บทที่ 1

เฌอปรางค์ หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางกระฉับกระเฉง แต่งกายด้วยชุดทะมัดทะแมงดูคล่องตัว ยืนอยู่หน้าประตูทางออกของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ในมือมีกระเป๋าเดินทางขนาดย่อมอยู่หนึ่งใบ

สาวเหนือผิวสีน้ำนมหันซ้าย หันขวาอย่างไม่รู้ทิศทาง ฉับพลันดวงตากลมโตที่แฝงความดื้อรั้นก็สะดุดกับป้ายโฆษณาสินค้าขนาดใหญ่ซึ่งมี จักรวาล ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มสุดหล่อ ขวัญใจสาวน้อย สาวใหญ่ สาวแท้ สาวเทียม ทั่วฟ้าเมืองไทยเป็นพรีเซนเตอร์ตั้งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เธอยืนอยู่ เฌอปรางค์เบ้ปากใส่คนในรูปด้วยความหมั่นไส้เพราะอคติจากข่าวฉาวของเขาที่มีให้อ่านเกือบทุกวัน จากนั้นก็รีบเดินไปขึ้นแท็กซี่

               ระหว่างทาง จากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปซอยทองหล่อ ซึ่งตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท ถนนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นถนนสายธุรกิจสายหนึ่งของกรุงเทพฯ สองข้างทางเต็มไปด้วยป้ายโฆษณาสินค้านานาชนิด ซึ่งมีจักรวาลเป็นพรีเซนเตอร์ ไม่ว่าจะเป็นที่ผนังด้านนอกของอาคารสูงระฟ้า บนดาดฟ้าของอาคารพาณิชย์ขนาดกลาง บนป้ายจอดรถโดยสารประจำทาง บนตัวรถโดยสารประจำทาง หรือแม้กระทั่งบนกระป๋องน้ำอัดลมที่วางอยู่ข้างตัวคนขับรถแท็กซี่ สิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มผู้นี้ได้รับความนิยมสูงมาก

               “จักรวาลนี่ดังมากเลยนะหนู ดูสิ หันไปทางไหนก็เจอแต่ป้ายโฆษณาของเขาเต็มไปหมด คงรับทรัพย์อื้อซ่า หน้าตาก็ดี๊ดี สาวๆ กรี๊ดกันตั้งแต่เด็กเล็กยันคนแก่” คนขับรถชวนคุย

               “ไม่รู้ว่าคนกรี๊ดกันเข้าไปได้ยังไง เห็นมีแต่ข่าวเสียๆ หายๆ เกือบทุกวัน โดยเฉพาะข่าวล่าสุด” เฌอปรางค์หมั่นไส้ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มขึ้นมาอีกครั้ง

               “ลูกสาวลุงมันก็ร้องห่มร้องไห้ เสียใจเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน มันบอกว่าเสียดายความหล่อ” โชเฟอร์กล่าวถึงบุตรสาววัยรุ่นของตนแล้วหัวเราะเบาๆ  

               “สาวๆ คงร้องไห้กันค่อนประเทศ” เฌอปรางค์พูดพลางหยิบนิตยสารกอสซิปบันเทิงที่เสียบอยู่หลังเบาะมาอ่าน นิ้วเรียวยาว ปลายเล็บตัดสั้นสะอาดตากรีดหน้ากระดาษแต่ละหน้าเพียงผ่านๆ แต่แล้วก็สะดุดกึกที่คอลัมน์หนึ่ง ซึ่งมีรูปของจักรวาลในสภาพเปลือยกาย นอนกอดก่ายกับผู้ชายร่างกายกำยำอยู่บนเตียง โดยมีอักษรตัวโต สีสันสะดุดตากำกับไว้เหนือภาพว่า

ภาพหลุด! จักรวาลนอนเปลือยคู่กับหนุ่มคู่ขา ในห้องพักโรงแรมหรู

หญิงสาวรีบปิดหนังสือหน้านั้นทันทีด้วยความหงุดหงิดที่ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มผู้นี้ตามหลอกหลอนเธอทุกที่

