Part : ลงโทษคุณหนูปากดี NC

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ลงโทษคุณหนูปากดี NC

--------------------------------------------------------------------------

เมื่อกลับมาถึงที่บ้าน คุณหนูก็สลัดรองเท้าส้นสูงออกจากเท้าก่อนจะหยิบมันขึ้นและปาลงที่พื้นเต็มแรงเพื่อระบายอารมณ์โกรธ และเดินหนีหน้าผมขึ้นห้องไป ปุก!

“คุณหนูเป็นอะไรคะคุณเจเค” ก่อนจะออกไปฉันก็เห็นว่าคุณหนูเต็มใจที่จะออกไปข้างนอกกับคุณเจเค แต่พอกลับบ้านมาเธอก็เกิดหงุดหงิดปาข้าวของอีกแล้ว

“เป็นบ้าไงครับ ป้าไม่รู้เหรอว่าคุณหนูป้าเป็นบ้า” ผมตอบคำถามของป้าแม่บ้านทันทีก่อนจะกระตุกขำกับสิ่งที่ตัวเองต้องเจอ

“แต่เธอยังเด็กนะคะ คุณเจเคอย่าถือสาเธอเลยนะ” ฉันอดสงสารคุณหนูไม่ได้ เพราะเรื่องที่เธอเจอเป็นใครก็รับไม่ได้ ตอนแรกเธอเป็นเด็กที่น่ารักมากแต่ที่เธอเปลี่ยนไปแบบนี้คงเพราะเธอสูญเสียทุกอย่างที่เธอรักไป

“ใช่ครับเธอยังเด็ก ยัยนั่นเด็กกว่าผมตั้งหกปี แต่ป้าดูที่เธอพูดกับผมสิครับ จะไม่ให้ผมโมโหได้ยังไง”

เธอด่าผมสารพัดที่จะหาคำมาด่าได้ แต่ถ้าเกิดว่าจะให้เธอเรียกผมเพราะ ๆ เหมือนไอวอมแล้วให้ผมตามใจเธอแบบมันผมก็ไม่ทำหรอก ดูซิ๊ว่าใครมันจะหมดความอดทนก่อนกัน...

ห้องนอนโบอา…

“มึงกล้าดียังไง เอาปากสกปรกของมึงมาจูบปากกูไอขี้ข้า อ๊าย!!” ฉันขึ้นมาถึงบนห้องก็กรี๊ด ๆ อยู่บนที่นอนเพื่อระบายความโกรธที่ไอขี้ข้ามันกล้ามาจูบปากฉันกลางห้างแบบนั้น

ติ๊ง!

ระหว่างที่ฉันซุกหน้ากรี๊ดกับหมอนอยู่ก็มีเสียงข้อความโทรศัพท์เด้ง ซึ่งโทรศัพท์ของฉันแทบจะไม่มีใครโทรมาหาหรือไลน์มาเลยนอกจากเขาคนนั้น ซึ่งพอเปิดดูก็เห็นว่าเป็นเขาจริง ๆ ตอนแรกฉันก็กะว่าจะกดบล็อกเบอร์กับไลน์ของเขาเหมือนของพ่อไปแล้ว แต่ก็ยังลังเลอยู่เพราะกลัวว่าโทรศัพท์จะเงียบเกินไปถ้าฉันทำแบบนั้น

และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เขาส่งข้อความไร้สาระนั้นมาหาฉัน เอาแต่ถามว่ากินข้าวหรือยังทำอะไรอยู่ นายเป็นห่วงคุณหนูมาก พูดอยู่แต่แบบนั้นซ้ำ ๆ จนฉันแทบไม่อยากจะกดเข้ามาอ่านแล้วล่ะ “น่าลำคาน”

ก๊อก ๆ!

“ของมาถึงแล้วครับคุณหนู” ผมเดินขึ้นมาเคาะห้องของเธอเพื่อต้องการที่จะให้คนเอาของที่พึ่งมาส่งเข้าไปให้เธอในห้อง “คุณหนูครับ”

ก๊อก ๆ!

แก๊ก!

