ดวงใจนลิน

ดวงใจนลิน

last updateLast Updated : 2025-03-27
By:  RICHES.Completed
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
23Chapters
1.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หญิงสาวปล่อยตัวปล่อยใจให้เพื่อนสนิทของพี่ชาย...เพราะความรู้สึกที่อยู่ในใจ แม้เธอจะรู้ว่าเขาไม่ได้รักเธอเลยก็ตาม... ชายหนุ่มเอ็นดูน้องสาวของเพื่อนสนิทอย่างบริสุทธิ์ใจ...จนวันหนึ่งกลับรู้ว่าในท้องของเธอมีลูกเขาอยู่ "ลินท้องกับใคร!!" "ละ..ลินไม่รู้" หญิงสาวเลือกที่จะโกหกออกไป "จะไม่รู้ได้ยังไง เธอสำส่อนขนาดนั้นเลยเหรอ นลิน"

View More

Chapter 1

INTRO ความเมาเป็นเหตุ

(Ruth's POV)

It's my 18th birthday. The saddest birthday of all the birthdays I've lived through. No love, no mate, and no freedom. 

But I still had to make a wish on my birthday night.

"Please give me some happiness." I didn't forget the pleading gesture and closed my eyes. Then blew out the lighter I'd stuck on top of the leftover pancakes I'd put in the fridge last night.

Every time I inhaled, my neck felt like it was being strangled by the poison entering my lungs. It feels claustrophobic and like I'm drowning in darkness. There was nothing I could do to save myself.

The darkness seemed to hug me tightly as if it didn't want to let me go.

And that darkness was my mother.

No matter how often I thought of running away from her, I couldn't. It was like chains were restraining my legs so that I couldn't move a single centimeter away from her. It was like being shackled by something invisible.

Every day felt like hell.

Just like the nights I spent being a servant to the perverted and drunken men who were always at my house. My mom always celebrated sex parties with all her endless male friends. And I had to serve them like crazy without getting tired.

Their smell was so disgusting that it made my throat feel choked. The smell of all kinds of werewolves mixed with alcohol, cum, and sweat as they got more and more drunk and had sex and kissed each other. They were like a herd of pigs taking a mud bath, chasing each other to get their mates. It made me want to vomit because I couldn't stand the smell.

I thought I'd spend the rest of my life living this miserable and sickening life. There was no way out for me except death.

I quietly put on my hoodie and slung my backpack over my shoulder as I exited my room. They, the drunken men, were like dried fish lined up in the morning sunlight. Or it's a zombie infestation right now because they look like that.

I decided to exit through the back door and ran towards the street. I hope this day passes quietly because I don't have the energy to survive anymore.

"Damn," I cursed.

It seemed like God didn't like seeing me rest for a minute.

The group of female cheerleaders walked towards me with their bully smiles. Obviously, they look so haughty as they strut their stuff with their well-proportioned curves and trendy outfits.

"Good morning, Ruth." She was the head cheerleader. Abby was a beautiful woman who was the envy of many boys.

"Morning, Abby," I greeted. I tightened my grip on the straps of my backpack as she gripped my shoulders very firmly. I tried not to show a hurt expression because I knew it would make Abby enjoy hurting me even more.

"Ruth, you didn't forget my homework, did you?"

Oh, Shit!

I was so tired and busy being a waitress for my mom's party last night that I forgot Abby's homework.

"S-Sorry, I forgot to do it because I was so busyー"

"Busy?" She cut me off. Pushing me roughly. "How dare you give me such a cliché excuse!" she snapped.

"I don't intend to do it. I'll get it over with," I said as I intended to get out of there before anything worse happened.

But all of a sudden, Abby grabbed my hair. Pulling it so roughly that I tumbled backward and fell onto the grass. She stepped on my body with her right foot and looked at me sharply.

She groaned. "You've ruined my morning mood, Ruth. And I need to punish you." She grinned.

"No, please...." I tried to run away.

But her friends jumped on me, slapping my cheeks mercilessly. This wasn't the first time they'd been rude to me. Almost every day he bullied me without me knowing what I did wrong to him.

I winced in pain as they trampled my body. I felt the sting in my bleeding knees and my seemingly bruised stomach.

"What are you guys doing?" I heard a voice in the distance. And when I turned around, I saw Walter, staring at us.