นิตยสารกอสซิปบันเทิงถูกโยนลงมาตรงหน้าจักรวาล ตามด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดของเฮียสาโรจน์ ผู้บริหารสูงสุดบริษัทแฮปปี้เอ็นเตอร์เทนเมนท์

“มีแต่ข่าวคาวๆ ออกมาไม่เว้นแต่ละวัน รู้มั้ยว่ามันทำให้บริษัทฉันเสียหายมากแค่ไหน”

ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มปรายตามองนิตยสารฉบับนั้นอย่างไม่พอใจและไม่คิดจะหยิบมันขึ้นมาอ่าน เพราะก่อนที่จะโดนเรียกเข้าบริษัท เขาเห็นข่าวตัวเองนอนเปลือยกอดกับผู้ชายแล้วและภาพนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วอินเตอร์เน็ตและหน้านิตยสารบันเทิงทุกฉบับอย่างรวดเร็ว

               “นี่มันรูปตัดต่อชัดๆ เฮียจะโวยวายทำไม”

               “จะให้ฉันนั่งยิ้มรอรับความเสียหายที่เกิดขึ้นเหรอ” เฮียสาโรจน์ตะคอกพร้อมกับทุบโต๊ะเสียงดังอย่างโกรธจัด

“ใจเย็นๆ นะคะเฮีย เรื่องแค่นี้ริชชี่เคลียร์ได้สบายมากค่ะ แค่เปิดโต๊ะแถลงข่าวชี้แจงว่ารูปนี้เป็นรูปตัดต่อเรื่องก็จบแล้วค่ะ” เรืองฤทธิ์ ผู้จัดการส่วนตัวร่างชายหัวใจหวานแหววของจักรวาลบอกด้วยเสียงกระตุ้งกระติ้งราวหญิงสาวแรกรุ่น

               “ไอ้ฤทธิ์! มีเรื่องทีไรแกก็พูดแบบนี้ทุกที แต่ไม่เห็นจะจัดการอะไรได้สักอย่าง เป็นผู้จัดการส่วนตัวประสาอะไรถึงปล่อยให้จักรก่อเรื่องได้ทุกวันอย่างนี้”

               “ริชชี่ค่ะ” เรืองฤทธิ์ส่งสายตาเว้าวอนให้เจ้านายเรียกเธอว่า ริชชี่ แทนชื่อจริงที่ฟังแล้วเป็นชายชาตรีเสียเหลือเกิน

               “ไอ้ฤทธิ์!” ผู้เป็นเจ้านายถลึงตาใส่คนไม่รู้กาลเทศะ

               “ค่ะ ไอ้ฤทธิ์ก็ไอ้ฤทธิ์ค่ะ” เรืองฤทธิ์ทำหน้าม่อย เสียงอ่อยแล้วก้มหน้าหลบสายตาดุดันของเจ้านาย

               เฮียสาโรจน์โยนหนังสือพิมพ์รายวันอีกฉบับลงมากลางโต๊ะ ที่กรอบข่าวใหญ่หน้าหนึ่งพาดหัวข่าวตัวโตว่า แฟนคลับสาวปลิดชีพในห้องน้ำโรงเรียนดับอนาถ เหตุเพราะซุป’ตาร์หนุ่มในดวงใจเป็นเกย์

ข่าวนี้ถือเป็นข่าวใหม่สำหรับจักรวาล ดังนั้นเขาจึงรีบคว้าหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นมาอ่านเนื้อข่าว เรืองฤทธิ์ซึ่งนั่งอยู่ติดกัน ชะโงกหน้าเข้าไปร่วมอ่านด้วยความตื่นตระหนก

               “ว้าย...แม่เจ้า” เรืองฤทธิ์ร้องเสียงหลง ยกมือขึ้นทาบอก

               “ข่าวใหญ่ขนาดนี้แกยังจะแก้ข่าวยังไงไหวมั้ยไอ้ฤทธิ์” เฮียสาโรจน์ตะคอกถามด้วยน้ำเสียงเครียดจัด

               จักรวาลและเรืองฤทธิ์มองหน้ากันอย่างคาดไม่ถึง ว่าจะมีเหตุการณ์รุนแรงที่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายเกิดขึ้น