“เออ! กูรู้แล้ว มึงจะเคาะหาอะไรนักหนาวะ”

พอเธอเปิดประตูออกมาเธอก็แสดงท่าทางฟึดฟัด ไม่พอใจใส่ชายหนุ่มหน้าดุเข้มทันที

“เอาเข้าไป” ผมหันไปบอกลูกน้องสองคนที่ถือของขึ้นมาให้เอาของเข้าไปไว้ให้คุณหนูในห้อง ส่วนเธอนั้นก็ยืนกอดอกมองหน้าผมด้วยท่าทางรังเกียจเดียดฉันท์ผมเอามาก ๆ

“เอาถุงรองเท้ามานี่” ฉันทิ้งตูดนั่งลงบนที่นอนก่อนจะสั่งให้ลูกน้องเอาถุงรองเท้ามาให้เพื่อจะตรวจสอบเช็คของด้านใน รองเท้าส้นสูงเป็นอะไรที่ฉันโปรดปรานมากเวลาที่ใส่มันฉันจะกลายเป็นคนที่เข้มแข็งขึ้นมาทันที ฉันยอมให้คนมองว่าฉันก้าวร้าวมากกว่ามองว่าฉันอ่อนแอ

“หมีนี่เอาไว้ไหนครับคุณหนู”

“เอาไว้บนเตียง” เธอตอบกลับผมโดยที่สายตาของเธอก็ยังจ้องมองรองเท้าส้นสูงนั่นอยู่ และพอผมลากหมีขึ้นมาให้เธอบนเตียงเสร็จก็กำลังจะเดินออกจากห้องของเธอ แต่ทว่าเสียงแข็งของคุณหนูเรียกขาผมให้หยุดก่อนที่จะก้าวออกจากห้อง

“เดี๋ยว...”

“มีอะไรครับ”

ฉันเกิดนึกสนุกขึ้นเมื่อเห็นรองเท้าส้นสูงคู่นี้ “ใส่รองเท้าให้หน่อย”

เธอพูดบอกผมด้วยท่าทางหยิ่งผยองก่อนจะใช้สายตาชี้ไปที่รองเท้าส้นสูงของเธอที่วางอยู่ที่พื้น

“แค่รองเท้าผมว่าคุณหนูน่าจะใส่เองได้ ผมขอตัวก่อนนะครับ” ผมไม่คิดว่าจะทำตามที่เธอสั่งอยู่แล้วล่ะ ถ้าผมยอมเธอครั้งนึงก็เท่ากับว่าผมต้องยอมเธอไปตลอด

พอเห็นว่าไอเจเคมันกล้าขัดคำสั่งของฉันแล้วกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องไป ฉันก็รีบหยิบรองเท้าที่พื้นขึ้นมาขว้างปาใส่มันทันที ปุก! และฉันก็ปาไม่พลาดรองเท้าส้นสูงกระแทกเข้ากับแผ่นหลังของมันจัง ๆ

“มึงกล้าขัดคำสั่งของกูเหรอไอขี้ข้า!”

คนตัวสูงยืนนิ่งไปสักพักกับการกระทำนั้นของคุณหนู ก่อนจะคิดว่า ถ้าเดินออกไปจากห้องเฉย ๆ โดยที่ไม่ได้สั่งสอนอะไรเธอเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมเมื่อครู่ เธอคงได้ใจและทำมันอีกแน่ ๆ

เจเคเดินถอยหลังเข้ามาในห้องก่อนจะดันล็อคกลอนประตู เพราะต้องการจะมอบบทเรียนให้กับเธอ

พอเธอเห็นว่าอีกคนกดล็อคกลอนประตู และมีท่าทางนิ่งเงียบไป สายตาที่มองกลับมาทางเธอ มันอันตรายยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ “...มึงจะทำอะไร”

ผมไม่ได้ตอบเธอเป็นคำพูดว่าผมนั้นกำลังจะทำอะไร แต่ผมตอบเธอกลับไปผ่านการกระทำ โดนการปลดเข็มขัดกางเกงออกก่อนจะถอดมันทิ้งกองไว้ที่พื้นห้อง และเมื่อเธอเห็นว่าผมกำลังจะถอดบ็อกเซอร์เธอก็หันหลังให้ผมทันที เหมือนว่ายัยเด็กนี่จะรู้แล้ว ว่าผมต้องการจะลงโทษเธอแบบเอาจริงเอาจัง...

