Mag-log inShare
เรื่องของเรื่อง
Petsa ng paglalathala:
2026-06-13 18:06:22“ผมได้นอนไปแค่นิดเดียวนะครับคุณพ่อคุณแม่ แต่ผมอยากอยู่ที่นี่ อยากอยู่เฝ้าแซนด์ ผมเป็นห่วงแซนด์มากครับ” เขาเอ่ยคำพูดที่แสดงความจริงใจออกมาอีก
“อย่าเลยไมค์ พ่อว่าไมค์กลับไปพักผ่อนเถอะ ยังไงพ่อจะส่งข่าวไปนะ หรือไม่ ถ้าไมค์อยากรู้อะไรก็โทร. มาถามพ่อก็ได้”
“เอ่อ... คือ” ท่าทางยังร้อนใจและลังเล
“ไปเถอะไมค์ ประเดี๋ยวจะเป็นอะไรไปอีกคน ไมค์ทำงานหนัก ก็ต้องพักผ่อนเยอะ ๆ ดูยายแซนด์สิ ถึงเวลาเป็นอะไรไป ก็รังแต่จะทำให้คนข้างหลังเป็นห่วง ไมค์ไปพักเถอะ” มองอย่างห่วงใย
“อ่า... ถ้าอย่างนั้น ก็ได้ครับคุณพ่อคุณแม่ ผมลานะครับ ช่วยบอกกับแซนด์ด้วยว่า ผมเป็นห่วงแซนด์มาก ๆ แล้วยังไงผมจะโทร. มาหานะครับคุณพ่อ”
“จ้ะ”
ไมค์รีบยกมือไหว้ แล้วหันหลังกลับไปด้วยสีหน้าร้อนรน
สายของวันต่อมา ร่างที่บอบช้ำขยับตัวอยู่บนเตียง ผู้เป็นแม่ที่นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่างรีบเข้าไปหา
“แซนด์ลูก แซนด์...” แม่จับลูบไปตามเนื้อตัวของลูกสาวอย่างแสนห่วง
“แซนด์ลูกพ่อ เป็นอย่างไรบ้าง” คุณทรงคุณเข้าไปวางมือลงไปที่หัว และไล้แตะลูบไปที่หน้าผากของนพภรินเบา ๆ
“พี่แซนด์” อภิรินเข้ามาจับที่ปลายเท้าจับบีบนวด
นพภรินปรือตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ แสงสว่างจ้ากระแทกเข้ามาที่ลูกตาของเธอ หญิงสาวกะพริบตาถี่ ๆ
“แซงค์เรียกหมอสิลูก บอกว่าพี่แซนด์ฟื้นแล้ว”
“ครับ” อภิรินรีบกดกริ่งเรียกที่อยู่บนหัวเตียง
“ไม่เป็นไรแล้วนะแซนด์ ขวัญเอ๋ยขวัญมา ขวัญกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัวนะลูกนะ”
“พระคุ้มครองแท้ ๆ ลูกเอ๊ย” น้ำตาของทั้งพ่อและแม่ไหลริน
คุณหมอและพยาบาลเดินเข้ามาในห้อง ทุกคนรีบออกห่างมาจากเตียง เพื่อคุณหมอได้ตรวจเช็กอาการของนพภรินอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปเกือบห้านาที
“คุณนพภรินนะครับ”
“ค่ะ ฉันนพภรินค่ะ ฉันอยู่ที่ไหนคะ” ริมฝีปากที่แห้งผากพยายามเปล่งเสียง ทุกคนหันไปมองหน้ากันแล้วยิ้มกว้าง
“คุณเกิดอุบัติเหตุรถชนนะครับ ตอนนี้คุณปลอดภัยแล้วนะ”
“อุบัติเหตุ รถชน” พึมพำงึมงำกับตัวเอง นพภรินนึกถึงอะไรไม่ออกเลย
“ใช่ครับ ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณนพภรินเจ็บที่ตรงไหนบ้างครับ เอ่อ... หมอกดตรงนี้คุณเจ็บไหม” คุณหมอเริ่มใช้ปลายนิ้วจิ้มไปที่ชายโครง
“ไม่ค่ะ”
“ตรงนี้ล่ะครับ” หมอไล่ไปเรื่อย ๆ
“ไม่ค่ะ”
“แล้วตรงนี้”
“ไม่เจ็บค่ะ”
ทุกคนที่ได้ยินพากันหายใจโล่งอก
“แซนด์เจ็บตรงไหนก็บอกหมอไปนะลูก” ผู้เป็นแม่ขยับเข้ามาใกล้รีบเอ่ย
“แม่หรือ”
“แม่ไง แม่เอง แซนด์...”
