LOGIN“แล้วปากกับน้ำข้าเล่า หวานด้วยไหม?” นางเรืองไม่ตอบ แต่ถามกลับ
“หวาน และข
“โอว์...นางไม้ ซี้ด...” พั่บ! พั่บ! พั่บ! เวลาสองวันที่กักขังนายพรานป่าไว้กับตัวเองเพื่อไว้บำเรอกามตัวเอง แต่เหมือนว่าตรงกันข้าม เป็นนางเองต่างหากที่บำเรอกามให้ชายฉกรรจ์ผิวทองแดง นางแทบไม่ได้หลับนอน และเวลานี้ก็เป็นเวลาเช้ามืด คงเทพที่เพิ่งถอดถอนแก่นกายอวบใหญ่ออกจากกายฉ่ำแฉะของนางและหลับไป นางจึงออกมาอาบน้ำชำระร่างกายที่ลำธารน้ำใสที่ตนกับคงเทพได้มาหลอมรวมกันแล้วครั้งหนึ่ง “ข้าช้ำไปทั้งตัว มนุษย์ผู้นี้กักขฬะนัก” นางลูบไล้มือนุ่มไปกับผิวกายตัวเองที่เต็มไปด้วยร่องรอยของนายพรานป่า ร้อยปีที่ได้เสพกามไม่คิดว่าจะได้เจอคนหิวกระหายเช่นนี้ ตอนนี้นางเริ่มรับไม่ไหวแล้ว หากกลับไปคงเทพได้ฟาดนางอีกแน่นอน ร่างกายนางโทรมอดหลับอดนอนมาหลายวัน มือน้อยวักน้ำใส่หน้าตัวเองแล้วก็สูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ เมื่อรับรู้ได้ว่
กลางดึกทั้งสองนอนเปลือยเปล่าเกยทับกันบนฟูกนอนใบไม้ และเป็นสถานที่ที่คงเทพไม่คุ้นเคย คงเทพมองสำรวจไปรอบๆ ห้องสีเขียวที่ตนนอนกกกอดกับนางไม้ ส่วนมือก็นวดคลึงเต้าอวบใหญ่ของนางไม้ไปด้วย “อือ...นี่บ้านของข้าเองคงเทพ บ้านในต้นไม้ที่เจ้ายิงลูกดอกหน้าไม้ใส่เมื่อตอนกลางวัน” นางลุกผละจากร่างที่นอนเกยทับ ไม่สนใจว่าสายตาอีกฝ่ายจะมองและกลืนน้ำลายยามร่างเปลือยตัวเองก้าวขาเคลื่อนไหว “เจ้ามันกินดุ มิรู้จักอิ่ม และข้าก็ชอบที่เจ้ากินดุแบบนี้ เพราะข้าเองก็หิวกระหายกามมานานหลายร้อยปี” “ก็ฉันเมียตายไปนานหลายปี และนี่คือครั้งแรกที่ฉันได้ ‘เอา’ กับผู้หญิงตั้งแต่เมียตายไป”คงเทพเอ่ยตรงๆ ห่ามๆ ตามนิสัยของตนแล้วลุกขึ้นพาร่างเปลือยตัวเองเดินไปสวมกอดนางไม้ที่กำลังจะยื่นมือเปิดผลักประตูออกไปจากห้
“อ่า...นางไม้เก่งมาก ฉันชอบแบบนี้ อ่า...” คงเทพตื่นเต้นกับบทรักกลางอากาศกับนางไม้คนงาม เขากอดรัดนางแน่นจนสองเต้าอวบแนบบดเบียดจนจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกันกับตน “อ่า...หากอยู่กับข้า เจ้าจักได้เจอความตื่นเต้นมากกว่านี้อีกพรานป่า อ่า...ไม่ไหวแล้ว เจ้าเด้งแรงกว่านี้ได้รึไม่คงเทพ โอว์...เสียว” “อ่า...ได้สิ ฉันทำได้แน่นอน ว่าแต่ฉันจะไม่ตกลงไปคอหักใช่ไหมแม่นางไม้ อูว์...แน่นเสียวเอ็นเหลือเกิน ซี้ด...” เอวสอบของนายพรานหนุ่มใหญ่เด้งเร่าหนักหน่วงเสียงกระทบกระทั่งเนื้อของทั้งสองดังกลางอากาศ สองกายชื้นแฉะไปด้วยเหงื่อ ไม่สนใจเสียงนกการ้องและนกที่บินผ่านร่างเปลือยที่หลอมรวมกันกลางอากาศ คงเทพไม่อิ่มเอม ทั้งๆ ที่เพิ่งผ่านบทรักกลางอากาศไปไม่นาน แต่เอ็นเนื้อของคงเทพยังคงแข็งตัว นายพรานป่าลุกขึ้นถอดถอนแก่นกายอุ่นร้อนที
