Part : รักเขาแล้วจริงๆ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : รักเขาแล้วจริงๆ

--------------------------------------------------------------------------

หลังจากที่ฉันนั่งปรึกษากับพ่อหาทางออกเรื่องหัวใจ ก็สรุปได้ว่าพ่อฉันเองก็ดูจะเครียดตามฉันไปด้วย

“ฝันดีนะลูก พรุ่งนี้ตื่นแล้วเดินไปหาพ่อนะ”

จุ๊บ ผมจุ๊บลงที่หน้าผากของโบอา อย่างที่เคยทำตลอดเวลาส่งลูกเข้านอน

“ค่ะ ฝันดีนะคะ” ฉันบอกฝันดีพ่อ ก่อนจะดันปิดประตูห้องและเดินไปทิ้งตัวลงที่เตียงด้วยความรู้สึกหนักใจ ที่ยังคงอัดแน่นอยู่เต็มอก

ในหัวฉันยังคิดเรื่องนั้นวนไปวนมาอยู่ ฉันมั่นใจว่าตัวเองรักพี่วอมแล้วจริง ๆ แต่ก็ไม่กล้าที่จะตัดสินใจคบกับเขาเลยในทันทีเพราะติดที่เรื่องของฉันกับไอเจเค ฉันกับมันทำแบบนั้นกันไม่ใช่เพียงแค่ครั้งหรือสองครั้ง แถมเรายังทำมันไปพร้อมกับความรู้สึกที่มีเพิ่มขึ้นทั้งคู่อีกด้วย

และถ้าเกิดว่าฉันกับพี่วอมคบกัน ไอเจเคมันจะเป็นยังไงล่ะ เพราะมันพึ่งจะสารภาพกับฉัน ว่ามันก็หวั่นไหวกับฉันเหมือนกัน แถมมันต้องเจอหน้าฉันกับพี่วอมทุกวันอีกด้วย

“โอ๊ย! ปวดหัวเว้ย!”

ติ๊ง! (คุณหนูโกรธอะไรผมหรือเปล่าครับ ผมขอโทษนะ) ผมไม่รู้ว่าทำอะไรให้เธอโกรธหรือเปล่า แต่ก่อนจะออกไปทำงานผมกับเธอก็ไม่ได้ทะเลาะกันเลย เราเคลียร์กันเข้าใจแล้วด้วย

“เฮ้อ” เขาขอโทษฉันอีกแล้ว ทั้งที่ตัวเองไม่ได้ผิดก็เอาแต่ขอโทษ ทำไมถึงทำแบบนี้เนี่ยพี่วอม ฉันยิ่งรู้สึกผิดนะ

“ฉันไม่กล้าคบกับเขา เพราะเรื่องที่ติดอยู่ในใจนี้ และก็คงเลือกใครคนหนึ่งไม่ได้ด้วย”

หน้าห้องโบอา..

เธออ่านข้อความของผม แล้วก็เงียบหายไป ซึ่งตอนนี้ผมก็แน่ใจแล้วว่า เธอต้องโกรธผมหรือเป็นอะไรสักอย่างแน่ ๆ

ก๊อก ๆ!

“คุณหนูครับ”

ผมลองมาเคาะห้องเรียกเธออีกครั้งเพราะอยากจะคุยกับเธอให้เข้าใจ และเมื่อลองบิดกลอนประตูดู ก็เห็นว่าเธอไม่ได้ล็อคมันไว้ พอเปิดเข้าไปก็ไม่เห็นว่าเธอนอนอยู่ที่เตียง แถมพอเดินไปดูที่เตียงใกล้ ๆ ก็เห็นว่าเธอเปิดหน้าจอโทรศัพท์ทิ้งไว้ และค้างจออยู่ที่หน้าแชทของผม เสียงน้ำไหลในห้องน้ำทำให้รู้ได้ว่าเธอคงอยู่ในนั้น

แก๊ก!