“แซนด์ พ่อก็อยู่นะ” พ่อรีบชะโงกหน้าเข้าไปหาอีกคน
“พี่แซนด์” อภิรินเรียกขานด้วยน้ำเสียงอาทร
“โอ๊ย! ปวดแค่ตรงหัวนี่แหละค่ะ ปวดหัวจังเลยค่ะ ปวด... ปวดตรงนี้” สีหน้าของนพภรินเริ่มเหยเกขึ้นมาแบบปัจจุบันทันด่วน เธอยกมือขึ้นมากุมอยู่ที่ศีรษะ ทั้งหมดพากันตกใจ พยาบาลรีบกันทุกคนออกห่าง คุณหมอเอาไฟฉายส่องไปที่ในดวงตาของนพภริน ลูกตาของเธอกลิ้งไหลเป็นวงกลม
“เวียนหัวจังค่ะ ทำไมห้องมันหมุน เพดานห้องมันหมุนติ้ว อย่างนี้คะ” เธอออกเสียง ท่าทีทรมาน
“คุณหมอครับ ลูกสาวของผมเป็นอะไร”
“เป็นเอฟเฟกต์หลังจากที่เกิดอุบัติเหตุนะครับ อาจจะศีรษะกระแทก แต่ที่ผมเช็กเบื้องต้น น่าจะมีอาการน้ำในหูไม่เท่ากัน แต่ยังไงดูอาการข้างเคียงอื่น ๆ อีกที จากการสแกนสมองเมื่อวาน คุณนพภรินปรกติทุกอย่างนะครับ ไม่มีอาการสมองบวม”
“แล้วจะทำยังไงต่อไปดีคะ” คนเป็นแม่ถามเสียงสั่น
“เอ่อ... ขอให้คนไข้ได้พักผ่อนนะครับ ผมยังไม่อยากให้เธอต้องใช้ความคิดอะไรในตอนนี้” คุณหมอก้มลงไปเขียนชาร์ตของผู้ป่วยแล้วยื่นให้พยาบาล
“ผมสั่งยาแล้ว ตอนนี้น่าจะให้คุณนพภรินนอน ช่วงบ่ายผมจะแวะมาดูอาการอีกที ไม่ต้องกังวลกันนะครับ เคสของคุณนพภรินไม่หนักหนามาก ร่างกายหลังจากได้รับอุบัติเหตุใหญ่จะต้องพักฟื้นตัว หากมีอะไรเกิดขึ้น ก็ให้พยาบาลตามผมได้เลย ผมขอตัวไปตรวจคนไข้คนอื่นก่อน”
“ขอบคุณคุณหมอมากนะครับ” คุณพ่อยกมือไหว้ สายตาของทุกคนไม่อาจละไปจากร่างของนพภรินไปได้เลย
พยาบาลที่ออกไปพร้อมกับคุณหมอ นางเดินกลับเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับเข็มฉีดยาในมือ นางตรงไปฉีดยาเข้าที่สายน้ำเกลือให้กับนพภริน ก่อนจะหันมาพูด
“คุณหมอให้คุณนพภรินพักมาก ๆ นะคะ อย่างน้อยเธอจะนอนหลับไปจนถึงเย็น ทุกคนไม่ต้องกังวลนะคะ และถ้ามีอะไรระหว่างนี้ ก็กดกริ่งเรียกพยาบาลได้เลยนะคะ”
“ครับ”
แม่ร้องไห้กระซิก ๆ อยู่ในอ้อมกอดของพ่อ
“ยายแซนด์ไม่เป็นอะไรแล้วแม่”
“ก็... ฉันเป็นห่วงลูกนี่คะ”
“ไม่เป็นอะไรแล้ว เห็นไหม เมื่อกี้ลูกก็พูดกับคุณอยู่”
“แต่ฉัน... ฮือ...”
