2

“ใจเย็นสิคนสวย ผมจะทำให้คุณมีความสุขมากกว่านี้ รับรองผมไม่ทำแรง ยกเว้นแต่คุณร้องขอให้ผมทำแรงๆ” ภาสกรยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยอมเผยความต้องการที่มีต่อเขาออกมา ก่อนที่ชายหนุ่มจะย้ายไปรังแกหน้าอกอีกข้างอย่างไม่น้อยหน้า

มือไม้ของเขาก็ทำหน้าที่ได้อย่างดีไม่แพ้กัน เมื่อหญิงสาวกำลังลุ่มหลงไปกับรสจูบที่เขากำลังปรนเปรอให้อย่างเอาใจ ชายหนุ่มก็ลูบไล้ที่ต้นขางามที่สวมกางเกงยีนส์ขาสั้น ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่กึ่งกลางกายของหญิงสาว ภาสกรค่อยๆ จับเรียวขางามแยกออกจากกันและลูบไล้เนินเนื้อสาวอวบอูมผ่านกางเกงยีนส์ของเธออย่างแผ่วเบาสลับกับหนักมือจนเรนิตาถึงกับบิดตัวเข้าหาเขาในทันที

เรนิตาบิดเร่าครางสะท้านกับสัมผัสที่วาบหวาม“เรย์…เรย์อึดอัดจึงเลยค่ะ” เสียงหวานของสาวใต้ร่างบ่งบอกว่าตอนนี้ร่างกายของเธอกำลังทรมานกับความเสียวซ่านและความต้องการภายในจิตใจ ซึ่งภาสกรเองก็กำลังรู้สึกไม่ต่างกันแต่เขายังคงต้องการเชยชมร่างฉ่ำหวานของเธอให้พอใจเสียก่อน

ชายหนุ่มส่งเสียงกระเส่าแหบพร่า“ ขอผมชิมคุณทั้งตัวก่อนนะที่รัก แล้วผมจะปลดปล่อยคุณ” ชายหนุ่มลุกขึ้นจัดการถอดกางเกงยีนส์ขาสั้นของหญิงสาวออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพบว่าตอนนี้แพนตี้สีหวานของเธอกำลังชื้นแฉะไปด้วยน้ำหวาน ภาสกรมองภาพนั้นด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะก้มลงไปจูบหญิงสาวด้วยความเสน่หา

“ผมรู้แล้วว่าคุณต้องการผมมากแค่ไหน รู้ไหมว่าผมก็ต้องการคุณมากนะเรย์” ภาสกรจับมือหญิงสาวให้ไปจับบริเวณกึ่งกลางกายของเขาที่ตอนนี้มันร้อนรุ่มและเต้นตุบๆ อยากเข้าไปในกายสาวเพื่อจะให้เรนิตาปลดปล่อยมัน แม้จะเป็นการสัมผัสผ่านกางเกงยีนส์แบรนด์ดัง และมือเล็กๆที่ดูกล้าๆ กลัวๆ ของเรนิตากลับทำให้ความต้องการของเขาขยายตัวและพองโตได้มากขึ้นอีกหลายเท่า

พอเห็นความใหญ่โตตรงหน้า หญิงสาวถึงกับหน้าถอดสีด้วยความรู้สึกหวาดกลัว “เรย์กลัวค่ะ แน่ใจเหรอคะว่ามันจะเข้าไปได้จริงๆ” เสียงของเรนิตาบอกด้วยความหวาดหวั่น นาทีนั้นภาสกรมีฉุกคิดขึ้นมาครู่หนึ่งว่า เธออาจจะเล่นบทหญิงสาวบริสืธิ์เหมือนในละครที่เธอชอบเล่นก็เป็นได้ เพราะใครๆก็รู้ว่าดาราสาวมีคนรักที่คบหากันมาเป็นปีแล้ว และหากผู้ชายคนนั้นปล่อยให้เรนิตารอดจนมาถึงมือภาสกรก็คงโง่เต็มที

“ไม่ต้องกลัวนะ มันเป็นของคุณ เหมือนที่คุณเป็นของผม ผมว่าเราต้องพอดีกันแน่ๆ” ชายหนุ่มนำมือของตนเองลูบที่เนินนื้อสาวผ่านแพนตี้ตัวจิ๋วอย่างเชื้องช้า ก่อนจะค่อยๆเคล้นคลึงเบาสลับแรง เพื่อสร้างความเสียวซ่านให้กับหญิงสาว

“เรย์ทรมานค่ะ” เรนิตามองหน้าภาสกรด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว ยิ่งทำให้ชายหนุ่มได้ใจลุกขึ้นปลดกระดุมถอดเสื้อผ้าทั้งหมดของตนเองจนเหลือแต่ร่างกายเปลือยเผยให้เห็นแผงอกลำสัน ลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เรียกตัวสวยงามจนคนที่นอนมองอยู่ถึงกับหายใจติดขัด

กระนั้นมือหนาก็เอื้อมมาถอดแพนตี้ของหญิงสาวออกอย่างรวดเร็ว และทันทีที่ความงามปรากฏให้เขาเห็นโดยปราศจากสิ่งปกคลุมใดๆ เรนิตาก็รีบขยับขางามทั้งสองข้างเบียดกันไว้ด้วยความเขินอายแต่ก็ไม่สามารถหลบหนีสายตาของเขาพ้นแม้แต่วินาที

“อ้าออกสิ ขอผมดูหน่อยนะครับ” ภาสกรพูดด้วยแววตาหิวกระหาย และถึงเรนิตาไม่อนุญาตชายหนุ่มก็คงหลุดการควบคุมตัวเองแล้ว เพราะเขาไม่สามารถหยุดทุกอย่างตรงหน้าได้อีกต่อไป

ภาสกรดันเรียวขางามทั้งสองข้างแยกออกจากกัน เพื่อสำรวจความงามของหญิงสาว เรนิตาสวยและน่ากลืนกินไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัวจนเขาแทบอดทนไม่ไหว…ภาสกรใช้มือของตนเองลูบไล้ที่เนินเนื้อสาวและไม่ลืมที่จะหยอกเย้าเบาๆ บริเวณจุดที่ทำให้เรนิตาหรือผู้หญิงทุกคนแทบคลั่ง เรนิตากระถดหนี ภาสกรยิ้มเจ้าเล่ห์เวลานี้เขารู้สึกว่าตนเองกำลังเป็นนายพรานที่มาเจอแม่กระต่ายน้อยเนื้อหวานฉ่ำ มือแกร่งจากการทำงานหนึกดึงเอวบางของเธอแล้วกดเอาไว้ โหย่งกายขึ้นคร่อมร่างงาม แนบตัวตนแข็งขึงกดสะโพกกลมมนของเธอไว้ ราวกับจะประกาศให้เธอรู้ว่าเวลานี้เขาพร้อมสำหรับเธอมากแค่ไหน

“อา…คุณทำอะไรคะเรย์อึดอัด” เรนิตาหลับตาแน่น พร้อมกับเงยหน้าด้วยความทรมาน

“แล้วชอบไหมครับคนดี สบตาผมสิเรย์”