“อุบาทว์ ออกไป!”

เขาวาดสายตามองทั่วเรือนร่างของคุณหนูตัวแสบ ชุดกระโปรงเดรสสั้นที่เธอใส่อยู่มันไว้ต่อความรู้สึกเขามาก ๆ แถมเธอยังหันหลังให้เขาแบบไม่ทันระวังตัวอีกด้วย

ฟุบ!

จู่ ๆ ร่างบางของคนตัวเล็ก ก็ถูกผลักลงนอนหมอบ คว่ำหน้าอยู่บนเตียงนุ่ม ก่อนที่อีกคนจะใช้มือเพียงข้างเดียวรวบข้อมือเล็กสองข้างของเธอไว้ และใช้มือข้างที่ว่างอยู่ ถกกระโปรงชุดเดรสขึ้นก่อนจะดึงกางเกงในตัวจิ๋วลงมากองอยู่ที่หัวเข่า

“ปล่อยกู! มึงจะทำอะไรเนี่ย!” เธอพยายามดึงขัดขืนสุดความสามารถ แต่เหมือนยิ่งดิ้นก็ยิ่งเจ็บตัว เพราะดูท่าเธอจะทำอีกคนโกรธจนเสียสติ

“ผมเคยบอกแล้วไงครับว่าถ้าคุณหนูดื้อ เจอดีแน่ ทำไมคุณหนูถึงไม่ฟังละครับ...” เขาพูดพร้อมใช้แกนชายถูกไปที่ร่องบั้นท้ายของเธอ แต่ทว่าครั้งนี้เขาไม่ได้ทำเพียงเพราะแค่อยากขู่เหมือนครั้งก่อน ๆ

“ปล่อยกูไอขี้ข้า!”

“ไอขี้ข้าเหรอ...เอาอีกสิครับ เรียกผมว่าไอขี้ข้าอีก”

“ถ้ามึงทำอะไรกู เรื่องนี้ถึงหูพ่อแน่...”

“งั้นบอกเลยครับ ถ้านายรู้ คุณหนูคงได้มีผัวเป็นขี้ข้าอย่างผมแน่”

สวบ!

“ซี๊ดอ้อห์” รูรักของเธอมันฟิตจนรัดแกนชายของผมแน่น จนทำให้ผมต้องครางมันออกมาเต็มเสียง

ปึก ปึก ๆ ๆ!

“อ๊ะ อ๊ะ! ปล่อยกู! ไอ้เหี้ยเจเค!”

เจ้าของใบหน้าเข้มดุรวบมือเล็กของเธอเข้าหากันแน่น และกระแทกแกนใหญ่ยาวใส่รูรักของเธออย่างบ้าคลั่ง คำด่าและการกระทำของเธอมันทำให้เขาขาดสติจนต้องทำเรื่องอย่างว่า เพราะเขาคิดว่าคนอย่างเธอ มันสมควรโดนลงโทษ

ปึก ปึก ๆ ๆ!

เมื่อบทลงโทษใกล้จบ คนเจ้าอารมณ์ก็ปล่อยมือที่จับล็อคมือของเธออยู่ออก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นใช้มือทั้งสองข้างจับล็อคเอวบางของเธอไว้แน่นและโหมแรงใส่เธออยู่แบบนั้นจนทำให้เธอเผลอครางเสียงออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจเพราะความเสียวแทบบ้าที่กำลังรู้สึก

“อ๊ะ ๆ อื้ออ”

“อ้อห์ ฟิตชิปหาย” พรวด~

เขารีบดึงแกนชายออกมาชักและแตกน้ำข้นทิ้งไว้ที่บั้นท้ายเนียนขาวของเธอ ก่อนจะฟุบตัวลงไปมองสีหน้าของคนปากดี ที่นอนหอบเหนื่อยอยู่ใต้ล่าง

“รูฟิตดีนะครับ” เขายกยิ้มร้ายให้รูแคบของเธอด้วยความพอใจ แต่สีหน้าของเธอนั้น ดูไม่ได้ลดความโกรธเกลียดเขาลงเลย และมีแต่จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น หลังจากที่โดนกระทำเช่นนั้น

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~