               “ข่าวนักเรียนฆ่าตัวตาย มีผลกระทบต่องานของจักรมาก” เฮียสาโรจน์หยุดระบายลมหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะพูดต่อ “เจ้าของสินค้าทุกรายที่จักรเป็นพรีเซนเตอร์ ขอยกเลิกสัญญาและเรียกร้องค่าเสียหาย ฐานที่จักรทำให้ภาพลักษณ์สินค้าของพวกเขาพังยับเยิน จนยอดขายร่างกราว” เฮียสาโรจน์พูดจบก็หันไปส่งสัญญาณให้เลขาฯ สาวยกแฟ้มเอกสารที่เตรียมไว้เข้ามาให้ศิลปินหนุ่มอ่าน

“นี่คือรายละเอียดค่าเสียหายที่ทางเจ้าของสินค้าทั้งหมดส่งมาให้ค่ะ” เลขาฯ สาวพูดขณะวางแฟ้มเอกสารลงตรงหน้าซุปเปอร์สตาร์หนุ่ม

               จักรวาลเมินเฉยต่อเอกสารตรงหน้า เรืองฤทธิ์จึงเป็นฝ่ายหยิบแฟ้มนั้นมาเปิดอ่านเสียเอง

“แม่เจ้า...ตั้งสี่สิบห้าล้าน เราจะทำยังไงกันดีคะเฮียขา” เรืองฤทธิ์ปากคอสั่น พร้อมยกมือขึ้นทาบอกในท่าประจำตัว เมื่อเห็นตัวเลขค่าเสียหายที่ถูกเรียกร้อง 

               “ไม่ใช่เรา แต่เป็นจักรคนเดียว” เฮียสาโรจน์ชี้นิ้วไปที่จักรวาล พร้อมกับจ้องตาชายหนุ่มอย่างขึงขัง

               “เฮียพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไงครับ” จักรวาลเอ่ยถามด้วยท่าทีขึงขังพอกัน

               “บริษัทจะไม่ร่วมรับผิดชอบในความเสียหายครั้งนี้ เพราะมันเป็นเรื่องที่เกิดจากพฤติกรรมส่วนตัวของจักรเอง ทางบริษัทไม่จำเป็นต้องร่วมรับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น” ผู้เป็นเจ้านายกล่าวอย่างเห็นแก่ตัว แน่นอนว่าในวงการธุรกิจ เรื่องผลประโยชน์ย่อมต้องมาก่อนเสมอ และนักธุรกิจเขี้ยวลากดินอย่างเฮียสาโรจน์ ย่อมไม่มีทางยอมเสียเงินมากมายเพราะเรื่องนี้แน่นอน  

               “เงินมากมายขนาดนี้ จักรจะหาที่ไหนมาจ่ายละคะเฮียขา” เรืองฤทธิ์พูดพลางควักยาดมออกมาจากกระเป๋าถือ แล้วสูดอย่างแรงหลายครั้งติดๆ กัน

               “เงินแค่นี้ ผมมีปัญญาจ่าย แต่ในเมื่อผมไม่ได้เป็นอย่างที่ข่าวลง แล้วทำไมผมจะต้องจ่าย ยังไงผมก็ไม่มีทางยอมจ่ายแน่ๆ เจ้าของสินค้าหน้าไหนอยากฟ้องก็เชิญ ผมพร้อมจะสู้” จักรวาลพูดอย่างไม่ยี่หระ คนอย่างเขาถ้าทำผิดเขายินดียอมรับผิดเสมอ แต่หากเรื่องใดที่เขาไม่ผิดอย่าได้หวังว่าเขาจะยอมรับ

               “มีสัญญาอีกหนึ่งฉบับค่ะ” เลขาฯ สาวคนเดิมเลื่อนเอกสารเรียกร้องค่าเสียหายของบริษัทแฮปปี้เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ไปตรงหน้าจักรวาล

               “นี่มันอะไรกันครับเฮีย!” ทันทีที่อ่านเอกสารจบ จักรวาลก็โยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว แล้วลุกพรวดขึ้นยืนจ้องหน้าเฮียสาโรจน์อย่างระงับอารมณ์ไม่อยู่