“เอาเถอะ ๆ อยากร้องไห้ก็ร้องเสีย แต่ถ้าลูกตื่นขึ้นมา อย่าร้องให้ลูกเห็นก็แล้วกันนะ” พ่อนั่งปลอบใจแม่
“รีบหายนะพี่ ผมอยากให้พี่ตื่น แล้วเราจะได้รู้ความจริงว่า พี่น่ะไปรู้ไปเห็นอะไรมา และไปมีเรื่องกับใคร” อภิรินนั่งลงใกล้พี่สาว
เมื่อสองวันก่อนเกิดเหตุ
“อีกสองวัน แซนด์ก็จะถ่ายหนังเสร็จแล้วนะคะพี่ไมค์”
“ทำไมหรือจ๊ะ แซนด์ต้องการอะไร”
“แซนด์อยากไปเที่ยวเชียงใหม่ค่ะ ไปด้วยกันไหมคะ” เธอหันไปมองหน้าเขาด้วยความหวัง ดวงหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุข
ความรักสำหรับนพภรินในตอนนี้ คือเป็นความรักที่ดีที่สุด ไมค์ดีกับเธอมาก ทั้งรักและเอาอกเอาใจ แถมเขายังทำตัวเป็นสุภาพบุรุษมาก ๆ ไม่เคยแตะต้อง หรือแต๊ะอั๋งเธอเลยแม้แต่น้อย
ไมค์ทำตามที่เธอร้องขอตั้งแต่เริ่มคบกัน หากจะมีอะไรกันแบบคู่รัก เธอขอให้เกิดขึ้นหลังจากที่ทั้งสองคนแต่งงานกัน
“พี่ยังติดถ่ายละครอยู่เลยนะแซนด์ อีกตั้งหลายเดือนแน่ะ กว่าจะถ่ายจบ คราวหน้าพี่จะไม่รับงานที่เป็นซีรีส์แบบนี้อีกแล้ว มันยาวนานเกินไป” เขาทำหน้าเหนื่อยหน่ายจริง ๆ
“ทำไมล่ะคะพี่ไมค์ เงินดีออกค่ะ และรายได้ติดต่อกันยาว ๆ ด้วย”
“ก็มันเหนื่อยน่ะสิ แล้วพี่ก็ไม่มีเวลาให้กับแซนด์ด้วย” เขาหยอดในตอนท้าย ทั้งคู่สบตากัน
“ค่ะ” นพภรินได้ยินแบบนี้แล้วก็ชื่นใจ เธอยิ้มแบบอ่อนหวานให้กับเขา
Pinakabagong kabanata
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา จบบริบูรณ์
“ขอบคุณค่ะ”“ขอบคุณครับแม่”“แม่ฝากน้องวิวดูแลพี่แซงค์ด้วยนะ ถ้าพี่แซงค์ดื้อก็ตีได้เลย” แล้วท่านก็หัวเราะ“พ่อขอหลานเลยนะ พ่ออยากมีหลานปู่”“พ่อครับ ผมจัดให้แล้วครับ”ปณิชานั่งเอียงอาย ในตอนนั้นเองปณิชาก็มีอาการพะอืดพะอมขึ้นมา ทำท่าเหมือนจะอ้วก“เป็นอะไรไปนะวิว พ่อเห็นวิวไม่ค่อยสบายมาหลายวันแล้วนะ” พ่อผู้ใหญ่รู้สึกเป็นห่วง“วิวสารภาพก็ได้ค่ะ วิวเอ่อ...”“เป็นอะไรลูก”สายตาทุกคนอยากรู้“วิวท้องค่ะ”“หา!” ทุกคนทำเสียงตกใจขึ้นมาพร้อม ๆ กัน“ผมบอกแล้วนี่ครับ ว่าผมทำได้” อภิรินยกนิ้วโป้งของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะโอบกอดสาวน้อยให้มาซบที่อก“ถ้าอย่างนั้น วิวก็พักผ่อน ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องออกไป เดี๋ยวพ่อจะบอกทุกคนเองว่าลูกไม่ค่อยสบาย”“แซงค์ดูแลน้องนะลูก”“ครับคุณแม่”ทั้งสามคนพากันออกไปแล้ว