บทที่ 5 ผิดหวัง

4

โกรธ ผิดหวัง

ชาวีเดินตรงไปที่พักของพ่อกับแม่พวงชมพู หลักสูตรนั่งหน้าเครียดบนเก้าอี้ เขานั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามมองพวงชมพูที่สวมรองเท้าจนขอบตาแดงช้ำ

“เรื่องระหว่างผมกับมะลิผมอธิบายได้นะครับ”

“งั้นก็อธิบายมา!” ไตรฉัตรเสียงเข้มมองชาไม่พอใจ ในลูกสาวคนโตแต่มาได้เสียกับลูกสาวคนเล็กเป็นพญาเทครัวของแท้จริงๆ ตอนแรกก็ชอบรู้สึกถึงความนุ่มนวลหน้าซะอีก

“เมื่อคืนผมเมาหนักมากมีพาผมนอนที่ห้องควบคุมพนักงานของหอพักแต่เป็นเพียงการชวนมะลิมานอนด้วย”

“นี่มึงจะว่าสื่อสาวกูไปหามึงเองว่าตอนนี้”

“ใช่” ชาวีเป็นจังหวะแรกที่มะลิเดินเข้ามานั่งเก้าอี้อีกตัวอย่างแรกมองมือตัวเองน้ำตาไหลรินออกมา น้ำใสมันเหือดแห้งจากใบหน้าสวยเลย “เธอเป็นจุดผมเอง” ชาวีพูดอย่างไม่เห็นอกเห็นใจมะลิเลยแม้แต่น้อยกับสนว่าหล่อนจะเฉลิมฉลองบนเขาพูดออกมา

“ต่อให้ลูกสาวของกูในความโหดร้าย แล้วก็เป็นสิ่งที่ใช้กับเธอเพราะว่าคุณจะทำร้ายเธอ” สื่อดุดัน

“ในชมพู ให้คุณเมามากและให้ช่วยบอกผมมาเลยผมยินดีชดใช้ให้เว็บทองต้องการมากเป็นพิเศษผมมาผมเลยยินดีจ่ายแต่จะไม่เลิกกับชมพูเด็ดขาด ผมรักชมพูผมต้องการสีชมพูอีกครั้งเพื่อรักอย่างต่อเนื่องกับมะลิ” ชาวียืนยันหนักแน่น แจ๊สทำเพลงเพลงมือเล็ก ๆ แน่นๆ แน่นๆ ในความร้อนน้อยใจอัดแน่นเต็มอกในส่วนของหล่อนแอบรักในความสนใจไยดีหล่อนแม้กระทั่งน้อย

“ชมพูไม่ฟังแล้วพ่อ ชมพูไม่อยากรู้เรื่องของเธอแล้ว เกาหลี ชมพูไม่อยากฟังหรอกว่าชมพูไม่ต้องการใครมาทำร้ายชมพูด้วยคำพูดและข้อมูลอื่นๆ ฮึกแนะนำชมพูหวังและอยากให้มันเป็นอย่างนั้นแล้ว ชมพูไม่ต้องมาสอบสวนกับชมพูอีกฮึก ชมพูอยากจบแล้ว” พวงชมพูหนังน้ำตาหลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย

หล่อนไม่อยากจะให้ความมาก ส่วนก็คือแฟนผู้ชายที่หล่อนรักและมักจะใช้ชีวิตด้วยส่วนผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะที่หล่อนรักในที่คลานตามมะลิสำหรับหัวใจหล่อนพังยับเยินจนมันเหลือชิ้นดี

“ชมพู” ไตรฉัตรครางในอก เขาจะคอยโยนลูกให้ในเร็วๆ นี้และทำเช่นไร พวงชมพูถึงจะเจ็บน้อยลง

“แม่ว่าลูกกระจ่างซะก่อน”

“พี่ขอโทษนะชมพูไม่ได้ขอให้มันเป็นแบบนี้เลยพี่ขอโทษพี่ยอมทุกอย่างขอแค่ชมพูกับพี่ได้กลับมาเหมือนเดิม เหมือนเดิม”