เรืองฤทธิ์รีบกระตุกชายเสื้อเชิ้ตของซุปเปอร์สตาร์หนุ่มเลือดร้อนให้นั่งลง แต่ก็ไม่เป็นผล

               “เอกสารยกเลิกสัญญาการเป็นศิลปินของบริษัท พร้อมเรียกค่าเสียหายสิบล้านบาทค่ะ” เลขาฯ สาวทำหน้าที่ให้รายละเอียดอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง  

เรืองฤทธิ์หน้าซีดเผือด ทำท่าจะเป็นลมล้มพับเมื่อได้ยินข้อมูลดังกล่าว

               “คุณไม่ต้องย้ำ ผมอ่านภาษาไทยออก แต่ที่ผมถามเพราะอยากรู้ว่าเฮียทำแบบนี้หมายความว่ายังไง” น้ำเสียงแข็งกร้าวของจักรวาลทำให้เลขาฯ สาวหน้าเจื่อนไปถนัดตา

               “เรื่องนี้ริชชี่จะจัดการเคลียร์ให้สะอาดหมดจดทุกข่าว ทุกกรณีเลยค่ะ เฮียใจเย็นๆ ก่อนนะคะ อย่าถึงกับยกเลิกสัญญาหรือฟ้องร้องกันเลยค่ะ ริชชี่ขอร้องนะคะ ส่วนเรื่องเจ้าของสินค้าทั้งหลาย ริชชี่จะไปเคลียร์เอง ริชชี่ขอร้องนะคะเฮียขา ให้โอกาสจักรสักครั้งนะคะ” เรืองฤทธิ์วิงวอนจนแทบจะเข้าไปกอดขากอดเข่าผู้เป็นนายอยู่รอมร่อ

               “ฉันจะปั้นชยตร์ขึ้นมาแทนจักร แล้วฉันก็คิดว่าเขาคงไม่สร้างปัญหาให้ฉันต้องปวดกะบาลทุกวัน เหมือนศิลปินหัวแข็งบางคนด้วย”

               “การจะปั้นใครสักคนให้ดังอย่างจักร ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะคะ เสี่ยจะต้องเสียเงินอีกตั้งเท่าไร แล้วก็ไม่มีอะไรรับประกันด้วยว่าชยตร์จะดังได้เท่ากับจักร ถ้าเขาจะดัง ก็คงดังไปตั้งนานแล้ว เป็นดารามาตั้งหลายปีก็ไม่เห็นจะดังสักที เสี่ยอย่าเสียเวลาปั้นเขาเลยนะคะ ริชชี่สัญญาว่าจะเคลียร์ข่าวของจักรให้สะอาดหมดจดโดยเร็วที่สุด นะคะเฮียขา ให้โอกาสจักรสักครั้งนะคะ” เรืองฤทธิ์พยายามเกลี้ยกล่อมเจ้านายสุดชีวิต   

               เฮียสาโรจน์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบตกลง ถึงอย่างไร จักรวาลก็ถือเป็นเส้นเลือดใหญ่ในการสร้างรายได้ให้แก่บริษัท และจะการปั้นศิลปินคนหนึ่งให้โด่งดังแบบจักรวาลได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เรืองฤทธิ์พูดจริงๆ “ถ้าคิดว่าทำได้ ฉันก็จะให้โอกาสอีกสักครั้ง แต่ต้องเคลียร์ให้จบภายในสามวันนะ ถ้าทำไม่ได้ เราก็ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีก” เฮียสาโรจน์เดินออกจากห้องทันทีที่พูดจบ โดยมีเลขาฯ สาวสวยเดินตามหลังไปติดๆ