ตรงนั้นมีเพียงเขาและเธออยู่กันตามลำพังรถแห่เปิดเพลงเสียงดังสนั่นดังมาจนถึงที่กระท่อมกลางน้ำอภิรินพาเธอลุกขึ้นไปนั่งที่เตียง“วิวเป็นยังไง” อภิรินมองหน้าเธอเห็นเหงื่อซึม เขารีบหยิบรีโมตมาเร่งแอร์ให้แรงขึ้น“วิวจ๊ะ พี่ว่าถอดเสื้อชุดนี้ออกเถอะ วิวจะได้หายใจสะดวก”“ใช่ค่ะ วิวหายใจแทบไม่ออกแล้ว”“มะพี่ช่วย”“มันรู้ส
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา ไม่ตื่นเต้น อิๆ
บ้านผู้ใหญ่โด้พี่สาวยืนกุมมือน้องสาว โดยมีพี่ศรียนต์ กับพี่หลีคอยดูแลใกล้ชิด“มือเย็นเชียว ตื่นเต้นละสิ”“ค่ะ ใครจะไม่ตื่นเต้นบ้าง”“พี่ก็อยากจะแต่งงานแบบนี้จัง ว่าไหมพี่หลี”“โอ๊ย! ศรียนต์พี่ว่าอย่าคิดแต่งเลย อายุป่านนี้แล้ว อยู่คนเดียวสบายตัวกว่าเยอะ”“สบายตัวไม่ว่า พี่สบายใจมากกว่าด้วย”“จ้า”“วิวก็กลัวการแต่งงานเหมือนกันนะคะ อีกอย่างกลัวจะมีลูก”“มีลูกก็ดี วิวจะได้ไม่ไปก่อเรื่องวุ่นวาย”“อ้าว ไหงพี่ศรียนต์พูดอย่างนี้ล่ะจ๊ะ เดี๋ยวมีเฮ” สาว ๆ พากันหัวเราะ“มีเถอะ พี่หลีช่วยเลี้ยงเอง ย่าก็บ่นอยากให้วิวมีลูกเลย ย่าทวดอยากอุ้มหลาน”“วันนี้ย่ามาไหม”“มา แต่วันสองวันนี้ไม่ค่อยดี พี่เลยให้กินยานอนล่ะ”“เพลงมันดังด้วยเนอะ”“ถ้าไม่ไหว แกคงจะให้คนไปส่งกลับบ้าน แค่มาเห็นบรรยากาศ ได้เห็นวิวใส่ชุดนี้ แกก็ปลื้มแล้ว”“ได้ถ่ายรูปกับย่าหรือยัง”“ถ่ายแล้วจ้า” ปณิชาหน้าซีด ๆ หายใจไม่ทั่วท้อง สาวน้อยได้แต่คิดถึงประจำเดือนของเธอไม่มาร่วมสองเดือนกว่าแล้ว ไม่ต้องสงสัยจะท้อง ปณิชาตั้งครรภ์อ่อน ๆ อย่างแน่นอน ทว่าเธอยังไม่ได้บอกใคร“เอิ้ก...” ลมในท้องตีกัน แน่นจุกขึ้นมาที่อก ปณิชารู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมา“พี่
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา แต่งงานแล้วนะ
ปณิชาเสียวเจียนใจจะขาด จับขยุ้มเส้นผมสีดำของเขาแล้วดึงทึ้งเพื่อระบายความเสียวซ่าน ริมฝีปากบางเปล่งเสียงหวานออกมาอย่างต่อเนื่อง อภิรินกดตัวเองเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธอแบบช้า ๆ ปณิชารีบอ้าขากว้างอย่างอัตโนมัติ ทั้งคู่พ่นลมหายใจออกมาแรง ๆเขาทิ้งน้ำหนักตัวส่งท่อนใหญ่กระแทกแรงพรวด...