In an instant, I could tell that he was my Mate chosen by the moon goddess. From the cinnamon scent I smelled from him, the pounding of my heart that I couldn't control. I felt my hands trembling as he helped me up.

Oh my God...

Of all the Alphas there are. Why did it have to be Walter? His eyes were fixed on me, and I could sense that he had realized that I was his mate.

But I was prepared for his rejection because he was Walter Carter.

"Stay out of it, Walter," Abby said. She clenched her fists as she stared at him.

"Get out of here," he ordered.

I could see Abby's eyes flutter with fear before she decided to leave. Unconsciously, I breathed a sigh of relief. I quickly grabbed my bag, but Walter grabbed it for me first.

Slowly, he turned his face towards me, and whispered, “Mate.”

At that moment,I felt a connection I had never experienced before. I couldn’t believe that from all werewolves I was his MATE

He was 20 years old, his eyes were the color of the ocean on a clear day—crystal blue, deep, and inviting. 

As he moved closer, I noticed the fine details that made him undeniably handsome. The slight stubble on his chin gave him a rugged edge, contrasting beautifully with his otherwise refined appearance. His broad shoulders and athletic build suggested strength and confidence, while his casual demeanor made him approachable. He wore a simple white shirt, slightly open at the collar, and a pair of faded jeans, both of which did nothing to hide his well-toned physique.

I shook my head, as he heaved a sigh. 

"Thank you," I said awkwardly as I picked up my bag. 

"Are you okay?" he asked.

"Y-Yeah."

I was always happy that my mate would be my savior, but here he is my bully. I could see from his face that the happiness of getting a mate has changed into regret.

"Come here," he ordered.

I furrowed my brow. His flat face, his heavy voice that sounded low but enough to intimidate me. I couldn't help but do as he said.

"What's wrong?" I asked. I am not a girl who is afraid of rejection but still, it hurts. 

"I want you to be my toy, not as my mate."

 With a look as cold as arctic ice, with no expression and no guilt he asked me to be his toy instead of mate. 

My blood boils in anger, like hellfire is nothing compared to my anger.

"Wh-What do you mean, you're asking me to be your toy? I am your mate, not a thing who can be played off. If you want to reject me, then do it. My self-respect is still bigger than all Carter’s dick heads. "

He shook his head with a laugh. "Rejection will only be easy suffering for you. And that's no fun," he said.

I couldn't believe what he was saying. Is it that easy to play with someone's heart? How could someone be so cold and selfish as he was doing to me right now? 

"You think it's something normal to ask?"

"Normal? What does normal look like to you?" he asked with a smirk, sending chills down my spine. "Being my toy is more fun. You can suffer for a long time and my pleasure will never go away."

I was shocked. My chest felt tight like a boulder had hit it. I felt like my world was collapsing without me being able to hope for any repair that I could do.

"Instead of asking me to be your toy, I would prefer it if you rejected me as your mate."

I tried not to cry because I knew it was useless in this situation. For people who have power like him, they never have a conscience.

"You think I like having a useless mate like you?" he growled. "Of all the werewolves, how could the moon goddess choose you as my mate? How unlucky I am," he cursed.

"Then just reject me so you can be free!" I challenged him to do so. Even though I knew it would be so painful that it would feel like welcoming my death. But it was better than living miserably with an Alpha who didn't love me at all.

I'd rather be tormented by the pain like a knife to my heart than be terrified all my life with a knife in front of my face that I don't know when it's going to cut me.

He grinned, sending chills down my spine. For some reason, I always felt a sense of danger whenever I was around him. It made me feel uncomfortable.

"The more you want it, the more I'll never do it."

He pulled my waist roughly and whispered above my lips. With a condescending smile that made my pride feel like it was being trampled on.

"Being my toy is better than being a whore out there, Ruth."