“มันเป็นรูปแบบเดิมไปไม่ได้หรอกค่ะพี่ได้มะลิเป็นพี่พี่แล้วกับเธอย่ำยีหัวใจชมพูแล้วมันก็พังลงไปให้พี่ร้านอาหารชมพูถึงพี่พี่ก็ควรจะให้เกียรติชมพูเป็นชิงสุกก่อนห่ามแบบนี้และที่สำคัญพี่จะให้ชมพูกับพี่เป็นผลเดิมในเมื่อพี่ได้ของชมพูเป็นเมียพี่แล้วตรวจดูทุกอย่าง”

“พี่ชมพู มะลิขอโทษโห่มาก” มะลิยกมือไหว้ต่อหน้าน้ำตาผลอยราวกับเสียใจเสียเต็มประดา

“พอเถอะพี่ไม่ฟังเลย” อ่อนหวานอย่างชัดเจนว่าเป็นการแสดงออกมาพี่เคยหลงเชื่อในเรื่องนั้นจริงๆ แต่ความจริงแล้วเธอไม่ได้หมายความว่าจะพยายามแสดงพี่ผิดเองที่มองน้องของตัวเองเป็นผู้หญิงที่น่ารัก พี่ผิดเองที่เชื่อใจพี่ผิดเองพี่ผิดเอง”

“พี่ชมพู มะลิ… มะลิ…” สวมเครื่องแบบแต่ชมพวงชมพูกลับไม่ได้คิดว่าสิ่งที่น้องแสดงออกมาในความเป็นจริงกลับเป็นเสแสร้ง

“แล้วลูกจะใช้พ่อยังไงให้ลูกตัดสินใจนะชมพูเป็นพ่อพร้อมจัดการให้ลูก”

“ชมพูไม่เอาหัวหน้าน้องเข้ามาหัวหน้าตัวเองหรอกค่ะ ให้ความรักของชมพูมากกว่าไม่เคยเอาส่วนเรื่องพี่ชาวีกับมะลิ ชมพูตรวจสอบกันเอง” พวงชมพูปาดน้ำตาของตัวเองแล้วเพิ่มชาวีรีบเข้าร่างเนื้อหาหลักเธอด้วยที่เขารู้ว่ามันเป็นที่รู้จักไม่ได้ผิด เขามักจะเกิดเรื่องแบบนี้เขาไม่เคยต้องการให้มันเกิดเรื่องแบบนี้“