“โอ๊ย... ซี้ด...” ปณิชาจิกปลายเล็บลากยาวลงไปบนเนื้อหลังของเขา พลางเกาะเกี่ยวยึดเอาร่างหนาของเขาเอาไว้“โอ้ว... วิว รัด แน่นมาก พี่จะขยับเร็วเลยนะ”“ค่ะ” เธอกลั้นลมหายใจ และแอ่นร่างรับการบดกระแทกของอภิรินที่ตอกอัดลงมาเมื่อจบคำ ทั้งสองคนครางเสียงอื้ออ้าผสานกับเสียงอัดกระทบของเนื้อหนังมังสาดังลั่นไปทั้งกระท่อมช่องทางน้อย ๆ นั้นบีบอัดท่อนใหญ่ของเขาจนแทบระเบิด สีหน้าของทั้งคู่เปี่ยมไปด้วยความสุขหฤหรรษ์อภิรินทั้งขยับโยกบดควง และช่องทางของสาวน้อยก็ตอบรับการบดเสียวอย่างเป็นหนึ่งเดียวกัน มีแต่ความสุขอภิรินผละร่างของเธอออก แล้วจับร่างของเธอยกขึ้น ปณิชารู้ว่าเขาต้องการอะไร สาวน้อยรีบคลานเข่า บทเรียนรักที่เขาเคยสอน เด็กสาวก็จำได้อย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มจับท่อนแข็งจ้วงแทง โดยมีร่างของสาวน้อยให้ความร่วมมือพอทุกอย่างเข้
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา จัดให้
“ใช่ค่ะ เพราะว่าเป็นการเดินทางมาไกลสักหน่อย เพื่อนฝูงก็อยู่แถวทางกรุงเทพฯ คงจะมีคนมาร่วมงานน้อย”“ใช่ บางคนอาจจะกลัวไม่มีที่พัก”“ผมพอจะช่วยจัดหาให้ได้นะครับ” พี่ชุมแพเอ่ยขึ้น“ถ้าใครต้องการที่พักก็ให้ทักถามผมมา จะจัดหาให้ครับ”“ถ้าไม่มี ก็นอนศาลาวัดได้นะครับ ผมจะเรียนท่านเจ้าอาวาสให้” ลุงสมัครเสนอมาแบบนั้น ทุกคนก็พากันหัวเราะ“แถวนี้มีทั้งโฮมสเตย์ รีสอร์ต โรงแรม ไม่น่าจะลำบากแบบนั้นครับ” อภิรินบอกให้พ่อแม่คลายใจ“ถ้าใครต้องการห้องพัก ก็ประสานกับผมมาได้ ผมจะช่วยเต็มที่ครับ” น้าชุมแพสำทับอีกที“จิตจะไปโฆษณากับเพื่อน ๆ ว่าที่นี่สวยจริง ๆ ค่ะ”“ถ้าเราสองครอบครัวได้เกี่ยวดองเป็นญาติกันแล้ว คงได้แวะมาที่นี่อีก”“ยินดีครับ ผมตั้งใจว่าสมบัติที่ผมมีจะแบ่งให้ลูกสาวสองคน คนละครึ่ง หากพวกเธออยากจะทำอะไรก็ให้ทำได้เลย ผมก็แก่แล้ว จะคอยอยู่ข้าง ๆ ให้คำแนะนำก็พอ อีกอย่างถ้าแซงค์มีความรู้ความสามารถเป็นแรงหนุนให้กับน้องได้ จะทำอะไรก็ทำ”“ครับคุณพ่อ ผมจะพัฒนาที่นี่ให้น่าอยู่และดีขึ้นครับ”“ไปกินข้าวเถอะครับ ผมได้กล้วยมาแค่สองลูกตอนนี้ดูเหมือนจะละลายหมดแล้ว”“เอ้า... เชิญ ๆ เชิญทุกคนเลยครับ”ทุกคนลุกขึ้
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา น่ารักที่สุด
