่าเธออยู่ในนี้ไลลา” แดนเอ่ยพร้อมผลักเปิดประตูห้องน้ำเรื่อยๆ ทั้งสี่ห้องจนมาถึงห้องที่ห้า ประตูผลักไม่ออก
“จะออกมาเองหรือให้ฉันพังประตูเข้าไปลากเธอออกมาไลลา” สิ้นคำขู่ ประตูห้องก็ขยับแง้มเปิดออก
“ออกมา!” ซีอีโอหนุ่มสั่งสาวเจ้าที่ทำเพียงแง้มเปิดประตูเล็กน้อย ไม่ยอมออกมา
แอค!
แล้วไลลาก็ยอมออกมาจากห้องน้ำ
ว้าย!
มือใหญ่จับกระชากแขนของเธอเหวี่ยงไปกับผนังแล้วก็ยืนกักตัวเธอไว้กับผนังห้องน้ำ
“ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยเหรอไลลา?”
“ปล่อยดิฉันเดี๋ยวนี้ประธานแดน” คำพูดจาห่างเหินยิ่งทำให้คนฟังเดือดดาลขุ่นเคืองในใจ มือใหญ่กำข้อมือเล็กแน่นตรึงไว้กับผนังห้องน้ำแล้วก้มหน้าเข้าใกล้
“เดี๋ยวนี้ไม่รู้จักกันแล้วเหรอไลลา”
“ปล่อยดิฉันเดี๋ยวนี้ประธานแดน”
“ทำไมฉันต้องทำตามที่เธอสั่งด้วยไลลา”
“ดิฉันไม่ได้สั่ง แค่ขอร้องค่ะ ได้โปรดปล่อยด้วยค่ะ ดิฉันเจ็บ!”
“ตอนนี้ประธานของเธอยกเธอให้ฉันแล้ว รู้ไหมไลลา”
“ทำไมชอบพูดแต่คำน่าเกลียดแบบนี้คะ และปล่อยแยมได้แล้วค่ะ ถ้าไม่มีอะไรจะคุยก็เชิญกลับค่ะ แยมจะจัดห้องค่ะ” พูดจบเธอก็พยายามดันตัวเองลุกจากตักหนา แต่แล้วก็ต้องผิดหวังเมื่อคนต่ำทรามไม่ยอมปล่อยให้ลุก แถมยังอุ้มเธอไปโยนลงโซฟาตัวยาวอีกตัวแทนตุ้บ!“จะทำบ้าอะไรอีกคะ?”หึหึซีอีโอหนุ่มไม่ตอบ แต่เลือกโน้มตัวลงไปคร่อมทับกักร่างเล็กไว้กับโซฟา“รู้ไหมว่าตอนนี้พ่อรู้เรื่องของเราแล้วแยม”“แล้วยังไงคะ? คุณธงรบจะบังคับให้แยมเป็นเมียเก็บเป็นนางบำเรองั้นเหรอคะ”“ก็ได้นะ จะเมียเก็บหรือนางบำเรอ มันก็ไม่ต่างกัน ว่าไหม” “สารเลว!” “ชอบจังเวลาเมียด่าและต่อปากต่อคำด้วย ระวังเถอะ ระวังจะหลงรักคนสารเลวคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้นเด็กน้อย” “ฝันไปเถอะค่ะ! ไม่มีวันนั้นหรอก อะ...อุ๊บ!” แล้วปากน้อยก็ถูกปากหนากลืนกินลมหายใจช่วง
“พี่แสนวันนี้ขอบคุณนะคะ พี่แสนกลับไปก่อนได้ไหมคะ แยมมีเรื่องจะคุยกับคุณธงรบค่ะ” เธอบอกเขาเสียงแผ่วเบาพร้อมเกาะแขนเขาเขย่าเบาๆ ส่งสายตาขอร้องอีกฝ่าย แสนสบสายตาขอร้องที่ส่งมาแล้วหันไปมองหน้าเคร่งเครียดของธงรบก็ไม่อยากกลับ แต่ก็จำใจต้องกลับเมื่อกิรณาเอ่ยอีกครั้ง “นะคะพี่แสน แยมขอคุยกับคุณธงรบก่อนได้ไหมคะ” ที่ต้องการให้เขากลับ เพราะกลัวว่าแสนจะถูกธงรบต่อยเอา และเธอไม่ต้องการให้แฟนหนุ่มมาเจ็บตัวเพราะตน “อือ...ถ้ามีอะไรโทรหาพี่นะ ต้องการความช่วยเหลือโทรหาพี่นะแยม” “ค่ะ พี่แสน ขอบคุณนะคะ” “จะร่ำลากันอีกนานไหมฮะ! ฉันไม่ใช่ผู้ชายจะตบตีผู้หญิงสักหน่อย แต่ทำให้ร้องไห้น่ะร้องแน่นอน ร้องไห้เพราะมีความสุขจนล้นน่ะ” เงียบ!
ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! เสียงสั่นเตือนโทรศัพท์ในกระเป๋าทำให้กิรณาต้องล้วงมือในกระเป๋าผ้าหยิบโทรศัพท์ออกมาดูว่าใครกันโทรมา พอเห็นเป็นคนชั่วช้าพรากผลาญพรหมจรรย์ของตน ปากน้อยเม้มแน่นเข้าหากันแล้วเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าสะพายเหมือนเดิม ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! เสียงสั่นและหยุดไปแล้วก็สั่นอีกครั้ง เป็นแบบนี้อยู่เป็นสิบนาทีกว่าโทรศัพท์ในกระเป๋าจะเงียบไป กรอด! ธงรบขบกรามแน่นเมื่อปลายสายไม่ยอมรับสายตน ไม่ว่าจะโทรหาเท่าไหร่ก็ตาม “เก่งนักนี่ยัยเด็กแยม”เมื่อมาถึงหน้าคอนโดก็จอดเทียบถนนทางเข้าหน้าคอนโดเพื่อดูว่ากิรณามาถึงรึยัง ระหว่างรอนึกได้ว่าโครงการนี้เป็นโครงการของเพื่อนตัวเองจึงกดต่อสายหาเพื่อน ไม่นานก็ขับรถเข้าไปจอดลานจอดรถของคอนโดแล้วพนัก
เพราะมันจะเช้าถึงไม่กลับไปค้างที่บ้าน ธงรบนอนที่ห้องพักส่วนตัวของตัวเองที่โรงแรม และก็ทำงานตอนเช้าต่อ ประชุมเสร็จ ตรวจโรงแรมและเดินตรวจห้องอาหารโรงแรม ห้องครัวโรงแรมเสร็จก็ขึ้นมาจัดการเอกสารบนโต๊ะทำงานบนห้องทำงาน ซีอีโอหนุ่มเปิดประตูห้องทำงานเข้ามาก็เจอกับพ่อตัวเองนั่งรอข้างในห้อง เขารู้อยู่แล้วว่าท่านมารอ เพราะได้รับรายงานมาก่อนหน้านี้แล้ว “งานยุ่งจังนะธงรบ” ธวัฒน์ทักทายลูกชายที่เดินเข้ามาทิ้งตัวนั่งลงโซฟาตรงข้ามตน “ก็นิดหน่อยครับ ว่าแต่พ่อมาโรงแรมได้ยังไงครับวันนี้ ปกติไม่เห็นจะอยากมา” “ก็อยู่บ้านมันเบื่อนี่ เมื่อไหร่แกจะแต่งงานมีหลานให้ฉันสักทีไอ้ธงรบ ตอนนี้ไทม์เพื่อนแกก็แต่งงานแล้วนะ เมื่อไหร่แกจะแต่งงาน” “พ่ออยากให้ผมแต่งงานขนาดนั้น” “เออ! ก็อยากมีหลานนี่ บ้านเราหลังออกจะใหญ่โตจะมาอยู่กันสองค
ไม่อยากจะเชื่อว่าการไปทานข้าวกับแฟนหนุ่มจะทำให้เธอกับลูกชายผู้มีพระคุณมีค่ำคืนหฤหรรษ์ แถมเขาคือคนที่เธอเคารพนับถือเหมือนญาติผู้ใหญ่อีกหนึ่งคน แล้วทำไมเขาถึงทำกับเธอแบบนี้ กิรณา แสงรวี หรือแยม วัย 22 ปี มองดูร่างสูงใหญ่ที่คุ้นเคยลุกจากเตียงเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ธงรบ กิจเจริญทรัพย์ วัย 33 ปี ซีอีโอหนุ่มผู้บริหารโรงแรมเจ็ดดาว ใจกลางเมืองกรุงเทพฯ และเป็นทายาทคนเดียวของนายธวัฒน์กับคุณนายทิพย์ กิรณาปาดเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบออกทางหางตาลุกขึ้นลงจากเตียงด้วยร่างกายที่ปวดร้าวระบมไปทั้งตัว เธอถูกพามาห้องนี้กี่ชั่วโมงก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้เป็นเวลาตีสี่กว่า แต่จะให้เธอนอนที่นี่ได้ยังไง แม้ร่างกายจะเจ็บร้าวเจ็บจุกท้องน้อยมากแค่ไหนก็ไม่อาจจะนอนค้างที่นี่ได้ สาวเจ้าไร้เดียงสาจึงอาศัยจังหวะที่คนตัวโตเข้าห้องน้ำอาบน้ำรีบแต่งตัวให้เรียบร้อยเพื่อไปจากห้องอย่างเงียบๆ&nbs
“ได้สิ ผมก็จะถอดของผมด้วย เรารักกันในห้องน้ำดีไหม ในห้องน้ำมีอ่างอาบน้ำใหญ่และเหมาะจัดท่ายากหลายท่าด้วยนะ” “คนบ้า รีบถอดชุดให้ญาดาสิคะ เราจะได้ทำเวลากัน” ญาดาบอกสามีของตนเอง “ครับผมที่รัก”แล้วไทม์ก็รีบจัดการถอดชุดเจ้าสาวช่วยภรรยาคนสวยตัวเอง เพียงเวลาไม่นานชุดและผมของญาดา ไทม์ก็จัดการแกะเสร็จ และชุดเจ้าบ่าวของเขาด้วย เมื่อเปลื้องผ้าจนเหลือแต่กายเปลือยทั้งสอง ซีอีโอหนุ่มก็อุ้มภรรยาไปยังห้องน้ำ ปึก! พอประตูห้องน้ำปิดสนิทก็มีเสียงครางกระเส่าของคู่บ่าวสาวดังลอดออกมา อือ &