“โอว์...เสียวเหลือเกินแม่นางไม้คนสวย อ่า...ดูดแรงอีก โอว์...ซี้ด...อื้ม” “อะ...อื้อ” นางไม้ดูดกลืนกินแท่งเนื้ออวบใหญ่เต็มปากเต็มคำรีดกินน้ำเสียวของมันที่กำลังหลั่งไหลออกมาจากปากแท่งเนื้อร้อนที่เบ่งบานของนายพรานป่า มือของนางก็เคล้นคลึงพวงสวรรค์ไปด้วย เส้นขนดกดำของนายพรานไม่ได้ทำให้นางรังเกียจหรือขยะแขยง แต่กลับทำให้นางหลงใหลและคลั่งไคล้เหลือเกิน อยากซุกซบหน้ากับตรงนี้จนไม่อยากผละถอยห่าง และอยากขย่มโยกกระแทกกลืนกินความใหญ่ที่ปากตัวเองครอบครองหนักหน่วงให้อีกฝ่ายร้องครวญครางลั่นป่า “อ่า...ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวแล้วแม่นางไม้คนสวย อ่า...ดูดแรงอีก จะแตกแล้ว ซี้ด...เสียว” เอวสอบคงเทพแอ่นเด้งเร่าตอบสนองปากน้อยของนางไม้ที่กำลังดูดกลืนกินน้ำเสียวกับแท่งเนื้อร้อนของตนเอง มือใหญ่ก็จับหัวทุยเล็กโยกคลึงเป็นจังหวะตอบสนองกับเอวสอบตัวเองที่กำลังเด้งไหว&nb
“อุ๊ย! เจ้าทำให้ข้าพอใจได้ ข้าจักปล่อยเจ้าออกจากป่าของข้า ตอนนี้เจ้าต้องทำให้ข้าอิ่มเอมในกาม ร้อยกว่าปีมานี้ ข้ามิมีชายใดหลงเข้ามาหาข้าสักคน และเจ้าจักคือคนแรกของข้าในร้อยปีที่ผ่านมาของข้า”นางไม้เอ่ยเสียงพร่าพร้อมตวัดแขนโอบกอดลำคอหนาของคนเหนือร่าง “ฉันก็ไม่ได้ ‘เอา’ กับใครมาแปดปีแล้วเหมือนกันตั้งแต่เมียฉันตายจากไป จะเป็นคนหรือผีมันไม่ต่างกันใช่ไหม ฉันจะทำให้เธอพอใจจนร้องขอชีวิตเลยแหละแม่นางไม้คนงาม” จากที่หวาดกลัวก่อนหน้า ตอนนี้หาได้มีความหวาดกลัวไม่ มีเพียงความตื่นเต้นและความกระหายกามเต็มเปี่ยม มุมปากหนายกยิ้มแล้วก้มหน้าลงบดจูบปากน้อยอวบอิ่มสีระเรื่อของนางไม้ “อะ...อื้อ” ปากหนาอุ่นร้อนและเรียวลิ้นสากกร้านของคงเทพดุนดันเข้าไปในโพรงปากน้อยของนางไม้คนงาม มือใหญ่สากกร้านก็ลูบไล้ผิวกายนวลเนียนนุ่มน่าสัมผัสของนางพร้อมปลดเปลื้องชุดใบไม้ของนางที่ปกปิดเพียงส่วนลั
จึก! เสียงลูกดอกหน้าไม้ปักต้นไม้ใหญ่ตรงหน้า เพราะกระต่ายตัวน้อยวิ่งหลบทัน ทำให้นายพรานหนุ่มใหญ่ขบกรามแน่นวิ่งมาดึงลูกดอกตัวเองออกจากต้นไม้ แล้วก็มีเสียงร้องโหยหวนดังตามมา โอ๊ย! เสียงร้องเจ็บปวดทำให้นายพรานคงเทพ วัยสี่สิบห้าปี หยุดมือที่จับกำลูกดอกหน้าไม้ที่เพิ่งดึงออกจากต้นยางนาแล้วมองหาเจ้าของเสียงที่ร้องโอดครวญเจ็บปวด “ข้าเจ็บ!”นั่นคือเสียงที่ได้ยินดังต่อมาพร้อมกับมีร่างเล็กเพรียวระหงปรากฏตัวขึ้นอยู่ตรงหน้าตัวเองตรงที่ลูกดอกของเขาปักก่อนหน้านี้ “มิต้องสงสัย ข้าคือนางไม้ที่อาศัยอยู่ในต้นยางนาที่เจ้ายิงลูกดอกปักเมื่อกี้”นางบอกตอบ