อภิรินส่งมือถือของตัวเอง เขาเปิดรูปของวิวให้คุณพ่อคุณแม่ดู“เด็กคนนี้สวยน่ารักเนาะ”“ใช่หน้าตาเหมือนดาราคนหนึ่ง”“ใครครับ”“แม่ว่าเหมือนต่ายสายธารตอนสาว ๆ”“ใช่ ๆ หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มแบบนี้แหละ”“ปากนิดจมูกหน่อย ไอ้ลูกชายเราก็ตาถึงเหมือนกันนะเนี่ย”“ขอบพระคุณครับคุณพ่อ”“มิน่าถึงได้รีบร้อนอยากแต่งงาน” พ่อกับแม่มีแซว“ว่าแต่เมื่อไรจะถึงนัด พ่อชักจะหิวข้าวแล้วสิ”“เห็นบอกว่าเจรจากันก่อนกินข้าว”“เอ... หรือว่าเราจะรองท้องด้วยขนมนมเนยอะไรสักหน่อย”“คุณพ่อจะกินกล้วยไหมครับ ผมมีกล้วยน้ำว้าอยู่ สุกกำลังดี”“เอาสิ”อภิรินยกเอากล้วยมาวางไว้ให้พ่อกับแม่ที่ระเบียง ก่อนจะกลับเข้าไปในกระท่อมเพื่อแต่งตัวท่านทั้งสองนั่งมองวิวสวย ๆ หนองบัวแดงสวยงามสุดลูกหูลูกตา พระอาทิตย์ดวงกลมโตกำลังร่วงหล่นจากฟากฟ้าหลบหายไปยังพื้นแผ่นดิน“สวยจริง ๆ เชื่อแล้วล่ะว่าทำไมแซงค์ถึงอยากจะมาอยู่ที่นี่ มันน่าอยู่นะคะ”“เอาแบบนี้ไหม เราขายที่บ้านที่กรุงเทพฯ แล้วมาอยู่ที่นี่” สามีเอ่ยถาม“โอ้ย ยายแซนด์จะได้โกรธเอาน่ะสิคะ”“โกรธทำไมล่ะ”“ก็เราสองคนมาอยู่เสียไกล ลูกจะมาหาลำบาก”“เออมันก็จริง ถ้างั้นเราสองคนก็อยู่ตรงนั้นแหละ อย
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา อย่าซื่อบื้อ
ปณิชาทำตามคำสั่งของศรียนต์ ทั้งอาบน้ำ ขัดผิว และสระผมที่ยาวสลวยด้วยเมื่อเธอเดินออกมาจากห้องน้ำ ทุกอย่างเหมือนถูกจัดเตรียมเอาไว้หมดแล้ว บนเตียงนอนของเธอมีผ้าถุงสีแดงลายดอกใหญ่ ๆ กับเสื้อลายลูกไม้ของเธอเองวางอยู่ส่วนพี่ศรียนต์ยืนยิ้ม ถือไดร์เป่าผมอยู่ที่หน้ากระจก“ยืนซื่อบื้ออะไร มานั่งตรงนี้ อย่าทำรีรอและลีลาอยู่ มะ มะ” แถมยังขยับเก้าอี้ให้ปณิชาอีกด้วยเด็กสาวจำใจไปนั่งลง เธอมองหน้าสบตากับพี่ศรียนต์อยู่ในกระจก“อย่าทำหน้าตามีปัญหา ประเดี๋ยวก็รู้เองแหละ พี่บอกตามตรง พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน” ทำเสียงสูง“หรา... แต่เมื่อกี้พี่ทำเหมือนอย่างกับรู้”“อึ... พี่ก็รู้แค่ว่าพ่อผู้ใหญ่สั่งมาให้ทำอะไรแค่นั้นแหละ”“แล้วจะให้พี่ทำอะไรล่ะ”“ก็จับหนูแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมให้สวย ๆ นะสิ” แล้วศรียนต์ก็ได้ใช้ไดร์เป่าผม เป่าผมยาว ๆ ของปณิชาจนแห้งเมื่อก่อนนั้นศรียนต์เคยเป็นลูกมืออยู่ในร้านเสริมสวยที่กรุงเทพฯ จึงค่อนข้างคล่องแคล่วและมีความถนัดอยู่พอประมาณ“ไดร์ฟาร่าแบบนี้แหละ อุ้ย! สวย พี่อยากผมเยอะแบบวิวจัง ถ้าผมพี่หนา ๆ แล้วพี่ไดร์ทรงนี้ออกมา พี่คงจะสวยน่าดู”“อิ อิ”“หัวเราะทำไม”“พี่ศรียนต์จ๋า คนมันสวยอยู่
