29ตามล่าหาตัว

  ความตึงเครียดในอาณาจักรสิริวัฒนาพุ่งขึ้นสู่จุดเดือดสูงสุด บรรยากาศรอบตัวภพแผ่ซ่านไปด้วยรังสีอำมหิตที่แม้แต่นนนี่เองยังรู้สึกเสียวสันหลัง การที่สิงห์หนีไปได้เปรียบเสมือนการปล่อยเสือเข้าป่า และนั่นหมายความว่าชีวิตของหลินยังแขวนอยู่บนเส้นด้ายตราบใดที่คนบงการยังลอยนวล ภพและนนนี่เริ่มปฏิบัติการพลิกแผ่นดินโดยใช้ทุกสรรพกำลังที่มีในมือ

   ห้องทำงานของภพถูกเปลี่ยนเป็นวอร์รูม นนนี่สั่งการทีมไอทีและสายสืบจากเครือข่ายตลาดเก่าให้กระจายตัวออกไปทั่วทุกมุมเมือง ข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับฟ้าถูกขุดขึ้นมาตั้งแต่วันที่ฟ้าเกิดจนถึงปัจจุบัน

"ทุกรายชื่อที่นังนั่นเคยโทรหา ทุกพิกัด GPS ที่โทรศัพท์มันเคยไป กูต้องการภายใน 10 นาที" นนนี่ตะโกนใส่ลูกน้อง แววตาที่เคยขี้เล่นบัดนี้กร้าวระคายเหมือนสิงห์ร้าย ภพนั่งนิ่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่ฉายภาพวงจรปิดจากทั่วเมือง นิ้วของภพกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน 

"มันไม่มีทางหนีไปได้ไกลหรอกนนนี่ เงินในบัญชีมันถูกอายัดไว้หมดแล้ว มันต้องดิ้นรนหาทางเอาเงินก้อนที่เหลือไปจ่ายให้ไอ้สิงห์"

"กูเช็กแล้วภพ มีบัญชีม้าบัญชีหนึ่งเพิ่งมีการเคลื่อนไหวที่ตู้ ATM แถวชานเมืองรอยต่อจังหวัด พิกัดนั้นมันใกล้กับกบดานเก่าของไอ้สิงห์ที่กูเคยได้ข่าวมา" นนนี่โพล่งขึ้น

   การไล่ล่าที่หายใจรดต้นคอ เริ่มขึ้นแล้ว ภพไม่รอช้ารีบคว้าปืนพกคู่กายและเสื้อคลุมพุ่งออกไปทันที 

"นนนี่ มึงนำทีมบุกไปที่นั่น ส่วนกูจะอ้อมไปดักทางออกทิศใต้ ถ้ามันจะหนีออกต่างจังหวัด มันต้องใช้เส้นทางนี้" รถหรูหลายคันบึ่งตะบึงออกจากบริษัทด้วยความเร็วสูง ท่ามกลางสายฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมา เพิ่มความกดดันให้กับสถานการณ์ ภพขับรถด้วยสติที่รวมเป็นหนึ่งเดียว ความแค้นถูกเปลี่ยนเป็นความนิ่งสงบที่อันตรายที่สุด

   ในขณะเดียวกัน ฟ้า ที่ตอนนี้หลบซ่อนอยู่ในโกดังร้างเก่าสภาพซอมซ่อ ฟ้ากำลังนั่งตัวสั่นเทาด้วยความกลัวและบ้าคลั่ง มือหนึ่งถือโทรศัพท์พยายามโทรหาใครบางคนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีใครรับสายของฟ้าเลยแม้แต่คนเดียว

"ทำไม ทำไมมันไม่ตาย ทำไมไอ้สิงห์มันทำงานพลาด" ฟ้ากรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางความมืดที่ดูเหมือนกำลังจะโอบล้อมฟ้าเข้ามาทุกที