I pushed him roughly and yelled at him. "I will never be your toy!"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
23 Chapters
INTRO ความเมาเป็นเหตุ
“อื้อส์”หญิงสาวพยายามผลักแผงอกแกร่งที่กำลังจู่โจมเธอด้วยริมฝีปากร้อนให้ออกไปจากตัว หลังจากที่เธอพยายามเรียกสติเขาอยู่เป็นเวลานาน“พะ..พี่เมฆ ”ชายหนุ่มตรงหน้าซึ่งเป็นเพื่อนรักของพี่ชายและเธอเองก็เคารพเขาเหมือนพี่ชายคนหนึ่งเช่นเดียวกัน แต่การกระทำของเขาในตอนนี้ทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัว“ตา..พี่คิดถึงมากเลยรู้ไหม”ชายหนุ่มพึมพำออกมาเสียงแผ่ว พลางน้ำตารื้นขึ้นแล้วไหลลงมาด้วยหัวใจเจ็บปวด หญิงสาวที่พยายามสลัดเขาออกในตอนแรกหยุดชะงักลงทันที เธอไม่เห็นน้ำตาของชายหนุ่มตรงหน้ามานานมากแล้วและเธอจำได้ดีว่าเขาร้องไห้ปานจะขาดใจเมื่อห้าปีก่อน“พี่เมฆ นี่นลิน ไม่ใช่พี่ลิตา” เธอพยายามบอกชายหนุ่มอีกครั้งแล้วสลัดตัวออกจากอ้อมแขนแกร่งชายหนุ่มเป็นเพื่อนกับพี่ชายสุดที่รักของเธอมาหลายปีและเธอก็เจอเขาหลายครั้งจึงค่อนข้างที่สนิทกันระดับหนึ่ง เวลาไปไหนส่วนใหญ่พี่ชายจะพาเธอไปด้วยทุกครั้งเพื่อให้น้องสาวอยู่ในสายตาตลอดเมฆาได้ยินร่างเล็กพึมพำออกมาแต่เขาไม่สามารถจับใจความได้ มีแต่ใบหน้าที่เขาจำได้ดีว่าเป็นหญิงสาวที่เขารักปรากฏอยู่ก็เท่านั้นและเขาคิดถึงเธอสุดหัวใจ“พี่คิดถึงเธอจริงๆ นะตา ฮึก” เขาสะอื้นออกมาอีกครั้ง
Read more
EPISODE 1 จุดเริ่มต้น
วู้วๆ โว้วเสียงตะโกนดังสนั่นเปล่งออกจากของแทนไท วิศวกรหนุ่มหน้าตาหล่อเนี๊ยบที่ตรงกันข้ามกับนิสัยทะเล้นของเขาตะโกนออกไปนอกหน้าต่างรถที่กำลังมุ่งหน้าไปสู่ที่พัก สองข้างทางโอบล้อมไปด้วยทะเลใส สร้างรอยยิ้มให้กับเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ในรถได้เป็นอย่างดี โดยมีภาคิน หนุ่มสถาปนิกหน้าตาหล่อหวานซึ่งเป็นทำหน้าที่เป็นสารถีในวันนี้ และมีเมฆา นักธุรกิจหนุ่มที่นั่งหน้าตาเรียบเฉยอยู่ สีหน้าราบเรียบนี้ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าเขาคิดอะไรกันแน่ข้างกายมีน้องสาวของภาคินนั่งอยู่ นลินเป็นนักศึกษาปีที่สี่ ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมและอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าจะถึงช่วงที่เธอต้องออกไปฝึกงาน หญิงสาวเป็นคนรูปร่างเล็กผิวขาวอมชมพูหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักชายหนุ่มทั้งสามคนเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยจนตอนนี้พวกเขาอายุสามสิบห้าปีแล้ว วันนี้พวกเขาเดินทางมาดูงานที่พัทยาเพราะมีโครงการที่จะทำร่วมกันอยู่จึงถือโอกาสมาพักผ่อนหย่อนใจเพื่อลดความเครียดที่สะสมมาจากการทำงานโดยไม่ได้พักเลย“บรรยากาศโคตรดี ถ้าได้เบียร์เย็นๆ นะพวกมึง” แทนไทพูดพลางเลียริมฝีปากบางของตนเองเหมือนเด็กน้อยหิวขนม“เย็นนี้จัดหนักจัดเต็มเว้ย” ภาคินพูดขึ้นแล้วมองไปย