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา คู่หมั้นปลอมๆ
ทั้งสามคนเดินออกมาจากบ้านของชลศรัณส่วนชายหนุ่มเดินเข้าไปในครัวเอกสิทธิ์หันไปคุยกับเมีย“แกว่าคุณน้ำแปลก ๆ ไหม”“แปลกยังไงพี่”“อ้าว... หน้าตาอิ่มเอม ดวงตาพราวเชียว”“หื้อ... คุณแซนด์เธอสวยหยาดฟ้าปานนั้น จะมีนางฟ้ามาอยู่ในบ้าน ใครจะไม่เอา”“เอ้อ... เอ็งพูดถูก” ทำท่าคิด มือยังจับที่ปลายคาง“ถ้าอย่า
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา ผมเข้าใจครับ
แผนการที่เพิ่งคิดออก ทำให้หัวใจหนุ่มเต้นเร็ว นางฟ้าที่สถิตอยู่กลางหัวใจของชายหนุ่มมาโดยตลอด ฝันหวานกับดาราสาวที่เขาไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะบ้าคลั่งดาราได้ถึงเพียงนี้ ‘นพภริน’“แฮ่ ๆ มันก็จริงครับ”“พี่ป๊อกต่อสายไปถึงคุณทรงคุณสิ จะได้ให้คุณทรงคุณคุยกับคุณน้ำ” อุไรพรบอกสามีเพราะอุไรพรอยากให้เรื่องนี้จบ
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา โชคดี
นพภรินยิ้มให้กับเขา รอยยิ้มของเธอสวย ตอนที่เธอเผยอปากพูด เขาได้เห็นฟันของเธอขาวสะอาดเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ และสีขาวของฟันตัดกับกลีบปากที่ทาลิปสติกสีกลีบบัวยิ่งขับให้ใบหน้าของเธอดูดีขึ้นมากกว่าเดิม“ตายแล้ว เป็นอะไรไปคะน้องแซนด์” เสียงผู้ประสานงานที่เผอิญเดินผ่านมาเจอะเจอ“เปล่าค่ะ ไม่ได้เป็นอะไร
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา อย่าเสียใจ
พอไมค์พ้นหน้าไป“นี่นายก็รู้จักเขาเหรอ พี่ไม่ยักเคยเห็นหน้าเลย ชื่ออะไรนะ เป็นเพื่อนกับพ่อได้ยังไง อายุห่างกันตั้งเยอะ” นพภรินพูดดังไม่ใช่น้อย ดังพอที่ไมค์จะได้ยินไมค์หันมามองพ่อที่เดินมาส่งเขาที่ประตู“ถ้าแซนด์เป็นแบบนี้ พ่อก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน” พ่อมองหน้าที่เสียใจของไมค์“ไมค์อย่าเสียใจน
Maaari mong magustuhan
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89152.9K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.0K viewsภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว281.5K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat114.6K viewsทะลุมิติมาปราบพระเอกใจร้าย
มัทฉะโมจิ211 viewsกลรัก ซาตาน
นงพะงา 22 viewsของหวงเกมเดิมพัน
ซาลาห์129 viewsรพีเร้นรัก
P. Chamomile5 views
