ตอนที่ 16: เกมชิงหุ้น

  เช้าวันเปิดร้านที่ควรจะสดใสกลับถูกปกคลุมด้วยบรรยากาศอึมครึมอย่างรวดเร็ว เมื่อรถยุโรปสีดำสนิทขบวนหนึ่งแล่นมาจอดเทียบหน้าคาเฟ่ Sirawattana Garden & Eatery บดบังทัศนียภาพอันงดงามของสวนผลไม้จำลองที่ทุกคนเพิ่งช่วยกันสร้างเสร็จ ประตูรถถูกเปิดออกโดยชายชุดสูทสีเข้มที่ดูแข็งกร้าว ก่อนที่ชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐาน ทนายความคนสนิทของพ่อภพ จะก้าวลงมาพร้อมกับพวงมาลัยดอกไม้ขนาดใหญ่ที่ดูหรูหราแต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนพวงหรีดมากกว่าคำยินดี ภพเดินออกมายืนที่หน้าประตูร้าน แววตาคมกริบเย็นเยียบลงในทันที ขณะที่หลินและนนนี่ก้าวมาขนาบข้างด้วยท่าทีระแวดระวัง

"ยินดีด้วยนะคุณภพ ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนสวนอย่างคุณ จะเนรมิตโกดังเก่าๆให้กลายเป็นวิมานในอากาศได้ขนาดนี้" ทนายความเอ่ยพร้อมรอยยิ้มหยันพลางยื่นมาลัยดอกไม้มาให้ ภพรับมาลัยนั้นไว้ด้วยมือเดียว ก่อนจะวางมันลงบนถังขยะข้างประตูอย่างไม่ใยดี 

"ขอบคุณสำหรับดอกไม้ แต่ถ้าจะมาเพื่อแค่นี้เชิญกลับไปได้เลย ผมมีลูกค้าที่จริงใจรออยู่อีกมาก" ชายในชุดสูทแค่นหัวเราะก้าวเข้ามาใกล้ภพจนได้ยินเสียงลมหายใจ 

"ท่านประธานฝากมาบอกว่า แสงสว่างที่ส่องจ้าเกินไป มักจะดึงดูดแมลงเม่าให้มาเผาตัวตาย ร้านนี้สวยดีนะ แต่มันจะสวยได้นานแค่ไหนกันเชียว ในเมื่อรากฐานของมันถูกสร้างขึ้นมาบนความเพิกเฉยของฟรุ๊ตเอ็มไพร์"

"คุณหมายความว่าไง" หลินตวาดขึ้น เสียงสั่นด้วยความโกรธ

"คุณหนูสิริวัฒนา อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิครับ" ทนายของพ่อภพหันไปมองหลินด้วยสายตาแทะโลมเชิงดูถูก 

"ท่านประธานแค่เป็นห่วง ว่าธุรกิจที่สร้างด้วยอารมณ์มากกว่าอำนาจมันมักจะล้มละลายซ้ำสองได้ง่ายๆพ่อของคุณหนูคงทราบดีกว่าใคร" ภพก้าวมาบังหน้าหลินไว้ แววตาของภพเปลี่ยนเป็นดุดันจนน่ากลัว 

"กลับไปบอกพ่อผม ว่าอย่าใช้เล่ห์เหลี่ยมสกปรกมาแตะต้องคนของผมหรือร้านของผม ถ้าท่านอยากจะล้มผมก็ให้สู้กันที่คุณภาพสินค้า ไม่ใช่การหมาลอบกัดแบบนี้" ทนายความนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโน้มตัวมากระซิบข้างหูภพด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือก 

"ท่านประธานฝากคำสั่งสุดท้ายมาสิ่งที่กูสร้างมากับมือ กูจะทำลายมันเมื่อไหร่ก็ได้ กูทำได้ทุกเมื่อ ถ้าแกยังคิดจะแข็งข้อแลกกับชีวิตของยัยคุณหนูนั่นแกก็คิดเอาเองว่าคุ้มไหม"ภพยืนตัวแข็งทื่อ หมัดที่ซ่อนอยู่ข้างลำตัวสั่นเทาด้วยความโกรธที่แทบจะระเบิดออกมา ชายชุดสูทถอยหลังกลับไปขึ้นรถพลางทิ้งท้ายด้วยประโยคที่ทำให้ทุกคนเย็นวาบไปถึงสันหลัง

