เข้าสู่ระบบขาของเธอถูกชายหนุ่มตวัดขึ้นพาดแขน โดยมีขาข้างหนึ่งยืนอยู่ประคองร่างตัวเองเอาไว้ "อ๊า... พี่ครอส อือ ชมพูท้องอยู่นะคะ" “ท้องก็ทำได้ครับ ว่าแต่ ทำในห้องน้ำก็ดีนะ" ครอสผละจากอกอวบแล้วคลอเคลียกับซอกคอหอมกรุ่น “แต่…” “ไม่เป็นไร ทำได้ พี่โทรถามพวกไอ้คาเตอร์แล้ว ทำได้ไม่เป็นไร” "งั้น จัดมาเลยค
"มีความสุขมากๆนะ ขอให้มีความสุขจับมือกันไปจนถึงไม้เท้ายอดทองตระบองยอดเพชรนะคะ" "ขอบคุณค่ะ" "ฝากน้องด้วยนะครอส รักและเอ็นดูชมพูด้วย" "ครับแม่พันทิวา" "รักและให้เกียรติซึ่งกันและกัน รับฟังเหตุผลของกันและกันให้มากขึ้น ถ้าชมพูไม่ชอบสิ่งใดในตัวพี่เขาชมพูก็ต้องบอก แต่ถ้าครอสไม่ชอบสิ่งไหนในตัวขอ
“จริง วัน ๆ ไม่อะไรกับใคร งานการมันก็ไม่ค่อยจะทำ ทำตัวลอยไปลอยมา ไม่สนห่าอะไรนอกจากพ่อชาตรี หรือว่า….” คาเตอร์ลูบหน้าตัวเอง “ว่า” “มันชอบพ่อชาตรี” “บ้าน่ะ นั่นพ่อมันนะ เขาเลี้ยงมันมาตั้งแต่เด็ก ๆ มันจะคิดเรื่องแบบนั้นได้ยังไง?” เควิลเอ่ยแทรก “พ่อที่เลี้ยงมาน่ะใช่ แต่ก็ไม่ใช่พ่อแท้ ๆ หรือเปล่าวะ”
32จบบริบูรณ์“พี่ชมพูสวยมากเลย” มะลิเอ่ยชมพี่สาวที่อยู่ในชุดไทยสีชมพู ใบหน้าถูกประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางราคาแพง “จริงเหรอมะลิ พี่รู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย” ว่าแล้วหมุนตัวไปมา มองกระจกบานใหญ่ทีส่องสะท้อนตัวตนของตัวเอง มือของเธอสั่นไปหมดจนต้องเอามาประสานกันไว้ มะลิมองพี่สาวก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอ
32 มีลูกกันไหม? “หยุดทำมือยุกยิกแบบนี้ได้แล้วค่ะ” “ชมพูตัวหอมจัง” ว่าแล้วก็ถูจมูกไปตามซอกคอ “ชมพูหิวข้าวค่ะ ชมพูไม่เล่นนะพี่ครอส” เธอพยายามเอียงตัวหนี “พี่ก็ไม่เล่น” เขาไม่แกะถุงอาหารแต่เลื่อนมือมากุมเต้าเต่งตึงสองข้าง “ทำลูกกันไหม?” “บ้าน่ะ” ชมพูค้อนเขา “มาทำลูกกันอะไร มันไม่ใช่เวลาทำลูก ตอนน
31 ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี @ไร่คีตะ ฝนยังคงตกลงมาเรื่อย ๆ แรงบ้างหยุดบ้าง ทำให้พื้นคอนกรีตเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน บรรยากาศที่ส้มมองไปทางไหนก็เขียวขจี ต้นไม้ดอกไม้ที่มีน้ำฝนมาราดรด ก็ต่างอวดความงดงาม ชาวีกลับมายังที่พัก แล้วนอนเอนกายลงบนเตียง ไล่ความหนักอึ้งทั้งหมดที่มี สมองของเขายังคงวนเวียนกับทุกๆ
“พะ…พี่ชาวี” พวงชมพูร่างกายชาวาบ น้ำตาร่วงผล็อยเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ชาวีนอนกอดผู้หญิงคนหนึ่ง และผู้หญิงคนนั้นคือมะลิน้องสาวของเธอเอง ทั้งสองนอนกอดกันหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข มันช่างต่างกับความรู้สึกของเธอในตอนนี้ “กรี๊ดดดด!” เธอกรีดร้องดังลั่น หัวใจเหมือนกำลังจะแตกสลาย มันเจ็บราวกับถูกทุบจนแหลกละ
27 แตกสลาย“กูไปด้วย” “อย่าเสือก!” ครอสเสียงกร้าว เขาชังน้ำหน้าชาวียิ่งนัก แต่งงานมีครอบครัวไปแล้วยังทำตัวหวงก้าง ตามตอแยพวงชมพูไม่หยุด ไอ้สารเลวนี่มันตัวรังควานของแท้ “กูเป็นห่วงชมพู” ชาวีพูดมือก็กุมไหล่ตัวเองไปด้วยลขอบคุณ เลือดสีแดงสดไหลเปรอะเปื้อนออกมาตามง่ามนิ้ว “ห่วงเมียมึงก่อนเถอะ” “ไอ้ค
22 ไม่ยอม ซ่า! ซ่า! พวงชมพูนั่งอยู่เก้าอี้ข้างหน้าต่างยื่นมือไปรองน้ำฝนที่หล่นจากหลังคา วันนี้อากาศดีฝนตกแต่เช้า ครอสยังคงนอนอยู่บนเตียง ฝนตกเขายังไม่อยากลุก ทำให้เธอยังไม่ต้องไปทำงาน “อากาศดีจัง” “ไปนั่งทำอะไรตรงนั้น โดนไอฝนมาก ๆ เดี๋ยวไม่สบาย” เขาลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยถาม “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” พว
21 ไล่กลับ “ครอส พอเถอะ” “ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณกับสามีคุณทำอะไรกับพวงชมพูเอาไว้บ้าง แต่หลังจากนี้ผมจะไม่มีวันยอมให้คุณมาทำอะไรพวงชมพูได้อีก ถ้าคุณยังอยากมีชีวิตอยู่จนกระทั่งคลอดลูกก็หุบปากของคุณเอาไว้ เพราะคนอย่างผมคำไหนคำนั้น ถ้าได้เอาจริงผมไม่สนหรอกนะว่าคุณกับสามีคุณจะเป็นญาติหรือว่าเป็นใคร เพรา







