บทที่ 2

หลังจากดึงผมลงไปนั่งแล้ว เธอก็ขดขาทั้งสองข้างนั่งลงข้างกายผม

ชายกระโปรงของชุดนอนตัวนั้นสั้นมากอยู่แล้ว

เดิมทีมันก็ปิดยาวแค่ครึ่งช่วงขาอ่อน ยามนี้นั่งลงจึงยิ่งถกร่นขึ้นไปอีกหลายชิ้น ส่งผลให้เรียวขาขาวผ่องเผยออกมาทั้งหมด

ทั้งเรียวทั้งเนียนนวล ไม่ต่างอะไรกับเต้าหู้สดชิ้นดี

ผมห้ามใจไม่ไหวจนต้องเอียงหน้ามองตาม ไปกระทบเข้ากับง่ามขาสุดเย้ายวนที่ทอดตัวยาวขึ้นไป ยิ่งจ้องมองอีกสักสองสามที ก็รู้สึกเหมือนตัวจะระเบิดเป็นไฟ

"เสี่ยวเฉียง ตอนอยู่ที่โรงเรียน นายเคยดูพวกหนังแบบนี้กับเพื่อนบ้างไหม?"

ผมกำลังจดจ่ออยู่กับง่ามขาของอาสะใภ้ พอถูกถามขึ้นมาฉับพลัน ก็ตกใจจนรีบหันหน้ากลับมานั่งตัวตรงแหน่ว

"เคย... เคยดูบ้างครับ..."

"อ๋อ แล้วชอบดูแนวไหนเป็นพิเศษล่ะ?"

ดูเหมือนอาสะใภ้จะสนใจเป็นพิเศษ เธอขยับเบียดเข้ามาใกล้ผมอีกนิด

ท่อนแขนเนียนนวลแนบชิดติดกับตัวผม กลิ่นหอมของครีมอาบน้ำหลังสระเซ็ทเสร็จสิ้นโชยเข้าจมูกไม่ขาดสาย หอมจนผมมึนเคลิ้มไปชั่วขณะ

"อามีหลายประเภทเลยนะ แบ่งให้นายดูได้บ้าง"

ผมเก้อเขินเสียจนนิ้วเท้าแทบจะจิกพื้นเป็นรู จะให้ผมตอบกลับไปได้อย่างไร

แนวที่ผมชอบที่สุดก็คือพวกซีรีส์ภรรยาชาวบ้าน สามีไร้สมรรถภาพ เมียสาวเหงาหงอยกับนิสิตหนุ่มกล้ามใหญ่กำยำ แต่เรื่องแบบนี้จะให้ผมพูดออกไปได้อย่างไรกัน

ถ้าพูดออกไป มีหวังอาสะใภ้คงคิดว่าผมกำลังลวนลามเธอแน่ ๆ

"ไม่ต้องเกร็งหรอก อาก็แค่คุยสัพเพเหระ วันก่อนคุยกับแม่นาย แม่เขาบอกว่านายชอบแอบหมกตัวอยู่ในห้องดูของพวกนี้บ่อย ๆ แล้วถามอาว่าควรจะคุยกับนายอย่างไรดี วันนี้มีโอกาส อาก็เลยมาชวนคุย จะได้ไม่ต้องให้แม่นายเขาเป็นห่วง"

อ้อ ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง

เวลาเสาร์อาทิตย์กลับมานอนบ้าน ผมมักจะแอบดูอยู่ในห้องจริง ๆ ไม่นึกเลยว่าจะถูกแม่จับได้ แล้วยังเอาไปเล่าให้อาสะใภ้ฟังอีก

พอคิดว่าอาสะใภ้กับแม่คุยกันเรื่องลับ ๆ ของผม ผมก็อับอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปให้พ้น ๆ

"อาสะใภ้ครับ วันหลังผมจะไม่ดูอีกแล้วครับ" ผมตอบกลับไปด้วยความขวยเขิน

เมื่อเห็นท่าทางร้อนตัวของผม อาสะใภ้ก็ยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะคิกคัก

"เด็กซื่อเอ๋ย ทำเป็นตื่นตระหนกไปได้ ทำเหมือนอาจะจับนายกินอย่างนั้นแหละ"

"วางใจเถอะ อาน่ะผ่านจุดนั้นมาก่อน มีหรือจะไม่เข้าใจความรู้สึกของนาย อาก็บอกแม่นายไปแล้วว่า อายุขนาดนายกำลังฮอร์โมนพุ่งพล่าน ชอบดูเรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องปกติ นายดูสิ ขนาดอายังชอบดูเลย"

"เขาถึงว่ากันว่าผู้หญิงวัยสามสิบกำลังเสือสี่สิบกำลังสิงห์ พอถึงวัยอย่างอา เวลาอยู่คนเดียวเหงา ๆ ถ้าไม่มีของพวกนี้ช่วยนะ มันทนไม่ไหวเลยสักนาทีจริง ๆ"

"เฮ้อ ถึงอาจะมีสามีแล้ว แต่กลับต้องอาศัยของพวกนี้มาแก้เหงา ความรู้สึกแบบนี้ นายเข้าใจไหม?"

ยิ่งฟังผมก็ยิ่งขวัญผวา ทำไมคืนนี้อาสะใภ้ถึงคอยแต่พูดเรื่องแบบนี้กับผมไม่หยุด

ไม่น่าจะเป็นไปได้ หรือว่าลุงกู้ตอบสนองเธอไม่ได้กันแน่?

ผมกลืนน้ำลายเอื้อกอดไม่ได้ที่จะหันหน้าไปมอง

สายตาสองคู่ประสานกัน เธอส่งยิ้มพราวเสน่ห์พร้อมกับยักคิ้วหลิบตาให้ผม

"ความจริงลุงกู้ของนายไม่รู้หรอกนะว่าเวลาอาอยู่บ้านคนเดียวจะแอบดูเรื่องพวกนี้ นายช่วยเก็บเป็นความลับให้หน่อยได้ไหม?"