Read more
EPISODE 2 ความจริงแสนเจ็บปวด
ช่วงค่ำบรรยากาศยามค่ำคืนอันเงียบสงบมีเสียงคลื่นซัดกระทบกันต่อเนื่อง สายลมพัดหวิวปะทะผิวเนื้อให้พอชุ่มชื้น หมู่ดาวเต็มท้องฟ้าอันมืดมิดที่มีแสงจันทร์สาดส่องแค่พอสว่างบรรดาสามหนุ่มหนึ่งสาวนั่งดื่มกินกันอย่างครื้นเครงบนเสื่อสีฟ้าสดใสโดยมีเสียงดนตรีดังมาจากกีตาร์ที่อยู่ในมือของภาคินและเสียงร้องอย่างไพเราะชวนฟังที่เปล่งออกมาจากปากของแทนไทส่วนเมฆาและนลินนั่งเป็นผู้ฟังที่ดี เมื่อเสียงเพลงจบลงเธอจึงปรบมืออย่างชื่นชมแปะๆๆๆ“เพราะจังเลยค่ะ” เธอเอ่ยชมเสียงหวาน“ขอบคุณคร๊าบบ” แทนไทลุกขึ้นยืนแล้วโค้งขอบคุณอย่างทะเล้น สร้างรอยยิ้มให้กับเพื่อนๆ ได้เป็นอย่างดี“มาชนแก้วกัน” เมฆาพูดพร้อมชูแก้วเหล้าไปตรงหน้า เพื่อนๆ ต่างก็ยกแก้วขึ้นมารวมถึงหญิงสาวที่ยื่นเหล้าปั่นในมือออกไปชนกับเขาด้วยหากเธออยู่กับพวกพี่ๆ เธอสามารถดื่มแอลกอฮอล์ได้ แต่ถ้าหากไปกับเพื่อนๆ หญิงสาวต้องห้ามดื่มเด็ดขาด นี่เป็นข้อตกลงระหว่างเธอกับพี่ชาย หญิงสาวเองก็เข้าใจเพราะเธอรู้ตัวดีว่าตนเองคออ่อนดื่มนิดหน่อยก็ทรงตัวแทบไม่อยู่แล้ว“เรามาถ่ายรูปกันดีกว่าค่ะ เดี๋ยวลินถือกล้องเอง” นลินพูดออกมาพร้อมเดินไปยังมุมที่จะได้เห็นครบทุกคน“มาๆ ลินไ
Read more
EPISODE 3 ปล่อยตัว ปล่อยใจ
หญิงสาวรู้สึกว่ามีอะไรมารบกวนก็งัวเงียตื่นทันที เมื่อปรับสายตาได้แล้วเธอก็เห็นเมฆานอนกอดเธออยู่ ด้วยความตกใจเธอจึงรีบผลักเขาออกไปแต่ดูแล้วชายหนุ่มกลับมีแรงมากกว่า เขากระชับอ้อมกอดแน่นแล้วพึมพำออกมาแต่จับใจความไม่ได้เขาเห็นใบหน้าที่อยู่ตรงหน้าเป็นคนคุ้นเคยไม่รอช้าเขาประกบริมฝีปากเธอทันที“อื้อส์”หญิงสาวพยายามผลักแผงอกแกร่งที่กำลังจู่โจมเธอด้วยริมฝีปากร้อนให้ออกไปจากตัว หลังจากที่เธอพยายามเรียกสติเขาอยู่เป็นเวลานาน“พะ..พี่เมฆ”เธอเรียกเมฆาอีกครั้งด้วยความรู้สีกที่ปะปนกันจนเมื่อชายหนุ่มเปล่งริมฝีปากเรียกชื่อคนนั้นออกมาเธอจึงเข้าใจ“ตา..พี่คิดถึงมากเลยรู้ไหม”ชายหนุ่มพึมพำออกมาเสียงแผ่ว พลางน้ำตารื้นขึ้นแล้วไหลลงมาด้วยหัวใจเจ็บปวด หญิงสาวที่พยายามสลัดเขาออกในตอนแรกหยุดชะงักลงทันที เธอไม่เห็นน้ำตาของชายหนุ่มตรงหน้ามานานมากแล้วและเธอจำได้ดีว่าเขาร้องไห้ปานจะขาดใจเมื่อห้าปีก่อน“พี่เมฆ นี่นลิน ไม่ใช่พี่ลิตา” เธอพยายามบอกชายหนุ่มอีกครั้งแล้วสลัดตัวออกจากอ้อมแขนแกร่งเมฆาได้ยินร่างเล็กพึมพำออกมาแต่เขาไม่สามารถจับใจความได้ มีแต่ใบหน้าที่เขาจำได้ดีว่าเป็นหญิงสาวที่เขารักปรากฏอยู่ก็เท่านั้นและ
Read more
EPISODE 4 อาการมันฟ้อง