"ขอให้สนุกกับวันเปิดร้านวันที่สองนะครับหวังว่าพรุ่งนี้ร้านจะยังตั้งอยู่ที่เดิม" ขบวนรถสีดำแล่นจากไป ทิ้งให้ความเงียบที่น่าอึดอัดปกคลุมไปทั่วบริเวณ ภพหันไปมองป้ายร้านที่เป็นความฝันของภพและหลิน บัดนี้ภพรู้แล้วว่าศึกครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องยอดขาย แต่มันคือการเดิมพันด้วยชีวิตและคนรักของตัวเอง

"ภพ นายโอเคไหม" หลินถามพลางเอื้อมมือมาจับแขนของภพที่สั่นเทา ภพไม่ได้ตอบอะไร แต่เลือกที่จะกระชับมือหลินไว้แน่น แววตาที่เคยมุ่งมั่นบัดนี้แฝงไปด้วยความอำมหิตที่ภพเองไม่เคยแสดงให้ใครเห็น 

"นนนี่ ติดต่อสายข่าวเราในฟรุ๊ตเอ็มไพร์ทั้งหมด คืนนี้เรามีงานต้องทำในเมื่อท่านอยากเล่นบท ปีศาจ ผมก็จะแสดงให้ท่านดูเองว่า ปีศาจที่ท่านสร้างมากับมือมันน่ากลัวขนาดไหน"

   ข่าวการเตรียมตัวเข้าตลาดหลักทรัพย์ของ บริษัท สวนสิริวัฒนา กรุ๊ป กลายเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ในแวดวงธุรกิจ นักลงทุนต่างให้ความสนใจในหุ้น IPO (Initial Public Offering) ของบริษัทน้องใหม่ที่เติบโตอย่างก้าวกระโดดนี้อย่างล้นหลาม

ภพทำงานหนักยิ่งกว่าเดิมตัวภพเองและนนนี่ต้องเตรียมเอกสารมากมายเพื่อยื่นต่อคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) และต้องเดินสายพบปะนักลงทุนสถาบันเพื่อนำเสนอแผนธุรกิจ (Roadshow)

ที่บริษัทฟรุ๊ตเอ็มไพร์ พ่อของภพติดตามข่าวของลูกชายทุกฝีก้าวพ่อของภพนั่งดูบทสัมภาษณ์ของภพในรายการทีวีธุรกิจด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน

"ท่านประธานครับ ถ้าปล่อยให้สวนสิริวัฒนาเข้าตลาดได้สำเร็จ บริษัทของเราจะถูกลดความน่าเชื่อถือลงนะครับ นักลงทุนอาจจะเทขายหุ้นเราแล้วหันไปซื้อหุ้นของพวกเขาแทน" เลขาคนสนิทรายงานด้วยความกังวล 

"มันยังเร็วไปร้อยปีที่จะมาโค่นฉัน ในเมื่อมันอยากจะเล่นเกมใหญ่ฉันก็จะเล่นกับมัน" พ่อของภพแสยะยิ้ม พ่อของภพออกคำสั่งลับให้ทีมการเงินของบริษัทกว้านซื้อหุ้น IPO ของสวนสิริวัฒนาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยใช้ บริษัทนอมินี (บริษัทตัวแทน) หลายๆ แห่งเพื่อไม่ให้ใครจับได้

เป้าหมายของเขาไม่ใช่แค่การลงทุแต่คือการเข้าไปเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่เพื่อแทรกแซงการบริหาร หรือแม้กระทั่ง ยึดบริษัทของลูกชายตัวเองกลับคืนมาเป็นของตัวเอง