จักรวาลและเรืองฤทธิ์เดินออกจากห้องประชุมด้วยความรู้สึกที่แตกต่าง ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มออกจากห้องด้วยอารมณ์โกรธขึ้ง ที่มีข่าวฉาวของตนออกมาได้ไม่เว้นแต่ละวัน มีทั้งข่าวลือว่าเขาเป็นเกย์ และข่าวว่าเขาทำแฟนคลับท้อง ยิ่งคิดจักรวาลก็ยิ่งหงุดหงิด เพราะเขาถูกใส่สี ตีข่าว จนตอนนี้อย่าว่าแต่ประชาชนจะสับสนในรสนิยมทางเพศของเขาเลย แม้แต่ตัวเขาเองก็สับสน และไม่รู้ว่าสังคมต้องการให้เขาเป็นอะไรกันแน่

               ทางด้านเรืองฤทธิ์นั้นออกจากห้องประชุมด้วยอาการครุ่นคิดอย่างหนัก ว่าจะหาทางเคลียร์ปัญหานี้ให้จบภายในสามวันได้อย่างไร แม้จะบอกผู้เป็นเจ้านายว่าแค่เปิดโต๊ะแถลงข่าวเรื่องก็จบ แต่จากประสบการณ์การทำงานในวงการบันเทิงมาร่วมสิบปี สอนให้เรืองฤทธิ์รู้ว่ามันไม่ง่ายอย่างที่พูดเลย เพราะตอนนี้เขาไม่มีเหตุผลที่มีน้ำหนักมากพอสำหรับการแถลงข่าว ขืนออกไปยืนต่อหน้าสื่อมวลชนจำนวนมาก ทั้งที่ข้อมูลไม่พร้อม ก็เท่ากับเป็นการฆ่าตัวตายดีๆ นี่เอง

ที่หน้าห้องประชุมจักรวาลและเรืองฤทธิ์ได้พบกับชยตร์ นักร้องนักแสดงดาวรุ่ง ซึ่งถือเป็นคู่แข่งหมายเลขหนึ่งของจักรวาล ชยตร์มักหาทางชิงดีชิงเด่นกับจักรวาลอยู่เสมอ และตอนนี้เขาก็ได้เลื่อนฐานะมาเป็นลูกรักนัมเบอร์วันของเฮียสาโรจน์แทนจักรวาล จึงทำให้เขาผยองพองขนมากยิ่งขึ้น

               “มีเรื่องอะไรเร่งด่วนเหรอจักร ถึงได้เข้าบริษัทแต่เช้าอย่างนี้” ชยตร์พูดพลางโบกบทละครในมือไปมาแบบจงใจให้จักรวาลเห็น

               “นั่นมันบทละครเรื่องจันทราฆาตนี่!” เรืองฤทธิ์พูดรวดเร็ว พร้อมตวัดมือไปกระชากบทละครออกจากมือของชยตร์

               “เฮียสาโรจน์เรียกผมเข้ามารับบทละครเรื่องนี้ เฮียจะให้ผมเป็นพระเอกเรื่องนี้แทนจักร” ชยตร์กล่าวพร้อมกับก้าวเข้าไปตบบ่าของจักรวาลอย่างเย้ยหยัน แล้วกระชากบทละครกลับคืนจากเรืองฤทธิ์ ด้วยท่าทีกวนอารมณ์อย่างยิ่ง 

               “ละครเรื่องนี้วางตัวจักรเป็นพระเอกนะ ฟิตติงไปแล้ว ทำข่าวพีอาร์ไปแล้วด้วย อยู่ๆ จะมาเปลี่ยนตัวพระเอกกลางอากาศแบบนี้ได้ยังไง” เรืองฤทธิ์โวยวายด้วยความไม่พอใจ

               “เรื่องนี้พี่ฤทธิ์คงต้องไปถามเฮียเอาเอง ผมไปก่อนนะครับ ต้องรีบกลับไปอ่านบท พรุ่งนี้จะเปิดกล้องแล้ว” พูดจบชยตร์ก็หันหลังเดินจากไป แต่ก็ยังมิวายยกบทละครขึ้นโบก เพื่อเย้ยหยันจักรวาลเป็นการทิ้งท้ายอีกครั้งหนึ่งด้วย 

               จักรวาลมองตามชยตร์แล้วขบกรามแน่นด้วยความคับแค้นใจ จนแทบระงับอาการไม่อยู่ ส่วนเรืองฤทธิ์ก็สรรเสริญชยตร์ตามหลังเสียชุดใหญ่