หนึ่งเดือนผ่านไปนลินตื่นขึ้นมาพร้อมอาการพะอืดพะอมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอรู้สึกเวียนหัว น้ำลายในปากเหนียวหนืดและขมจนอยากจะอาเจียนออกมา เธอลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่มพลางสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อไล่อาการที่มีอยู่ให้ออกไปแต่มันไม่ดีขึ้นแม้แต่น้อย เธอรู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่ลำคอ จนต้องยกมือขึ้นปิดปากแล้ววิ่งไปอาเจียนทันที“อุ๊ป อ้วก” เธอโก่งคออาเจียนลงชักโครกอย่างหนักหน่วงจนในตาพร่าเบลอสายตาเหลือบไปเห็นผ้าอนามัยที่ยังไม่ได้แกะในห้องน้ำก็นึกขึ้นได้ว่าประจำเดือนเธอหายไปเดือนกว่าแล้ว แต่เธอคิดว่าเธอกินยาคุมฉุกเฉินไปแล้วและอยู่ในเวลาที่กำหนดก็ไม่น่าจะพลาด เธอคิดด้วยหัวใจสั่นไหวพร้อมความกลัวที่แล่นเข้ามาในจิตใจจนอยากจะร้องไห้เธอคงต้องตรวจดูก่อนบางทีมันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดก็ได้ นลินพยายามคิดหาวิธีมาปลอบใจตัวเองเมื่อเธอรู้สึกดีขึ้นก็รีบขับรถสปอร์ตคันหรูของตัวเองออกไปยังร้านขายยาทันที โดยไม่ลืมที่จะสวมแว่นตาสีดำกับแมสเพราะเกรงว่าจะเจอคนรู้จักเธอเดินไปยังเคาน์เตอร์โดยที่ไม่เห็นว่าภายในร้านมีชายหนุ่มยืนอยู่ไม่ไกล เขาแวะมาซื้อยาแล้วโทรศัพม์มีสายเข้าจึงไปยืนคุยอยู่ด้านในของร้านและเขาคุยเ
Read more
EPISODE 5 ผิดหวัง
“คนไข้ตั้งครรภ์ได้5สัปดาห์แล้วครับ ช่วงนี้เลยต้องดูแลเป็นพิเศษเพราะอายุครรภ์ยังน้อยอยู่”หมออธิบายให้สามหนุ่มฟัง แต่ดูเหมือนว่าภาคินจะไม่มีสติมากพอที่จะฟังแล้วเขายืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่สักพักก็ทิ้งตัวลงบนพ้นเย็นอย่างหมดแรง เพื่อนๆ พยายามช่วยกันประคองเขา ทุกคนตกใจไม่แพ้กันและไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน แต่คงต้องรอฟังคำอธิบายจากปากของนลินก่อน“มึงใจเย็นๆ นะเว้ย ไว้ถามลินก่อน มึงได้ยินสิ่งที่หมอพูดใช่ไหม” เมฆาหมายถึงห้ามให้นลินเครียด“ทุกอย่างมันจะมีทางออก พวกกูจะอยู่เป็นเพื่อนมึงเอง” แทนไทพูดพร้อมแตะไหล่ภาคินเบาๆ อย่างให้กำลังใจภาคินนั่งเงียบไม่มีคำพูดใดออกมาจากปากเขาแม้แต่คำเดียว...หลังจากภาคินนั่งเงียบอยู่กับเพื่อนเป็นเวลานาน นลินก็ถูกนำตัวไปยังห้องพักผู้ป่วยวีไอพีเขาจึงเดินเข้าไปหาเธอโดยที่เพื่อนทั้งสองนั่งรออยู่หน้าห้องภาคินเดินเข้าไปในห้องแล้วมองน้องสาวที่เขารักเหมือนแก้วตาดวงใจนอนหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียงผู้ป่วย เขาพยายามนั่งทบทวนทุกอย่างว่าเกิดอะไรขึ้นเขาละเลยน้องจุดไหนไปบ้างหรือเขาดูแลน้องสาวได้ไม่ดีพอ แล้วไอ้คนนั้นมันเป็นใครที่กล้าทำน้องสาวเขาแบบนี้ น้องเขาเต็มใจหรือเปล่า เขาคิดมาก