  วันแรกของการเปิดซื้อขายหุ้น "SIRI" (ชื่อย่อหุ้นของสวนสิริวัฒนา) ราคาหุ้นพุ่งทะยานขึ้นไปกว่า 200% จากราคาจองซื้อสร้างความยินดีให้กับภพและทีมงานเป็นอย่างมาก แต่ภพก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง ปริมาณการซื้อขายหนาแน่นเกินไป เหมือนมี เจ้ามือรายใหญ่กำลังเก็บของอยู่

"นนนี่ มึงช่วยเช็คโครงสร้างผู้ถือหุ้นล่าสุดให้หน่อย กูรู้สึกไม่ชอบมาพากล" ภพสั่งการ ผลปรากฏว่ามีกลุ่มบริษัทที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนหลายแห่ง ถือหุ้นรวมกันแล้วเกือบ 30% ซึ่งเป็นสัดส่วนที่มากพอที่จะส่งคนเข้ามานั่งในบอร์ดบริหารได้เลย

"ฉิบหายแล้วภพ บริษัทพวกนี้มันเป็นใครวะ" นนนี่หน้าซีด

“ไม่ต้องสืบก็รู้ ฝีมือพ่อผมเองท่านกำลังจะเล่นเกมสกปรกกับเรา" ภพกำหมัดแน่น หลินเดินเข้ามากุมมือภพเบาๆ 

"แล้วเราจะทำยังไงดีภพ" ภพมองหน้าทุกคนด้วยสายตาที่ยังคงแน่วแน่

 "ในเมื่อท่านอยากเล่นเกมชิงหุ้น เราก็จะเล่นกับท่าน" ภพวางแผนตอบโต้ทันที ภพใช้เงินสดที่ได้จากการระดมทุนส่วนหนึ่งประกาศ ซื้อหุ้นคืน(Treasury Stock) ในตลาด เพื่อลดจำนวนหุ้นและทำให้สัดส่วนการถือหุ้นของตัวเองเพิ่มขึ้น เป็นการส่งสัญญาณให้นักลงทุนเห็นว่าบริษัทมีความมั่นคงและผู้บริหารเชื่อมั่นในกิจการของตัวเอง 

จากนั้นภพเองก็เดินเกมที่เหนือชั้นกว่า

   เขาแอบติดต่อนักลงทุนสถาบันที่เป็นพันธมิตรกับเขาอย่างเงียบๆเพื่อขอซื้อหุ้น SIRI คืนในราคาที่สูงกว่าตลาดเล็กน้อย (Over the counter) เพื่อรวบรวมหุ้นกลับมาอยู่ในมือของฝั่งตัวเองให้ได้มากที่สุด มันคือสงครามการเงินที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่ดุเดือดเลือดพล่านอยู่บนกระดานหุ้น ในวันประชุมผู้ถือหุ้นครั้งแรก บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ผู้บริหารจากบริษัทนอมินีของพ่อภพปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับทีมทนาย

"ในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เราขอเสนอชื่อตัวแทนของเรา 3 ท่านเพื่อเข้าเป็นกรรมการบริหาร" ตัวแทนฝั่งพ่อภพประกาศกร้าว 

"ขอบคุณสำหรับข้อเสนอครับ แต่ก่อนจะลงมติผมขอประกาศโครงสร้างผู้ถือหุ้นล่าสุด ณ วินาทีนี้" ภพยิ้มมุมปากอย่างใจเย็น นนนี่ฉายภาพขึ้นบนโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ ปรากฏว่าสัดส่วนการถือหุ้นของกลุ่มภพ หลินและนนนี่ และนักลงทุนพันธมิตร รวมกันแล้วมีมากกว่า 51%