   ฟ้ามองออกไปนอกหน้าต่างโกดัง เห็นแสงไฟจากรถหลายคันกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ ฟ้าเริ่มรู้ตัวแล้วว่าจุดจบของตัวเองกำลังจะมาถึง แต่ด้วยความแค้นที่บังตาฟ้ากลับหยิบมีดพกขึ้นมาถือไว้แน่น 

"ถ้ากูต้องพัง พวกมึงก็ต้องพังไปกับกู"

ปัง เสียงประตูโกดังถูกถีบออกอย่างแรง แสงไฟฉายสว่างจ้าสาดส่องเข้ามาจนฟ้าต้องยกมือขึ้นบังตา

"หนีไปไหนไม่รอดแล้วนะน้องฟ้า" เสียงเย็นเยียบของนนนี่ดังขึ้น ตามด้วยร่างสูงของภพที่เดินฝ่าความมืดเข้ามาด้วยแววตาที่พร้อมจะปลิดชีวิต

"มึงทำร้ายหลิน มึงทำลายความไว้ใจของกู และมึงยังกล้าคิดจะปล้นชีวิตคนอื่นเพื่อความต้องการต่ำๆ ของมึง"    ภพเดินเข้าไปหาฟ้าช้าๆ ท่ามกลางวงล้อมของชายชุดดำ

   ฟ้าถอยกรูดจนหลังชนกำแพง พร้อมกับชูมีดขึ้นด้วยมือที่สั่นเทา 

"เข้ามาสิ เข้ามาเลย ถ้ากูตาย พี่หลินของมึงก็ไม่มีวันอยู่อย่างเป็นสุขหรอก" ภพหยุดยืนตรงหน้าฟ้า ภพไม่ได้ดูหวาดกลัวมีดในมือของฟ้าเลยสักนิด 

"มึงมันน่าสมเพชเกินกว่าที่กูจะลงมือเองว่ะฟ้า แต่กูจะให้มึงได้รับบทเรียนที่เจ็บปวดกว่าความตาย" ภพพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

   ภายในโกดังที่อับชื้นและมืดสลัว แสงไฟสปอร์ตไลท์จากรถตำรวจหลายคันสาดส่องเข้ามาจนสว่างจ้าไปทั่วทุกมุม ฟ้าที่ยืนถือมีดด้วยท่าทางบ้าคลั่งถึงกับเข่าอ่อนจนทรุดลงกับพื้น เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจชุดคอมมานโดกระจายกำลังปิดล้อมทางออกไว้ทุกจุด สารวัตรมือปราบ เดินนำหน้าทีมเจ้าหน้าที่ก้าวเข้ามาหาฟ้าช้าๆ ท่ามกลางสายตาที่กดดันของภพและนนนี่ที่ยืนคุมเชิงอยู่ไม่ห่าง

"วางมีดลงเถอะคุณฟ้า เจ้าหน้าที่ล้อมไว้หมดแล้ว หนีไปก็ไม่มีประโยชน์ และรูปคดีในตอนนี้พยานหลักฐานมันมัดตัวคุณจนดิ้นไม่หลุด ทั้งคลิปเสียงการจ้างวาน และเส้นทางการเงินที่โอนไปให้คนร้าย" สารวัตรเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น 

"ไม่ ฟ้าไม่ได้ทำ มันเป็นคนเริ่มเอง" ฟ้าน้ำตาไหลนองหน้า มือที่ถือมีดเริ่มสั่นจนคุมไม่อยู่