ฉันนอนหลับตาแช่น้ำอยู่ในอ่างน้ำเพื่อต้องการให้ตัวเองนั้นผ่อนคลายขึ้น แล้วก็ต้องตกใจเสียงเปิดประตู พอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นพี่วอม คนที่ฉันกำลังรู้สึกผิดด้วยอยู่ตอนนี้ กับการที่ตัวเองแอบปันใจหวั่นไหวให้คนอื่น และคนอื่นนั้นก็เป็นเพื่อนสนิทของเขา

“เป็นอะไรครับ ทำไมถึงต้องหลบหน้าผมด้วย” วอมเอ่ยถามกับสาวสวยที่นั่งทำหน้าหงอยอยู่ในอ่างน้ำ ก่อนจะนั่งลงที่ขอบอ่าง

พี่วอมเอ่ยปากถามฉันด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่นุ่มนวล พร้อมกับลูบหัวฉันเบา ๆ ซึ่งฉันก็รีบพุ่งตัวไปกอดเขาที่นั่งอยู่ข้างอ่างทันทีด้วยความรู้สึกผิด แต่ก็ไม่สามารถพูดบอกเขาได้ว่าตัวเองเป็นอะไร ถึงต้องหลบหน้าเขาแบบนี้

“ไม่ได้โกรธผมใช่ไหมครับ หรือน้อยใจที่ผมกลับบ้านช้า” เธอเอาแต่ส่ายหัวตอบกลับผมอยู่แบบนั้น “ไม่รักผมแล้วเหรอครับ...” แต่พอถึงคำถามนี้ เธอกลับนิ่งไป ทั้งที่เธอไม่เคยบอกว่ารักผม แต่ผมก็สัมผัสได้ถึงความรักนั้น ซึ่งตอนนี้ผมเองก็เริ่มไม่แน่ใจแล้ว ว่าเธอยังคิดแบบนั้นอยู่หรือเปล่า

“หรือคุณหนูคิดมากเรื่องนายเหรอครับ...งั้นพรุ่งนี้เราไปบอกนายกันเลยดีไหมครับ”

“อย่าเพิ่งค่ะ”

เธอถอนกอดออกจากผมและรีบห้ามผมในทันที ซึ่งมันก็ยิ่งทำให้ผมนั้นแปลกใจ เพราะเมื่อคืนก่อนที่เราคุยกัน เธอยังตกลงอยู่เลย แต่ทำไมพอมาวันนี้ เธอถึงเกิดเปลี่ยนใจแล้วล่ะ

“ทำไมล่ะครับ คุณหนูไม่ได้ชอบผมเหมือนกันหรอกเหรอครับ ผมคิดไปเองเหรอ?” ตอนนี้ผมเริ่มคิดแล้วล่ะว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น อาจจะเป็นเพราะผมคิดไปเองคนเดียว หรือสิ่งที่คุณหนูทำไปทั้งหมด เธอจะไม่ได้ทำเพราะชอบผมจริง ๆ

ฉันจ้องหน้าพี่วอมอยู่สักพัก ก่อนจะสังเกตเห็นว่านัยน์ตาของเขาดูหวาดกลัวกับคำตอบของฉัน “หนูชอบพี่วอมค่ะ ชอบมากๆ หนูไม่ได้ชอบพี่วอมแบบพี่น้อง แต่ว่าชอบแบบคนรัก ตอนนี้หนูรักพี่วอมแล้ว จริง ๆ นะคะ ฮึก ๆ”

ฉันอยากพูดแบบนี้ออกมาเพื่อให้เขามั่นใจ ว่าที่ฉันทำไปทั้งหมด เป็นเพราะฉันรู้สึกกับเขาแบบนั้นจริง ๆ แต่มันก็เป็นการบอกรักที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

ผมประคองหน้าเธอเข้ามาจูบทันที เพราะรู้สึกดีใจกับคำตอบของเธอ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ผมอยากได้ยินจากเธอมาตลอด แม้จะไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงหนักใจกับเรื่องนี้ แต่ผมก็มั่นใจแล้วว่าผมไม่ได้รักเธอฝ่ายเดียว

จ๊วบ~

“ไม่ทำหน้าแบบนี้สิครับ ผมก็รักคุณหนูนะครับ รักมาก ๆ ด้วย”

“แต่หนู...”