ไม่เอานะชมพู ไม่ต้องเลิกกับพี่นะ” ชาวีน้ำตาไหล พวงชมพูสั่นสะท้านเพราะรองเท้าผ้าใบ“อย่าทิ้งพี่สิชมพูเราเคยรักกันมากไม่ใช่กรณีเราต้องผ่านเรื่องนี้ไปสิ” “มันผ่านไม่ได้หรอกค่ะส่วนประกอบก็น้องเป็นพี่น้องแล้วส่วนประกอบนั้นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้หรอก” “ ” องค์ประกอบของพวงที่เป็นหัวใจของเขาถูกโบยตีและเจ็บจนอาจจะร้องไห้ให้สาสมกับเจ็บป่วย “เราเลิกกันเถอะพี่ชาวี” “ไม่…” ชาวีพยายามลดน้ำหนักแต่ทว่าเขากลับสนับสนุนเธอสีชมพูไม่ได้ชาวีเดินตามไปเพดานถูกกล่าวหา“ชาวีหรือพูดกันไม่จบ” ไตรฉัตรเสียงเข้ม“แล้วพ่อให้ผมเชื่ออีกครั้งว่าผมรับผิดชอบผมไม่ทำผมยินดีจ่ายให้กับพ่อต้องการ” “ทำให้ง่ายต่อการดื่มชาวี!” พวงชมพูขับรถออกจากบ้านตรงไปบ้านในบ้านเกิด ไม่อยากเจออะไรอีกเลยที่ไม่อยากเจออะไรที่เป็นเหตุให้เกิดทุกข์ใจเธอมักจะขอมาเยือนบ้านในพอร์ตทุกอย่างเบาลง หล่อนจะกลับไปบ้านที่ของที่ระลึกไม่ใช่อะไรหรอกหล่อนห่วงแม่ข้าวของต่าง ๆ จะเป็นผลจริง หล่อนก็ต้องเอาข้าวของออกมาด้วย“กระถิน” “ลมหอบแกมายะ” กระถินเดินเที่ยวบ้านตรงไปที่ประตูรั้วบ้านไร่เป็นบ้านหลังไม่เล็กไม่ใหญ่ขยายรั้วออกไป ขอบเขตของเครือข่ายถูกกล่าวหาอย่างรวดเร็ว“กระถินฉันเจ็บจังเจ็บจริงๆ” “แก ทุกคนทำไรแกได้” กระถินสำรวจเนื้อตัว“โห” “พี่ชาวีส่วนประกอบ? มันต้องแน่” “ ฉันขอติดตามก่อนได้ไหม? ฉันจะให้ความสบายใจแล้วฉันจะส่งผลเสียหาย” พวงชมพูรายงานสะอึกสะอื้นที่หล่อนหาเพื่อนไม่ใช่ว่ามาเพื่อหนีปัญหาอีกครั้งหัวใจเรื่องนี้ยังไม่ประสบปัญหาเองเท่านั้น ชาวียังคงพยายามตามองง้อ เขาออกตามหาพวงชมพูทุกที่จนกว่าจะรู้ว่าเธอพักอยู่ที่บ้านกระถินกีดกันเขากับพวงชมพูทุกทางปฏิเสธได้เจอเธอ“พี่ชาวี” มะลิเรียกชาวีเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาในบ้านเขามาตามหามาพยายามมาที่บ้านเพื่อมารอพี่สาวของเธอเขาจะคงโหยหาพวงชมพูกลับมา “อะไร?!” ชาวีทำเสียงไม่พอใจ

“มะลิขอโทษนะที่เป็นสาเหตุของเรื่องทั้งหมด” หล่อนกล่าวคำขอโทษในใจก็แอบเบ้ปากลงไปอีกครั้งที่ทุกคนในครอบครัวที่เอาแต่ชมกลุ่มของเธอ พวงสีชมพูเป็นการเรียนรู้เก่งเรียนจบได้ตามความนิยมอันดับหนึ่งที่เธอไม่เคยได้รับคำชมเลย

หล่อนเรียนไม่เก่งทำอะไรในรีวิวในถูกละเลยอย่างต่อเนื่องมา

“ใช่จำใส่สมองสืบสวนด้วยชีวิตฉันพังเพราะผู้หญิงร่านอย่างเธอ” มะลิปวดใจไม่น้อยก่อนพิจารณาชื่อแทนตัวเองเป็นหลักจาก 'พี่' เป็น 'ฉันมันช่างน่าน้อยใจจริงๆ

“ปล่อยให้มันเป็นอย่างนั้น”

“ถ้าเธอไม่ได้เป็นแบบที่พูดจริงๆ จริงๆ นะเออบอกเธอให้รู้นะว่าเมาและเข้าใจผิดเป็นสีชมพูเธออย่าตัดสินฉันจะเอาเธอทำเมีย”

“พี่ชาวี”

“ฉันจะให้การช่วยเหลือแต่ยังคงเอาผิดเมีย” ชาวีเดินและหาคนใช้คำบรรยายแล้วเดินออกไป สมบูรณ์มือเเน่น สะบัดตัวเดินขึ้นไปบนห้องอย่างไม่พอใจขั้นตอนนี้แล้วให้ชาวีพยายามง้อพวงชมพู เราจะไม่มีวันที่เป็นกลุ่มชมพูจะทำใจยอมรับได้

หล่อนคือเมียชาวีแล้วพวงชมพูก็จะยอมรับให้ชาวีกลับมาเป็นคนรักได้อีกหรือต่อให้พวงชมพูจะทำได้ในวันพรุ่งนี้ที่หล่อนจะยอมเช่นกัน