Read more
EPISODE 6 แพ้ท้อง
เธอตื่นขึ้นมาก็เห็นว่าเป็นเวลาบ่ายสองจึงเด้งตัวขึ้นมาจากเตียงรู้สึกว่าอยากกินอะไรเปรี้ยวๆ เนื่องจากขมในปากและอยากกินมะยมจิ้มกะปิ แค่คิดเธอก็กลืนน้ำลายลงคออย่างต่อเนื่อง รีบออกไปจากห้องแล้วรีบเดินไปหยิบกุญแจรถทันทีเมื่อออกมาหน้าบ้านก็เห็นเมฆายืนพิงรถคันหรูในมือถือโทรศัพท์อยู่“อ้าวลินพี่กำลังจะโทรหาพอดี จะไปไหนเหรอ”“ไปซื้อของค่ะ” เธอตอบเขาเสียงเรียบเนื่องจากรู้สึกไม่ดีในเรื่องที่เคยคุยกับเขาที่โรงพยาบาลวันก่อน เธอรู้แล้วว่าเขาหายใจเข้าหายใจออกก็มีแต่ลิตา“เดี๋ยวพี่ขับรถให้” เขาพูดออกมาอย่างหวังดี“ไม่เป็นไรค่ะ ลินไปเองได้”นลินเดินไปที่รถของตัวเองโดยไม่สนใจชายหนุ่มเมื่อเห็นดังนั้นเมฆาจึงรีบเดินตามไปติดๆ เพราะเป็นห่วงหากเธอจะขับรถไปเองคนเดียว“ส่งกุญแจมาให้พี่” เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจังนลินมองหน้าเขาครู่หนึ่งจึงส่งกุญแจให้เขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ เธอเปิดประตูแล้วนั่งลงยังเบาะที่ติดกับคนขับทันทีบรรยากาศในรถชวนอึดอัดได้เป็นอย่างดีจนขับมาสักพักชายหนุ่มก็ถามขึ้น“ลินจะไปซื้ออะไร”“มะยมจิ้มกะปิค่ะ”“หืม? มะยมเนี่ยนะ” เขาขมวดคิ้วแล้วถามเธออีกครั้ง แค่คิดเขาก็รู้สึกเข็ดฟันแล้ว“ก็ลินรู้สึกขมในป
Read more
EPISODE 7 ความจริง
สองอาทิตย์ผ่านไปเมฆาพยายามโทรหานลินหลายสายก็ไม่มีทีท่าว่าเธอจะรับด้วยความกังวลเขาจึงขับรถออกจากบ้านแล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านของหญิงสาวทันทีเพราะคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอมาถึงบ้านนลินเขาก็รีบไขประตูเข้าไปที่เขามีกุญแจเพราะภาคินได้ให้ไว้เผื่อมีอะไรฉุกเฉิน เมื่อเข้าไปก็เห็นหญิงสาวยืนทำอาหารอยู่ในครัว เขาจึงพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งใจ หญิงสาวที่เห็นท่าทางของชายหนุ่มก็ถามอย่างสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่เมฆ”“พอดีพี่โทรหาลินแล้วไม่รับสายเลยตกใจว่าเป็นอะไรหรือเปล่า”หญิงสาวยิ้มกว้างออกมาเมื่อรู้ว่าชายหนุ่มก็เป็นห่วงเธอเหมือนกัน“ลินทำกับข้าวอยู่ค่ะ ไว้ทานด้วยกันสิคะ”“ถ้างั้นพี่ขอยืมสายชาร์จหน่อยสิ พี่โทรหาลินจนแบตจะหมดแล้ว”“อยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งในห้องค่ะ เข้าไปหยิบได้เลย” เธอบอกแล้วหันไปวุ่นอยู่กับอาหารตรงหน้าต่อชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องของหญิงสาว ภายในห้องของเธอตกแต่งด้วยสีขาวชมพูน่ารัก ดูสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบมาก เขาเดินผ่านเตียงนอนสีชมพูอ่อนก็เห็นไดอารี่เปิดอยู่และมีภาพของพวกเขาตอนถ่ายกันที่ทะเลเมื่อสองเดือนก่อนเขามองมันแล้วยิ้มออกมาเพราะคิดว่าหญิงสาวเขียนอะไรถึงพวกเขาแน่