"บอกมาเถอะว่าตอนนี้สิงห์กบดานอยู่ที่ไหน ถ้าคุณยอมสารภาพและให้ความร่วมมือในการนำจับคนร้ายที่มีหมายจับติดตัวอย่างสิงห์ ทางตำรวจจะพิจารณากันคุณไว้เป็นพยานในคดีจ้างวานฆ่า ซึ่งมันอาจจะช่วยให้คุณได้รับโทษเบาลง หรืออาจจะรอดพ้นจากข้อหาหนักที่สุดไปได้" สารวัตรขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกก้าว ฟ้านิ่งไปชั่วครู่แววตาที่เคยเต็มไปด้วยความอาฆาตเริ่มเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว ฟ้ามองไปที่ภพซึ่งยืนจ้องมองหน้าของฟ้าด้วยสายตาเย็นเยียบเหมือนมองคนที่ไม่รู้จักกันมาก่อน

"มัน มันนัดฟ้าไว้ที่ ที่ท่าเรือร้างหลังตลาดเก่ามันบอกว่าถ้างานพลาด มันจะไปกบดานที่นั่นเพื่อรอรับเงินงวดสุดท้ายแล้วหนีออกนอกประเทศ มันบังคับฟ้า มันบอกว่าถ้าฟ้าไม่จ่าย มันจะกลับมาฆ่าฟ้าด้วย" ฟ้าเริ่มสะอึกสะอื้น ภพหันไปมองหน้ากับนนนี่ทันที แววตาของทั้งคู่สื่อความหมายเดียวกัน

"ท่าเรือร้างหลังตลาดเก่า นั่นมันรังเก่าของพวกนอกกฎหมายที่นั่นชัดๆ" นนนี่พึมพำ

"ไป" ภพสั่งการสั้นๆ ก่อนจะเดินนำออกไปทันที โดยไม่แม้แต่จะเหลียวหลังกลับมามองฟ้าที่กำลังถูกเจ้าหน้าที่ใส่กุญแจมือ

   ในขณะที่ฟ้าถูกควบคุมตัวออกไป ฟ้าได้แต่ตะโกนไล่หลังภพด้วยความเสียใจ 

"พี่ภพ ฟ้าขอโทษ ฟ้าไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้" แต่เสียงนั้นส่งไปไม่ถึงภพอีกต่อไป ใจของภพมุ่งตรงไปยังจุดนัดพบสุดท้าย เพื่อจะปิดบัญชีแค้นกับไอ้สิงห์และจบเรื่องราวที่คุกคามชีวิตคนรักของเขาให้สิ้นซากในคืนนี้

ณ ท่าเรือร้าง

   สายฝนกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องบดบังเสียงฝีเท้าของทีมคอมมานโดและกลุ่มของภพที่เคลื่อนที่โอบล้อมท่าเรือร้างหลังตลาดเก่า สภาพที่นี่เต็มไปด้วยตู้คอนเทนเนอร์สนิมเขรอะและซากเรือประมงผุพัง ซึ่งเป็นชัยภูมิที่อันตรายที่สุด

สิงห์ที่กำลังใช้ผ้าพันแผลลวกๆ กัดฟันข่มความเจ็บปวดจากบาดแผลเดิมที่โถงบันดินคฤหาสน์ สัญชาตญาณสัตว์ป่าของมันทำงานทันทีเมื่อเห็นแสงเลเซอร์สีแดงอาบไล้ไปตามผนังปูนซิเมนต์

"เฮ้ย พวกมึงมานี่ได้ยังไงวะ" สิงห์คำรามพร้อมกับคว้าปืนลูกซองสั้นข้างกายขึ้นมาเล็ง

"วางอาวุธแล้วมอบตัวซะสิงห์ มึงหนีไม่พ้นแล้ว" เสียงสารวัตรประกาศกร้าวผ่านโทรโข่ง

ปัง ปัง ปัง  สิงห์ตอบโต้ด้วยกระสุนทันที กระสุนลูกปรายพุ่งเข้าใส่ถังน้ำมันเก่าจนเกิดประกายไฟ การปะทะอย่างดุเดือดจึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางความมืดและเสียงฝน!

 เสียงปืนดังระงมสลับกับเสียงปลอกกระสุนตกกระทบพื้นปูน ภพและนนนี่หลบอยู่หลังตู้คอนเทนเนอร์สีน้ำเงิน ภพกำหมัดแน่นด้วยความแค้น แววตาคมกริบจ้องมองเข้าไปในเงาของโกดังที่สิงห์ใช้เป็นที่กำบัง

"มันบาดเจ็บอยู่ มันหนีไปไหนไม่ได้ไกลหรอก" นนนี่ตะโกนแข่งกับเสียงปืน สิงห์เหมือนหมาจนตรอก มันกระโดดข้ามซากเครื่องยนต์เก่าแล้วรัวยิงใส่เจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างบ้าคลั่ง กระสุนนัดหนึ่งเฉี่ยวแขนนนนี่จนเลือดซิบ ทำให้ภพทนไม่ไหวอีกต่อไปภพกระชากปืนจากมือบอดี้การ์ดข้างกายแล้วพุ่งตัวออกไปท่ามกลางห่ากระสุน

"ไอ้สิงห์ มึงทำร้ายคนของกู มึงต้องชดใช้" ภพคำราม

   ภพใช้วิชาการต่อสู้ที่ฝึกฝนมาอย่างหนักผสานกับความโกรธแค้น ภพเคลื่อนที่ว่องไวปานเงาปีศาจ สิงห์ที่เสียเลือดมากเริ่มตาพร่า มันพยายามจะเล็งไปที่ภพ แต่ตำรวจมือปราบอาศัยจังหวะนั้นรัวกระสุนสกัดจนสิงห์ต้องม้วนตัวหลบไปชนกับขอบเรือเก่า

"ตายซะเถอะมึง" สิงห์เห็นภพอยู่ในระยะประชิด มันเล็งปืนไปที่หน้าอกของภพหมายจะลากลงนรกไปด้วยกัน

ปัง ปัง ปัง เสียงปืนสามนัดซ้อนดังขึ้น แต่ไม่ใช่จากปืนของสิงห์ เจ้าหน้าที่ชุดแม่นปืนที่ดักซุ่มอยู่บนปั้นจั่นเก่าลั่นไกเข้าที่จุดสำคัญของสิงห์อย่างแม่นยำ ร่างของสิงห์กระตุกวาบ กระสุนนัดสุดท้ายเจาะเข้าที่กลางหน้าอกจนมันหงายหลังล้มลงไปในกองเหล็กสนิม

   ภพเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่เหนือร่างของนักฆ่าที่ลมหายใจเริ่มรินรด สิงห์มองหน้าภพด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความพ่ายแพ้ เลือดสีข้นไหลออกจากปากและแผลใหญ่ที่อก ก่อนที่ดวงตาของมันจะค้างเติ่งและดับวูบไปพร้อมกับเสียงฝนที่ยังคงตกลงมาอย่างหนัก

"สิงห์เสียชีวิตแล้วครับสารวัตร" เจ้าหน้าที่ตะโกนยืนยันหลังจากเข้าไปตรวจสอบชีพจร ภพยืนนิ่งปล่อยให้สายฝนชะล้างคราบเขม่าปืนออกจากมือ ความกดดันที่แบกรับมานานหลายชั่วโมงมลายหายไป เหลือเพียงความเงียบงันและความจริงที่ว่า ฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนหลินได้จบลงตรงนี้แล้ว

"จบซะทีนะมึง" นนนี่เดินเข้ามาตบบ่าภพเบาๆ แม้จะบาดเจ็บที่แขนแต่ภพก็ยิ้มออกมาได้ 

"กลับไปหาหลินเถอะภพ ป่านนี้คงรอจนใจจะขาดแล้ว" ภพพยักหน้าช้าๆ เขามองดูร่างไร้วิญญาณของสิงห์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังกลับ ก้าวเดินออกจากท่าเรือร้างแห่งนั้นมุ่งหน้าสู่บ้านที่ซึ่งความรักและความปลอดภัยกำลังรอพวกเขาอยู่