LOGIN"แกอย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ" "ก็นั่นงายยคนข้างหลังแก"ฉันค่อยๆหันไปมองช้าๆก่อนดวงตาทั้งสองจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามาใกล้ "พะ..พี่วี!!" "ไง..ไหนบอกจะไปนอนกับยัยนี่ไง"พี่วีพูดเสียงเรียบและมองมาที่ฉันนิ่งๆแต่แบบนี้แหละน่ากลัว "คือหนู..หนู" "ไม่ต้องแก้ตัวกลับไปเคลียร์กับพี
"ติ๊งงงง ติ๊งงงง ติ๊งงงง"ฉันมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนรักของตัวเอง "ฮัลโหลหนิง" "ยัยฟ้าสรุปคืนนี้แกว่าไง"ฉันรู้อยู่แล้วว่ายัยหนิงต้องโทรมาทวงคำตอบจากฉันแน่ๆเพราะเมื่อกลางวันยัยหนิงดันโทรมาชวนฉันออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแต่ชวนไปไหนไม่ชวนดันชวนฉันไปผับนี่สิ "เอ่อ...ฉันยังไม่ได้ขอพ
“พี่วี!!” “สวบบ!!”ผมอุ้มปลายฟ้ามาที่โซฟาและวางคนตัวเล็กลงแต่ปลายทำท่าเหมือนจะลุกเดินหนีผมผมก็เลยต้องจับแขนปลายฟ้าเอาไว้แล้วดึงเธอให้กลับลงมานั่งบนตักผมแบบหันหน้าเข้าหากันก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง “อ๊ะอื๊ออออ” “อืมมส์”ผมไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดอะไรอีกแล้วเริ่มบทรักของผมกับปลายฟ้าอ
“ตอนแรกพี่ว่าจะเอาในห้องแต่ขนาดยังไม่ได้ยัดหนูยังครางดังขนาดนี้ถ้าพี่ยัดลูกคงตื่น” “เพลี๊ยะ” “พูดอะไรแบบนั้นคะ!!” “หึเวลาเขินชอบรุนแรงกับพี่”ผมพูดก่อนจะกดจูบเบาๆก่อนจะจับขาคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นวางบนโต๊ะและอ้ามันออกผมจ้องมองช่องทางรักสีชมพูตรงหน้าแล้วเลียมันอีกครั้ง “อื๊อออพี่วี”แต่เสียงครางขอ
“พี่ขอนะตัวเล็กพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” “แต่ว่า” "อื๊ออ...อืม"ผมไม่ปล่อยโอกาสให้ปลายฟ้าได้พูดต่อและก้มลงไปกดจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆผมจูบคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นจนเธอมีท่าทีอ่อนลงผมเลยค่อยๆถอนริมฝีปากออกและปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเราทั้งสองคนออกอย่างช้าๆโดยที่สายตาของผมยังคงจ้องมองไปหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย
"พี่มันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลยพี่วี!!!" “ก็แค่กับหนูแค่คนเดียว” “เพลี๊ยะ”ฉันตีแขนพี่วีเบาๆเมื่อเค้ายื่นใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน “มันใช่เวลามาทำแบบนี้มั๊ยคะลูกหิวนมจะแย่แล้ว” “พี่ก็หิวนมเหมือนกัน” "นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!" "หึ..ให้หนูหายดีกว่านี้ก่อนพี่จัดหนักแ
"เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!"“ฮึกพี่ริน”"แรดนักใช่มั๊ยขนาดผัวกูมึงก็ยังแย่งอีน้องสารเลว!!""ฮื่ออพี่รินฟ้าขอโทษฟ้าไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ฮื่อออ""มึงตั้งใจอ่อยผัวกูตั้งแต่แรกแล้วใช่มั๊ยคะที่วีเปลี่ยนไปก็เพราะมึงอีปลายฟ้ามึงนี่มันเลวจริงๆ!!!”"เพลี๊ยะ!!""มึงมานี่!!"พี่รินกระชากหัวฉันให้ล
"ริน!!""เป็นยังไงบ้างคะวียังเจ็บแผลอยู่มั๊ยคะ"รินถามผมแต่สายตาของเธอยังคงจ้องอยู่ที่ยัยตัวเล็กของผมสายตาของรินที่มองกี่ครั้งก็ดูออกว่ามันเต็มไปด้วยความเกลียดคนที่ได้ชื่อว่าเป็นน้องสาวของตัวเองมากมายแค่ไหนเธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่เคยรักน้องสาวของตัวเองเลย"หนิงพาปลายฟ้ากลับไปก่อน"ผมไม่ได้ตอบคำถามข
“เรื่องนี้หนูอธิบายได้นะคะพี่วี”ปลายฟ้ารีบพูดออกมาคงกลัวว่าผมจะโกรธเรื่องที่เธอไปอยู่กับมันสินะแต่ครั้งนี้ผมไม่คิดจะโกรธเธอหรอกเพราะผมควรจะเชื่อใจผู้หญิงของผมแล้วก็รับฟังเธอให้มากกว่านี้“งั้นก็อธิบายมาสิพี่รอฟังอยู่”ผมฟังสิ่งที่ปลายฟ้าเล่ามาจนจบแล้วก็ไม่ได้โกรธทั้งเธอแล้วก็ไอภัทรที่มันมาบอกผมว่าปล
"อย่าร้องสิพี่ไม่ได้เป็นอะไรแล้วสักหน่อยฮึกพี่ปลอดภัยแล้ว"พี่วีพูดก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบาซึ่งมันยิ่งทำให้ฉันร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิมฉันดีใจมากๆที่เค้าปลอดภัย"ฮึกฮื่อออ”“ร้องไห้เป็นเด็กเลยนะฮึก”“พี่วียะ..ยังร้องเลยฮึก""พี่ไม่ได้ร้องสักหน่อยฮึก"“.......”“.......”เราสองคนจ้องหน้ากั