Read more
EPISODE 8 คำขู่
เมื่อเห็นทั้งคู่เงียบภาคินจึงพูดต่อ“ไม่อย่างนั้นกูจะพาลินไปเอาเด็กออก”“พี่คิน!!”“ไอ้คิน!!”เมื่อเห็นแววจริงจังของเพื่อนเมฆายืนนิ่งพลางใช้ความคิดเพื่อตัดสินใจ“อืม งั้นกูจะจดทะเบียนสมรสกับลินก่อนก็ได้”“และมึงต้องคอยดูแลลินด้วยระหว่างที่กูไม่อยู่ เพราะกูต้องบินไปต่างประเทศบ่อย”“อืม” เมฆาหันไปมองหน้านลินที่ยืนก้มหน้าอยู่ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้แล้วจะให้เขาทิ้งลูกของตัวเองเขาก็ทำไม่ได้หรอกแม้ว่าจะยังสับสนและตกใจในสิ่งที่เกิดขึ้นก็ตาม ยังไงเขาก็ต้องรับผิดชอบนลินจนกว่าเธอจะคลอดลูกของเขา...หลังจากทั้งสองไปจดทะเบียนสมรสกันเสร็จเรียบร้อยก็ได้ทำการขนของของนลินไปบ้านเมฆา เขาและเธอนั่งเงียบกันตลอดเส้นทาง ในรถมีแต่ความอึดอัดและตึงเครียดไม่มีใครพูดอะไรออกมาได้ยินแค่เสียงลมหายใจของอีกฝ่ายเท่านั้นเมื่อรถมาจอดอยู่หน้าบ้านสองชั้นสไตน์หรูหราและหลังใหญ่ของชายหนุ่มก็มีแม่บ้านออกมาต้อนรับอย่างดีแล้วยกกระเป๋าข้าวของของเธอไปบนห้องนอน“ลินนอนห้องข้างๆ พี่ มีอะไรก็เรียกพี่หรือเรียกใช้แม่บ้านได้ตลอด” หลังจากที่เงียบอยู่นานเมฆาจึงพูดขึ้น“ขอบคุณค่ะ” นลินเองก็ไม่มีอะไรจะพูดไปมากกว่านี้เช่นเดียวกันเธอเด
Read more
EPISODE 9 ไม่ดีขึ้นเลย
“ฝืนทานหน่อยนะ”เธอพยักหน้าเขาจึงประคองให้ลุกขึ้นนั่งและเดินไปหยิบถาดที่ใส่อาหารใช้ช้อนตักข้าวต้มแล้วจ่อไปที่ปากของเธอเมื่อได้กลิ่นอาหารที่โชยมาก็ชวนคลื่นเหียนอีกครั้ง เธอยกมือปิดปากแล้วลุกไปยังห้องน้ำทันที“อุ๊ปส์ อ้วก”เธออาเจียนลงชักโครก สิ่งที่ออกมามีแต่น้ำขมๆ เพราะเธอไม่ได้มีอาหารตกถึงท้องสักนิดเดียวเมฆารีบเดินเข้าไปลูบหลังพร้อมสีหน้ากังวลใจ เขาเองเมื่อเห็นอาการของเธอก็ทำอะไรไม่ถูกเมื่ออาเจียนเสร็จนลินพยุงตัวลุกขึ้นยืนเมฆาเองก็ประคองอยู่ไม่ห่าง เธอมีอาการหน้ามืดเล็กน้อย เขาจึงช้อนร่างเล็กเข้าแนบอก ใบหน้าของเธอจึงคลอเคลียอยู่กับแผงอกกำยำลมหายใจอุ่นร้อนปะทะผิวของเขาเธอสูดลมหายใจเข้าปอดอีกครั้ง“พี่เมฆหอมจังเลยค่ะ” เธอพูดพร้อมซุกหน้านัวเนียกับแผงอกกว้าง“ละ..ลินทำอะไรเนี่ย พี่ยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ” เขาถามออกไปเมื่อหญิงสาวสูดลมหายใจเข้าออกอย่างต่อเนื่อง เขาจึงพาร่างที่อ่อนปวกเปียกไปนั่งลงบนเตียงโดยที่หญิงสาวยังซุกหน้าอยู่อย่างนั้น“ลินชอบกลิ่นตัวพี่เมฆจังเลยค่ะ สดชื่น” เธอพูดออกมาเสียงแผ่วพร้อมความง่วงที่ถาโถมเข้ามาตอนนี้ชายหนุ่มนั่งตัวเกร็งไม่พูดอะไรออกมาหญิงสาวจึงพูดต่อ“ลิน ขอ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status