"อย่างที่คุณเห็น กลุ่มของเรายังคงเป็นผู้ถือหุ้นเสียงข้างมาก และมีอำนาจในการตัดสินใจบริหารบริษัทอย่างสมบูรณ์" ภพกล่าวอย่างสง่างาม ตัวแทนฝั่งพ่อภพถึงกับหน้าถอดสี พวกเขาไม่คาดคิดว่าภพจะเดินเกมได้เร็วและเฉียบขาดขนาดนี้ แผนการยึดบริษัทล้มเหลวไม่เป็นท่า ภพชนะศึกครั้งสำคัญนี้อีกครั้งด้วยไหวพริบและกลยุทธ์ที่เหนือชั้น ภพมองตรงไปยังกล้องวงจรปิดในห้องประชุมที่ภพรู้ดีว่าพ่อกำลังดูอยู่ แล้วพูดขึ้นว่า

"เกมนี้ ผมยังไม่แพ้ครับพ่อ”

   บรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ ตัวแทนจากบริษัทนอมินีของฟรุ๊ตเอ็มไพร์กัดฟันกรอดพลางขยับเนกไทอย่างอึดอัด เมื่อแผนการที่เตรียมมาอย่างดีถูกภพซ้อนกลในพริบตา

"คุณภพ การถือหุ้นเกินกึ่งหนึ่งไม่ได้หมายความว่าคุณจะตัดสิทธิ์ผู้ถือหุ้นรายอื่นในการตรวจสอบได้" ทนายความฝั่งนั้นพยายามโต้แย้ง 

"เงินที่คุณใช้ซื้อหุ้นคืนเป็นเงินระดมทุนที่ควรนำไปขยายกิจการ การใช้เงินส่วนนี้มาเพื่อรักษาอำนาจตัวเองถือเป็นการบริหารงานที่สุ่มเสี่ยง" ภพก้าวเดินช้าๆไปหยุดอยู่ที่หัวโต๊ะประชุม ภพโน้มตัวลงใช้มือสองข้างยันโต๊ะไว้ แววตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ทนายความคนนั้นจนอีกฝ่ายต้องหลบตา

"เสี่ยงงั้นเหรอ" ภพแค่นหัวเราะ "สิ่งที่เสี่ยงกว่าคือการปล่อยให้คนที่มีจุดประสงค์แอบแฝงเข้ามานั่งในบอร์ดบริหารเพื่อจ้องจะกัดกินบริษัทจากภายในมากกว่ามั้งครับ พวกคุณไม่ได้อยากให้ SIRI โต แต่พวกคุณอยากให้เราตายเพื่อที่ฟรุ๊ตเอ็มไพร์จะได้กลับมาผูกขาดตลาดเหมือนเดิม" ภพหันไปมองกล้องวงจรปิดที่มุมห้องอีกครั้ง คราวนี้ภพแสยะยิ้มที่ดูเยือกเย็นและทรงอำนาจไม่ต่างจากพ่อของภพในอดีต

"พ่อครับพ่อสอนผมเองว่าอย่าไว้ใจใครในการทำธุรกิจ และวันนี้ผมก็กำลังแสดงให้พ่อเห็นว่า ผมเรียนรู้มาดีแค่ไหน”

ณ ห้องทำงานประธานใหญ่ ฟรุ๊ตเอ็มไพร์

ปัง เสียงทุบโต๊ะไม้โอ๊คดังสนั่นจนแจกันราคาแพงสั่นสะเทือน พ่อของภพจ้องหน้าจอโทรทัศน์ที่ถ่ายทอดสดบรรยากาศในห้องประชุมด้วยใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความโกรธจัด แต่ลึกๆ ในใจกลับมีความรู้สึกหนึ่งที่ตีตื้นขึ้นมา มันคือความภูมิใจที่ปนมากับความแค้น

"ไอ้ลูกชายคนนี้ มันใช้เงินส่วนตัวที่ได้จากนักลงทุนสถาบันมาบล็อกทางกู" ท่านประธานใหญ่พึมพำเสียงรอดไรฟัน 

"มันไม่ได้แค่ป้องกัน แต่มันกำลังขังกูไว้ข้างนอก"

"ท่านครับ เราจะทำยังไงต่อดีครับหุ้นที่เรากว้านซื้อมาในราคาพรีเมียม ตอนนี้ถ้าเทขายออกไปเราจะขาดทุนมหาศาลนะครับ" เลขารายงานด้วยอาการตัวสั่น