ผมหยุดนิ่งรอฟังสิ่งที่เธอจะพูด แต่เหมือนว่าเธอจะยังไม่พร้อมเล่าอะไรให้ผมฟังตอนนี้

“คือหนู...”

“ถ้าคุณหนูยังไม่พร้อม ก็ยังไม่ต้องพูดก็ได้นะครับ” ผมรู้สึกว่าเรื่องที่เธอกำลังจะพูดบอกผม มันเป็นเรื่องที่น่าหนักใจเอามาก ๆ เธอถึงได้แต่อั้มอึ้งอยู่แบบนั้น

เขาดีกับฉันขนาดนี้ จะไม่ให้ฉันรู้สึกผิดได้ไง...

“ให้ผมลงไปแช่น้ำด้วยไหมครับ”

“...ถ้ายังไม่อาบน้ำ ก็ลงมาอาบด้วยกันสิคะ”

ผมจูบส่งลาเธอ ก่อนที่จะลุกขึ้นมาจัดการเสื้อผ้าของตัวเอง เพื่อที่จะลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำกับคุณหนู

วอมเดินลงอ่างด้วยสภาพเปลือยเปล่า ซึ่งคุณหนูของเขาก็กำลังก้มหน้าก้มตาตีฟองเล่นอยู่ในอ่าง คนตัวสูงก้าวขาลงไปนั่งด้านหลังของเธอ ก่อนจะสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง

“คุณหนูของผม ตัวหอมจัง...” ตัวเธอนุ่มนิ่มผิวเนียนละเอียด แถมตัวเธอยังหอมไปทุกจุดอีก เวลาที่ผมอยู่ใกล้เธอผมแทบจะอดใจไม่ไหวเลยจริง ๆ

ฟอด

ฉันเอียงหน้ากลับหลังไปมองพี่วอม ก่อนที่จะโดนเขาขโมยหอม “แค่อาบน้ำนะคะ”

เหมือนว่าคุณหนูจะรู้ทัน ว่าผมอยากจะทำเรื่องแบบนั้นกับเธอในอ่างนี้

“ผมไม่ได้คิดจะทำอะไรคุณหนูเลยนะครับ” เขาตอบกับอย่างตะกุกตะกักเพราะอายที่เธอรู้ทัน

“กล้าโกหกหนูเหรอคะ?” ฉันเอียงหน้าหันกลับไปมองหน้าพี่วอม ก่อนจะล้วงมือเล็กไปทางด้านหลังเพื่อจับอะไรบางอย่างแข็ง ๆ ที่ทิ่มบั้นท้ายของฉันอยู่ “แล้วนี่อะไรคะ”

ฉันถามเขาพร้อมกับใช้มือเล็กชักแกนชายที่แข็งตัว สวนทางกับคำพูดของเขา ที่บอกว่าไม่ได้คิดอะไร

“ถ้าคุณหนูไม่ให้เอา ก็อย่าชักมันเล่นสิครับ” พอผมพูดแบบนั้นเธอก็หลุดยิ้มออกมา แล้วมันก็ทำให้ผมสบายใจขึ้นเมื่อเห็นเธอยิ้มได้

“อย่าคิดมากเพราะผมอีกนะ ถ้ามีอะไรที่คุณหนูไม่สบายใจ บอกผมได้ทุกเรื่องเลยนะครับ”

เธอได้แต่มองหน้าเขาแล้วนึกขอบคุณอยู่ภายในใจ...

“ผมรักคุณหนูมากนะครับ...”

ผมไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องของผมกับคุณหนูจะเป็นไปได้จริง ๆ แต่พอทุกอย่างมันเป็นไปแล้ว ผมก็ไม่อยากที่จะเป็นต้นเหตุ ที่ทำให้เธอร้องไห้หรือทำให้เธอคิดมาก ผมไม่อยากเป็นคนที่ทำลายรอยยิ้มของเธอ

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~