"ขายเหรอใครบอกว่าฉันจะขาย" พ่อของภพหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวขึ้นมา 

"ในเมื่อมันอยากเล่นบทเจ้าของกิจการที่ใจเด็ด ฉันก็จะเล่นบทนักล่าที่เลือดเย็นที่สุดให้ดู ต่อสายหาธนาคารพันธมิตรของเรา บอกว่าฉันจะใช้สินทรัพย์ทั้งหมดค้ำประกัน เพื่อเตรียมทำ Tender Offer ยึดหุ้น SIRI ทั้งหมดในตลาดคืนมา"

ฝั่งสวนสิริวัฒนา (หลังจบการประชุม)

   หลินและนนนี่เดินเข้ามาหาภพที่กำลังยืนพิงหน้าต่างมองออกไปข้างนอกอย่างเหนื่อยล้า ภพถอดสูทตัวนอกออกแล้วพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น แววตาของภพไม่ได้มีความดีใจเหลืออยู่เลย มีเพียงความว่างเปล่า

"ภพ นายโอเคไหมเราชนะแล้วนะ" หลินแตะบ่าภพเบาๆ

"มันเพิ่งเริ่มครับหลิน พ่อไม่ยอมจบง่ายๆแบบนี้แน่ ท่านเป็นนักล่าและตอนนี้ท่านกำลังบาดเจ็บ นักล่าที่บาดเจ็บจะอันตรายที่สุด" ภพหันกลับมาสบตาเธอ แววตาของเขาดูเคร่งเครียดกว่าเดิม นนนี่มองดูรายงานการซื้อขายในไอแพด 

"ภพ มึงพูดถูกว่ะมีสัญญาณว่ามีเม็ดเงินมหาศาลกำลังไหลเข้ามารอช้อนหุ้นเราต่อทันทีที่ตลาดเปิดพรุ่งนี้ พ่อมึงกะจะทุ่มเงินซื้อทุกหุ้นที่มีเพื่อขึ้นเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่กว่ามึงให้ได้" ภพมองมือตัวเองที่สั่นเล็กน้อย ภพไม่ได้กลัวแต่ภพเองกำลังสลดใจที่ต้องมาฟาดฟันกับคนในสายเลือดถึงขนาดนี้ แต่เมื่อภพมองไปที่หลิน มองไปที่ป้ายชื่อ สวนสิริวัฒนา ภพก็รู้ว่าถอยไม่ได้

"นนนี่ ติดต่อกลุ่มเกษตรกรพันธมิตรของเราทุกคน บอกว่าผมต้องการให้พวกเขาถือหุ้นในส่วนของ พนักงานและคู่ค้า ไว้ให้แน่นที่สุด และผมจะออกใบสำคัญแสดงสิทธิ (Warrant) ให้พวกเขาเพิ่ม เราจะกระจายหุ้นไปอยู่ในมือคนที่รักเราจริงๆพ่อมีเงิน แต่ผมมีพวกและผมจะดูสิว่า ระหว่างกระดาษสีเทาในธนาคารกับหยาดเหงื่อของชาวสวน ใครมันจะขลังกว่ากัน"

"จัดไปเพื่อน" นนนี่รับคำอย่างฮึกเหิม หลินกระชับมือภพไว้แน่น 

"ไม่ว่าครั้งหน้าพ่อของนายจะมาไม้ไหน ฉันจะยืนอยู่ข้างนายแม้จะต้องสู้จนเหลือศูนย์ ฉันก็จะไม่ยอมให้พวกเขาพรากบ้านหลังนี้ไปจากเรา"

   ศึกครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของตัวเลขกำไรขาดทุน แต่มันคือการปะทะกันระหว่าง อาณาจักรที่สร้างด้วยเงิน กับ บ้านที่สร้างด้วยหัวใจ และการเดิมพันครั้งหน้าจะไม่มีที่ว่างให้สำหรับคนขี้ขลาดเด็ดขาด